منابع پایان نامه ارشد درمورد هزینه سرمایه، صاحبان سهام، بازده مورد انتظار، حقوق صاحبان سهام

دانلود پایان نامه ارشد

ميانگين موزون هزينه سرمايه
نرخ هزينه سرمايه در هر سرمایه‌گذاری خواه يک پروژه، يک بخش تجاري يا در سطح کل يک شرکت عبارت است از نرخ بازده مورد انتظار تأمينکنندگان سرمايه که انتظار دارند اين بازده را با سرمايهگذاري در هر جاي ديگري با ريسک مشابه نيز دريافت نمايند (منصوري، 1387).
هر شرکتي براي تأمین مالي سرمايه مورد نياز خود از منابع مختلفي استفاده ميکند که هر کدام داراي ريسکهاي متفاوتي براي سرمايهگذاران هستند، از اين رو اين منابع براي شرکت داراي هزينههاي متفاوتي هستند. پس از آنکه هزينه خاص سرمايه متعلق به هر کدام از منابع بلندمدت تأمین مالي شرکت تعيين شد، آنگاه ميتوان هزينه کل سرمايه را محاسبه نمود. نرخ هزينه سرمايه کل شامل نرخ هزينه اجزاء سرمايه است که در مجموع ساختار سرمايه شرکت را تشکيل ميدهند. اجزاء ساختار سرمايه عبارتند از بدهيهاي بلندمدت و کوتاهمدت بهرهدار، حقوق صاحبان سهام ممتاز، حقوق صاحبان سهام عادي، سود انباشته و اندوختهها. با توجه به اينکه صاحبان هر کدام از اين منابع داراي نرخ بازده مورد انتظار خاص خود هستند. لذا نرخ هزينه هر کدام از آن‌ها نيز متفاوت خواهد بود و با توجه به ماهيت مختلف هر کدام از اين اجزاء و منابع، روش محاسبه نرخ هزينه آن‌ها نيز با هم تفاوت خواهد داشت. از اين رو براي تعيين نرخ هزينه سرمايه شرکت ابتدا ضروري است که نرخ هزينه هر کدام از اقلام تشکیل‌دهنده سرمايه اقتصادي محاسبه و بر اساس وزن هر کدام از اين منابع در جمع سرمايه کل، نرخ موزون هزينه سرمايه65 محاسبه گردد. عوامل مختلف تأثيرگذار در نرخ هزينه سرمايه مانند تورم، نوسانات اقتصادي و وجود روشهاي متفاوت در محاسبه، موجب ميشود که محاسبه نرخ هزينه اجزاء سرمايه به‌آسانی ميسر نشود. بنابراين نتايج به دست آمده تقريبي و در سطح اطمينان بالا خواهد بود (گوينده،1386).
2-24- محاسبه نرخ ميانگين موزون هزينه سرمايه
برای تعیین هزینه سرمایه شرکت ابتدا ضروری است هزینه هر یک از اجزای سرمایه به طور مستقل محاسبه و بر اساس نسبت آن‌ها در کل ساختار سرمایه متوسط هزینه سرمایه شرکت بدست آید
(2-3)

Re: نرخ هزینه حقوق صاحبان سهام (Return of Equity)
Rd: نرخ هزینه بدهی (Cost of Debt)
E: ارزش بازار حقوق صاحبان سهام  (Market value of the firm’s equity)
D: ارزش بازار بدهی شرکت  (Market value of firm’s debt)
Tc: ارزش دفتری نرخ مالیات شرکت
V = E + D
2-25- هزينه بدهي66 و نحوه محاسبه
تأمین مالی از طریق بدهی‌های بلندمدت با بهره که موجبات افزایش اهرم مالی را فراهم می‌آورد هزینه‌هایی را شامل می‌شود که بارزترین آن بهره پرداختی به تأمین‌کنندگان است. هزینه‌های عقد قرار داد و هزینه‌های ورشکستگی از جمله هزینه‌های دیگر هستند که این منبع مالی به دنبال دارد. محاسبه بهره‌های پرداختی و هزینه‌های عقد قرار داد کار نسبتاً ساده‌ای است اما اندازه‌گیری هزینه‌های ورشکستگی که یک هزینه پنهان است کار پیچیده‌ای است.
