منابع پایان نامه با موضوع اتحادیه اروپا، توسعه اقتصادی، زیست محیطی، کشورهای در حال توسعه

دانلود پایان نامه ارشد

زباله‌های خطرناک و دفع آنها و اصلاحیه بازل بن کی مون28 که صادرات و حمل زباله‌های خطرناک و از کشورهای عضو اتحادیه به کشورهای غیر عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی29 را ممنوع کرده است (Basel Action Network, 2012).
مقررات حمل‌ونقل زباله‌ها به درستی بیان می‌کند که کشتی‌های از رده خارج زباله‌هایی خطرناک‌اند بدین عنوان که این شناورها شامل حجم عظیمی از مواد خطرناک ناشناخته می‌باشند. در همراهی با مقررات حمل‌ونقل زباله و تصویب اصلاحیه بن کشتی‌های از رده خارج باید در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی30 بازیافت شوند. با این وجود این قضیه به طور گسترده‌ای به رسمیت شناخته شده است که کشورهای عضو اتحادیه اروپا به طور موثر مقررات حمل‌ونقل زباله در مورد بازیافت کشتی‌های از رده خارج شده را اجرا نمی‌کنند به طوری که در گزارشی توسط کمیسیون در سال 2009 قید شده است که بیش از 90% کشتی‌های تحت اتحادیه اروپا کشتی‌های اسقاطی خود را در کشورهای غیرعضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی بازیافت می‌کنند بدین خاطر اغلب صنایع بازیافت کشتی به جنوب آسیا منتقل شده است (European Parliament and the Council on Ship Recycling, 2012).
این گزارش در تلاش جهت رسیدگی به تمام نارسایی‌های قانون پیشنهادی کمیسیون نمی‌باشد، بلکه تنها تمرکز بر روی توجیه اصلی جهت ترک مقررات حمل‌ونقل پسماندها می‌نماید. این ادعای کمیسیون است که می‌گوید ظرفیت بازیافت کشتی در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی ناکافی است. اگر ظرفیت کافی در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی برای رسیدگی به مسئولیت کشتی‌های اسقاطی تحت پرچم اتحادیه اروپا در چارچوب مناسب وجود دارد، پس هیچ پایه و دلیل محکمی جهت ترک مقررات حمل‌ونقل پسماندها وجود ندارد، بلکه همیشه دلایل بیشتری برای توسعه مقررات موجود جهت کمک به کشورهای عضو در کارگردانی کشتی‌های اسقاطی جهت سازگاری با محیط‌زیست و تسهیلات ایمنی وجود دارد (Basel Action Network, 2012).
در حالی که کمیسیون در ارزیابی پیچیده خود در سال 2012 میلادی ارزیابی و گزارش کرد (European Parliament And of the Council on Ship Recycling, 2012) که محدودیت‌های ظرفیت در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در اروپا و ترکیه است، آنها در ارزیابی و گزارش خود موفق به ارائه ظرفیت‌های موجود آمریکای شمالی شدند. با این وجود کمیسیون در گزارش سال 2007 میلادی اذعان کرد: اکثر ظرفیت‌های بازیافت فعال سبز کشتی در ایالات متحده آمریکا واقع شده است. (COWI/DHI for the European Commission, 2007) بدین حال این ظرفیت سازمان همکاری و توسعه اقتصادی اشتباهاً توسط کمیسیون که محدود به بازار بین‌المللی بود شناسایی شد، این فرض اشتباه آنها، همان فرض بود که کمیسیون برای ظرفیت‌های آمریکا و مکزیک ساخته بود.
این گزارش به بررسی ظرفیت‌های بازیافت کشتی ایمن و سازگار با محیط‌زیست، در حال حاضر و قابل پیش‌بینی در آمریکای شمالی می‌پردازد. این ظرفیت به وسیله استانداردهای کمیسیون و کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، در نتیجه حمایت اجرایی اتحادیه اروپا از اصلاحیه بن بازل از طریق مقررات حمل‌ونقل و پسماندها جهت کشتی‌های اسقاطی، سبز و ایمن در نظر گرفته شده است (Basel Action Network, 2012).

