منابع پایان نامه ارشد درمورد زئوليت، ساليسيليک، اسيد

دانلود پایان نامه ارشد

مضر(نيتروژنه و سولفوره و …) و ترکيبات نامطلوب در تصفيه آبهاي آشاميدني، خاکهاي آلوده و فاضلاب هاي شهري و صنعتي استفاده مي شوند. اين کاني ها در بستر حيوانات خانگي، اصطبل ها گاراژها و انبارهاي نمور و تاريک، زير فرش ها، داخل يخچال ها، کمدها و گنجه هاي لباس و کفش براي از بين بردن بوي بد و رطوبت و ميکروب زدايي بکار مي روند.
ساختمان زئوليت: زئوليت ها ترکيبات حفره دار و چارچوب هاي آلومينوسيليکاتي (Alo4,Sio4)هستند که بر مبني يک شبکهي سه بعدي از چهار ضلعي ها تشکيل شده اند. ساختمان حفره بوسيلهي حجره هايي به قطر تقريبي12 آنگستروم تشکيل شده است که از طريق کانال هاي به قطر 8 آنگستروم به هم مرتبط شده اند و با حلقه هايي از 12 پيوند چهار ضلعي ترکيب شده اند (Kaduk and Faber, 1995). اندازه، طول و پهناي حفره ها و کانال هاي به هم پيوسته، بستگي به مواد تشکيل دهندهي آن دارد. اين کانال ها به يون ها و مولکول ها اجازه مي دهد که به راحتي در داخل بافت زئوليت حرکت کرده و يا ساکن شوند. زئوليت ها در داخل خود فضا ها و حفره هاي خالي بزرگي دارند که شبيه به لانهي زنبور مي باشد. در حضور آلومينيوم بار منفي حاصل مي شود که با حضور کاتيون هاي بار مثبت موازنه مي شود.

1-5-11: کلينوپتيلوليت:
کلينوپتيلوليت در اصل از نام يوناني به معني سنگ تورب گرفته شده است. کلينوپتيلوليت يکي از مفيد ترين زئوليت هاست که در غربال شيميايي، افزودنيهاي غذايي، به علاوه به عنوان جاذب بو و گاز کاربرد دارد. علت و مناسبت اين چنين کاربردهايي به خاطر حفره ها و فضاي هاي خالي بسيار زياد، مقاومت زياد در دماهاي خيلي بالا و ساختمان شيميايي و طبيعي آن است. کلينوپتيلوليت مي تواند به آساني آمونياک و ديگر گازهاي سمي از هوا و آب جذب کند، بنابراين مي تواند در فيلتر ها و همچنين جذب بو ها و بهداشت مفيد باشد. خصوصياتي چون سطح جذب بالا، ظرفيت تبادل کاتيوني، کاتاليزور، آبگيري و خاصيّت شکل پذيري آسان، کلينوپتيلوليت را براي توليدات گياهي مهم جلوه مي کند، کلينوپتيلوليت به صورت خالص و يا ترکيب آن به خاک اضافه مي شود و خصوصيات فيزيکي و شيميايي خاک را اصلاح و بهبود مي بخشد ( Anonymous, 2004).