هزینه بهره و هزینه‌های عقد قرار داد بدهی‌های بلندمدت با بهره از جمله هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی هستند که این موضوع جذابیت افزایش این گونه بدهی‌ها را بیشتر نموده است بخصوص در شرایطی که نرخ مالیاتی بالا باشد این جذابیت به مراتب بیشتر خواهد بود. از آنجا که افزایش بدهی‌های بلندمدت با بهره موجب افزایش ریسک شرکت خواهد شد و هزینه‌های ورشکستگی را به دنبال خواهد داشت، لذا در زمان محاسبه هزینه سرمایه باید میانگین موزون هزینه سرمایه را محاسبه نمود، زیرا تأمین مالی از طریق بدهی می‌تواند نرخ هزینه تأمین مالی سایر منابع تأمین مالی را نیز افزایش دهد.
هزينه وامهاي دريافتي توسط شرکت يا هزينه آن بخشي از سرمايه شرکت‌های بورسي که از طريق بدهي تأمین ميشود، همان نرخ واقعي بهره ميباشد که شرکت ملزم به پرداخت آن به وامدهندگان است.
نرخ هزينه بدهي از رابطه زير محاسبه ميگردد:
(2-4) K_d=I_t/((y+z)/2)
I_t:هزينههاي مالي در پايان سال
y : بدهی بلندمدت
z :بدهی کوتاه‌مدت
(خدامی پور و امینی نیا،1392)
2-26- نرخ هزينه سهام ممتاز
هزینه سرمایه سهام ممتاز تابعی از سود است که طبق قرار داد برای آن‌ها تعیین شده است. نرخ بازده مورد انتظار سهامداران ممتاز اصولاً بیش از نرخ مورد انتظار تأمین‌کنندگان بدهی‌های بلندمدت است چون ریسک پذیرفته‌شده توسط آن‌ها بیشتر است. بدیهی است که سهام ممتاز سپر مالیاتی ایجاد نمی‌کند از این نظر نسبت به بدهی با بهره از جذابیت کمتری برخوردار است. در شرایط فعلی ایران، سهام ممتاز با تعریف عمومی که از آن وجود دارد، وجود خارجی ندارد زیرا اولین ویژگی سهام ممتاز نداشتن حق رأی است که در ایران این مورد صادق نیست و آنچه به عنوان سهام ممتاز شهرت یافته است سهام عادی طبقه‌بندی شده است که بیش از یک حق رأی برای آن قائل می‌شوند. این گونه تأمین مالی نیز در شرکت‌های نمونه این پژوهش وجود ندارد، لذا بحث هزینه سرمایه از محل سهام ممتاز نیز در این پژوهش منتفی خواهد بود.
زماني که شرکتي سهام ممتاز ميفروشد، خريداران انتظار دارند که در ازاي پولي که در آن شرکت سرمايهگذاري ميکنند سود سهام دريافت کنند، پرداخت سود سهام هزينهاي است که شرکت بابت سهام ميپردازد. براي اينکه بتوان اين هزينه را بر مبناي نرخ سالانه بيان کرد شرکت خالص پولي را که در زمان فروش سهام دريافت ميکند مبناي محاسبه قرار ميدهد. هزينه سهام ممتاز طبق رابطه زير محاسبه ميشود (گوينده،1386):
K_e=D/P_n (2-5)
K_eهزينه سهام ممتاز:
Dسود پرداختي سالانه سهام ممتاز:
P_nارزش سهام ممتاز:
2-27- نرخ هزينه سود انباشته
هزينه سود انباشته پيرو اصل هزينه فرصت از دست رفته است. با توجه به اين که بخشي از سود تحصيل شده در شرکت انباشته شده و به سهامداران پرداخت نميگردد در اين حالت از فرصتي که سهامداران ميتوانستند از اين بخش سود استفاده نمايند، دور ماندهاند. لذا نرخ بازدهي که انتظار ميرفت از اين سود کسب ثروت گردد به عنوان نرخ هزينه سود انباشته تلقي ميگردد. نرخ بازده مورد انتظار سود انباشته معادل نرخ بازده انتظار سهم عادي فرض ميشود (اسکندري،1384).
