منابع پایان نامه ارشد درمورد میانجیگری، بهبود عملکرد، مشکلات حرکتی، گروه کنترل

دانلود پایان نامه ارشد

نخاع اثربخش باشد. اخیراً داده ها از یک پژوهش با جایگزینی تصادفی و با گروه تحریک نما تاثیر تحریک کاتدی در ناحیه قشر حرکتی اولیه افراد سالم را در کاهش ادراک درد مورد ارزیابی قرار داده است. در ادامه باید ذکر کرد که تاثیر این نوع تحریک برای درمان آزمایشی افسردگی در انسان و برای میگرن و صرع در نمونه های حیوانی مورد استفاده قرار داده اند. علاوه براین تحریک آندی کوتاه مدت (سه دقیقه) در ناحیه تمپورال-آهیانهای321 چپ تاثیر کوتاه مدتی بر کاهش وزوزگوش322 در افراد انسانی داشته است (پورییز و همکاران، 2007). تا به امروز نتیجه 2 ارزیابی بالینی آزمایشی با جایگزینی تصادفی و با گروه کنترل تحریک نما برای درمان درد مزمن منتشر شده است. این پژوهشها تاثیری بیش از 58% بر شاخصهای اندازه گیری درد را گزارش کردهاند (فرگینی323 و همکاران، 2007).
فرگینی و همکاران در مقاله مروری سال 2007 خود اشاره کردهاند که بیشتر تمرکز مطالعهشان بر مشکلات حرکتی دست بعد از سکته موثر بر قشر حرکتی یا مسیر قشر-نخاع بوده و نتایج گزارش شده در مورد افرادی با نادیدهانگاری324 و زبانپریشی325 با استفاده از تحریک غیرتهاجمی، به ترتیب نواحی پیشانی-آهیانهای یا زبانی را مورد برسی قرار داده اند. هشت مورد مطالعه یافت شده که با مشخصات آنها تطابق داشت و تاثیر تحریک غیر تهاجمی مغز را بر عملکرد حرکتی دست بعد از سکته مورد برررسی قرار داده بودند که راهبردشان در مورد هر فرد افزایش تحریکپذیری در نیمکره متاثر از سکته یا کاهش تحریکپذیری در نیمکرهای که تحت تاثیر سکته نبوده است. تمام این مطالعات بهبود در عملکرد را در مقایسه با گروه تحریک نما نشان دادند. بعلاوه بعضی از این مطالعات نشان دادند که بهبود عملکرد حرکتی با تغییر در عوامل عصب-زیست شناختی در ارتباط هستند. برای مثال در سه مطالعه بهبود عملکرد حرکتی با افزایش تحریکپذیری قشر در نیمکره متاثر از سکته همراه بود. مطالعاتی که چندین جلسه تحریک غیر تهاجمی را اجرا کرده بودند نشان دادند که اثر بوجود آمده برای چند هفته تداوم دارد.
در یک مطالعه مروری که در مورد تاثیر تحریک غیر تهاجمی مغز در بیماران با نشانگان فیبرومالژیا326 صورت گرفت یافته های به دست آمده نشان داد که در 4 مطالعه که در آن از tDCS استفاده شده بود ( تحریک آندی M1:1 و تحریک آندی M1/DLPFC:3 ) همگی با اندازه گیری میزان درد قبل و بعد از تحریک کاهش قابل توجه درد را گزارش کرده اند (مارلو327 و همکاران، 2012).
در یک مطالعه مروری که مقالات سالهای بین 1998 تا 2012، در مجموع 200 نفر در رابطه با استفاده بالینی tDCS در درمان افسردگی عمده را مورد بررسی قرار داد، با در نظر گرفتن نتایج بالینی وابسته نظیر پاسخدهی و میزان بهبود، تاثیر tDCS آشکارا ثمر بخش ارزیابی نشد (برلیم328 و همکاران، 2012).

