منابع پایان نامه ارشد درمورد کیفیت حسابرسی، کیفیت اطلاعات، حق الزحمه، صورتهای مالی

دانلود پایان نامه ارشد

حرفه حسابرسی در کشور و نظارت بر آن، و همچنین شکل گیري و توسعه بازار حسابرسی بر اساس تقاضا ونه صرفاً الزامات قانونی، نقش مهمی در توسعه یافتگی حرفه حسابرسی ایفا می نمایند. طبق نظر خبرگان، میزان توجه و اعتقاد به گزارشگري مالی قابل اتکا و اظهارنظر حسابرس نیز بیانگر جایگاه حرفه حسابرسی در کشور است که در این خصوص میتوان به میزان توجه مدیران به تعدیلات مورد نظرحسابرس، میزان ایجاد محدودیت در دامنه رسیدگی براي حسابرس، حساسیت مجامع عمومی، سرمایه گذاران و نهادهاي نظارتی نسبت به تعدیلات سنواتی و تجدید ارائه ها در صورتهاي مالی، وتکرار بندهاي گزارش در چند سال مالی اشاره نمود. به عنوان مثال”زیاد” بودن تعداد گزارشهاي تعدیل شده )مشروط، مردود یا عدم اظهارنظر( شرکتها در بازار سرمایه نشان دهنده این است که مدیران شرکتها، تعدیلات مورد نظر حسابرس را اعمال ننموده و یا محدودیت در دامنه رسیدگی براي حسابرس ایجاد نموده اند و عملاً این موضوع از نظر مدیران و ذینفعان حسابرسی، امري “پذیرفته شده” است، و میزان تکرار بندهاي گزارش در چند سال مالی بیانگر میزان توجه به تعدیلات موردنظر حسابرس است و در چنین شرایطی حرفه حسابرسی در جایگاه شایسته خود قرار نگرفته است(مشایخی و همکاران،1392، ص123).
2-3-6) محصولات خدمات کیفیت حسابرسی
کیفیت حسابرسی مولد دو محصول موثر بر کیفیت صورت های مالی (یعنی اعتبار و کیفیت اطلاعات) میباشد.
الف) اعتبار اطلاعات
اعتبار اطلاعات به توانایی حسابرس برای تحت تاثیر قرار دادن موقعیت استفاده کنندگان از اطلاعات صورتهای مالی مربوط میشود. دی آنجلو کیفیت حسابرسی را با واژه اعتبار تعریف کرده است. او اظهار میدارد که ذینفعان میتوانند از اندازه موسسه حسابرسی به عنوان جانشین حسن شهرت حسابرس استفاده نمایند. وی استدلال می کند که اگر به کارگیری صاحبکار خاص در میان صاحبکاران حسابرسی خاص یکسان است، آنگاه حسابرسان بزرگتر که تعداد صاحبکاران بیشتری دارند، در راستای تلاش برای حفظ هر صاحبکار انگیزه کمی برای قصور در افشا تحریف کشف شده دارند. نظریه رایج میان بانکداران و پذیره نویسان این است که حسابرسان دارای نام تجاری بر اعتبار صورتهای مالی میافزایند. در مطالعات مرتبط با اولین عرضه عمومی سهام، اعتبار اطلاعات اغلب به عنوان توانایی حسابرس برای تحت تاثیر قراردادن ارزیابی قبلی عدم قطعیت ارزش موضوعات جدید تعریف شده است. فرض میشود حسابرسان دارای نام تجاری سطح اطمینان اطلاعاتی بیشتری در باب موضوعات جدید ارائه مینمایند. (حساس یگانه و قنبریان،1385،ص26).
