منابع پایان نامه ارشد درمورد ميانگين، تيمار، آبياري

دانلود پایان نامه ارشد

بر رقم LRV-51-51 در تيمار بدون قطع آبياري و کمترين مقدار آن با ميانگين 2/2517 کيلوگرم در هکتار، مربوط به محلول پاشي آب خالص بر رقم ورامين-295 در تيمار قطع آبياري در مراحل گلدهي و گرده افشاني بود. در بررسي اثر تنش کمبود آب بر عملکرد و اجزاي عملکرد ارقام گلرنگ، بيشترين عملکرد دانه با ميانگين 8/2678 کيلوگرم در هکتار توسط رقم Esfahan در تيمار آبياري کامل (شاهد) و کمترين عملکرد دانه با ميانگين 2/1499 کيلوگرم در هکتار توسط رقم Fo2 در تيمار قطع آبياري در مرحلهي گلدهي گزارش شده است (Nabipour et al., 2007).
در مطالعهي طاووسي (1386) عملکرد دانهي ارقام گلرنگ بهاره در منطقهي اصفهان، تحت دور آبياري 10، 15، 20 و 25 روز يکبار، به ترتيب 1826، 2298، 2424 و 1254 کيلوگرم در هکتار گزارش شد. ابوالحسني و سعيدي (1385) در بررسي تحمل به خشکي 15 لاين گلرنگ در اصفهان اظهار داشتند که در شرايط عدم تنش رطوبتي، لاين هاي تودهي اصفهان و لاين کانادايي به ترتيب با ميانگين 1/4174 و 3/2004 کيلوگرم در هکتار و در شرايط تنش رطوبتي نيز همين لاين ها با ميانگين 3/3036 و 5/1437 کيلوگرم در هکتار بيشترين و کمترين عملکرد دانه را توليد نمودند. در مطالعهي برخي از ويژگي هاي فيزيولوژيکي ارقام گلرنگ بهاره تحت شرايط تنش آبي، گزارش شد که بيشترين عملکرد دانه با ميانگين 7/3253 کيلوگرم توسط رقم Uc-10 در شرايط بدون تنش و کمترين مقدار آن با ميانگين 9/768 کيلوگرم در هکتار در شرايط تنش آبي، توسط رقم RH410118 توليد شد (Ashkani et al., 2007). در بررسي اثرات تنش آبي در مراحل مختلف رشد و نمو گلرنگ بهاره و پاييزه، گزارش شد که بيشترين عملکرد دانه در ارقام پاييزه و بهاره به ترتيب با ميانگين 4050 و 3740 کيلوگرم در هکتار توسط تيمار آبياري در مراحل رويشي، گلدهي و پر شدن دانه ها و کمترين عملکرد دانه در ارقام پاييزه و بهاره به ترتيب با ميانگين 2100 و 1310 کيلوگرم در هکتار توسط تيمار عدم آبياري در مراحل رشد گياه بدست آمد (Istanbulluoglu et al., 2009). با کاهش مقدار رطوبت قابل دسترس گياه، مقدار سبزينه و شاخص سطح برگ گياه نيز کاهش مي يابد و در پي آن مقدار کل کربوهيدرات توليد شده در واحد زمان نيز کاهش خواهد يافت. در نتيجه توان ارسال مواد غذايي از منابع (اندام هاي سبز گياه) به مخازن (دانه ها) کم شده و ما شاهد کاهش متوسط وزن دانه ها خواهيم بود. نتايج تحقيقات (Camas et al., 2007) که بر روي سه رقم گلرنگ در پنج منطقهي مختلف ترکيه در دو سال متوالي انجام شده است، نشان داد که از نظر وزن هزار دانه تفاوت معني داري بين ارقام گلرنگ و مناطق مختلف کاشت وجود دارد به طوريکه رقم Dincer با ميانگين 8/41 گرم و رقم Yenice با ميانگين 7/32 گرم، به ترتيب بيشترين و کمترين وزن هزار دانه را به خود اختصاص دادند.

