منابع پایان نامه ارشد درمورد عروق کرونر، گروه کنترل، شهر خرم آباد

دانلود پایان نامه ارشد

ن، محیط بخش، عدم آگاهی(P˂0/01) و وضعیت اقتصادی(P˂0/05) در بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر بطور معنی داری کاهش یافته اند. نتایج این تحقیق تاثیر آرام‌سازی پیشرونده عضلانی بر اضطراب را تایید نموده و این روش را به عنوان راهکاری به منظور کنترل اضطراب پیشنهاد می‌کند(74).
حنیفی و همکاران نیز در سال 1383 مطالعه‌ای تحت عنوان بررسی تاثیر روش آرام‌سازی بنسون بر وضعیت همودینامیک بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر انجام دادند. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با روش نمونه گیری در دسترس بود که در آن 40 بیمار تحت آنژیوگرافی کرونر در بیمارستان شهید رجایی زنجان در سال 1382 به طور تصادفی در دو گروه 20 نفری شاهد و آرام‌سازی مورد مطالعه قرار گرفتند. مشخصات نمونه ها عبارت بود از: بیمارانی که برای اولین بار تحت آنژیوگرافی عروق کرونر قرار میگرفتند، دارای سن 65- 35 سال، فقط تحت آنژیوگرافی کرونر قرار داشتند که با کاتتریزاسیون قلب راست همراه نبود، قبل از آنژیوگرافی تحت سایر مداخله‌های تهاجمی ‌مانند اکوکاردیوگرافی از راه مری قرار نگرفته بودند و بیماری ‌های دریچه‌ای قلب شناخته شده نداشتند. متغیرهای مورد بررسی اطلاعات دموگرافیک و متغیرهای همودینامیک نمونه ها بود. پژوهشگر روز قبل از آنژیوگرافی به صورت فردی با نمونه‌های گروه آرام‌سازی در ارتباط با تاثیر آرام‌سازی صحبت نموده و به بیمار در تمرین یک بار آرام‌سازی کمک می‌کرد. سپس مددجو تشویق به انجام آرام‌سازی به تعداد 3-2 بار در مرحله قبل از آنژیوگرافی می‌شد. گروه شاهد فقط مراقبت‌های معمول قبل از آنژیوگرافی را دریافت کردند. در هر دو گروه پارامترهای همودینامیک 12-8 نیم ساعت قبل، حین و پس از آنژیوگرافی اندازه گیری و سپس با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل و کای اسکوئر داده‌های حاصل تجزیه و تحلیل آماری شد. نتایج این مطالعه نشان داد که تعداد تنفس نیم ساعت قبل از آنژیوگرافی، میانگین فشار خون دیاستولیک و تعداد تنفس پس از آنژیوگرافی در گروه آرام‌سازی از نظر آماری نسبت به گروه شاهد کاهش معنی داری داشت(P0/05). در سایر متغیرها با وجود اینکه از نظر آماری اختلاف معنی داری مشاهده نشد، اما غالب متغیرها از نظر بالینی در گروه آرام‌سازی نسبت به گروه شاهد کمتر بودند. بنابراین محقق استفاده از این روش را برای بهبود وضعیت همودینامیکی بیمار پیشنهاد می‌کند(75).