ب) کیفیت اطلاعات
کیفیت اطلاعات در گرو این است که اطلاعات صورتهای مالی تا چه حد شرایط اقتصادی واقعی شرکت را منعکس میکند. صورت های مالی حسابرسی شده به وسیله حسابرسان مستقل، وسیله بسیار مناسبی در انتقال اطلاعات قابل اتکاست. حسابرس مستقل، شایسته ترین شخص برای اظهارنظر درباره درستی تهیه و ارائه گزارشهای مالی واحد اقتصادی است. شایستگی حسابرس برای این دلیل است که وی حسابرسی را طبق استاندارد حسابرسی انجام میدهد تا اطمینان یابد اقلام مندرج در صورتهای مالی مطابق با استانداردهای حسابداری تهیه شده است. بنابراین حسابرسی به ادعاهایی که توسط شخص دیگر در قالب صورت های مالی تهیه شده است، اعتبار میبخشد و بدین وسیله قابلیت اتکای اطلاعات به کار رفته در تصمیمات اقتصادی را افزایش میدهد (نیکخواه آزاد،1377،ص1).
برخی استدلالهای نظری که حسن شهرت حسابرس را به توانایی حسابرس ارتباط میدهند، مفاهیم کیفیت اطلاعات را در برمیگیرد. برای مثال بیتی27 (1989) مدعی میشود که اطلاعات افشا شده در گزارشهای حسابداری حسابرسی شده توسط موسساتی که سرمایه گذاری بیشتری در سرمایه اعتباری انجام داده اند با فرض ثابت بودن سایر شرایط دقیق تر میباشد.
کریشنان28 (2003) کیفیت اطلاعات را به صورت توانایی اطلاعات در پیش بینی سودآوری آینده تعریف میکند. یافتههای او بیانگر این است که ذخایر احتیاطی موسسات دارای نام تجاری(6 ابرموسسه حسابداری) در مقایسه با ذخایر احتیاطی گزارش شده صاحبکاران موسسات فاقد نام تجاری پیش بینی کننده بهتری از سودآوری آینده و جریانهای نقدی آینده است. مفهوم مطالعه کریشنان این است که همزمان رابطه بین اجزای کیفیت حسابرسی و محصولاتش (اعتبار اطلاعات و کیفیت اطلاعات) را آزمون میکند (حساس یگانه و قنبریان،1385،ص28). عرصه پژوهشی جدید در باب کیفیت حسابرسی، که با تصویب قوانین پس از فروپاشی شرکتهای بزرگ به وجود آمده است. روابط بین اندازه استقلال حسابرس، یعنی یکی از اجزای توانایی نظارت حسابرس، و تاثیر حسابرس بر مدیریت سود را بررسی مینماید. قانون گذاران پیرامون این موضوع که در صورت افشای اعمال غیر قانونی صاحبکار، حسابرس ممکن است با ریسک از دست دادن حق الزحمه خدمات غیر حسابرسی روبرو شود و بنابراین تمایل کمتری برای افشا اعمال غیرقانونی انجام شده در صورتهای مالی دارند، اظهار نگرانی نموده اند. بنابراین قانونگذاران استدلال میکند که استقلال حسابرس از طریق وابستگی حسابرس به خدمات غیرحسابرسی در معرض خطر قرار گرفته است (کینی و همکارانش،2002،ص189). همچنین ممکن است شرایط خدمات غیرحسابرسی به طور واقعی بتواند کیفیت حسابرسی را از طریق ضوابط، توانایی نظارت حسابرس افزایش دهد. علاوه بر این مطالعات سیمونیچ 29(1984)، حاکی از این است هنگامی که یک موسسه حسابرسی خدمات غیرحسابرسی را به حسابرسی شونده ارائه نماید، در این حالت ورود دانش به شرکت صاحبکار، میتواند مولد بهرهوری در حسابرسی باشد. موضوع ارائه خدمات غیرحسابرسی به صاحبکاران حسابرسی و اثرش برروی کیفیت حسابرسی میتواند با انجام پژوهشهای دیگر آشکار گردد.
