منابع پایان نامه با موضوع آمادگی جسمانی، فعالیت بدنی، سلامت عمومی

دانلود پایان نامه ارشد

‍ک‍م‌، ان‍ع‍طاف‌ پ‍ذی‍ری‌ و ق‍درت‌ ان‍ف‍ج‍اری‌ ع‍ض‍لات‌ پ‍اه‍ا‬ معنی دار ن‍ب‍ود. راب‍طه‌ ب‍ی‍ن‌ ن‍س‍ب‍ت‌ دور ک‍م‍ر ب‍ه‌ ق‍د ب‍ا آم‍ادگ‍ی‌ ه‍وازی‌، اس‍ت‍ق‍ام‍ت‌ ع‍ض‍لات‌ ش‍ک‍م‌، ق‍درت‌ ان‍ف‍ج‍اری‌ ع‍ض‍لات‌ پ‍اه‍ا ‬ م‍ع‍ک‍وس‌ و معنی دار ب‍ود. ام‍ا ه‍ی‍چ‌ راب‍طه‌ معنی داری‌ ب‍ی‍ن‌ ن‍س‍ب‍ت‌ دور ک‍م‍ر ب‍ه‌ ق‍د و ان‍ع‍طاف‌پ‍ذی‍ری‌ م‍ش‍اه‍ده‌ ن‍ش‍د. م‍ت‍غ‍ی‍ره‍ای‌ پ‍ژوه‍ش‌ ش‍ام‍ل‌ ان‍دازه‌ه‍ای‌ اب‍ع‍اد ب‍دن‍ی‌ م‍رت‍ب‍ط ب‍ا س‍لام‍ت‌‎WSR, WHR, WC, BF (درصد)، BMI، ع‍وام‍ل‌ آم‍ادگ‍ی‌ ج‍س‍م‍ان‍ی‌ و ح‍رک‍ت‍ی‌ (آم‍ادگی‌ ه‍وازی‌، اس‍ت‍ق‍ام‍ت‌ ع‍ض‍لات‌ ش‍ک‍م‌، ان‍ع‍طاف‌پ‍ذی‍ری‌ و ق‍درت‌ ان‍ف‍ج‍ای‌ ع‍ض‍لات‌ پ‍اه‍ا) اس‍ت‌ روش‌ اج‍رای‌ ای‍ن‌ پ‍ژوه‍ش‌ از ن‍وع‌ ه‍م‍ب‍س‍ت‍گ‍ی‌ اس‍ت‌. ج‍ام‍ع‍ه‌ی آم‍اری‌ ش‍ام‍ل‌ ح‍دود ۱۹۰۰ دان‍ش‍ج‍وی‌ دخ‍ت‍ر دان‍ش‍گ‍اه‍ه‍ای‌ م‍ش‍ه‍د و ن‍م‍ون‍ه‌ آم‍اری‌ ش‍ام‍ل‌ ۱۶۰ ن‍ف‍ر دخ‍ت‍ر (۹۰ ن‍ف‍ر دان‍ش‍گ‍اه‌ ف‍ردوس‍ی‌، ۷۰ ن‍ف‍ر دان‍ش‍گ‍اه‌ آزاد) ۱۸ ت‍ا ۲۵ س‍ال‍ه‌ بود ک‍ه‌ ب‍ه‌ روش‌ ن‍م‍ون‍ه‌ گ‍ی‍ری‌ طب‍ق‍ه‌ای‌ ت‍ص‍ادف‍ی‌ س‍اده‌ ان‍ت‍خ‍اب‌ ش‍دن‍د. در این تحقیق، راب‍طه‌ ان‍دازه‌ه‍ای‌ اب‍ع‍اد ب‍دن‍ی‌ ب‍ا ت‍اک‍ی‍د ب‍ر ش‍اخ‍ص‌ ه‍ای‌ س‍لام‍ت‌ و ع‍وام‍ل‌ آم‍ادگ‍ی‌ ج‍س‍م‍ان‍ی‌ م‍ورد ب‍ررس‍ی‌ ق‍رار گ‍رف‍ت(15)‌.‬
– توفیقی و همکاران(1391) در پژوهشی مبنی بر تأثير تركيب بدني و جنسيت بر فاكتورهاي آمادگي جسماني دانش آموزان 19-17 ساله شهرستان ماکو با استفاده از مدل رگرسيوني FFMI-FMI، كه در آن شاخص توده بدون چربي بر پايه شاخص توده چربي تعيين مي شود؛ به سه گروه طبيعي، توپر و قلمي تقسيم شدند؛ به این یافته رسیدند که گروه توپر از بيشترين ميزان Vo2max، استقامت عضلاني و چابكي نسبت به گروه هاي ديگر برخوردار می باشد(05/0P). همچنین، پسران در آمادگي قلبي- تنفسي، استقامت عضلاني و چابكي عملكرد بهتري از دختران داشتند و دختران در انعطاف پذيري عملكرد بهتري از پسران داشتند(05/0P). در این تحقیق 300 دانش آموز 19-17 ساله (۱۵۰ دختر و ۱۵۰ پسر) با روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. براي تعيين شاخص آمادگي قلبي- تنفسي از برآورد حداكثر اكسيژن مصرفي آزمون بالك، براي تعيين استقامت عضلاني از آزمون دراز و نشست، براي تعيين انعطافپذيري از آزمون ولز و براي تعيين چابكي از آزمون ايلي نويز استفاده شد(14).