مطالعه دیگری نیز تحت عنوان تاثیر روش آرام‌سازی پیشرونده عضلانی بر اضطراب بیماران مبتلا به سکته قلبی توسط جاریانی و همکاران در سال 1390 در شهر خرم آباد انجام شد. این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی بالینی بر روی 60 بیمار صورت گرفت که طی دو هفته پیش از شروع پژوهش با تشخیص انفارکتوس حاد میوکارد در بخش ویژه بیمارستان شهید مدنی شهر خرم آباد بستری شده بودند. معیارهای ورود به مطالعه ابتلا به سکته قلبی، حداقل سن 30 سال، عدم مصرف داروهای آنتی دیس‌ریتمی ‌در زمان مطالعه، داشتن اضطراب(طبق جدول طبقه بندی اضطراب از دیدگاه کتل) و شرایط جسمی ‌مطلوب برای انجام حرکات عضلانی و همچنین عدم ابتلا به عوارض سکته حاد میوکارد نظیر دیس‌ریتمی ‌های قلبی و یا قرارگیری تحت احیای قلبی- ریوی در بدو ورود به مرکز فوریت‌های پزشکی و‌ یا بخش سی سی یو بود. پس از انتخاب نمونه‌های واجد شرایط، بیماران به صورت تصادفی به گروه 30 نفره مداخله و کنترل تقسیم شدند که از نظر سن، جنسیت و میزان اضطراب همسان سازی شده بودند. در این پژوهش میزان اضطراب و استرس بیماران نیز از طریق پرسشنامه استاندارد کتل سنجیده شد. نحوه تکمیل پرسشنامه در این مطالعه به صورت خود ایفایی و پرسشگری بود و در خصوص بیماران بی سواد، محقق شخصا” از طریق مصاحبه، ضمن خواندن سوالات، جواب‌های بیمار را دقیقا” ثبت نمود. پرسشنامه کتل یک پرسشنامه حاوی 40 سوال است که برای افراد بالای 14 سال طراحی شده است. این پرسشنامه در ابعاد اضطراب و استرس، مواردی مانند میزان آرامش بیمار، واکنش نسبت به موقعیت‌های مختلف، میزان انرژی مصرفی در حین انجام امور روزانه، میزان پریشانی و سردرگمی، میزان صبر و تحمل بیمار و احساس ترس از موقعیت‌های تنش زا را مورد بررسی و ارزیابی قرار می‌دهد. کل نمرات کسب شده در این پرسشنامه در بازه 80-0 بوده و امتیازدهی به شیوه لیکرت(2- 1- 0) می‌باشد. برای هر گروه در روز اول پرسشنامه اضطراب کتل توسط بیماران تکمیل و علائم حیاتی ثبت گردید. سپس در گروه مداخله، طی سه روز متوالی و مجموعا در 6 جلسه 30 دقیقه ای(در محدوده ساعات 10 – 11 صبح و 5 – 6 بعد از ظهر)، تکنیک آرام‌سازی پیشرونده انجام شد و مجددا” پس از سه روز متغیرها در هر دو گروه سنجیده شد. دستگاه فشار خون و گوشی پزشکی مورد استفاده در ارزیابی علایم حیاتی پیش از بکارگیری مورد اعتبار سنجی قرار گرفت و از دقیق بودن این ابزار اطمینان حاصل شد. اطلاعات بدست آمده پس از جمع آوری از طریق آزمون‌های توصیفی تی مستقل و تی زوجی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها نشان داد که طبق معیار اضطراب کتل در ابتدا 11 نفر(3/18% در هر گروه) اضطراب متوسط، 12 نفر(20% در هر گروه) اضطراب شدید و 7 بیمار(6/11% در هر گروه) نیز اضطراب خیلی شدید داشتند. آزمون آماری فیشر تفاوت معنی داری بین دو گروه مداخله و کنترل به لحاظ جنس، سن و میزان اضطراب نشان نداد و دو گروه همگون بودند. نتایج نشان داد که نمره اضطراب و استرس در گروه مداخله، بعد از به‌کارگیری تکنیک آرام‌سازی پیشرونده نسبت به روز اول، قبل از انجام تکنیک و همچنین در مقایسه با گروه کنترل کاهش چشمگیری داشته است. این در حالی است که در گروه کنترل کاهش قابل ملاحظه ای در میزان اضطراب بیماران پس از گذشت سه روز مشاهده نگردید. در کل یافته‌های پژوهش نشان داد بین میانگین میزان اضطراب و استرس بین دو گروه مداخله و کنترل پس از گذشت سه روز تفاوت معنی داری وجود دارد(P˂0/001).
