منابع پایان نامه ارشد درمورد صنعت گردشگری، رشد اقتصادی، تولید ناخالص ملی، نیروی کار

دانلود پایان نامه ارشد

جامعه همچنان ادامه خواهد یافت. چنانچه وقتی گردشگر بابت اقامت پرداختی را به هتل انجام میدهد، هتل بابت تجهیزات مورد نیاز یا نیروی انسانی خود بخش قابل ملاحظهای از منابع پرداختی توسط گردشگر را به عرضهکنندگان منابع به خود (تجهیزات،نیروی انسانی،دولت)خواهد پرداخت. به این ترتیب جریانی از وجوه که از جیب گردشگر سرچشمه گرفته است در اقتصاد محلّی به راه میافتد و بخشی از آن نصیب گروهی از فعالین اقتصادی میشود(رنجپور و دیگران،1390:120).
2-4-1-2) آثار اقتصادی منفی گردشگری بر جامعه محلی
از خطرات ذاتي گردشگري در كشورهاي در حال توسعه وابستگي اقتصاد محلي به درآمدهاي گردشگري است. در اين صورت، مقصد به تغييرات تقاضا بسيار حساس ميشود. اين تغييرات بازتاب آسيبپذيري گردشگري از موارد مختلفي مانند بلاياي طبيعي، اقدامات تروريستي و ركورد اقتصاد جهاني است كه ميتوانند موجب آسيبپذيري گردشگري در مقصد شوند. ميزان وابستگي اقتصاد مقصد به گردشگري را مي توان با اندازه گيري سهم گردشگري در آن مقصد، دريافت.
علاوه بر این توسعهي گردشگري ممكن است منجر به تورم شود، اين امر به ويژه از طريق افزايش قيمتهاي خرده فروشي در فصل گردشگري و يا افزايش قيمت زمين در مقصدها روي ميدهد. بنابراین از هزینههای مستقیم فردی میتوان به افزایش هزینههای زندگی در مناطق پذیرای گردشگری که بر دوش خانوارهای مقیم محل تحمیل خواهد شد یاد نمود. افزایش تقاضا برای محصولاتی که جنبه استفاده مشترک میان گردشگران ومردم محلی دارند، نظیر موادغذایی با توجه به قدرت خرید به طور متعارف بالاتر گردشگران سبب افزایش قیمت این محصولات میشود ودر نتیجه هزینه زندگی برای افراد مقیم افزایش مییابد(رنجبریان و زاهدی،1390:139).
2-4-2)آثار اقتصادی گردشگری بر دولتها
در این قسمت به برسی آثار مثبت ومنفی اقتصادی گردشگری بر دولتها پرداخته میشود:
2-4-2-1) آثار اقتصادی مثبت گردشگری بر دولتها
از محل ورود گردشگران به سرزمین مقصد دولتهای مقصد درآمدها و منافع مستقیمی کسب میکنند که ازآن جمله میتوان به درآمد حاصل از صدور ویزا برای گردشگران اشاره نمود یا شرکتهای دولتی نظیر شرکتهای ملی هواپیمایی از حمل و نقل و انتقال گردشگران درآمدهایی کسب میکنند. در عین حال ورود گردشگران به مقصد موجب رونق کسب وکارهای بخش خصوصی میشود نتیجه ساده این مسئله افزایش درآمد فعالین بخش خصوصی و افزایش مالیاتهایی است که این فعالین خواهند پرداخت در نتیجه درآمد مالیاتی دولت افزایش خواهد یافت(ضرغام،1377:392).
2-4-2-2) آثار منفی اقتصادی گردشگری بر دولتها
توسعهي گردشگري اثرات جانبي متعددي براي جامعه دارد؛ از اين موارد ميتوان به هزينههاي مربوط به جمعآوري زباله، برقراري نظم ، مديريت حمل ونقل و خدمات بهداشتي و درماني، كه در فصل گردشگري مقصد افزايش مييابد، اشاره كرد. بنابراین گسترش فعالیتهای نظارتی ومقابله با آلودگی های حاصل از گسترش صنعت گردشگری از جمله هزینه های مستقیم اجتماعی این فعالیت به شمار میروند(رنجبریان و زاهدی،1390:139).
