منابع پایان نامه ارشد درمورد عرضه و تقاضا، خدمات عمومی، ماهیت کار

دانلود پایان نامه ارشد

داشتن بيشترين مخاطب عام، ابزار بسيار مناسبي جهت تبليغات گردشگري بوده است. اين روش سابقه طولاني در بين كشورها دارد.
ب – امنيت: امنيت يا احساس امنيت تاثير زيادي در جذب گردشگران دارد، يكي از دلايل مسافرت رفتن به منطقه ديگر، احساس آرامش و دوري از استرس هاي زندگي ميباشد؛ چنانكه گردشگران دريك منطقه، احساس امنيت نداشته باشند، بديهي است كه كمتر، مقصدشان را آن منطقه درنظر مي گيرند؛ ولو جاذبههاي زيادي داشته باشد «جرايم و مخاطراتي كه گردشگران را تهديد ميكند؛ نوعي تبليغات منفي درباره منطقه است و تأثيرات منفي در ذهن بازديد كنندگان ميگذارد. به همين سبب مسئولان تورهاي گردشگري از سفر به مناطقي كه خطر آفرينند اجتناب ميكنند».
پ- سياستگذاريها و مديريت: نوع مديريت و سياستگذاريهاي كلان دولتي اهميت زيادي در توسعه گردشگري دارد
ت- آموزش: «به تجربه معلوم شد كه صنعت نوپاي جهانگردي ايران، تنها از طريق استفاده از تخصص و خدمات افراد كار آزموده در اين صنعت و رسانيدن سطح اين خدمات به سطح نمونه استاندارد بين المللي از يك طرف و تصميم يك نحوهي برخورد و رويارويي مطلوب با جهانگردان از طرف ديگر، میتواند به صورت يك صنعت مترقي و پيشرو در سراسر كشور درآيد». آموزش افرادي كه تعامل نزديك با جهانگردان دارند، از جمله راهنمايان تور، مهمانداران، رانندگان و غيره، از لحاظ نحوه برخورد، آشنايي دقيق با مناطق گردشگري و زبان از اهميت خاصي برخوردار بوده است (کاظمی، 1389).

2-8. مدلهای گردشگری
در مطالعات گردشگری واژه مدل دارای مفاهیم و استدلالهای زیادی است. اغلب این استدلالها در جهت پیش بینی مدلها، ترسیم نمودار فرآیند برنامهریزی و یا بعضی از ابعاد نظری سیستم گردشگری به کار گرفته میشوند؛ بنابر این کاربرد معمول واژه مدل شاید به غلط استفاده شود؛ پس ضروری همیشه ذات و هدف مدلهای مورد تحقیق، مشخص گردد؛ همچنین باید توجه به تمایز اصلی بین مدلهای «برنامه ریزی/ فرآیند مدیریتی» و مدلهای« نظری» که بعضی از جنبه های کارکردی سیستم گردشگری را توضیح میدهند، داشت. پس دو دسته از مدلهای بنیادین گردشگری عبارتند از؛ یکی مدلهای نظری که بر اساس آن سیستم گردشگری کل یا بخشی از کل، ترسیم، پیاده سازی و انطباق داده میشود و میتوان آنها را بر حسب نزدیکی به واقعیت به تقسیمات جزیی تری نیز تبدیل کرد؛ این مدلها به سه دسته تقسیم می گردند: مدلهای توصیفی (به توصیف اجزای سیستم گردشگری میپردازند)، مدلهای تشریحی (به تشریح ماهیت کارکرد سیستم با و یا بدون در نظر گرفتن روابط معلولی آنها میپردازند) و مدلهای پیش بینی کننده (بر پایه دانش روبط علت و معلولی استوار است)؛ و دیگری مدلهای عملی/ فرآیندی میباشد که مشتمل بر مدلهای سنتی( برای حل مشکل طراحی میشوند و از تبیین اهداف ← ارائه گزینه های مختلف ← ارزیابی گزینهها ← انتخاب گذینه ← به اجرا میرسند )، ذهنی/ استنباطی( براساس تعصبات شخصی یا تفکرات خاص) و تئوری سیستمها( تلفيقي از مدلهاي نظری با فرایندی مي باشند) تقسیم میگردند (استین، 2008). باید توجه کرد بعضی از مدل های پیش بینی کننده، حول هر دو نمودار دور می زنند. آن مدل هایی را که فقط علت یابیهای گرایشی دارند و یا استنباطی هستند (مثلا” تکنیک های دلفی، قضاوت های حرفه ای) میتوان آنها را تکنیک های فرآیندی نامید که به توسعههای نظری ارتباطی ندارند. عناصر نهایی در شکل (2-2) به ملاحظات سطح های مختلف استنباط و ادراک دربرنامه ریزی است. مدلهای گردشگری درمورد سیستم های کل و سیستم ها خرد در مقیاس های مختلف فضایی اعم از مکان/ پروژه، محلی، ناحیه، ملی یا بین المللی کاربرد دارند.