سازوکار تاثیر tDCS
tDCS با دیگر روشهای غیرتهاجمی تحریک الکتریکی مغز مانند تحریک الکتریکی مغز از روی جمجمه (329TES) و TMS متفاوت است. tDCS شلیک سلولهای عصبی را با قطبی سازی330 فرا آستانهای331 غشاء عصبی ایجاد نمی کند، بلکه بیشتر فعالیت خودانگیخته شبکه عصبی را تعدیل می کند. در سطح سلول عصبی، سازوکار اولیه عمل، جابجایی پتانسیل استراحت غشا وابسطه به قطبیت tDCS (قطبی سازی) است. در حالیکه تحریک جریان مستقیم(DC332) آندی عموماً موجب افزایش فعالیت قشر مغز و تحریک پذیری میشود، تحریک کاتدی تاثیرات مخالف آن را دارد. مطالعات روی نمونههای حیوانی نشان دادهاند که تغییر در تحریکپذیری منبعث از هر دو عامل میزان شلیک های خودانگیخته و پاسخدهی333 به ورودیهای سیناپس آوران است. این سازوکار اولیه قطبیسازی است که در بطن تاثیرات تند جریان DC با چگالی پائین334 بر روی تحریکپذیری قشر مغز انسان نهفته است. به هرحال، tDCS ماندگاری اثری حدود تا یک ساعت بعد از تحریک را برآورده میکند. بنابراین سازوکار عمل آن نمیتواند به تنهایی در تغییرات الکتریکی پتانسیل عمل سلول عصبی مشارکت داشته باشد. در حقیقت، تحقیقات بیشتر نشان داده است که tDCS در تعدیل ریزمحیطهای335 سیناپسی نقش دارد. برای مثال، تعدیل توان سیناپسی336 گیرندههای 337NMDA بصورت مستقل یا با جایگزینی فعالیت GABAسازی338.tDCS همچنین با تحریکپذیری مغز از طریق تعدیل سلولهای عصبی فراقشری یا قشری-نخاعی در ارتباط است. تاثیر tDCS ممکن است شبیه آنچه در LTP339 دیده میشود، باشد، همچنان که در یک مطالعه اخیر انجام شده روی نمونه حیوانی با بکاربردن تحریک آندی قشر حرکتی نشان داده شد که مدت اثر در پتانسیلهای تحریکی پس-سیناپسی افزایش مییابد. آزمایشها با سلولهای عصب پیرامونی و نخاعی نشان دادند که تاثیر تحریک DC همچنین غیر سیناپسی نیز هست که ممکن است شامل تغییر ناپایدار در چگالی کانالهای پروتئینی موجود در زیر الکترودهای تحریک باشد.
با در نظر گرفتن اینکه یک محدوده دائمی الکتریکی قطبیت همه مولکولها را جابجا می کند و بیشتر انتقال دهنده ها و گیرنده های عصبی در مغز موجودیت الکتریکی دارند، tDCS همچنین ممکن است بر عملکرد سلول عصبی بوسیله افزایش امتداد دادن به تغییرات عصب-شیمیایی تاثیر بگذارد. برای مثال مطالعات تصویر برداری عصبی نشان داده است که بعد از tDCS آندی میواینسیتول340 بصورت قابل ملاحظه ای افزایش می یابد در صورتیکه ان-اسیتیل-اسپارت341 تغییری نمیکند.
باید افزود که به تاثیر “مستقیم” tDCS که در بالا ذکر شد، تاثیرات “غیر مستقیم” نیز قابل مشاهده است. دگرگونیهای وابسته به ارتباط فواصل نواحی قشری و زیر قشری دیده شده است. جالب اینجاست که، اثر تعدیلی tDCS تنها به فعالیت یک سلول عصبی و فراخوان فعالیت سلولی نیست، بلکه نوسان سازی گاه به گاهی سلول عصبی را ایجاد میکند. آردلینو342 و همکاران، متوجه شدند که زیر الکترود کاتد، فعالیت امواج آهسته EEG در باندهای بسامدی تتا و دلتا افزایش مییابد. مطالعات حیوانی و مدلسازی یک شبکه سلولهای به هم جفت شده فعال را مطرح میکنند( که نوسانسازی) که در استفاده از جریان ضعیف حساسترند تا یک سلول منفرد.
