منابع پایان نامه ارشد درمورد گياه، سانتي، ميانگين

دانلود پایان نامه ارشد

مي باشد.

LAR = LA÷ TDW
3-5-2-6: وزن خشک کل گياه (TDW):
واحد اين شاخص گرم بر متر مربع مي باشد. که با گذشت زمان وزن خشک کل گياه افزايش مي يابد و در مراحل انتهايي رشد به حداکثر خود رسيده و در اين حداکثر باقي مي ماند و مجدداً سير نزولي پيدا مي نمايد.

3-5-3: درصد روغن:
محاسبهي درصد روغن دانه به روش سوکسيله انجام گرفت. بدين منظور از بذر هر کرت يک نمونه ي 20 گرمي در پاکت هاي جداگانه به آزمايشگاه فرستاده شد. به اين صورت که دانه ها پس از خشک شدن در اتوو، پودر شده و در کارتريج سلولزي قرار گرفتند و در محفظهي بالائي دستگاه مستقر شدند. حلال دي اتيل اتر در محفظهي پائيني وارد و گرم کننده ي دستگاه روشن گرديد. با گرم شدن محفظهي پائيني، بخار حلال داغ به محتويات پودر دانه ها رسيد و مايع ايجاد شدهي چربي را در خود حل و از طريق مجراي مخصوص خارج و جداگانه جمع آوري شد. سپس حلال اوليه تبخير و چربي به جا مانده توزين گرديد (Dingler’s, 1879).

3-5-4: عملکرد روغن:
بدين منظور بر اساس حاصل ضرب درصد روغن دانه در ميزان عملکرد دانه در هکتار محاسبه گرديد.

3-5-5: سنجش اسيدهاي چرب:
بدين منظور از بذر تهيه شده ي هر کرت يک نمونه ي 20 گرمي در پاکت هاي جداگانه به آزمايشگاه فرستاده شد. براي اندازه گيري سنجش اسيد هاي چرب، ابتدا ليپيدهاي تام از پودر دانه ها به روش انحلال کلروفرمي استخراج شد. بدين منظور پودر دانه با کلروفرم مخلوط و بمدت 30 دقيقه باقي ماند. سپس در 1000 دور و در 4 درجه سانتي گراد سانتريفوژ شد. محلول روئي برداشت و رسوب دوباره با کلروفرم استخراج گرديد. روغن استخراجي که حاوي اسيدهاي چرب بود. توسط دستگاه کروماتوگرافي گازي با ستون کاپيلاري به ابعاد 30 متر طول با قطر داخلي 5/0 ميلي متر، اسيد هاي چرب جدا سازي و بر اساس پيک استخراجي که نمونه هاي استاندارد اسيد هاي چرب داشتند، شناسائي و اندازه گيري شدند (Primomo, 2002).

3-5-6: صفات فيزيولوژيک:
3-5-6-1: ناپايداري غشاء سيتوپلاسمي:
به منظور تعيين ميزان ناپايداري غشاء سيتوپلاسمي، ابتدا از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ، به صورت تصادفي و در هنگام ظهر انتخاب شد و در ظروف در بسته براي جلوگيري از تبخير آب برگ ها قرار داده شد و به آزمايشگاه منتقل گرديد، سپس محلول مانيتول با پتانسيل اسمزي 2- بار تهيه شد و به تعداد تمامي کرت ها لولهي آزمايش شماره گذاري شد. در هر لوله ي آزمايش 5 ديسک به قطر يک سانتي متر از برگ گياهان همان کرت قرار داده شد و به مقدار 10 سي سي از محلول مانيتول در لوله ي آزمايش ريخته شد. پس از گذشت 24 ساعت با استفاده از دستگاه EC متر هدايت الکتريکي محلول درون هر لولهي آزمايش قرائت گرديد (Blum and Ebercon, 1980).