1-5-12: توليد زئوليت در جهان:
اگر چه تصور دقيقي از مقدار کلي زئوليت ها در جهان وجود ندارد ولي واضح است که در تمام قاره ها با ذخاير وانواع مختلفي وجود دارد. بر طبق گزارشات سال 2001 کل مصرف زئوليت ها 5/3 ميليون تن برآورد شده است که 18 درصد آن از منابع طبيعي و باقيمانده از زئوليت هاي سنتزي مثل A, X, Y, ZMS-5 بدست آمده است. عموماً کلينوپتيلوليت و شابازيت بيشترين مصرف را داشته اند. استفاده از زئوليت هاي طبيعي به طور مداوم از سال هاي پيش افزايش يافته است. کشور هايي مثل: کوبا، ايالات متحده آمريکا، روسيه، ژاپن، ايتاليا، آفريقاي جنوبي، مجارستان و بلغارستان ذخاير و پتانسيل قابل توجهي از اين مواد را دارند (Anonymous, 2004). همچنين ترکيه ذخاير قابل توجهي از منابع زئوليت دارا مي باشد که به طور تقريب مرکب از 50 ميليون سنگ معدن کلينوپتيلوليت است. در سال 2002 توليدات زئوليت اين کشور 25000 تن بود که 80 درصد آن مصرف داخلي و بقيه به آمريکا، فرانسه، ايتاليا، اسرائيل و انگلستان صادر شد. بر طبق گزارش ادارهي کل اکتشاف و تحقيقات معدن ترکيه، ذخاير کلينوپتيلوليت در منطقه (Maisa – GorD) 2 بيليون تن برآورد مي شود (Anonymous, 2004). زئوليت هاي طبيعي مي تواند : Ar, O2, N2, H2O, He, H2, Kr, Xe, CH3OH, CO, CO2, H2S, SO2, NH3, HCHO و بسياري از ديگر گاز ها را جذب و جمع آوري کرده و يا بو ها را کنترل نمايد. در اثر استفاده از زئوليت ها در انبار و ساختمان هاي متمرکز دامپروري بطور قابل توجهي از حجم گازهاي نا مطلوب و مضر آمونياک و سولفيد هيدروژن (H2S) کاسته مي شود. کاتيون NH4+جذب شده در زئوليت به کود طبيعي غني شده اي تبديل مي شود که به آرامي کود آن آزاد مي شود. خاصيت بالاي جذب آمونياک زئوليت، راه طبيعي مؤثري براي کنترل گاز آمونياک در مزارع پرورش ماهي در سطح وسيعي شده است.
زئوليت را مي توان در سيستم فيلتراسيون استخر پرورش ماهي استفاده کرد و يا آنرا در سطح آب پخش کرد و در نهايت آب را براي زندگي ماهيان بي ضرر کرد (Anonymous, 2004). به علت تخلخل بالا در ساختمان کريستالي، زئوليت مي تواند 60درصد وزن خود را آب جذب کند. مولکول هاي آب در حفره هاي زئوليت مي تواند به آساني تبخير و باز جذب شود، بدون اينکه صدمه اي به ساختمان آن وارد شود (Kocakusak, 2001). زئوليت با بار منفي يک تلهي خوبي براي کاتيون هايي همچون: سديم، باريم، پتاسيم، کلسيم و گروه هاي با بار مثبت مثل آب و آمونياک فراهم مي کند. همچنين يون هاي کربنات و نيترات به وسيلهي بار منفي زئوليت ها جذب مي شوند. بنابر اين فلزات قليايي و قليايي خاکي و آب هم به همين طريق جذب زئوليت ها مي شوند (Mumpton,1999). کاتيون هاي جذب شده نسبتأ متحرک هستند که اين به علت جذب ضعيف شان مي باشد و مي توانند در داخل زئوليت جابجا شوند. قدرت تبادل يوني، زئوليت ها را به تبادل کنندهي خوبي تبديل کرده است. زئوليت ها بطور موفق در کشت محصولات متنوعي شامل غلات و حبوبات (دانه ها)، سبزيجات، انگور و ديگر ميوه ها مورد استفاده قرار گرفته است (Anonymous, 2004). با استفاده از زئوليت ها آبشويي وتلفات عناصر غذايي کاهش يافته و در نتيجه رشد گياه افزايش مي يابد (Anonymous, 2004). از جمله راه كارهاي جديدي كه براي افزايش تاثيرگذاري و جلوگيري از هدر روي كودهاي شيميايي به ويژه نيتروژن مورد استفاده قرار گرفته، استفاده از تركيبات طبيعي چون كاني هاي زئوليت در مزارع كشاورزي مي باشد. استفاده از اين تركيبات در اراضي كشاورزي به دليل افزايش ظرفيت تبادل كاتيوني خاك و تمايل زياد آنها براي جذب و نگهداري آمونيوم، مي تواند نقش مؤثري در كاهش شستشوي عناصر غذائي خاك به ويژه نيتروژن داشته باشند (Shaw and Andrews, 2001). زئوليت کلينوپتيلوليت به وسيلهي قابليت تبادل کاتيوني مناسب و از طرفي جذب انتخابي يون آمونيم، باعث قرار گيري اين يون در حفرات زئوليت و کانال هاي زئوليت مي شود کانال ها و حفرات زئوليت به اندازه کافي براي قرار گيري يون آمونيم باز مي باشد ولي اندازهي اين حفرات و کانال ها به گونه اي است که مانع از ورود باکتري هاي نيتريفيکاسيون کننده به داخل ساختمان زئوليت مي شود بنابراين در حضور زئوليت کلينوپتيلوليت در خاک نرخ تبديل آمونيم به نيترات کاهش پيدا مي کند و اين موجب کاهش در شستشوي نيتروژن مي گردد (Mumpton, 1999).
با توجه به ويژگي هاي منحصر به فرد زئوليت ها از قبيل قابليت تبادل كاتيوني بالا ( 200 تا 300 ميلي اكي والان در 100 گرم )، جذب انتخابي كاتيون هاي مفيد مانند آمونيم و آزاد سازي كنترل شدهي آنها (Mumpton, 1999)، ثبات چارچوب ساختماني بر خلاف كانيهاي معمول رسي در درازمدت (Shaw and Andrews, 2001) وفور قابل توجه زئوليت هاي طبيعي در كشور (Kazemian, 2000; Mumpton, 1999) استخراج آسان و سرانجام قيمت اقتصادي مناسب، بكار گيري اين تركيبات همراه با كود هاي شيميايي مي تواند تأثير اين كود ها را بيشتر كرده باعث مصرف بهينهي اين دسته از نهاده ها شوند.