اگرچه بیشتر مطالعات اولیه tDCS بر روی قشر حرکتی طراحی شدند، باید توجه داشت که tDCS فقط تغیرات بلند مدت پتانسیل فراخوانده-حرکتی343 را افزایش نمیدهد، بلکه بر پتانسیل فراخوانده- دیداری و حسی-اندامی344 نیز تاثیر می گذارد. این فعالیت وابسته به محل تحریک است. شواهدی از تاثیر tDCS بر مخچه، نخاع و مسیرهای بازتابی سگمنتال345 انسان گزارش شده است.
یکی از مهمترین جنبه ها وقتی در مورد سازوکار اثر tDCS بحث میشود، شدت و مکان هدایت جریان در بافت قشری است. مطالعات مدلسازی در این زمینه پژوهشهای مفیدی انجام دادهاند.
در پایان، میدانهای الکتریکی مداوم بافتهای مختلفی را تحت تاثیر قرار می دهند (رگها، بافتهای پیوندی346 و غیره…) و مکانیسمهای آسیب شناسانه فیزیولوژیک ( التهاب347، مهاجرت سلولی، جنبندگی عروقی348): در اضافه، تاثیرشان در ساختارهای مختلف سلولی مشاهده می شود (اسکلت بندی سلولی349، میتوکندری350، غشا). با آنچه گفته شد، tDCS ممکن است اجزا غیر سلول عصبی سیستم اعصاب مرکزی را تحت تاثیر قرار بدهد. حمایتگر این نظریه زیر الکترود آندی در tDCS است که می تواند گشادسازی عروق351 مغزی را امتداد بخشد (برونونی و همکاران، 2012).
تاثیرات پس از tDCS منبعث از چندین سازوکار پایه که در تغییر عملکرد غشا نقش دارند، می باشد. محدوده الکتریکی ثابت و ممتد، جدا از تغییرات تمرکز یونی محلی، می تواند موجب افزایش جابجایی پروتئینهای انتقال دهنده غشایی352 (مانند حرکت ذرات معلق مایع بوسیله نیروی برق)، مسبب تغیر در آرایش مولکولی و تغیر در ترکیبندی353 و تغییرات موضعی تعادل پایه-اسیدی بافت می گردد. باز توزیع پروتئینهای غشا در محیط کشت سلولی آزمایش و اثبات شده است. مهاجرت گیرنده های استیل کولینی در پاسخ به جریان ورودی از احتمال مهاجرت پروتیئن ها و کانالهای غشایی حمایت می کند. تغییرات در ویژگیها و تعداد کانالهای یونی ممکن است بر اثر انتشار فعالیت سلول عصبی در ارتباط با پلاستیسیته غیر سیناپسی باشد. در پایان، یکی از پدیده های مهم که با هدایت جریان مستقیم (DC) در بافت رخ می دهد الکترولیز آب می باشد. در آب خالص، تفکیک H^+بسیار کم است( تقریباً 〖10〗^(-7) بر مول). به هرحال، تحت تاثیر وجود پایه/اسیدی ضعیف، H^+ و 〖OH〗^- تولید شده توسط الکترولیز و تفکیک اسید ضعیف در محلول می تواند تغییر در تعادل پایه/اسیدی تعادل القا شده توسط افزایش اسیدسازی354 یا بازسازی که در حین این تغییر قابل ملاحظه ی غشا، گیرنده ها، و عملکرد سلول را تحت تاثیر قرار میدهد. بخاطر اینکه تغیرات PH و [Ca+2] درون سلولی بصورت تنگاتنگ باهم مرتبط هستند و قطبیت اندی نیز با افزایش Ca+2 ، و قطبیت کاتدی نیز ممکن است بر Ca +2 تاثیر گذاشته و موجب تغیر در PH گردد.