3-5-6-2: اندازه گيري محتوي رطوبت نسبي (RWC)1:
بدين منظور از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ به صورت تصادفي و در هنگام ظهر انتخاب گرديد و در ظروف در بسته به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه سطوح آن تمييز گرديد و سپس توزين شد. عدد قرائت شده به عنوان وزن تر گياه ثبت شد. برگ ها به مدت 24 ساعت در ظرف محتوي آب مقطر قرار گرفتند و دوباره پس از خشک کردن آب سطحي آن ها، توزين شدند که اين عدد نيز به عنوان وزن اشباع برگ ها قرائت شد. به منظور تعيين وزن خشک برگ ها به مدت 48 ساعت در دماي 75 درجه ي سانتي گراد در آون قرار داده شدند. با استفاده از اعداد به دست آمده محتوي نسبي آب برگ از رابطه ي زير محاسبه شد (Siddiqi and Ashraf, 2008).
100 × (وزن خشک برگ – وزن برگ اشباع از آب) / (وزن خشک برگ – وزن تر برگ تازه)= محتواي رطوبت نسبي

3-5-6-3: درصد آب برگ:
بدين منظور از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ به صورت تصادفي و در هنگام ظهر انتخاب گرديد و در ظروف در بسته به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه سطوح آن تمييز گرديد و سپس توزين شد. عدد قرائت شده به عنوان وزن تر گياه ثبت شد. به منظور تعيين وزن خشک برگ ها به مدت 48 ساعت در دماي 75 درجه ي سانتي گراد در آون قرار داده شدند. با استفاده از اعداد به دست آمده درصد آب برگ از رابطهي زير محاسبه شد.

100× وزن تر برگ تازه / (وزن خشک برگ – وزن تر برگ تازه)= درصد آب برگ

3-5-6-4: آب نهايي برگ (LIW)2:
بدين منظور از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ به صورت تصادفي و در هنگام ظهر انتخاب گرديد و در ظروف در بسته به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه سطوح آن تمييز گرديد و سپس توزين شد. عدد قرائت شده به عنوان وزن تر گياه ثبت شد. با استفاده از اعداد به دست آمده درصد آب برگ از رابطهي زير محاسبه شد.

100× وزن تر برگ تازه / (وزن برگ، 3 ساعت بعد از جدا شدن از گياه – وزن تر برگ تازه)= درصد آب نهايي برگ

3-5-6-5: محتواي آب اوليه (IWC)3:
بدين منظور از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ به صورت تصادفي و در هنگام ظهر انتخاب گرديد و در ظروف در بسته به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه سطوح آن تمييز گرديد و سپس توزين شد. عدد قرائت شده به عنوان وزن تر گياه ثبت شد. به منظور تعيين وزن خشک برگ ها به مدت 48 ساعت در دماي 75 درجه ي سانتي گراد در آون قرار داده شدند. با استفاده از اعداد به دست آمده درصد آب برگ از رابطهي زير محاسبه شد (Clark and McCaig, 1982).
وزن خشک برگ / (وزن خشک برگ – وزن تر برگ تازه)= محتواي آب اوليه

3-5-6-6: کمبود آب اشباع (WSD)4:
بدين منظور از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ به صورت تصادفي و در هنگام ظهر انتخاب گرديد و در ظروف در بسته به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه سطوح آن تمييز گرديد و سپس توزين شد. عدد قرائت شده به عنوان وزن تر گياه ثبت شد. برگ ها به مدت 24 ساعت در ظرف محتوي آب مقطر قرار گرفتند و دوباره پس از خشک کردن آب سطحي، توزين شدند که اين عدد نيز به عنوان وزن اشباع برگ ها قرائت شد. به منظور تعيين وزن خشک برگ ها به مدت 48 ساعت در دماي 75 درجه ي سانتي گراد در آون قرار داده شدند. با استفاده از اعداد به دست آمده کمبود آب اشباع از رابطه ي زير محاسبه شد.
100 × (وزن خشک برگ – وزن برگ اشباع از آب) / (وزن برگ تازه – وزن برگ اشباع از آب)= کمبود آب اشباع