2-1-18: اثر تنش کمبود آب بر وزن هزار دانه:
با کاهش مقدار رطوبت قابل دسترس گياه، مقدار سبزينه و شاخص سطح برگ گياه نيز کاهش مي يابد و در پي آن مقدار کل کربوهيدرات توليد شده در واحد زمان نيز کاهش خواهد يافت. در نتيجه توان ارسال مواد غذايي از منابع (اندام هاي سبز گياه) به مخازن (دانه ها) کم شده و ما شاهد کاهش متوسط وزن دانه ها خواهيم بود.
نادري درباغشاهي و همکاري (1386) طي تحقيقي در اصفهان، اظهار داشتند که، اثر تيمار مقادير آبياري بر وزن هزار دانه غير معني دار ولي تيمار قطع آبياري در مراحل مختلف رشد گلرنگ در سطح يک درصد بر وزن هزار دانه معني دار شد. به طوري که بيشترين وزن هزار دانه با ميانگين 76/34 گرم مربوط به تيمار قطع آبياري در مرحلهي رسيدگي فيزيولوژيکي دانه ها و کمترين وزن هزار دانه با ميانگين 11/32 گرم مربوط به تيمار قطع آبياري در مرحلهي شروع گلدهي گلرنگ بود. اميدي (1388) طي بررسي اثر تنش آبي بر ويژگي هاي زراعي و فيزيولوژيکي سه رقم گلرنگ بهاره در کرج اظهار داشت که در بين سطوح مختلف تنش آبي، بيشترين و کمترين وزن هزار دانه به ترتيب با ميانگين 22/34 و 44/28 گرم مربوط به تيمار قطع آبياري در مرحلهي تکمه دهي و تيمار قطع آبياري در دو مرحلهي تکمه دهي و گلدهي بود. همچنين در بين ارقام مورد بررسي، بيشترين و کمترين وزن هزار دانه با ميانگين 10/32 و 70/31 گرم به ترتيب مربوط به ارقام Fo2 و محلي اصفهان بود. رستمي (1383) گزارش نمود کاهش وزن هزار دانه در شرايط تنش خشکي به علت کوتاه شدن دورهي پر شدن دانه و پيري زودرس مي باشد. کافي و رستمي (1386) طي تحقيقي در مشهد، اظهار داشتند که در هر دو سال آزمايش اثر تيمار تنش آبي بر وزن هزار دانه در سطح احتمال يک درصد معني دار بود. به طوري که در سال اول بيشترين وزن هزار دانه با ميانگين 7/34 گرم مربوط به تيمار آبياري کامل (شاهد) و کمترين تعداد دانه در غوزه با ميانگين 2/31 گرم مربوط به تيمار تنش خشکي شديد بود. موحدي دهنوي و مدرس ثانوي (1385) در بررسي اثر محلول پاشي ارقام گلرنگ تحت تنش خشکي در منطقه اصفهان اظهار داشتند که، بيشترين مقدار وزن هزار دانه با ميانگين 9/26 گرم به ترتيب مربوط به رقم LRV-51-51 و کمترين مقدار آن با ميانگين 4/25 گرم، مربوط به رقم زرقان-279 بود. در مطالعهي برخي از ويژگي هاي فيزيولوژيکي ارقام گلرنگ بهاره تحت شرايط تنش آبي، گزارش شد که بيشترين مقدار وزن هزار دانه با ميانگين 39 گرم توسط رقم Uc-10 در شرايط تنش آبي و کمترين مقدار آن با ميانگين 28 گرم در شرايط تنش آبي، توسط رقم Nebraska-10 توليد شد (Ashkani et al., 2007). در بررسي اثرات تنش آبي در مراحل مختلف رشد و نمو گلرنگ بهاره و پاييزه، گزارش شد که بيشترين عملکرد دانه در ارقام پاييزه و بهاره به ترتيب با ميانگين 46 و 46 کيلوگرم در هکتار توسط تيمار آبياري در مراحل رويشي، گلدهي و پر شدن دانه ها و کمترين عملکرد دانه در ارقام پاييزه و بهاره به ترتيب با ميانگين 40 و 37 کيلوگرم درهکتار توسط تيمار عدم آبياري در مراحل رشد گياه بدست آمد (Istanbulluoglu et al., 2009). در بررسي اثر تنش کمبود آب بر عملکرد و اجزاي عملکرد ارقام گلرنگ، بيشترين وزن هزار دانه با ميانگين 3/36 گرم توسط رقم Arak در تيمار آبياري کامل (شاهد) و کمترين وزن هزار دانه با ميانگين 7/26 گرم توسط رقم Esfahan در تيمار قطع آبياري در مرحله پرشدن دانه گزارش شده است (Nabipour et al., 2007).
وزن هزار دانه تأثير بسزايي بر عملکرد دانه دارد و در حقيقت بيان کننده ي چگالي دانه نسبت به تعداد دانه مي باشد. در تحقيقي فراست (1389)، اظهار داشت که صفت وزن هزار دانه تحت تأثير تيمار آبياري قرار نگرفت و از نظر آماري معني دار نشد. با اين وجود با اعمال تنش وزن هزار دانه کاهش يافت. رستمي (1383) گزارش نمود کاهش وزن هزار دانه در شرايط تنش خشکي به علت کوتاه شدن دورهي پر شدن دانه و پيري زود رس مي باشد.