2-4-3) تأثیر گردشگری بر متغیر های کلان اقتصادی
پس از آن که روشن گردید صنعت گردشگری چه منافع و هزینه هایی برای افرادوجامعه محلی دارد، اینک باید به مجموع متغیرهای کلان اقتصادی پرداخت که صنعت گردشگری میتواند برآنها تأثیر گذارده و با توجه به سیاستهای مدنظر سیاستگزاران این متغیر ها به سوی مقادیر مطلوب هدایت شوند.
در واقع مناسب است گفته شود که عمدهترین متغیرهایی که سیاستگذاران علاقمندند به نحوی مطلوب تحت تأثیر آثار اقتصادی صنعت گردشگری قرارگیرند همان متغیرهای مربوط به هدف های اصلی سیاستهای اقتصادکلان هستند؛ حفظ اشتغال کامل، رشد اقتصادی ، حفظ تراز پرداختهای خارجی و توزیع عادلانه درآمدها از آن جملهاند.
2-4-3-1) اشتغال
گسترش صنعت گردشگری موجب ایجاد اشتغال مستقیم و غیر مستقیم در جامعه مقصد میشود.اشتغال مستقیم شامل مشاغلی همچون کارکنان هتلها و رستورانها، خطوط هواپیمایی و دفاتر خدمات مسافرتی است. درعین حال اشتغال در صنایعی که به طور مستقیم در بخش گردشگری جایی ندارند لیکن این صنعت از محصولات آنها بهره میجوید نظیر صنایع غذایی، بهداشت و درمان و … را اشتغال غیر مستقیم میدانند بایدتوجه داشت که مردم مقصد نیز با کسب درآمد بیشتر از محل فروش خدمات و کالاهای خود به صنعت گردشگری قادر خواهند شد مخارج بیشتری انجام دهند و در واقع تقاضا برای کالاها وخدمات در سرزمین مقصد هم از سوی صنعت گردشگری و هم از سوی مردم محلی افزایش مییابد. بنابراین گردشگری در ایجاد فرصتهای شغلی و کاهش معضل بیکاری، تصحیح الگوی اشتغال و ایجاد ظرفیتهای شغلی پایدار و مستمر نقش بسزایی دارد(اسواربروک9، 1999:60).
یکی از دلایل آنکه صنعت گردشگری و توسعه آن بر موضوع اشتغال زایی و مقابله با بحران بیکاری تأثیر گذارشناخته میشود ، ماهیت کاربر بودن این صنعت است. یعنی به طور نسبی سرمایه گذاری برای ایجاد اشتغال در این صنعت نسبت به صنایعی همچون خودرو سازی و صنایع شیمیایی پایینتر است.
ویژگیهای اشتغال در صنعت گردشگری عبارتند از:
پایین بودن سطح مهارت، دستمزد و سواد که این ویژگیها معلول افزایش تقاضای نیروی کار در این صنعت است. البته در مواردی که این صنعت توانسته است از طریق ارائهی دستمزدهای به نسبت بالاتر و شرایط کاری مطلوبتر، نیروهای فعال این بخش را جذب کرده و از این رهگذر سبب ایجاد بیتعادلی در الگوی اشتغال و ضربه زدن به این بخش شود.
ثابت نبودن عرضه نیروی کار به گونهای که در مواردی به اوج میرسد و زمانی نیز افراد مجبور به ارائهی خدمات به صورت نیمه وقت میشوند.
وجود دوره و ساعات کار غیرمعمول بدین معنی که کارکنان این بخش در تعطیلات آخر هفته، ایام تعطیل و شبها به کار اشتغال دارند. به علاوه، مرخصی همه آنها مشمول ایام تعطیل نمیشود.
طول ساعات کار شاغلین این بخش از ساعات کار رسمی تبعیت نمیکند. حتی در مراکز بسیار کوچک گردشگری ممکن است مجبور به حضور شبانهروزی باشند.