3-5-6-7: سرعت از دست دادن آب (RWL)5:
بدين منظور از هر کرت تعداد 5 برگ جوان از قسمت هاي مياني 5 گياه گلرنگ به صورت تصادفي و در هنگام
ظهر انتخاب گرديد و در ظروف در بسته به آزمايشگاه منتقل گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه سطوح آن تمييز گرديد و سپس توزين شد. عدد قرائت شده به عنوان وزن تر گياه ثبت شد. با استفاده از اعداد به دست آمده سرعت از دست دادن آب از رابطهي زير محاسبه شد (Clark and McCaig, 1982).

(w0 – w2) + (w2 – w4) + (w4 – w6) / 3 × wd × (t2 – t1) = سرعت از دست دادن آب
w0 = وزن برگ تازه، w2= وزن برگ بعد از 2 ساعت پس از قطع نمودن از گياه، w4= وزن برگ بعد از 4 ساعت پس از قطع نمودن از گياه، w6 = وزن برگ بعد از 6 ساعت پس از قطع نمودن از گياه، wd= وزن خشک برگ، (t2 – t1)= فاصله زماني بين دو اندازه گيري وزن برگ، که در اين آزمايش 2 ساعت بوده است.

3-6: تجزيه و تحليل داده ها:
پس از تجزيهي داده ‌ها توسط نرم افزارهاي MSTAT-C و SAS 9.0، ميانگين ها با آزمون چند دامنه‌اي دانكن در سطح احتمال پنج درصد مقايسه شدند و كليهي ضرايب همبستگي بين صفات نيز توسط نرم افزار SPSS محاسبه گرديد. همچنين از نرم افزار EXCEL براي رسم نمودارها استفاده شد.