– الهی و همکاران(1391) در تحقیق خود مبنی بر رابطه ی آمادگی جسمانی و سلامت روانی در کارکنان یک دانشگاه نظامی به این نتیجه رسیدند که مردان از سطح بالاتری از آمادگی جسمانی و سلامت روانی برخوردارند. همچنین، رابطه بین آمادگیجسمانی و سلامتروانی معنی دار بوده و آزمون انعطاف پذیری با 13/5 درصد بخش زیادتری از واریانس سلامتروانی را تبیین می کند. شاخص توده بدنی(BMI) نیز رابطه مثبت و معنی داری با مؤلفههای بدنی سلامت روان داشت. بدینمعنی که افراد چاقتر میزان بالاتری از علائم بدنسازی را گزارش کردند. در این تحقیق از بین کارکنان یک دانشگاه نظامی، نمونه ای به حجم 326 نفر(113 زن و 213 مرد9 با روش تصادفی انتخاب شدند و از آنها به طور انفرادی مجموعه آزمون های آمادگی جسمانی و پرسشنامه ی R-90SCL گرفته شد. در این تحقیق نتیجه گیری شد که آمادگی جسمانی و ورزش در سلامت روان تأثیر دارد و نقش برخی از متغیرهای آمادگی جسمانی(مانند انعطاف پذیری) بیشتر از دیگر آزمونها است(9).
– غفوري فرد و همکاران(1392) با هدف بررسی رابطهی کیفیت زندگی و میزان فعالیت بدنی در دانش آموزان دختر، کمترین میانگین این نمرات مربوط به حیطه عملکرد عاطفی 23/82 با انحراف معیار 73/15 بود و بیشترین میانگین نمرات، مربوط به عملکرد اجتماعی 47/88 با انحراف معیار 99/13بدست آمد. بین نمره حیطه عملکرد اجتماعی با میزان بازي با رایانه در طول روز ارتباط معنی دار آماري مشاهده شد(05/0P). در این پژوهش، جامعه مورد بررسی دختران دبستانی8-12 سال شهر تهران بودند. روش نمونه گیري به صورت چند مرحله اي بود. حجم نمونه 384 نفر برآورد شد. براي بررسی کیفیت زندگی در کودکان از پرسشنامه معتبر و استاندارد بین المللی Peds QL نسخه ی 4 استفاده شد. علاوه بر آن، یکسري سوالات مربوط به میزان و نحوه فعالیت هاي بدنی نیز از کودکان پرسیده شد(38).
– رمضانی و نظریان مادونی(1392) در پژوهشی با عنوان ارتباط بين هوش هيجاني، آمادگي جسماني و كيفيت زندگي دانشجويان نشان دادند که آمادگي جسماني قابلیت پیش بینی كيفيت زندگي دانشجويان را دارد(005/0P). در این پژوهش نتیجه گیری شد که فعاليتهاي منظم ورزشي و تفريحي در بهبود كيفيت زندگي دانشجويان، به ويژه دختران مناسب است. جامعهی آماري شامل تمامي دانشجويان سال تحصيلي 91-1390دانشگاه و حدود 3859 نفر بود. به استناد جدول تعيين حجم نمونه ی مورگان، 380 نفر نمونه ی آماري انتخاب شدند. نمونه گيري به روش خوشه اي و تصادفي انجام شد. هر يك از دانشكده ها يك خوشه فرض شد و نمونه ی مورد نياز به صورت تصادفي از اين خوشه ها و متناسب با حجم دانشكده جمع آوري شد. از پرسشنامهی كيفيت زندگي 36-SF، هوش هيجاني سايبريا شرينگ و پروتكل اجراي فعاليت بدني در جمع آوري داده ها استفاده شد. در این تحقیق نتیجه گیری شد که احتمالاً اجراي فوق برنامه هاي متنوع، همچون فعاليتهاي منظم ورزشي و تفريحي در پيشبيني كيفيت زندگي دانشجويان را دارد(24).