شکل 2- 2. طبقه بندی مدلهای گردشگری

چورلی7و هاگت (2011)، کاربرد مدلها را بدین شرح می نامند: کاربردی روانشناسانه، کاربردی اکتسابی/ فراگیری، کاربردی استدلالی، کاربردی معیاری، کاربرد سیستم گونه و کاربردی ساختاری

همچنین به طرق دیگری میتوان مدلها را تقسیم بندی کرد:
مدلهای مصور یا شکلی: این مدلها از نظر ظاهر شبیه دنیای واقعی با مقیاس تصویری هستند.
مدلهای مشابه: برای نشان دادن تمایزات در یک مجموعه؛ مانند کاربرد رنگ در نقشه کاربری یک سرزمین.
مدلهای سمبلی: برای توضیح سیستمها یا فرآیندها در مدلهای پیشبینی کننده از طرح و رسم استفاده می کنند.
البته برای شناخت مشکلات برخی از تحقیقات، میتوان از تلفیق مدلهای برنامه ریزی/ فرآیند مدیریتی با مدلهای نظری به مدلهای ترکیبی دستیابی پیدا کرد و طی فرآیندی معین و تقابل مستمر آنها به ارائه راه حلهایی در زمینه سیستم گردشگری نائل شد.
باید توجه داشت در چشم انداز و دورنمای یک سیستم، مدلها در زیر مجموعه نظریهها قرار میگیرند. نظریه های سیستم ها، دیدگاههای هستند که پدیده ها را تشریح میکنند و برای اداره سیستم ها بکار گرفته میشوند. بنابر این مدلها در ابتدا توصیفی، سپس تشریحی و در نهایت پیش بینی کننده اند؛ بنابر این مدلها، پیریزی و سازههای نظریه ها را تشکیل میدهند.

شکل2-3. مدل سیستم های ترکیبی برای برنامه ریزی و نظریه های گردشگری

با این مقدمه در ذیل به بررسی مهمترین دیدگاهها و مدلهای ارائه شده در زمینه سیستم گردشگری با توجه بنیادی ترین آنها (مدلهای مدلهای برنامه ریزی/ فرآیند مدیریتی و مدلهای نظری) میپردازیم:
مدل سازمان جهانی گردشگری درباره سیستم گردشگری
سازمان گردشگری جهانی(WTO) سيستم گردشگري را به دو بخش اصلی تقسیم میکند؛ یکی عوامل تقاضا، شامل بازارهاي گردشگري بين المللي، داخلي (ملي و منطقهاي) و ساکنان محلي و ديگر عوامل عرضه، مشتمل برفعاليتها و جاذبهها (جاذبههاي طبيعي، فرهنگي، تاريخي، پارکهاي تفريحي، باغ وحشها، باغهاي گياه شناسي، آکواريمها و…)، محل اقامت (هتلها، متلها، هتل آپارتمانها، مهمانپذيرها و…)، خدمات و تسهيلات گردشگري ( دفاتر خدمات مسافرتي و گردشگري، رستورانها، خريد، امور بانکي، مبادله ارز، خدمات و امکانات پستي و پزشکي و…)، حمل و نقل(هوايي، زميني، دريايي)، امكانات و تأسيسات زيربنايي (شامل آب رساني، برق رساني، بهداشت، فاضلاب، دفع زباله و مخابرات) و عناصر سازماني است (سازمان جهاني جهانگردي، 2013).
مدل ارائه شده از طرف سازمان جهانی گردشگری بر پايه نظريه سيستمي ميباشد؛ اين مدل با توجه به دو دسته مدلهاي بنيادين گردشگري در طبقهبندي مدلهاي نظري- سيستم گردشگري كل از گونه تشريحي است.

