منابع پایان نامه ارشد درمورد سي، گونه‌هاي، اکولوژيک

دانلود پایان نامه ارشد

V1 × W

W: وزن نمونه خاک.
V1: حجم محلول فرّو آمونيوم سولفات مصرف شده براي شاهد.
V2 : حجم فرّوآمونيوم سولفات 5/0 نرمال مصرف شده براي نمونه خاک.
N: نرماليته فرّوآمونيوم سولفات.

درصد ماده آلي = درصد کربن آلي × 724/1 رابطه (3-3)
3-7-7- اندازه‌گيري ميزان آهک خاک (درصد کربنات کلسيم تبادلی خاک):
مواد آهکي خاک‌ها از ترکيبات کربناتي کم محلول مانند کلسيم و منيزيم تشکيل شده‌اند که قسمت عمده‌ي اين مواد از نوع کلسيت مي‌باشند. مواد آهکي اثرات ويژه‌اي روي خصوصيات فيزيکي، بيولوژيکي و شيميايي خاک‌ها دارد. براي اندازه‌گيري آهک خاک از روش خنثي كردن با اسيد كلريدريك استفاده گرديد. براي اين کار يک گرم از نمونه خاک را در ارلن 250 سي سي ريخته و به آن 50 سي سي اسيد کلريدريک 1 نرمال اضافه گرديد. براي اينکه همه‌ي کربناتهاي خاک با اسيد واکنش داده و خنثي شوند ظرف را روي حرارت قرار داده (در اين مرحله کربناتها با اسيد کلريدريک واکنش داده) و نمونه‌ها زمانيکه حباب روي محلول ظاهر شد برداشته شدند، سپس محتويات آن با کاغذ صافي صاف گرديد، دو قطره معرف فنول فتالئين داخل محلول صاف شده ريخته و آن را با سود 5/0 نرمال تا ظهور رنگ صورتي مايل به ارغواني تيتر شد و سپس حجم مصرفي سود را يادداشت و محاسبات را با استفاده از رابطه (3-4) محاسبه گرديد.
(رابطه 3-4):

W: وزن نمونه خاک
N1: نرماليته اسيد کلريدريک
N2: نرماليته سود
V: حجم مصرفي سود

3-7-8- اندازه‌گيري سديم خاک:
سديم، مهمترين فاکتور قابل تغيير در خاک است که روي pH تأثير گذاشته و ديگر فرم‌هاي مواد غذايي را کنترل مي‌کند (هارتل178، 2003). براي اندازه‌گيري ميزان سديم حدود 4 گرم خاک وزن گرديد و در فالکون 20 سي سي ريخته شد. سپس 33 سي سي استات سديم 5/0 نرمال با 5/8 pH= به آن اضافه شد و به مدت 5 دقيقه روي شيکر، تکان داده شد. در ادامه نمونه‌ها به مدت 5 دقيقه در سانتريفيوژ در دور 2000-3000 (حدود 2500) قرار داده، پس از آن عصاره جمع شده روي محلول بيرون ريخته شد، اين کار سه مرتبه تکرار شد و در هر بار عصاره را دور ريخته، بعد از انجام اين کارها، 33 سي سي الکل 96 درصد به نمونه‌ها اضافه گرديد و مراحل قبل دوباره تکرار گرديد و عصاره را بيرون ريخته (سه مرتبه) و در مرحله آخر، 33 سي سي استات آمونيوم يک نرمال با 7 pH=به نمونه‌ها اضافه گرديد و در اين مرحله عصاره‌هاي جمع آوري شده در هر سه بار در واليومتريک 100 سي سي ريخته شد و در نهايت با استات آمونيوم به حجم رسانده شد و عصاره‌ها و استانداردها (5، 10، 5/12، 25، 50، 75، 100 ميلي گرم سديم در ميلي‌ليتر) با دستگاه فليم‌فتومتر قرائت گرديد.