2-28- نرخ هزينه سرمايه سهام عادي (بازدهي مورد انتظار براي سهام شرکت)67 و نحوه محاسبه
هزينه سرمايه سهام عادي، نرخ بازده مورد نياز سرمايهگذاران براي سرمايهگذاري در سهام يک شرکت ميباشد به عبارتي هزينه سهام عادي، نرخ بازده مورد انتظاري است که سرمايهگذار را ترغيب ميکند تا وجوه خود را در يک سهام معين سرمايهگذاري کنند (سیمکینس،2000).
از آنجايي که هزينه سرمايه (حداقل نرخ بازدهي مورد انتظار براي سرمايه شرکت) مفهومي است که معطوف به آينده68 ميباشد، اين انتظارات را با توجه به ميزان بازده گذشته، نميتوان مستقيماً از بازار استخراج نمود لذا ناگريز ميباشيم از اطلاعات وضعيت کنوني بازار و سوابق گذشته آن استفاده نموده و آن را برآورد نماييم (پرات،2002).
یکی از مهمترین منابع تأمین مالی شرکت‌ها، سهام عادی و حقوق متعلق به آن‌ها است. صاحبان سهام عادی نسبت به سایر تأمین‌کنندگان منابع مالی شرکت‌ها، بیشترین ریسک را متحمل می‌شوند لذا طبیعی است که نرخ بازده مورد انتظار آن‌ها بیشترین نرخ بازده مورد انتظار باشد. از نظر نقطه محاسباتی، محاسبه هزینه سرمایه سهام عادی از پیچیدگی خاصی برخوردار است که این پیچیدگی ناشی از عوامل زیر است:
1- برای سهام عادی سود مشخص و از پیش تعیین شده‌ای وجود ندارد. این موضوع موجب خواهد شد در مورد مبلغ جریان‌های نقدی آتی سهام ابهام ایجاد شود و این ابهام موجبات ریسک بیشتر را فراهم می‌آورد.
2- زمان پرداخت سود سهام عادی نامشخص است که این موضوع نیز موجب ابهام در زمان‌بندی جریان‌های نقدی آتی سهام خواهد شد و چنین ابهامی نیز باعث افزایش ریسک صاحبان سهام عادی می‌گردد.69
3- عدم وجود قراردادی که شرکت را مکلف به پرداخت سود سهام عادی نماید. عدم وجود چنین قراردادی ضمانت اجرایی پرداخت سود را زیر سؤال می‌برد و این مسئله نیز به نوبه خود به ریسک سهام عادی خواهد افزود. در تأمین مالی از طریق سایر منابع، قراردادهایی وجود دارد که چنین انعطافی را از بین برده است.70
4- وجود طيف وسيع صاحبان سهام با طيفي از نرخهاي بازده مورد انتظار موجب ميشود محاسبه هزينه سرمايه به طور مطلق و منفرد با مشکل مواجه گردد. در ايران که عمق بازار سرمايه کم است، اين موضوع پررنگتر ميباشد؛ زيرا عدهاي از سرمايهگذاران ريسک سهام را تعيين و بازار از آن‌ها تبعيت ميکند.
5- نبود روند مشخص براي خط‌مشی گذاری و تصميمگيري در واحدهاي اقتصادي به دليل تغيير در مديريت و نيز عدم ثبات سياستهاي کلان اقتصادي که بازده سهام عادي را تحت تأثیر قرار ميدهد و در نتيجه محاسبه هزينه سرمايه را با مشکل مضاعف مواجه ميسازد.