1-6: ساليسيليک اسيد (يک شبهه هورمون گياهي):
ساليسيليک اسيد (SA) يک ترکيب فنلي طبيعي و از تنظيم کننده هاي درون زاي رشد است که در بيش تر گياهان حضور دارد. در سال هاي اخير شواهد زيادي به دست آمده که نشان مي دهند که غلظت هاي مختلف ساليسيليک اسيد و مدت زمان تأثيرگذاري آن کنش و واکنش هاي متعددي را در گياه سبب مي شود. لذا اخيراً پيشنهاد شده است که ساليسيليک اسيد به عنوان نوع جديدي از هورمون هاي گياهي و تنظيم کننده هاي رشد در نظر گرفته شود. بيشترين ميزان ساليسيليک اسيد در گل آذين گياهان ترموژن (گرمازا) و در گياهان آلوده شده با پاتوژن هاي نکروز کننده يافت شده است.
ساليسيليک اسيد (SA) با نام شيميائي 2- هيدروکسي بنزوئيک اسيد، پودري کريستالي، سفيد و نرم است که اگرچه در آب به سختي حل مي شود، اما در الکل و اتر به طور کامل محلول است. ساليسيليک اسيد يکي از ترکيبات فنلي است که يک حلقه ي آروماتيک با يک گروه هيدروکسيل دارد و مشتقاتي از آن در گياهان پيدا شده است. فرمول بسته ي ساليسيليک اسيد C7G6O3 است. وزن مولکولي آن حدود 1/138، نقطه ي ذوب آن 159-157 درجه ي سانتيگراد و نقطه ي جوش آن 211 درجه ي سانتي گراد است. مسير بيوسنتز ساليسيليک اسيد در سيب زميني (Solanum tuberosum) مورد بررسي قرار گرفته است. مطالعات نشان داده اند که ساليسيليک اسيد از فنيل آلانين سنتز مي شود و سيناميک اسيد (CA) و بنزوئيک اسيد (BA) هر دو واسطه هاي مسير بيوسنتز آن هستند (Jean and Buchala ., 1998).