فصل چهارم
نتايج و بحث

4-1: ارتفاع گياه:
ارتفاع گياه تحت تأثير سطوح مختلف تنش آبي و مصرف زئوليت قرار گرفت و به ترتيب در سطح آماري يک و پنج درصد معني دار شدند (جدول4-1). بر اساس نتايج جدول تجزيه واريانس ساليسيليک اسيد تأثير معني داري بر روي ارتفاع گياه نداشت. اثرات متقابل آبياري و زئوليت در سطح پنج درصد معني دار شد ولي اثرات متقابل آبياري و ساليسيليک اسيد و همچنين زئوليت و ساليسيليک اسيد و اثرات متقابل آبياري، زئوليت و ساليسيليک اسيد معني دار نشدند ( جدول4-1). در جدول مقايسه ميانگين اثرات اصلي، بيشترين ارتفاع گياه با ميانگين 79 سانتي متر مربوط به تيمار عدم تنش آبي (آبياري بر اساس 100 درصد نياز آبي گياه) و کمترين ارتفاع گياه با ميانگين 43/61 سانتي متر مربوط به تيمار تنش آبي ( بر اساس 70 درصد نياز آبي گياه) بود (جدول4-2). در بين سطوح مختلف مصرف زئوليت بيشترين و کمترين ارتفاع گياه با ميانگين 86/69 و 07/66 سانتي متر به ترتيب مربوط به تيمارهاي مصرف 8 تن در هکتار و عدم مصرف زئوليت بود (جدول4-2). ارتفاع گياه تحت تأثير مصرف سطوح مختلف ساليسيليک اسيد قرار گرفت و اختلاف معني داري را باهم نشان ندادند ولي در تيمار مصرف ساليسيليک اسيد ارتفاع گياه بيشتر از تيمار عدم مصرف ساليسيليک اسيد بود (جدول4-2). مشخص شده است که تنش خشکي از طريق کاهش سرعت رشد گياه باعث کاهش ارتفاع گياه مي شود که هرچه اعمال تنش به انتهاي فصل رشد نزديک تر باشد تأثير کمتري بر ارتفاع گياه دارد (رستمي، 1383). بر اساس نتايج جدول مقايسه ميانگين اثرات متقابل دوگانهي آبياري و زئوليت بيشترين ارتفاع گياه با ميانگين 07/83 سانتي متر متعلق به تيمار آبياري بر اساس 100 درصد نياز آبي گياه به همراه مصرف 8 تن زئوليت در هکتار و کمترين مقدارآن با ميانگين 20/57 سانتي متر مربوط به تيمار آبياري بر اساس 70 درصد نياز آبي گياه و عدم مصرف زئوليت بود (جدول 4-3). در بين اثرات متقابل آبياري و ساليسيليک اسيد نيز بيشترين ارتفاع گياه با ميانگين 73/79 سانتي متر مربوط به تيمار آبياري بر اساس 100 درصد نياز آبي گياه به همراه محلول پاشي ساليسيليک اسيد و کمترين مقدار آن با ميانگين 86/60 سانتي متر مربوط به تيمار آبياري بر اساس 70 درصد نياز آبي گياه و عدم مصرف ساليسيليک اسيد بود. همچنين در بين اثرات متقابل زئوليت و ساليسيليک اسيد نيز بيشترين ارتفاع گياه با ميانگين 08/71 سانتي متر متعلق به تيمار مصرف 8 تن زئوليت در هکتار به همراه محلول پاشي ساليسيليک اسيد و کمترين آن با ميانگين 94/65 سانتي متر متعلق به تيمار عدم مصرف زئوليت و ساليسيليک اسيد بود (جدول4-3). اميدي (1388) طي بررسي اثر تنش آبي بر ويژگي هاي زراعي و فيزيولوژيکي سه رقم گلرنگ بهاره در کرج اظهار داشت که در بين سطوح مختلف تنش آبي، بيشترين و کمترين ارتفاع بوته به ترتيب با ميانگين 4/79 و 3/60 سانتيمتر مربوط به تيمار شاهد و تيمار قطع آبياري در مرحله تکمه دهي و گلدهي بود. طبق نتايج جدول مقايسه ميانگين اثرات متقابل سه گانه بيشترين ارتفاع با ميانگين 68/58 سانتي متر مربوط به تيمار (آبياري بر اساس 100 درصد نياز آبي گياه + مصرف 4 تن در هکتار + محلول پاشي ساليسيليک اسيد) بود و کمترين ارتفاع با ميانگين 47/56 سانتي متر مربوط به تيمار (آبياري بر اساس 85 درصد نياز آبي گياه + عدم مصرف زئوليت و ساليسيليک اسيد) بود ( جدول4-4). بسياري از محققان معتقدند كه طويل شدن برگ و ساقه، حساس‌ترين فرآيند گياه در تنش كمبود آب در طول دوره ي رويشي است. مشخص شده است که تنش خشکي از طريق کاهش سرعت رشد گياه باعث کاهش ارتفاع گياه مي شود که هرچه اعمال تنش به انتهاي فصل رشد نزديک تر باشد تأثير کمتري بر ارتفاع گياه دارد (رستمي، 1383). افزايش شدت تنش خشکي باعث کاهش ارتفاع گياه مي شود و افزايش مصرف زئوليت موجب افزايش ارتفاع گياه خواهد شد (ميرزاخاني و سيبي، 1389).

4-2: ارتفاع اولين شاخه از سطح خاک:
با وارد شدن ماشين آلات مدرن برداشت، صفت ارتفاع اولين شاخه ي فرعي از سطح خاک براي برداشت مکانيزه حائز اهميت مي باشد. در يک بررسي روي گلرنگ مشاهده شد که ارتفاع اولين شاخه ي فرعي از سطح خاک تحت تأثير ژنوتيپ و محيط قرار گرفت (Camas et al.,

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد سفر در زمان Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد گياه، زئوليت، ميانگين