همچنین یافته‌های تحقیق اختلاف معنی داری بین میانگین فشار خون سیستولیک و تعداد ضربان نبض گروه مداخله در مرحله قبل و بعد را نشان داد(P˂0/001). اما این اختلاف در گروه کنترل تفاوت معنی داری را نشان نداد. در نهایت نتایج آزمون تی مستقل تفاوت معنی داری را بین میانگین فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان نبض گروه مداخله و کنترل نشان داد(P˂0/001). در حالیکه میانگین تعداد تنفس در گروه مداخله و کنترل تفاوت معنی داری نداشت. هرچند که تعداد تنفس در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل کاهش یافته بود. بر اساس این یافته‌ها محقق روش آرام‌سازی پیشرونده عضلانی به عنوان یک درمان غیر دارویی مکمل، ساده و کم هزینه پیشنهاد می‌کند که می‌تواند به کاهش اضطراب حاصل از موقیت فعلی در بیماران بستری کمک کند(76).
دوگان62 و همکاران نیز مطالعه دیگری تحت عنوان تاثیر موسیقی درمانی بر سطح اضطراب بیماران تحت آنژیوگرافی کرونر در سال 2012 در استانبول انجام شد. این مطالعه نیمه تجربی، از نوع پیش آزمون و پس آزمون، بر روی 200 بیمار تحت آنژیوگرافی عروق کرونر و متمایل به شرکت در مطالعه انجام شد. معیارهای ورود به مطالعه شامل سن حداقل 18 سال، توانایی خواندن و شنیدن و عدم سابقه انجام آنژیوگرافی بود. نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه 100 نفره آزمون و شاهد تقسیم شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه ای پژوهشگر ساخت شامل 15 سوال باز و چند گزینه ای در رابطه با ویژگی ‌های دموگرافیک و اجتماعی بود. بخش بعدی ابزار را پرسشنامه اضطراب موقعیتی- ذاتی با پاسخ‌ های لیکرت اصلا”، کمی، زیاد و کاملا (در ابزار 20 عبارتی اضطراب موقعیتی) و فورا” ، هرگز، گاهی، معمولا” و همیشه(در ابزار 20 عبارتی اضطراب ذاتی) تشکیل می‌داد. مجموع امتیاز این دو ابزار در محدوده 20 تا 80 بود که امتیاز بالاتر به معنی اضطراب بیشتر تفسیر می‌شد. در این پژوهش از یک لوح فشرده و سیستم پخش صوت آن برای پخش موسیقی ‌های آرامش بخش بدون کلام به منظور موسیقی درمانی استفاده شد که قبل از ورود بیماران گروه آزمون به اتاق عمل پخش می‌شد و تا خارج شدن آنها از اتاق ادامه داشت. گروه آزمون در سراسر مداخله به موسیقی گوش می‌دادند در حالیکه گروهی شاهد هیچ موسیقی را دریافت نمی‌کرد. اضطراب هر دو گروه در 2 مرحله،10 دقیقه قبل از آنژیوگرافی و در پایان آنژیوگرافی، سنجیده شد. داده ها از طریق آزمون‌های تی مستقل و تی زوجی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌های این پژوهش نشان داد که میانگین نمره ی اضطراب موقعیتی هر دو گروه قبل از آنژیوگرافی، از میانگین اضطراب موقعیتی حین آنژیوگرافی بیشتر و تفاوت بین میانگین اضطراب قبل و طی مداخله در گروه آزمون(15/1±40/4) به طور معنی داری نسبت به گروه شاهد(10/0±01/2) بالاتر بوده است(P=0/0001). نتایج حاصل از این پژوهش بر تاثیر موسیقی بر کاهش اضطراب بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر تاکید و استفاده از این روش را پیشنهاد می‌کند(77).