2-3-7) سنجش کیفیت حسابرسی
آنچه مسلم است این است که توافقی در معیار سنجش ساختارهای کیفیت حسابرسی وجود ندارد. دی آنجلو یک تعریف دو بعدی از کیفیت حسابرسی برای تنظیم استاندارد ارائه دارد. ابتدا، کشف هرگونه عدم اظهار و دوم، گزارش عدم اظهارموارد. کیفیت حسابرسی، تحت تاثیر عوامل زیادی قرار دارد. از سال 1981، در مطالعات حسابداری تلاش شد تا ابعاد چندگانه کیفیت حسابرسی را تعریف و اندازهگیری کند. دی آنجلو بیان داشت که شرکتهای بزرگتر، حسابرسی بهتری را اجرا میکنند زیرا آنها از شهرت بیشتری برخوردار هستند. همچنین، چون شرکتهای بزرگتر از منابع بیشتری برخوردار هستند، میتوانند کارکنان ماهرتر بیشتری را جذب کنند. سایرین، فرض کردند که حسابرسان، جذب حق الزحمه بیشتر میشوند زیرا ثروت بیشتر، هزینه ارباب رجوع را در دادخواهی کاهش میدهد. برخی فرض کردند که هیچ تفاوت واقعی در کیفیت حسابرسی وجود ندارد اما این تصور وجود دارد که چون شرکتهای بزرگ، مشهورهستند، شهرت بیشتری را بخاطر کیفیت بالاتر بدست میآورند. در مجموع، ترکیب شواهد نشان داد که میان اندازه شرکت حسابرس و کیفیت حسابرسی، رابطه وجود دارد. مشخص نیست که این تفاوت، واقعی است یا ادراکی. براساس گزارش دی آنجلو، در بسیاری از مطالعات از اندازه حسابرس برای تمایز سطوح کیفیت حسابرسی استفاده شد. در برخی از مطالعات از حق الزحمه حسابرسی به عنوان سنجش کیفی استفاده شده است. پالمروس دریافت که یک رابطه معنادار میان حق الزحمه حسابرسی و اندازه وجود دارد. کوپلی30(1991) دریافت که استفاده از حق الزحمه حسابرسی به عنوان سنجش کیفیت حسابرسی، قدرت بیشتری در تشریح سطوح مختلف افشای هیات مدیره دارد. کولبرت و میوری31(1998) براساس نتایج بررسی، کیفیت حسابرسی را اندازهگیری کردند. اسچوار32، کیفیت حسابرسی را با استفاده از پرسش-پیشنهاد از ارباب رجوع اندازهگیری کرد که میان پرسش از قیمت و پیشنهاد قیمت برای تسهیم در شرکت تفاوت وجود دارد. (2014، O.OKOLiel)
آنچه مشهود است این است که در تعریف کیفیت حسابرسی شاخص های زیادی وجود داردکه میتواند به طور بالقوه در ارزیابی آن مفید واقع شود. پیکائو(PCAOB) براساس تعریف خود از کیفیت حسابرسی ،شاخصهای کیفیت حسابرسی را در سه بخش جداگانه شامل ورودیها، فرایندها و پیامدهای حسابرسی تعریف و در هر بخش شاخصهای ریزتری به ترتیب 13،15و 12 شاخص گنجانده که در مجموع 40 شاخص را برای سنجش کیفیت حسابرسی معرفی می کند.( احمدی،1393 )
برخی از محققین وتدوین کنندگان مقررات، شاخصهای کیفیت حسابرسی را در دو سطح، شاخصهای در سطح موسسه و در سطح قرارداد حسابرسی طبقه‌بندی کرده اند.
شاخصهای در سطح قرارداد حسابرسی عبارتند از :
1.ساعتهای حسابرسی
2.ساعتهای آموزشی
3.تفویض اختیار و وظایف
4.حق الزحمه حسابرسی
5.مدت شراکت شریک حسابرسی
6.طراحی آزمونهای خاص متناسب با ریسک صاحبکار
7.بودجه بندی حسابرسی
8. تخصص افراد در صنعت
شاخصهای در سطح موسسه حسابرسی عبارتند از:
1.اندازه موسسه حسابرسی
2.تخصص موسسه حسابرسی در صنعت
3.تغییر نیافتن موسسه حسابرسی
4.استقلال موسسه حسابرسی
5.برنامههای جبران خدمات موسسه حسابرسی
یکی از پیشنهادهای مطرح‌شده در خصوص انتخاب شاخصها، این است که به‌جای تمرکز بر یک شاخص واحد از گزارشگری، مجموعه‌ای از چند شاخص که ترکیب آنها تصویری چندبعدی از کیفیت حسابرسی ارائه می‌دهد، به‌کار گرفته شود. اگرچه این راهکار، مشکل ناشی از نگرش به مفهومی پیچیده و کلی از دریچه‌ای محدود را مورد توجه قرار می‌دهد، ولی از سویی دیگر مشکلات مربوط به فزونی مخارج بر منافع را به‌همراه دارد. هزینه‌های ناشی از این راهکار از دو جنبه ایجاد می‌‌شود:
دیدگاه موسسه‌های حسابرسی: هرچه تعداد بیشتری شاخص گزارش شود، نگهداری سوابق پشتیبان هزینه‌برترخواهدشد.