شکل2-4. عناصر سيستم گردشگري (سازمان جهاني گردشگري)
منبع: سازمان جهاني جهانگردي، 2013

مدل ليپر
ليپر8 (1979) مدل خود را در به عنوان يک چارچوب سازماندهي شده در بسياري از مسائل گردشگري پيشنهاد کرده است. وی بسياري از مسائل گردشگری را با توجه به فعاليتهای آن در نظر گرفته و بخشهاي صنعت را مجاز به استقرار ميسازد و عامل جغرافيايي را در کل سفر اجتناب ناپذير، پيشبيني کند. او سه عنصر اصلي را در سيستم گردشگري مؤثر ميداند.
1- گردشگران/گردشگر در اين سيستم يک فاعل است. 2- عوامل جغرافيايي: شامل الف- منطقه توليد کننده مسافر(فشار براي برانگيختن سفر) ب- منطقه مقصد گردشگر(علت وجودي براي گردشگري) ج- منطقه حمل و نقل (مکانهاي مياني براي رسيدن به مقصد). 3- صنعت گردشگري؛ مشتمل بر دامنه ای از تجارتها و سازمانهاي درگير در توزيع محصول گردشگري هستند. هر يک از عناصر و عوامل سيستم گردشگري ليپر نه تنها براي توزيع محصول گردشگري بلکه براي شرايط معاملاتي و آثار گردشگري و البته زمينههاي متفاوتي که در گردشگري اتفاق ميافتد، با يکديگر در تقابلند.
مدل ارائه شده از طرف ليپر بر پايه نظريه سيستمي مي باشد؛ اين مدل در طبقه بندي مدلهاي نظري- سيستم گردشگري كل از گونه تشريحي است.

شکل 2-5. چرخه مستقیم دو سویه گردشگری به عنوان سيستم گردشگري کل
منبع: سازمان جهانی گردشگری، 2013

شکل2- 6. سيستم گردشگري (ناحيه محور مسافر، مبدا و مقصد گردشگر)– مدل ليپر
منبع: لیپر، 1990: 23

مدل گان
گان9، سيستم گردشگري را مبتني بر دو بخش عرضه و تقاضا ميداند؛ در بخش تقاضا، جمعيت علاقه مند و متمكن به انجام سفر و گردش(اعم از بازارهاي داخلي و بين المللي) قرار گرفته؛ و در بخش عرضه، بر روي عناصر و بخشهاي اصلي همچون جاذبه ها، حمل و نقل، خدمات، اطلاعات و تبليغات تأكيد دارد؛ هر يك از اين عناصر در تعامل و ارتباط متقابل با يكديگر قرار داشته و سيستم گردشگري يك مكان را تشكيل ميدهند. وي تأكيد خاصي بر روي عناصر عرضه در سيستم گردشگري يك مكان دارد و موفقيت و پويائي گردشگري در يك مكان را در سايه تعامل، همكاري، ارتباط متقابل، کارايي و موفقيت عناصر متعدد و پيچيدهي بخش عرضه همانند جاذبه ها، مراکز اقامتي، حمل و نقل، اطلاعات و تبليغات ميداند. گاهي به نظر ميآيد بعضي از عناصر و يا بخشهاي گردشگري اهميت، كارائي و اثر بخشي ساير يا هر ترتيبي را در اين خصوص ناديده ميگيرند. به عبارتي ديگر هر عنصري و يا بخشي از ساختار دروني سيستم (عوامل عرضه) مانند: صاحبان توسعه اقامتگاههاي مسافران (هتلها، متلها، هتل آپارتمانها، مهمانپذيرها، خانه ها، و يلاهاي اجارهاي، کمپها، محل خواب، واحدهاي پذيرايي و…) مؤسسات و آژانسهاي مسافربري، تأسيسات گردشگري و… از نگاه خودش به گردشگري نزديکتر است؛ اما تأثير عوامل خارجي(عوامل محيطي- بيروني سيستم اعم از فرصتها و تهديدها) و ديگر عناصر و بخشهاي نيز بر پويائي عملکرد سيستم گردشگري حائز اهميت مي باشد؛ در واقع گردشگري تنها از هتلها و خطوط هوايي و ديگر بخشها به صورت مجزا تشکيل نشده است، بلکه کليتی از اجزاي مختلف و عمده ای است که با همدیگر ارتباط نزدیک و متقابل دارند. هر یک از این اجزا عهده دار حرکت و پيشرفت در سیستم (عرضه و تقاضا) گردشگري است؛ درون اين شاخههاي کلي جزئيات و عناصري است که هم برنامهريزان و مديران بايد براي کسب موفقيت آنها تلاش کنند (وان بنن10، 2007).
مدل ارائه شده از طرف گان با توجه به دو دسته مدلهاي بنيادين گردشگري در طبقه بندي مدلهاي فرآيند مديريت و برنامهريزي از گونه تئوري سيستمها ميباشد.