با توجه به این موضوعات، محاسبه هزینه سرمایه سهام عادی کار سخت و پیچیده‌ای است که باید با نهایت دقت انجام شود. بخصوص در ایران که سهم سایر اجزای ساختار سرمایه (بدهی‌های بلندمدت با بهره و سهام ممتاز) ناچیز است، اهمیت محاسبه هزینه سهام عادی مضاعف خواهد شد در شرایط اقتصادی فعلی ایران نخست این که نرخ بهره بدهی‌ها ثابت است، سپس اینکه استفاده از بدهی به عنوان ابزار تأمین مالی با محدودیت همراه است و همان طور که قبلاً اشاره شد سهم این گونه منابع در تأمین مالی شرکت‌ها نسبتاً کم و بی‌اهمیت است. علاوه بر این برخی از شرکت‌ها وضعیت خاصی دارند که با پیش‌فروش محصولات خود تأمین مالی می‌کنند و با این کار محاسبه هزینه بدهی و مقایسه آن را در بین شرکت‌ها با مشکل مواجه می‌نمایند (عثماني،1381).
وجود چنین شرایطی و همچنین عدم وجود سهام ممتاز موجب می‌شود هزینه بدهی و سهام ممتاز در ایران چندان با اهمیت به نظر نرسد و اهمیت هزینه سرمایه حقوق صاحبان سهام عادی افزایش یابد که موضوع اصلی تحقیق حاضر است.
2-29- مدلهاي محاسبه هزينه سرمايه سهام عادي
براي محاسبه هزينه حقوق صاحبان سهام، مدلهاي مختلفي مطرح و در بازارهاي مالي مورد استفاده قرار گرفته است. هرکدام از اين مدلها در مقطعي از زمان و در يک يا چند بازار مشخص داري کارايي لازم بودهاند؛ اما به مرور کارايي آن‌ها کاهش يافته است و جايگزين يکديگر شدهاند. اين مدلها عبارتند از:
2-29-1- روش سودآوری
يکي از سادهترين روشها جهت محاسبه نرخ هزينه سهام عادي استفاده از نسبت P⁄E است. از آنجا که نرخ هزينه سهام عادي، نرخ هزينه فرصت به شمار ميرود براي محاسبه نرخ هزينه سرمايه از سود پیش‌بینی‌شده استفاده ميکنيم.

K_e=EPS/P=1/(P⁄E)=DPS/P (2-6)
اين تخمين بر اين فرض ضمني مبتني است که همه سودهاي شرکت بين سهامداران توزيع خواهد شد (DPS=EPS) که البته غير واقعي است. به علاوه اين معيار عامل رشد آتي که ناشي از سرمايهگذاريهاي سود تقسيم نشده در شرکت است را ناديده گرفته است (منصوري،1387)
2-29-2- روش بازده اوراق قرضه به علاوه صرف ريسک
در اين روش نرخ بازده مورد انتظار سرمايهگذاران هر شرکت از طريق رابطه زير محاسبه ميشود:
Ke=صرف ريسک + بازده اوراق قرضه بلندمدت شرکت (2-7)
در اين روش فرض بر اين است که سرمايهگذاران در سهام عادي شرکت ريسک بالاتري در مقايسه با سرمايهگذاران اوراق قرضه بلندمدت شرکت ميپذيرند که ريسک مازاد را صرف ريسک ميناميم. صرف ريسک مقداري تخميني است و هيچ مبناي نظري براي محاسبه آن وجود ندارد. اين مقدار به طور قضاوتي بين 2 تا 6 درصد تخمين زده ميشود (سراجي،1383).
2-29-3- نرخ بازده متوسط تحقق يافته71
طبق اين مدل، سرمايهگذاران در سهام عادي، انتظاري که از سرمايهگذاري خود دارند معادل همان بازدهي است که در دوره يا دورههاي گذشته عايد آن‌ها شده است. بازده سهامدار عادي به دو شکل سود نقدي تقسيم شده و تغيير

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد بازار سرمایه، بازده مورد انتظار، تحلیل عامل، تحلیل عاملی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد بازده مورد انتظار، حقوق صاحبان سهام، صاحبان سهام، جبران خدمات