خلاصه یافته‌ها
پیش‌بینی شده است که ناوگان تحت پرچم اتحادیه اروپا، ظرفیت معادل با 64/1 میلیون LDT به ازای هر سال در طی دوره 2030-2012 جهت بازیافت سبز کشتی تقاضا دارد (با فرض بر اینکه به دلیل تحت پرچم قرار گرفتن‌های متعدد شناور ظرفیت خالص آن کم نشده باشد). بازارهای بازیافت کشتی اروپا و ترکیه می‌توانند ظرفیتی معادل با 007/1 میلیون LDT در سال را از کل تناژ تحت پرچم اتحادیه اروپا را در خود جای دهند. برآورد شده که LDT 633000 اتحادیه اروپا را ترک می‌کنند که باید سازگار با محیط‌زیست و با امکانات بازیافت ایمن در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، خارج از اروپا تحت مقررات جاری صورت گیرد (COWI/DHI for the European Commission, 2007).
این گزارش استنتاج کرد که بازار آمریکای شمالی در حال حاضر به طور سالانه ظرفیت بازیافت LDT 803000 را دارد و حدود LDT 389000 از ظرفیت آن امروزه مورد استفاده قرار گرفته است. این ظرفیت مورد استفاده فعلی جهت جای‌دهی 61% از مازاد سالانه تناژ کشتی‌های تحت پرچم اتحادیه اروپا که برای استفاده یاردهای کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی سبز نیاز است، کافی است. علاوه بر این، یاردهای آمریکای شمالی پیش‌بینی کرده‌اند که طی 24 ماه آینده ظرفیتی بالقوه ایجاد کنند بدین شرط که به صورت ایمن و مداوم در تحویل دادن کشتی تأمین شوند. با استفاده از ظرفیت‌های خفته و گسترش زیرساخت‌های اضافی، آمریکای شمالی می‌تواند ظرفیت این صنعت خود را به 45/1 میلیون LDT در سال 2015، با ظرفیت 15/1 میلیون LDT در دسترس برای موجودی تحت پرچم اتحادیه اروپا توسعه دهد. این ظرفیت سبز در دسترس می‌تواند 182% از LDT 633000 شناسایی‌شده از مازاد تناژ تحت پرچم اتحادیه اروپا که برای تسهیلات بازیافت سبز کشتی‌های کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی نیاز است، در خود جای دهد (Basel Action Network, 2012).
این ظرفیت توسط 13تا از امکانات که برای کنترل کشتی‌های بزرگ تجاری دریاپیما تجهیز شده‌اند به اشتراک گذاشته شد. امکانات در سراسر سواحل آمریکای شمالی جهت دسترسی راحت مالکان شناورهای تجاری تحت پرچم اتحادیه اروپا اشاعه شد که مالکان تصمیم‌گیری کنند هنگامی که کشتی در یکی از بنادر آمریکای شمالی است یا هنگامی که در مسیر و مجاورت آمریکای شمالی است. این امکانات به صورت استراتژیکی در شمال دور بالا و پایین دریاچه‌های بزرگ (قابل دسترسی از اقیانوس اطلس شمالی)، اطلس شمالی در نوا اسکوشیا31، اطلس میانی در مریلند32، سواحل مکزیک در تگزاس33، لوئیزیاناو راکروز34، اقیانوس آرام جنوبی لازارو کاردناس35 و اقیانوس آرام میانی در نزدیکی سانفرانسیسکو36 واقع شده‌اند (European Parliament and the Council on Ship Recycling, 2012).