2-1-19: اثر تنش کمبود آب بر عملکرد بيولوژيک:
صفت عملکرد بيو لوژيک از اين لحاظ مهم جلوه مي کند که از رابطه ي بين نسبت وزن دانه به وزن خشک گياه مي توان به فعاليت و توليد مواد فتوسنتزي در گياه پي برد. فراست (1389) عنوان کرد، بيشترين عملکرد بيولوژيک در تيمار آبياري معادل 100 درصد نياز آبي گياه با 3615 کيلوگرم بر هکتار و کمترين عملکرد بيولوژيک در تيمار آبياري معادل 50 درصد نياز آبي گياه با 2867 کيلوگرم بر هکتار به ثبت رسيد. برخي محققان بيان داشتند که صفت عملکرد بيولوژيک تحت تأثير تنش خشکي قرار گرفت و در سطح احتمال پنج درصد معني دار شد (Ashkani et al., 2007). اميدي (1388) طي بررسي اثر تنش آبي بر ويژگي هاي زراعي و فيزيولوژيکي سه رقم گلرنگ بهاره در کرج اظهار داشت که در بين سطوح مختلف تنش آبي، بيشترين و کمترين عملکرد بيولوژيکي به ترتيب با ميانگين 5100 و 3900 کيلوگرم در هکتار مربوط به تيمار شاهد و تيمار قطع آبياري در دو مرحلهي تکمه دهي و گلدهي بود. همچنين در بين ارقام مورد بررسي، بيشترين و کمترين عملکرد بيولوژيکي با ميانگين 4505 و 4080 کيلوگرم در هکتار به ترتيب مربوط به ارقام محلي اصفهان و رقم Fo2 بود.
نتايج بررسي اثر محلول پاشي ارقام گلرنگ تحت تنش خشکي در منطقهي اصفهان نشان داد که بيشترين مقدار عملکرد بيولوژيکي با ميانگين 27790 کيلوگرم در هکتار به ترتيب مربوط به محلول پاشي آب خالص رقم LRV-51-51 در تيمار بدون قطع آبياري و کمترين مقدار آن با ميانگين 11834 کيلوگرم در هکتار، مربوط به محلول پاشي آب خالص رقم ورامين-295 در تيمار قطع آبياري در مرحله رشد رويشي گياه بود (Movahhedy-Dednavy et al., 2009). در مطالعه برخي از ويژگي هاي فيزيولوژيکي ارقام گلرنگ بهاره تحت شرايط تنش آبي، گزارش شد که بيشترين عملکرد بيولوژيکي با ميانگين 5/11050 کيلوگرم در هکتار توسط رقم Nebrasca-10 در شرايط بدون تنش آبي و کمترين مقدار آن با ميانگين 3224 کيلوگرم در هکتار در شرايط تنش آبي، توسط رقم RH 410118 توليد شد (Ashkani et al., 2007). در بررسي اثر تنش کمبود آب بر عملکرد و اجزاي عملکرد ارقام گلرنگ، بيشترين عملکرد بيولوژيکي با ميانگين 8/1209 کيلوگرم در هکتار مربوط به تيمار آبياري کامل (شاهد) و کمترين عملکرد بيولوژيکي با ميانگين 5/940 کيلوگرم در هکتار مربوط به تيمار قطع آبياري در مرحلهي گلدهي گزارش شده است (Nabipour et al., 2007).