1-6-1: تاريخچه ي شناخت ساليسيليک اسيد (SA):
گياهان يکي از منابع مهم داروهاي طبيعي هستند. استفاده از گياهان و عصاره هاي گياهي براي التيام دردها از زمان هاي دور صورت مي گرفته و در تاريخ ثبت مي شده است. امروزه از داروهاي مشتق شده از گياهان به ميزان وسيعي استفاده مي شود. استفاده از برگ ها و پوست درخت بيد براي التيام دردها در چهار قرن قبل از ميلاد براي افراد مسن به کار مي رفته است. بقراط آن را براي کم کردن دردهاي زايمان تجويز مي کرد. بايد متذکر شد که ساليسيليک اسيد اولين بار توسط ايرانيان شناخته شده است. پزشکان سنتي ايران مبتلايان به حصبه را روي برگ هاي بيد مي خوابانيدند تا تب آنها پائين بيايد. عرق بيد که مانند گلاب از تقطير جوشانده ي برگ بيد به دست مي آيد، سردرد و تب را کاهش مي دهد. از جوشانده ي برگ بيد براي از بين بردن چرک و ضد عفوني کردن استفاده مي شده است. ماده ي فعال درخت بيد که براي مداواي دردها استفاده مي شد، به صورت يک راز باقي مانده بود و استفاده از پوست درخت بيد تا سال 1828 شناخته نشده بود، تا اين که يوهان بوخنر در مونيخ روي آن کار کرد و با موفقيت مقداري از ساليسين و گلوکوزيد ساليسيل الکل را که ساليسيلات غالب در پوست درخت بود، جدا کرد. بعد از آن ساليسيلات ها شامل ساليسيليک اسيد، متيل ساليسيليک اسيد، ساليسين (الکل ساليسيليک اسيد) و گلوکوزيدهايشان از عصاره هاي مختلف گياهي از جمله بيد استخراج شدند و ساليسيليک اسيد به طور شيميايي سنتز شد.
اصطلاح ساليسيليک اسيد از واژه ي لاتيني Salix – نام درخت بيد – گرفته شده است. اولين توليد مشترک آن در آلمان در سال 1874 شروع شد. پس از آن استيل ساليسيليک اسيد (آسپرين) که خصوصيات دارويي مشابهي با ساليسيليک اسيد دارد، ولي حساسيت گوارشي کم تر ايجاد مي کند، جانشين ساليسيليک اسيد شد. آسپرين، نام تجارتي استيل ساليسيليک اسيد، را کمپاني باير در سال 1898 به کار برد و از آن پس آسپرين به يکي از پرفروش ترين داروها تبديل شد. علي رغم تاريخچه ي طولاني شناخت ساليسيليک اسيد شيوه ي عمل آن هنوز به طور کامل شناخته نشده است (Raskin, 1992).

1-6-2: ساليسيليک اسيد و نقش آن در گياهان
در سال هاي اخير شواهد زيادي به دست آمده است که نشان مي دهند ساليسيليک اسيد تنظيم فرآيندهاي فيزيولوژيک مهمي را در گياهان بر عهده دارد: فرايندهايي نظير گرمازايي، گل زايي، تقسيم سيتوپلاسم، کنترل جذب يون به وسيله ي ريشه و بستن روزنه ها. ساليسيليک اسيد تشکيل جوانه و رشد را در کشت کالوس تنباکو (Tobacco) جلو مي اندازد و بيوسنتز اتيلن را در کشت سوسپانسيون سلولي گلابي مهار مي کند. همچنين ساليسيليک اسيد در توليد گرما در جريان القاي گل در برخي گونه هاي نهاندانگان، مانند Arum lily نقش دارد. ساليسيليک اسيد بسته شدن روزنه ها توسط آبسزيک اسيد را نيز القا مي کند (Farida et al., 2003).

1-6-3: نقش ساليسيليک اسيد در پيري برگ ها:
اطلاعات تجربي بيانگر مشارکت ساليسيليک اسيد در تنظيم سيگنال بيان ژن در جريان پيري برگ گياه Arabidopsis است. پيري برگ فرآيندي پيچيده است که به وسيله ي سيگنال هاي محيطي و تکاملي پيچيده و بيان تعداد زيادي از ژن هاي القا شده کنترل مي شود. فعاليت آنزيم هايي مثل

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد زئوليت، افزايش، کودهاي Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد خشکي، اسيد، گياه