3-7-9-تعيين بافت خاک به روش هيدرومتر:
اساس روش هيدرومتري، اندازه‌گيري چگالي سوسپانسيون خاک و آب است که به تدريج بر اثر رسوب مواد کاهش پيدا کرده و هيدرومتر بيشتر در مايع فرو مي‌رود.
روش کار: 50 گرم خاک را در قوطي پلاستيکي ريخته و 100 سي سي کالگون به آن اضافه شد و به مدت يک روز به همان حالت قرار داده شدند، بعد از گذشت اين زمان، محلول به مدت 30 ثانيه با هم‌زن، مخلوط گرديد و محلول را در داخل سيلندر استوانه‌اي مدرج يک ليتري بطور کامل شستشو داده شد و سيلندر به حجم رسانده شد، سپس با هم‌زن دستي به مدت يک دقيقه (حدود 20 مرتبه) مخلوط بهم زده شد همزمان با خارج کردن هم‌زن، هيدرومتر را به آرامي در داخل مخلوط (سوسپانسيون) قرار داده شد پس از 40 ثانيه اولين قرائت هيدرومتر انجام شد در اين مدت شن ته نشين شده و آنچه در مخلوط باقي مانده رس و سيلت مي‌باشد بنابراين قرآئت اول هيدرومتر مقدار رس و سيلت را در مخلوط به ما نشان مي‌دهد. دما نيز در قرائت اول اندازه‌گيري شد. سوسپانسيون را به مدت يک ساعت به حال خود رها کرده و بعد از يک ساعت بدون هم زدن، هيدرومتر را در داخل مخلوط قرار داده و قرائت دوم انجام شد. در اين يک ساعت سيلت ته نشين شده و آنچه در مخلوط باقي مانده رس است. دما نيز در قرائت دوم اندازه‌گيري شد. مجدداً محلول را به مدت يک ساعت به همان حال رها کرده و بعد از آن دوباره قرائت سوم و دما نيز اندازه‌گيري شد. در نهايت محاسبات بر اساس رابطه‌هاي زير صورت گرفت.
(رابطه 3-5):
درصد رس و سيلت درشت = ((a_1-(T1 *.36)-4))/W*100
a1 = عدد هيدرومتر قرائت اول
T1= عدد تصحيح دمايي (به ازاي هر درجه که دما از 20 درجه بيشتر باشد يک عدد اضافه و در صورتيکه از 20 درجه کمتر باشد يک عدد کم مي‌شود).
W= وزن نمونه خاک
(رابطه 3-5):
درصد رس و سيلت ريز =
a2 = عدد هيدرومتر قرائت دوم
T2= عدد تصحيح دمايي قرائت دوم
(رابطه 3-6):
= درصد رس
a3 = عدد هيدرومتر قرائت سوم
T3=عدد تصحيح دمايي قرائت سوم

فصل چهارم: نتايج و بحث

4-1- تعيين گروه گونه‌هاي اکولوژيک
4-1-1-تعيين گروه‌هاي اکولوژيک و گونه‌هاي شاخص
به منظور مشخص کردن گروههاي اکولوژيک در منطقه مورد مطالعه از تحليل دو طرفه گونه‌هاي شاخص (TWINSPAN) استفاده گرديد. در نتيجه تجزيه و تحليل TWINSPAN، چهار گروه اکولوژيک شناسايي شد. بر اساس اين طبقه‌بندي، اولين سطح طبقه‌بندي با مقدار ويژه 19/0 به دو گروه 40 و 12 قطعه نمونه تقسيم شده است. گونه‌ي شاخص سمت چپ در اولين سطح شامل، Silene conoides و براي گروه سمت راست، Salvia atropatana مي‌باشند. دومين سطح طبقه‌بندي با مقدار ويژه 15/0 به دو گروه 31 و 9 قطعه نمونه تقسيم شده است در سمت چپ دومين سطح گونه‌هاي شاخص Anchusa italiica و Quercus branti و در سمت راست Lonicera nummularifolia و Prangos uloptera مي‌باشند. سومين سطح طبقه‌بندي با مقدار ويژه 17/0 به دو گروه 6 و 6 قطعه نمونه تقسيم شده است و گونه شاخص reuterana Salvia در گروه سمت راست مي‌باشد. در نهايت سومين سطح طبقه‌بندي که نتيجه آن ايجاد 4 گروه است، انتخاب شد. پراکنش گروههاي اکولوژيک بر روي محور اول و دوم CA در شکل (4-1) نشان داده شده است. با توجه به شکل، گروه اول با محور اول و گروههاي سوم و چهارم با محور دوم ارتباط دارد. گروه دوم با محورهاي اول و دوم ارتباط منفي دارد.