در سال 2008 نیز مطالعه ای تحت عنوان تعیین تاثیر آرام‌سازی شنیداری بر فشار خون سالمندان توسط تانگ63 و همکاران در ایالات متحده صورت گرفت. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر آرام‌سازی شنیداری بر کاهش فشار خون و تغییرات ضربان قلب64 سالمندان بود. در این مطالعه 14 نفر از سالمندان(8± 83 سال) به روش در دسترس شرکت داشتند(1 مرد و 13 زن). معیار ورود نمونه ها شامل حداقل 65 سال سن، توانایی شنوایی با یا بدون سمعک و صحبت کردن به زبان انگلیسی، و کسب نمره حداقل 20 از معاینه کوتاه شده ذهنی65 بود. شاخص توده بدنی و درمان‌های قلبی نیز برای ارزیابی کلی سلامت قلبی بررسی شد. مداخله شامل 12 جلسه 12 دقیقه ای برنامه آرام‌سازی هدایت شده بود که 3 نوبت در هفته و به مدت 4 هفته صورت گرفت. این روش آرام‌سازی بر اصلاح شناختی، آرام‌سازی عضلانی و تکنیک تنفس تاکید داشت. شرکت‌کنندگان در شروع مداخله در یک حالت راحت قرار میگرفتند و فایل صوتی آرام‌سازی را در اتاق کنفرانس و ازطریق هدفون‌های شخصی گوش می‌کردند. فشار خون نمونه ها قبل و بعد از هر بار مداخله اندازه‌گیری می‌شد. تغییرات ضربان قلب نیز در دو نوبت اندازه‌گیری می‌شد؛ یک بار قبل از مطالعه و یک بار بعد از جلسه نهایی. این اندازه گیری تهاجمی ‌نبود و به وسیله حسگرهایی بر انگشت نشانه بیمار در حالیکه بیمار نشسته بود صورت می‌گرفت. جمع آوری اطلاعات این پژوهش طی دو ماه صورت گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق نرم افزار SPSS صورت گرفت و برای تجزیه و تحلیل از آزمون آماری تی زوجی استفاده شد. مقایسه پارامترهای قبل و بعد از جلسات کاهش معنی دار فشار خون سیستولیک(P˂0/001) ، فشار خون دیاستولیک(P˂0/005)، و ضربان قلب(P˂0/001) به دنبال آرام‌سازی را نشان داد؛ اما این روش روی تغییرات ضربان قلب بی تاثیر بود. این بررسی همچنین نشان داد که ضربان قلب به مرور و در طول 9 جلسه به طور معنی داری کاهش یافت اما کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک طی دو جلسه اول صورت گرفت. در نهایت پژوهشگر با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، استفاده از آرام‌سازی در مبتلایان به فشار خون توصیه می‌کند و پیشنهاد می‌کند که مطالعات آتی با حجم نمونه بیشتر، روش نمونه گیری تصادفی و استفاده از گروه کنترل در کنار گروه آزمون صورت گیرد(78).

فصل سوم

روش اجرای تحقیق:
این فصل در دو بخش روش پژوهش و ملاحظات اخلاقی تنظیم شده است. در بخش روش پژوهش موارد نوع پژوهش، جامعه و محیط پژوهش، نمونه(شامل روش نمونه گیری و حجم آن)، مشخصات واحدهای پژوهش(معیارهای ورود و خروج نمونه ها به پژوهش)، ابزار و روش گردآوری داده‌ها، روش تعیین اعتبار و اعتماد علمی ‌ابزار و چگونگی تجزیه و تحلیل داده ها توصیف می‌شوند.

نوع پژوهش:
پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی است که در آن تاثیر متغیر مستقل آرام‌سازی بنسون بر متغیرهای وابسته اضطراب و شاخص‌های همودینامیک(فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، نبض و تنفس) بررسی شده است. بدین منظور میزان اضطراب و شاخص‌های همودینامیک در دو گروه آزمون و کنترل در

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد فیزیولوژی، کاهش اضطراب، گروه کنترل Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد فیزیولوژی، انحراف معیار، بیماری روانی