2-3-2. پژوهشهای انجام شده در خارج کشور
– نيمن139(1998) در گزارش تحقیقی خود در زمینهی آمادگی جسمانی، ترکیب بدنی و کیفیتزندگی در زنان به این نتیجه رسید که ترکیب بدنی یکی از عوامل مهم سلامت جسمانی است. همچنین، سطح پايين آمادگي جسماني، مهمترين نشانهی كيفيت زندگي پايين و اصلي ترين علت خطر مرگ زودرس می باشد. در این مطالعه، زنان شرکت کننده به مدت 15-12 هفته، هفتهای 5 روز و روزی 45-35 دقیقه پیاده روی میکردند(86).
– پترسون140(2000) در مطالعات خود دریافت که پرداختن به فعاليت جسماني منظم، يكي از بهترين راه هاي بهبود سلامتي عمومي، شامل سلامتي جسماني، رواني و هيجاني است. همچنین، ارتقاي آمادگي جسماني در بهبود كيفيت زندگي مرتبط با سلامتي، ارتقاي مديريت وزن و كاهش خطر بيماري و مرگ نقشي اساسي ايفا مي كند و تأثير مثبتي بر رفع اختلالات پزشكي متعدد دارد(91).
– دالیمن و همکاران141(2002) در تحقيقات خود در استراليا نشان دادند كه آمادگي جسماني كودكان استراليايي نسبت به نسل هاي قبل كاهش یافته، در حالي كه چربي بدني آن ها افزايش يافته است. آنها دریافتند که عوامل متعدد و به هم پیوسته مانند. سن، جنس، موقعیت اجتماعی- اقتصادی، محل اقامت، نوع روز، ساختار خانواده و … همه به عنوان عوامل بالقوه با مشارکت ورزشی شناخته شده در ارتباط است. برای نمونه، این محققان در زمینه ی مشارکت ورزشی، در یک نمونه تصادفی در نوجوانان 9-16 سالهی استرالیا دریافتند که مشارکت ورزشی در نوجوانان 13-12 سال به اوج خود رسید. به نحوی که پسران 70 دقیقه در روز و دختران 45 دقیقه در روز ورزش می کردند. اما این میزان در سن 16 سالگی 50 درصد کاهش یافت. آنها نتیجه گرفتند که نوجوانان چاق کمتر از 29 دقیقه در روز ورزش میکنند و نوجوانان دارای اضافه وزن 44-43 دقیقه در روز ورزش می کنند که از بین انواع ورزش ها، فوتبال شایعترین ورزش بود(68).
– تويسك و همكاران142(2002) در مطالعه ای تحت عنوان ارتباط آمادگی جسمانی و فعالیت بدنی در دوران بلوغ و خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی(CVD) در سن بزرگسالی(32 سال) نشان دادند كه سطح آمادگي هوازي در نوجواني به طور معكوس با عوامل خطر بيماريهاي قلبي عروقی در بزرگسالي مرتبط مي باشد. این تحقیق به صورت یک مطالعه ی طولی بود که در آن هشت اندازه گیری مکرر در یک دوره ی 20 ساله انجام شد. اندازه گیری ترکیب بدن شامل شاخص توده ی بدن، درصد چربی بدن، و نسبت دور کمر به دور لگن بود و آمادگی جسمانی توسط حداکثر جذب اکسیژن به ازای هر یک کیلو گرم وزن بدن و شیب حداکثر در آزمون تردمیل اندازه گیری شد. نمونه ی این تحقیق شامل نوجوان با سن بین 13 و 16 سال بود(99).
– تسوناواکی و همکاران143(2003) در تحقیقی که انجام دادند، به مقایسهی ترکیب بدنی و آمادگی جسمانی در والیبالیستها و بسکتبالیستها در تیمهاي دبیرستانی ژاپن پرداختند. این محققان در مطالعه ی خود به این نتیجه رسیدند که بازیکنان والیبال و بسکتبال براي پیروزي در مسابقات نیاز به ظرفیتهاي بالاي هوازي، بی هوازي و تودهی بدنی بالا دارند. بنابراین، ورزشکاران باید تمرینات منظمی را جهت آمادگی جسمانی پشت سر بگذارند(98).