2-1-20: اثر تنش کمبود آب بر قطر غوزه:
اين صفت از اين جهت مهم است که هر چه قطر غوزه بيشتر باشد تعداد دانه ي بيشتر و بزرگتري را مي تواند در خود جاي دهد. در تحقيقات انجام شده مشاهده گرديد که تأثير تنش خشکي بر قطر غوزه معني دار بود به صورتي که باعث کاهش قطر غوزه در گلرنگ گرديد (Camas et al., 2007; Ozturk et al., 2008). اعمال تنش خشکي باعث کاهش قطر طبق شده است چراکه وقوع تنش خشکي در طول دورهي رويشي سبب نقصان تعداد برگ و در نهايت سطح برگ شده و درنتيجه کل مواد فتوسنتزي توليدي براي رشد طبق و حصول عملکرد بالا کاهش مي يابد. اثر تنش خشکي روي کاهش قطر طبق توسط کلهري و همکاران (1381)، (Andria et al., 1995) و (yegappan et al., 1982) نيز گزارش شده است. قطر طبق از جمله اساسي ترين صفاتي است که تحت تأثير تنش رطوبتي افت مي کند و بر اجزاء عملکرد نظير، تعداد دانه در طبق تأثير منفي مي گذارد.

2-1-21: اثر تنش کمبود آب بر شاخص برداشت:
هرگاه شرايط زراعي براي توليد تعداد زيادي گل فراهم باشد و رشد رويشي و توليد مواد فتوسنتزي نيز در گياه چشمگير باشد، انتظار مي رود که با انتقال حجم قابل توجهي از اسيميلات ها به دانه ها، شاخص برداشت دانه در گياه افزايش يابد. شرايط تنش آبي، باعث کاهش رشد رويشي گياه شده و در نتيجه حجم اندام هاي رويشي گياه نمي تواند پشتيباني مناسبي را از فاز زايشي گياه داشته باشد. در چنين شرايطي انتظار مي رود که تعداد و اندازهي دانه هاي موجود در واحد هاي زايشي گياه کاهش يابد و باعث کاهش شاخص برداشت دانه مي شود. نادري و همکاران (1384) اظهار داشتند که شاخص برداشت معياري از کارايي انتقال مواد فتوسنتزي توليد شده در گياه به دانه است. در تحقيقات ايشان شاخص برداشت تحت تأثير تنش خشکي قرار گرفت و در سطح احتمال يک درصد معني دار گرديد، همچنين تنش خشکي شديد باعث افزايش معني دار شاخص برداشت نسبت به تيمار شاهد و ديگر سطوح تنش گرديد.
اميدي (1388) طي بررسي اثر تنش آبي بر ويژگي هاي زراعي و فيزيولوژيکي سه رقم گلرنگ بهاره در کرج اظهار داشت که در بين سطوح مختلف تنش آبي، بيشترين و کمترين شاخص برداشت دانه به ترتيب با ميانگين 23 و 15 درصد مربوط به تيمار شاهد و تيمار قطع آبياري در دو مرحلهي تکمه دهي و گلدهي بود. همچنين در بين ارقام مورد بررسي، بيشترين و کمترين شاخص برداشت دانه با ميانگين 21 و 18 درصد به ترتيب مربوط به ارقام محلي اصفهان و رقم اراک-2811 بود. موحدي دهنوي و مدرس ثانوي (1385) در بررسي اثر محلول پاشي ارقام گلرنگ تحت تنش خشکي در منطقه اصفهان اظهار داشتند که بيشترين و کمترين مقدار شاخص برداشت دانه با ميانگين 5/23 و 6/14 درصد به ترتيب مربوط به تيمار هاي قطع آبياري در مرحلهي رويشي و قطع آبياري در مراحل

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد گياه، ميانگين، بيشترين Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد تيمار، ميانگين، آبياري