پس از طبقه‌بندي گروههاي اكولوژيك، تحليل گونه‌هاي شاخص كه مبين شرايط مختلف محيطي هر گروه است به عمل آمد. در اين زمينه با محاسبة ارزش شاخص براي هر گونه، گروه گونه‌هايي را كه در شرايط مشابه محيطي (گروه اكولوژيك) قرار گرفته‌اند، مشخص شدند. مقادير احتمال خطاي نوع I بر اساس آزمون مونت کارلو179 (جدول شماره 4- 1) حاکي از آن است که مقادير شاخص تعداد 36 گونه از 122 گونه در گروه‌هاي طبقه بندي شده، معني‌دار مي‌باشد (05/0 p).
نتايج تجزيه و تحليل TWINSPAN براي طبقه‌بندي قطعات نمونه و تفكيك گروه گونه‌هاي اجتماع يافته در هر گروه اكولوژيك به شرح ذيل مي‌باشد:
گروه اول: گروه Anthenus italiica: اين گروه 9 قطعه نمونه که عموماً در دامنه‌هاي جنوب غربي قرار دارند، را شامل مي‌شود. همچنين اين گروه در ارتفاع 2400-2100 متر و در شيب‌هاي 30-10 درصد قرار گرفته‌ است. اين گروه داراي بيشترين درصد لاشبرگ (حدود 13/5 درصد) در مقايسه با ديگر گروه‌ها مي‌باشد و شامل گونه‌هاي شاخص زير مي‌باشند:
گونه‌هاي شاخص:
Anchusa italiica, Quercus branti, Chardinia orientalis, Orobanch sp, Silene conoides, Scleranthus orientalis, Sclerocephalus arabicus, Vicia sp, Acroptilon repens, Alyssum stapfi, Astragalus kahiricus

گروه دوم: گروه Heteranthelium piliferum – Avena clauda: اين گروه 31 قطعه نمونه را شامل مي‌شود که بيشتر در دامنه‌هاي جنوب غربي قرار گرفته‌ است و عموماً در ارتفاعات مياني و در شيب‌هاي متوسط (50-31) مستقر هستند و شامل گونه‌هاي شاخص زير هستند:
گونه‌هاي شاخص:
Avena clauda, Heteranthelium piliferum,Cephalaria procera
گروه سوم: گروه Teucrium polium: اين گروه شامل 6 قطعه نمونه است که بيشتر در دامنه‌هاي شمال شرقي و در مناطق با شيب متوسط (50-31) واقع هستند و همچنين کمترين مقدار درصد لاشبرگ را دارد و گونه‌هاي شاخص اين گروه عبارتند از:
گونه‌هاي شاخص:
Teucrium polium, Belevaia sp, Silene ampullata, Cephalaria syriaca