دیدگاه استفاده‌کنندگان : تجمیع چندین شاخص که منجر به نتیجه‌گیری‌های متفاوت خواهد شد، برای استفاده‌کنندگان به‌صورت بالقوه مشکل تر و پرهزینه‌تر است (رضاپور و اصلانی،1391،ص3).
2-3-7-1) سنجش کیفیت حسابرسی در ایران
به رغم الزامی شدن استاندارد کنترل کیفیت از ابتدای سال 1389، بیشتر موسسه های حسابرسی در ایران، واحدی مستقل به عنوان واحد کنترل کیفیت ایجاد نکرده اند و رویه عمومی آن است که مدیران موسسههای حسابرسی مسئول کیفیت کار گروههای حسابرسی هستند و در نهایت مدیران ارشدی که امضای دوم گزارش حسابرسی را بر عهده دارند، به عنوان شخص مستقل کیفیت نهایی کار حسابرسی را بررسی میکند. البته در موسسه‌های بزرگتر که نمونه بارز آن سازمان حسابرسی است، این رویه متفاوت است. در سازمان حسابرسی واحد کنترل کیفی حسابرسی به‌صورت مستقل وجود دارد و کنترل کیفیت حسابرسی از طریق چک‌لیستهاو رویه‌های موجود دیگر انجام می‌گیرد.
دیوان محاسبات کشور به‌عنوان یکی دیگر از مراجع بزرگ حسابرسی کشور نیز در دو حوزه کلی حسابرسی امور اقتصادی و زیربنایی و حسابرسی حوزه عمومی و اجتماعی فعالیت دارد. ارزیابی کیفیت حسابرسی در حوزه امور اقتصادی و زیربنایی، بنابر ماهیت آن قویتر صورت می‌پذیرد. در این حوزه کیفیت حسابرسی در سطح کل کشور، به تفکیک استانها و به تفکیک هیئتهای حسابرسی از طریق فهرست وارسی، مشابه آنچه در سازمان حسابرسی موجود است، به‌وسیله اداره هماهنگی و نظارت حسابرسی انجام می‌پذیرد و همزمان با آن جلسه‌های کنترل کیفیت و نمره‌دهی نیز به‌طور منظم برگزار می‌شود. علاوه بر این، در حال حاضر مراحل آماده‌سازی سامانه نظارت الکترونیکی (سنا) نیز جهت بالا بردن سطح کیفیت حسابرسی در دیوان محاسبات کشور در حال انجام است.
با وجود تلاشهایی که در راستای کنترل کیفی حسابرسیها صورت می‌پذیرد، همچنان فاصله با کیفیت مطلوب حسابرسی در ایران احساس می‌شود. به‌همین دلیل مراجع استفاده‌کننده از خدمات موسسه‌های حسابرسی، خود در پی ایجاد واحدهای کنترل کیفی در موسسه‌ها هستند یا مثل سازمان بورس و اوراق بهادار، خود این واحد را ایجاد کرده‌اند (رضاپور و اصلانی،1391،ص5).
یکی از مراجع ارزیابی کیفیت حسابرسی، جامعه حسابداران رسمی است. جامعه در دو حوزه کیفیت موسسه‌های حسابرسی و شاغلان انفرادی عضو جامعه به ارزیابی می‌پردازد. حوزه اول که با هدف ارزیابی سیستم کنترل کیفیت موسسه‌ها می‌گردد، از طریق پرسشنامه‌ای معیارهای اساسی سیستم

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد کیفیت حسابرسی، توسعه یافتگی، بازار سرمایه، عرضه و تقاضا Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد استقلال حسابرس، کیفیت حسابرسی، حسابداران، صورتهای مالی