طبیعت کار آنها بسیار خستگیآفرین است.
از محدودیتهای روانشناسانهی خاصی برخوردار است. شاغلین این بخش معمولاً از روحیهی بالایی برخوردار هستند. به علاوه خوشرفتاری، مؤدب بودن، خندهرویی و خوشبرخورد بودن از خصوصیات روانشناختی شاغلین این بخش از فعالیت است. افزون بر آن، ملزم به پوشیدن لباس فرم هستند که تا حدودی آنها را معذب میسازد(تولایی،1386:71).
نیروی کار شاغل در این بخش بیشتر زنان هستند. این در حالی است که زنان تصدی مشاغل محوری را نداشته و بیشتر درگیر با مشاغل پست و حاشیهای هستند که خود سبب ایجاد جداییگزینی شغلی شده است(شاو و ویلیامز10، 2002:177).
ویژگی دیگر آن فصلی بودن است که البته به جهاتی نیز میتواند جنبهی مثبت داشته باشد چرا که نیروی کار بخش کشاورزی را با توجه به فصلی بودن این قسم از فعالیت جذب میکند. جهت مبارزه با ویژگی فصلی بودناین صنعت پیشنهاد میشود که در ترکیب محصولات ارائه شده در مقاصد گردشگری تجدید نظر شود. برگزاری سمینارها و فستیوالها در فصول گوناگون، توجه هر چه بیشتر به گردشگران فرهنگی و بازنشستهها از جمله راهکارهای مناسب تلقی میشود(خزائی پور و دیگران،1392:10).
از دیگر ویژگیهای فرصتهای شغلی در گردشگری کم هزینه بودن آنهاست چرا که به عنوان مثال هزینهی ایجاد فرصت شغلی در دیگر بخشها(صنعت) 19000 پوند است در حالی که این رقم در بخش گردشگری به 9000 پوند تقلیل مییابد(چریستفر11، 2001:199).
2-4-3-2) رشد اقتصادی
امروزه رشد اقتصادی یکی از اصلیترین چالشهای کشورهای جهان تلقی میشود. رشد اقتصادی یکی از شاخصهای کمّی سنجش میزان پیشرفت اقتصادی کشورها بوده و عوامل اثرگذار بر آن از اهمیت ویژهای برخوردار هستند(شریفی رنانی و دیگران،1389:10).
حسب تعریف، افزایش مستمرتولید ناخالص ملی سرانه واقعی را رشد اقتصادی میخوانند. در این تعریف تولید ناخالص ملی عبارت است از ارزش پولی کلیه کالاها و خدمات نهایی که درطول یک دوره معین یکساله در اقتصادی ملی تولید شده است. تولید ناخالص ملی سرانه حاصل تقسیم این متغیر بر جمعیت کشور و تولید سرانه واقعی حاصل تغییرات واقعی(بدون لحاظ تغییرات تورمی) ارزش مجموع تولیدات اقتصاد است. بنابراین افزایش مستمر تولید ملی سرانه واقعی یا همان رشد اقتصادی را باید به نوعی به معنای افزایش در مجموع ارزش واقعی کالاها و خدماتی که در یک جامعه تولید و عرضه شده اند دانست. از همین رو است که رشد اقتصادی هدفی مطلوب برای سیاستگذاران و زمامداران به حساب می آید، زیرا در پی وقوع آن قدرت تولیدی جامعه و محصولات در اختیار مردمان افزایش یافته است(رنجبریان و زاهدی،1390:147).
صنعت توریسم به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم بر رشد اقتصادی تأثیر میگذارد. گردشگری یکی از صنایع خدماتی است، اما ارتباط صنعت گردشگری با مقوله رشد را باید به این ترتیب نظاره کرد که درآمد حاصل از این صنعت بخشی از تولید ناخالص داخلی کشور میزبان محسوب میشود و به طور مستقیم بر رشد اقتصادی آن کشور مؤثر است. صنعت گردشگری میتواند راهکاری مناسب برای کسب درآمدهای ارزی کشور میزبان و به تبع آن رشد اقتصادی بالاتر باشد(حسنی و دیگران،1392:4).