گروه چهارم: گروه Salvia reautreana: اين گروه نيز شامل 6 قطعه نمونه مي‌باشد که در دامنه‌هاي شمالي و شمال شرقي و در مناطق مرتفع قرار گرفته‌اند و داراي بيشترين تعداد گونه‌هاي شاخص مي‌باشد که اين گونه‌هاي عبارتند از:
گونه‌هاي شاخص:
Salvia reuterana, Dorema aucheri, Salvia atropatana, Tanacetum polycephalum, Anchusa italiica, Pyrus glabra, Ixiliriom tataricum, Taraxacum Syriacum, Euphorbia helioscopia, Asperugo procumbens, Eremurus spectabilis, Belevaia olivieri, Solenanthus circinnatus, Physospermun cornubiense, Hypecoum pendulum, Sonchus asper, Allium ampeloprasum, Carthamus oxyacantha
مقدار P
مقدارشاخص
گروه‌اکولوژيک
گونه‌هاي شاخص
001/0
4/68
1
Anthenus italiica
002/0
5/65
1
Quercus brantii
006/0
9/56
1
Chardinia orientalis
003/0
5/49
1
Orobanch sp
038/0
2/49
1
Silene conoides
001/0
6/46
1
Sclerocephalus arabicus
018/0
4/46
1
Scleranthus orientalis
018/0
8/38
1
Vicia sp
01/0
3/33
1
Acroptilon repens
008/0
1/33
1
Alyssum stapfi
021/0
2/32
1
Astragalus kahiricus
002/0
5/42
2
Avena clauda
004/0
2/41
2
Heteranthelium piliferum
023/0
7/38
2
Cephalaria procera
001/0
4/65
3
Teucrium polium
003/0
4/49
3
Belevaia sp
005/0
7/43
3
Silene ampullata
048/0
4/31
3
Cephalaria syriaca
001/0
100
4
Salvia reuterana
001/0
3/77
4
Dorema aucheri
001/0
6/62
4
Salvia atropatana
001/0
8/60
4
Tanacetum polycephalum
002/0
56
4
Anchusa italiica
01/0
6/51
4
Pyrus glabra
004/0
50
4
Ixiliriom tataricum
002/0
7/49
4
Taraxacum Syriacum
007/0
3/46
4
Euphorbia helioscopia
015/0
7/45
4
Asperugo procumbens
023/0
1/44
4
Eremurus spectabilis
014/0
9/40
4
Belevaia Olivier
022/0
8/39
4
Solenanthus circinnatus
013/0
9/38
4
Physospermun cornubiense
028/0
8/36
4
Hypecoum pendulum
022/0
3/33
4
Carthamus oxyacantha
024/0
3/33
4
Sonchus asper
025/0
3/33
4
Allium ampeloprasum

4-1-2- بررسي گروه‌هاي اکولوژيک در ارتباط با عوامل محيطي (خاکي و توپوگرافي) و شاخص‌هاي تنوع زيستي
4-1-2-1- نتايج آناليز CCA
بعد از تعيين جوامع اکولوژيک با استفاده از طبقه‌بندي TWINSPAN، جهت بررسي ارتباط بين عوامل محيطي (توپوگرافي و خاک) و شاخص‌هاي تنوع زيستي با گروه‌هاي اکولوژيک و پوشش گياهي از آناليز CCA استفاده گرديد تا مهمترين عوامل مؤثر در گروه‌بندي اکولوژيک مشخص گردد. نتايج نشان داد که فاکتورهاي خاکي با گروههاي اکولوژيک و در نتيجه با محورهاي CCA ارتباط معني‌دار ندارد. اما نتايج ارتباط بين عوامل توپوگرافي و شاخص‌هاي تنوع زيستي نشان داد که محورهاي اول و دوم با متغيرهاي گونه- عوامل محيطي ارتباط معني‌دار دارد و هر دو محور اول و دوم مجموعاً 2/17 درصد تغييرات را توجيه مي‌نمايند (جدول 4-2 و 4-3).

ارزش ويژه واريانس توضيح داده شده واريانس تجعمي توضيح داده شده مقدار احتمال
محور اول 22/0 5/9 5/9 02/0=P
محور دوم 18/0 7/7 2/17 02/0=P
محور سوم 09/0

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد سي، اندازه‌گيري، گرديد Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد b، اکولوژيک، گياهي