این گزارش استنتاج می‌کند که کمیسیون نه تنها نتوانسته پتانسیل‌های کامل ظرفیت بازیافت کشتی کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی که از لحاظ قانونی در دسترس کشتی‌های تحت پرچم اتحادیه اروپا است را شناسایی کند بلکه از صمیم قلب نیز در شناسایی قابلیت‌های آمریکای شمالی شکست خورده است. ظرفیت توصیف شده آمریکای شمالی در این گزارش به وسیله استانداردهای کمیسیون و کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، در نتیجه حمایت اجرایی اتحادیه اروپا از اصلاحیه بن بازل از طریق مقررات حمل‌ونقل پسماندها ، سبز در نظر گرفته شده است. بازار آمریکای شمالی قادر است و باید به بخشی از راه‌حل‌ها برای رفع نگرانی‌های فوری در مواجه با تناژ کشتی‌های اسقاطی تحت پرچم اتحادیه اروپا اشاره کند. این گزارش ظرفیت بازیافت کشتی ایمن و سازگار با محیط‌زیست در حال حاضر و قابل پیش‌بینی در شمال آمریکا جهت ارزیابی بهتر امکان اجرایی مقررات حمل‌ونقل پسماندهای کشتی‌های اسقاطی تحت نظارت اتحادیه اروپا را مورد بررسی قرار می‌دهد (Basel Action Network, 2012).

2-4-9 وضعیت صنعت بازیافت کشتی در هند
فعالیت‌های بازیافت کشتی پتانسیل بالقوه‌ای در جهت خلق فرصت‌های اقتصادی به ویژه اشتغال‌زایی برای هزاران نفر کارگر ایجاد کرده است و مشارکت فعالی در رشد اقتصادی مناطقی که نیاز به سرمایه‌گذاری بخش خصوصی داشته اند، کرده است. عملا 100% کشتی بازیافت می‌شود. در این چشم‌انداز صنعت بازیافت کشتی می‌تواند به عنوان یکی از صنایع توسعه پایدار در امر بازیافت ادعا کند. فعالیت‌های بازیافت کشتی می‌تواند نقش مهمی را در اقتصاد ملی بازی کند که از جمله این موارد می‌توان به صرفه‌جویی در ارز خارجی، تأمین منابع اولیه برای صنایع مربوطه، درآمد دولتی، فرصت‌های اشتغال‌زایی و … اشاره کرد. هدف اصلی این پژوهش بررسی فعالیت‌های بازیافت کشتی در هند و همچنین نمایان ساختن رشد این صنعت با توجه به شرایط و فعالیت‌هایی که از پیش جهت بازیافت و تخریب کشتی صورت می‌گرفت، می‌باشد (Misra, 2009).
بازیافت کشتی فرایندی از اوراق و خرد کردن کشتی‌های مستهلک جهت بازیابی ضایعات فولاد و دیگر مواد بکار گرفته شده در آن است. صنعت اوراق کشتی، صنعت بازیافتی است که فولاد بکار گرفته شده در بدنه کشتی را مجدداً به صنایع مربوط برمی‌گرداند انتظار می‌رود که این فولاد بالای 90% از ارزش کشتی را شامل شود. مواد دیگر 10% باقی مانده را شامل می‌شوند مانند: تجهیزات و ماشین‌آلات، اثاثه و اتصالات، آزبست، چوب، روغن آلات، مواد شیمیایی، اتصالات الکتریکی و … . این موارد در بهترین حالت می‌تواند از محصولات حاصل از فعالیت این صنعت در نظر گرفته شود. اوراق کشتی فرایندی است که مسائل زیست محیطی بهداشتی و ایمنی را به چالش می‌کشاند. بنابراین آن را به عنوان یکی از صنایع خطرناک به رسمیت شناخته‌اند و این فعالیت به طور عمده در کشورهای در حال توسعه آسیایی متمرکز شده است (UNEP, 2011; USEPA, 2000).