به واسطه تعامل میان این صنعت و دیگر فعالیتهای اقتصادی اگر گردشگری دچار رونق و حرکت رو به جلو شود، سایر فعالیت های اقتصادی نیز که به آن کالا یا خدمت ارائه میدهند و یا محصول آن را مصرف میکنند(نظیر مردم محلی به واسطه امکان بهره برداری مشترک از سوی مردم و گردشگران) همراه باآن حرکت خواهند کرد. یعنی گردشگری میتواند به عنوان لکوموتیوی برای رشد اقتصادی عمل کند که سایر فعالیتها را نیز به دنبال خود رو به جلو میکشد. اگر از سوی دیگری نیز به مسئله بنگریم خالی از لطف نخواهد بود، در مدل ساده اقتصاد کلان اجزاء تولید ناخالص ملی ، مصرف بخش خصوصی، سرمایهگذاری بنگاهها ، مخارج دولت و خالص صادرات(صادرات منهای واردات) هستند. افزایش سرمایهگذاریهای بخش خصوصی و مخارج دولت برای گسترش زیر ساختهای اقتصادی و اجتماعی مورد نیاز صنعت گردشگری خود به گسترش و افزایش تولید ناخالص ملی با ضریبی فزاینده و به صورت تکاثری خواهد انجامید(کتابفروش بدری و دیگران،1392:5).
2-4-3-3) توزیع عادلانه درآمدها و مبارزه با فقر
دولتها همواره در خصوص نحوه توزیع درآمد در جامعه و موضوع شکاف طبقاتی میان فقیر و غنی مورد سوال بودهاند. از همین رو موضوع توزیع عادلانه درآمدها و مبارزه با فقر بخصوص در میان اهداف دولتهای جهان سوم جایگاهی ویژه دارد. نابرابری در توزیع درآمدها البته دلایل گوناگونی دارند. به طور عام مرسوم است که دلیل وجود نابرابری را در دسترسی نابرابر افراد به منابع درآمدی معرفی میکنند. اما مهمترین منابع درآمدی شامل درآمد حاصل از کار(حقوق و دستمزد)،درآمد ناشی از اموال و درآمد حاصل از پرداختهای انتقالی(کمکهای دولت) هستند و در این میان اهمیت درآمد حاصل از کار از دو گونه دیگر به طور متعارف بیشتر است. وقتی سخن از دسترسی نابرابر به منابع درآمدی به میان میآید ناخواسته موضوع دسترسی نابرابر به فرصت های شغلی نیز فراروی ما قرار میگیرد. در حقیقت یکی از دلایل اصلی نابرابری در درآمدها همین نابرابری در دسترس به فرصتهای شغلی است. اقتصادهای مختلف جهان و بخصوص اقتصادهای در حال توسعه اما علاوه بر موضوع نابرابری در دسترسی به فرصتهای شغلی با مشکل بیکاری قابل توجه نیز سروکار دارند و همین بیکاری انبوه منشأ نابرابری های درآمدی تلقی میگردد(رنجبریان و زاهدی،1390:149).
توسعه گردشگری با توجه به ماهیت کاربر بودن این صنعت، در کشورهای کمتر توسعه یافته به عنوان ابزاری جهت مقابله با مسئله نابرابری در توزیع درآمدها و مبارزه با فقر مورد توجه است. بیکاری یکی از معضلات اساسی اقتصادهای در حال توسعه واغلب فقیر است وفقر و بیکاری دو روی یک سکه شناخته می شوند. از طرفی حرکت توسعهای کشورهای پیشرو مبتنی بر تکنولوژی سرمایه(کاراندوز) و متناسب با نیازهای خود ایشان است و از همین رو اغلب تناسبی با نیازهای اقتصادهای در حال توسعه ندارد. در حالی که ماهیت

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد توریسم ورزشی، مسابقات ورزشی، جامعه محلی، روابط اجتماعی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد توسعه گردشگری، جامعه مقصد، صنعت گردشگری، زیست محیطی