شکل 2-7. سيستم گردشگري
(ديدگاه گان2002: 34)

مدل بریونز، تجیدا و مورالس
آنها طی مقالهای تحت عنوان «بطرف تکامل سیستم مفهومی گردشگری» در سال 2009 به تبیین و تکاملی سیستم استنتاجی گردشگری بر اساس نگرش نو و انطباق با شرایط جدید و بی نظمیهای جدید پرداختهاند. در این مدل عناصر آنتروپی، بازدارنده، هم ایستایی (همگن)، سناریوهای سیستم و عناصر بینظمی با جزئیات خود به صورت چتري وحلقه های تودرتو از مرکز (گردشگری)، سیستم گردشگری را تشکیل داده که عناصر آنها با همدیگر دارای ارتباط متقابل دارند. در این مدل بطور نسبی تمامی عناصر مؤثر و تشکیل دهنده گردشگری اعم از حمل و نقل، اقامتگاهها، خدمات ترابری و مسافرتی، خدمات پذیرایی، خدمات عمومی و مجانی، تفریح، فرهنگ و… را مورد بررسی قرار داده و به درک مفاهیم ذهنی و واقعیتهای بیرونی با توجه به ارزش و اهمیت عناصرگردشگری پرداخته است.
مدل ارائه شده زير بر پايه نظريه سيستمي پرورانده شده است؛ اين مدل در طبقه بندي مدلهاي نظري- سيستم گردشگري كل از گونه پيش بيني كننده ميباشد.

شکل 2- 8. ديدگاه بریونز، تجیدا و مورالس
منبع: کاسپر، 2009: 9

مدل کاسپار
کاسپار11 گردشگری را همانند سیستمی باز مشتمل بر ساختار داخلي اعم از زير سيستمهاي موضوعي و فرعي با سیستم فرادست متشكل محيطهاي اجتماعی، اقتصادی، سياسي، فن آوري و اكولوژي كه داراي ارتباط متقابل با يكديگر هستند، محسوب ميكرد؛ وي عقيده داشت، نباید ساختار داخلي سيستم جدای از محیط فرا دست در معنا و مفهوم آن بررسی شود؛ همین واقعیت که انسان در کانون رویداد گردشگری قرار دارد، ما را وادار میسازد که از بررسی بخشي و گسسته چشم پوشی کنیم. ما باید خودمان را از اندیشه تک بعدینگر، رها ساخته و در صدد برآییم حتی الامکان به طور يكپارچه به مسائل بپردازی(کاسپر، 2009)، مدل كاسپار بر اساس طبقه بندي بنيادين مدلهاي گردشگري در

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد توسعه شهر، موانع توسعه، بهبود حمل و نقل Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد اوقات فراغت، روابط بین الملل، مقررات بین المللی