– ابوعمر و همکاران(2004) در پژوهشی تحت عنوان رابطهی سلامت عمومی با آمادگی جسمانی، به طور توصیفی و مصاحبه ی چهره به چهره به بررسی فعالیت بدنی، آمادگی جسمانی و سلامت عمومی در 15 کشور عضو اتحادیه ی اروپا انجام داد. در مجموع 16230 پاسخ دهنده از سن 15 سال و بالاتر مورد مصاحبه قرار گرفتند. حجم نمونه 1000 نفر از تمام کشورهای ذکر شده بودند که توسط پرسشنامه ی نسخه کوتاه فعالیت بدنی(PAQ) مورد بررسی قرار گرفتند. یافتههای پژوهشی با توجه به سن، جنس، وضعیت تأهل، درآمد خانوار، و نیز و ضعیت آموزش نشان داد افرادی که از لحاظ بدنی فعال تر بودند و آمادگی جسمانی مطلوب تری داشتند، از سلامت عمومی(جسمی و روانی) بالاتری برخوردار بودند. براساس این نتایج، محققان فوق نتیجه گیری کردند که یک رابطهی مثبت بین سطح فعالیت بدنی با سلامت عمومی در جامعه وجود دارد. با این حال، تجزیه و تحلیل نشان میدهد که این شواهد هرگز به معنی وجود چنین رابطه بین فعالیت بدنی و سلامت جسمی و روانی در تمام ملت ها نیست(56).
– آرا144(2004) در پژوهشی تحت عنوان شرکت منظم در فعالیت های ورزشی و ارتباطش با افزایش
آمادگی جسمانی و کاهش توده ی چربی به این نتیجه رسید که شرکت منظم در کلاس های تربیت بدنی حداقل 3 ساعت در هفته، با افزایش آمادگی جسمانی و کاهش چربی کل بدن و توده ی چربی بالاتنه مرتبط است(60).
– براون و موشاوی145(2005) در تحقیقات خود دریافتند که افرادي كه به توصيه ها و راهنمايي هاي فعاليت جسماني پيشنهاد شده توجه و عمل مي كنند، احتمال بيشتري دارد كه كيفيت زندگي مرتبط با سلامتي عمومي و وضعيت سلامتي بهتري داشته باشند(65).
– ایورینیوس و همکاران146 (2005 ) با هدف بررسی فعالیت بدنی، آمادگی جسمانی و برخورداری از سلامت عمومی در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید(RA) دریافتند که رفتار فعالیت جسمانی 47 درصد از نمونه ها با توصیه های بهداشت عمومی منطبق نیست. در این پژوهش نشان داده شد که عملکرد عضله ی اندام تحتانی(72%)، قدرت مشت(94%)، حرکت مفاصل(94%) و عملکرد تعادل(68%) کاهش یافته بود. همچنین، میزان ارتباط بین فعالیت فیزیکی و سایر متغیرهای تحقیق حدود 25/0 و کمتر بود(25/0/ r). در این پژوهش که عملکرد فعالیت 298 بیمار مبتلا جمع آوری شد، محققان ضمن توضیح درک سلامت عمومی و درمان درد با انجام فعالیت بدنی، نتیجه گیری کردند که افراد با فعالیت بیشتر و آمادگی بدنی بهتر، سلامت عمومی مناسب تر و مطلوب تری دارند(71).
– میکلسون و همکاران(2006) در تحقیق خود مبنی بر بررسی 25 سال پیگیری انعطاف پذیری، قدرت استقامت، و فعالیت بدنی در پیشبینی از عود درد کمر ، درد گردن، و یا صدمه به زانوی نوجوانان دریافتند که مردان در انعطاف پذیری و زنان در استقامت، درد گردن کمتری را تجربه کردند. همچنین مردان در استقامت کمتر در معرض مصدومیت زانو قرار داشتند. علاوه براین، کسانی که در سن مدرسه بودند و در فعالیت های بدنی مشارکت داشتند کمتر در معرض خطر درد کمر بودند. این تحقیق که از سال 1976 شروع شد، 520 مرد و 605 زن شرکت داشتند از آزمونهای نشستن و رسیدن انعطافپذیری و آزمونهای قدرت و استقامت عضلانی استفاده شد. همچنین، از این نمونه ها درسن 37 و 42 سالگی از درد کمر، درد گردن و مصدومیت زانو گزارش تهیه گردید و نتایج با یکدیگر مقایسه شد. در این تحقیق نتیجه گیری شد که به طورکلی انعطاف پذیری در پسران و قدرت استقامت در دختران ممک

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه با موضوع آمادگی جسمانی، سلامت عمومی، ترکیب بدنی Next Entries منابع پایان نامه با موضوع آمادگی جسمانی، اضافه وزن، کیفیت زندگی