ماندگاری اثر پس از tDCS در سطح سیناپسی با میانجیگری گیرنده های NMDA در مغز رخ می دهد( لایبنیتز355 و همکاران، 2002: نیچه و همکاران،2003: سیبنر356 و همکاران، 2004) یافته های ذکر شده در بالا بر این عقیده اشاره دارد که این ماندگاری اثر تنها بر اثر تغییرات گیرنده های NMDA نیست. با اینهمه هنوز گیرنده ای NMDA در آکسونهای پیرامونی مشاهده می شوند.که در اکسونهای مرکزی گزارش نشدهاند. لایبنیتز و همکاران، 2000 و نیچه و همکاران، 2003 فرضیه میانجیگری گیرنده های NMDA را در357 LTD بعنوان یک مکانیسم احتمالی مطرح کردند. نتایج آنها باید محتاطانه تفسیر شود، برای اینکه دکسترامتورفان358 در دوزهای بالا بصورت غیر ویژه ای بازدارنده کانالهای غیر NMDA وابسته به ولتاژ است. با این وجود، tDCS موجب تغییر در عملکرد غشا شده و می تواند موجب بدکارکردی سیستم NMDA بعنوان یک پدیده غیر معمول در ضمن بسیاری از سازوکارهای مختلف گردد، tDCS در تبادل غشا بعنوان اثر پس از تحریک غیر سیناپسی می تواند بعنوان آماده ساز میانجیگری گیرنده های NMDA که موجب تغیر در نوسان سازی سیناپسی میشود گردد. تغییرات PH در زیر الکترود قطبی شده می تواند بر عملکرد غشا خارج از سیناپس، مستقیم وغیر مستقیم تاثیر بگذارد که موجب تغییر کردن فعالیت سیستم NMDA میشود (آردولینو359 و همکاران، 2005).

عوامل موثر در ایجاد تغییر در نوروپلاستیسیته بوسیله tDCS
اثر سن
کاملاً مشخص است که سالخوردگی با اختلال در یادگیری و حافظه در رابطه است. بعلاوه سالخوردگی با تغییر در ظرفیت فرایندهای مهم در پلاستیسیته سیناپسی مانند LTP نیز رابطه دارد. بعضی شواهد که تائید کننده کاهش ظرفیتهای تغیر بوسیله تحریک غیر تهاجمی مغز در رابطه با افزایش سن در هر دو گروه افراد سالم و با اختلال عصب شناختی وجود دارد که با استفاده از روش PAS360 تاثیر وابسته به سن ایجاد پلاستیسیته مورد تحقیق قرار گرفته. برای مثال، شدت PAS ایجاد کننده پلاستیسیته در قشر حرکتی در افراد جوان بزرگتر از افراد سالخورده است. در مطالعه ای فتحی361 و همکاران 2010 با استفاده از تسهیل کننده PAS برای بررسی اثر سن در سه گروه افراد سالم در یافتند که پاسخ شبه LTP به PAS در هر دو گروه جوان و میان سال قابل ملاحظه بود ولی افراد مسن (60-79) پاسخدهی خوبی نداشتند. تکچیو362 و همکاران، 2008، نیز با استفاده از این روش در یافتند اثر وابسته به سن در افزایش تغیرات پلاستیسیته در خانم ها پس از سن یائسگی363 کاهش می یابد (رایدینگ و زیهمان364، 2010).

اثر توجه
تاثیر تمرکز توجه فرد در شدت ایجاد پلاستیسیته به صورت آزمایشگاهی نشان داده شده است. بخصوص در روش کار های طولانی مدت تر تحریک اهمیت بیشتری دارد، مثلاً در حین PAS. استفان365 و همکاران اثبات کردند که وقتی افراد توجهشان را به دست هدف معطوف میکنند، میزان پلاستیسیته ایجاد شده با PAS در قشر حرکتی مخالف بزرگتر از زمانیست که توجه معطوف به دست هدف نبود یا به یک تکلیف شناختی پیچیده توجه فرد معطوف شده بود. تاثیر تمرکز توجه در استفاده از tDCS نیز به اثبات رسیده است. آنتال366 و همکاران در سال 2007 دریافتند زمانی که فرد درگیر یک تکلیف شناختی در

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد گروه کنترل، کنشهای اجرایی، حافظه کاری، توجه پایدار Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد تفاوت جنسی، فیزیولوژی، دو قطبی، بهبود عملکرد