فعالیت بازیافت کشتی به تدریج از کشورهای با درآمد بالا به کشورهای با درآمد متوسط و سپس به کشورهای با درآمد پایین با توجه به رشد نگرانی‌های زیست محیطی و تصویب قوانین سختگیرانه انتقال یافت. در طی این فرایند، صنایع بازیافت کشتی از صنعتی سرمایه بر به صنعتی کاربر (متکی بر نیروی انسانی زیاد) تبدیل شد. اگر چه صنعت بازیافت کشتی دارای یک پتانسیل بالقوه برای رشد اقتصادی است بلکه این صنعت نیز با نگرانی‌های زیست محیطی همراه است تا قبل از دهه 1970 فعالیت‌های بازیافت کشتی در کشورهای توسعه‌یافته متمرکز شده بود. اما پس از سال 1980 ، به دلیل در دسترس بودن نیروی کار ارزان، این فعالیت از کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای در حال توسعه منتقل شد در کشورهایی مانند هند، چین، پاکستان و بنگلادش هنجارها و قوانین کمتر و عدم نظارت سختگیرانه در اجرای قوانین محیط‌زیست و همچنین نیروی کار عظیم در دسترس است. برآورد می‌شود که سالانه به طور متوسط 700 کشتی در سراسر جهان از فعالیت کشتیرانی برچیده و به صنعت بازیافت روانه می‌شوند. حدود 450-350 فروند از این کشتی‌ها در هند بازیافت می‌شوند. فعالیت‌های بازیافت کشتی در مکان‌های مختلفی از هند در امتداد سواحل این کشور واقع شده‌اند. با این حال مرکز اصلی فعالیت بازیافت کشتی در سواحل غرب در آلانگ، گجرات37 واقع شده است. فعالیت بازیافت کشتی در آلانگ در سال 1982 شروع شد و در حال حاضر در 141 طرح در حال عملیات هستند و آلانگ به عنوان بزرگ‌ترین سایت بازیافت کشتی در جهان مطرح شده است. هند بزرگ‌ترین مرکز بازیافت در جهان از نظر حجم است (Misra, 2009; International Federation for Human Rights, 2002).
طبق گزارش کنوانسیون بازل در سال 2003 ، 38% فعالیت‌های بازیافتی در هند، 25% در چین، 19% در بنگلادش و 7% در پاکستان متمرکز شده است که در این پژوهش به طور کمی در مورد تاریخچه صنعت بازیافت کشتی به ویژه در مورد صنعت بازیافت کشتی در آلانگ بحث شده است (UNEP, 2011).

2-4-10 اوراق‌سازی در کشورهای توسعه‌یافته و درحال توسعه
اوراق‌سازی در کشورهای توسعه‌یافته
کشورهای اروپایی، کشتی‌های فرسوده خود را به دو دلیل برای اوراق‌سازی به کشورهای خارج از اروپا و عمدتاً هند و بنگلادش می‌فروشند. دلیل اول به خاطر مسائل اقتصادی، زیرا کشورهای در حال توسعه مبلغ بیشتری برای خرید پرداخت می‌کنند. دلیل دیگر اینکه در اروپا کشتی‌ها در حوضچه‌های مدرن و مجهز اوراق می‌شوند که این حوضچه‌ها امکان اوراق‌سازی کشتی‌های بزرگ را ندارد (Basel Action Network, 2012).
اوراق‌سازی در انگلستان
عمده اوراق‌سازی در انگلستان توسط شرکت ابل38 انجام می‌گیرد که در سال 1996 حوضچه گریتورپ39 را خریداری کرده و به بزرگ‌ترین مرکز اوراق‌سازی تبدیل کرده است. این حوضچه در سال 2003

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع نیروی کار، زیست محیطی، ایالات متحده، ایالات متحده آمریکا Next Entries منابع پایان نامه با موضوع منطقه آزاد، نیروی انسانی، بومی‌سازی، عرضه و تقاضا