منابع پایان نامه ارشد درمورد رشد اقتصادی، صنعت گردشگری، علیت گرنجری، کشورهای OECD

دانلود پایان نامه ارشد

آزمون علیت گرنجری، وجود علیت یک طرفه از گردشگری و نرخ ارز به سمت تولید مورد تأیید قرار گرفت.
کورتس-جیمنز22(2008)، تأثیر احتمالی گردشگری را بر رشد اقتصادی با تمرکز بر دو تا از مهمترین کشورهای جهان از نظر گردشگری اسپانیا و ایتالیا در دورهی زمانی 1990-2004 بررسی کردهاند. پژوهش آنها دو بخش مهم را در نظر گرفته است: اول اینکه گردشگری به گردشگری بینالمللی محدود نمیشود بلکه گردشگری داخلی را نیز در نظر گرفته است و دیگر اینکه یک مطالعهی منطقهای است و برخی از معیارهای موقعیت جغرافیایی را نیز در نظر گرفته است. وی از روشهای دادههای تابلویی و برآوردکنندهی آرلانو-بوند(1991) برای پانلهای پویا استفاده کردهاند. نتایج آنها نشان میدهد که هر دو گردشگری داخلی و بینالمللی اثر مثبت و مهمی در رشد اقتصادی منطقهای دارند. مهمترین نتیجهی آنها نشان داده است، از یک سو گردشگری داخلی عامل اقتصادی مربوط به اسپانیا است، در حالی که به نظر میرسد گردشگری بینالمللی برای ایتالیا مهم باشد.
وان چان و بونانگ23(2008)، در مطالعهای به بررسی رابطهی توریسم و رشد اقتصادی با استفاده از دادههای سالانهی 1995-2005 در 88 کشور مختلف پرداختهاند. آنها از یک مدل غیرخطی برای نشان دادن رابطه بین رشد توریسم و رشد اقتصادی استفاده کرده و به تحلیل این موضوع پرداختهاند. نتایج برآورد انجام شده نشان میدهد که یک رابطهی مثبت و معنیدار بین رشد توریسم و رشد اقتصادی وجود دارد.
چانگ لی24 و همکاران(2008)، در مقالهای با «عنوان توسعهی گردشگری و رشد اقتصادی: بررسی دقیقتر با روش پانل با بکارگیری روش پانل ناهمگن»، به بررسی روابط علّی بلند مدت میان توسعهی گردشگری و رشد اقتصادی برای کشورهای OECD و Non-OECD(کشورهایی مورد بررسی در آسیا، آمریکای لاتین و زیر صحرای آفریقا) در دوره 1990-2000 پرداختند. آنها از آزمون پدرونی جهت بررسی وجود یا عدم وجود رابطه هم جمعی میان متغیرها استفاده نموده و آزمون وجود همبستگی بین متغیرها را تایید میکند. براساس نتایج ، یک رابطه هم‌جمعی بین تولید ناخالص ملی و رشد گردشگری وجود دارد. همچنین تعیین می‌کند که رشد گردشگری اثر بیشتری بر روی تولید ناخالص ملی در کشورهای غیر عضو OECD در مقایسه با کشورهای عضو دارد .این مطالعه نشان می دهد که رشد گردشگری اثر بزرگتری بر GDP در کشورهای غیر عضو نسبت به کشورهای عضو OECD دارد و هنگامی که متغیر مورد نظر برای گردشگری، دریافتی های حاصل از گردشگری باشد، بزرگترین اثرات را در کشورهای زیر صحرای آفریقا دارد. علاوه بر این، نرخ حقیقی ارز دارای اثرات قابل توجهیبر رشد اقتصادی کشورهای OECD است. در نهایت در بلند مدت، آزمون علیت پانل یک رابطه علیت یک طرفه از رشد گردشگری به رشد اقتصادی در کشورهای عضو OECD، یک رابطه دوطرفه در کشورهای غیر عضو و تنها یک رابطه ضعیف در آسیا را نشان میدهد.علاوه بر این، نرخ حقیقی ارز اثرات معنی داری بر روی رشد اقتصادی دارد.
چن و چیو25(2009)، رابطه بین توسعهی گردشگری و رشد اقتصادی در دو کشور کره و تایوان را مورد بررسی قرار دادند. آنها با لحاظ کردن عوامل عدم اطمینان، به بررسی جهت علّیت بین توسعهی گردشگری و رشد اقتصادی، هنگامی که اثرات تکانهای نااطمینانی این دو متغیر لحاظ شود پرداختند. نتایج این مطالعه نشان داد که در تایوان توسعهی گردشگری علت رشد اقتصادی بوده است اما در کره جنوبی رابطه ی این دو متغیر به صورت علیت دو طرفه است.
فایسا و دیگران(2009)، به بررسی سهم صنعت گردشگری بر رشد اقتصادی و توسعهی 17 کشور آمریکای لاتین در بازهی زمانی 1995-2004 با استفاده از مدل پانل دیتا پرداختهاند. نتایج بدست آمده نشان میدهد که دریافتیهای گردشگری به طور قابل توجهی به هر دو سطح فعلی تولید ناخالص داخلی و رشد اقتصادی کمک میکند.
هولزنر26(2010)، در مطالعهای به تجزیه و تحلیل خطر اثر بیماری هلندی در توسعهی گردشگری و رشد اقتصادی با استفاده از مدل پانل دیتا برای 134 کشور جهان در دورهی زمانی 1970-2007 در بازهی زمانی بلندمدت پرداخته است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که گردشگری بر رشد اقتصادی اثر معنیدار و مثبتی دارد و دارای یک رابطهی غیر خطی است.
ریچاردسون27(2010)، سهم گردشگری را در رشد اقتصادی و امنیت غذایی درمالی در بازهی زمانی 1973-2000 به صورت توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار داده است. نتایج بیانگر وجود رابطهی مثبت بین گردشگری و رشد اقتصادی و امنیت غذایی در دورهی مورد بررسی در مالی است.
کریشان28 (2010)، در یک بررسی رابطهی علّی بین درآمدهای گردشگری و رشد اقتصادی برای کشور اردن در دورهی زمانی 1970-2009 و با استفاده از مدل VAR مورد مطالعه قرار داده است. نتایج حاصل بیانگر این است که یک رابطهی مثبت بین گردشگری و رشد اقتصادی در کشور اردن وجود دارد.
هی و ژنگ29(2011)، در یک بررسی رابطهی تجربی بین گردشگری و رشد و توسعهی اقتصادی را در سیچوان30 در بازهی زمانی 1990-2009 با استفاده از مدل VAR مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است. نتایج نشان میدهد که یک رابطهی مثبت و معنیدار بین گردشگری و رشد و توسعهی اقتصادی وجود دارد و رشد اقتصادی نیازمند توسعهی صنعت گردشگری است.
پادیال 31(2012)، تأثیر گردشگری را بر رشد اقتصادی در نپال در بازهی زمانی 1975-2010 با استفاده از روش علّی گرنجری مورد بررسی قرار داده است. بررسیها بیان میکند که یک رابطهی مثبت و معنادار و دوسویه بین گردشگری و رشد اقتصادی وجود دارد.
سرینیواسان32 و دیگران(2012)، به بررسی رابطه بین گردشگری و رشد اقتصادی در سریلانکا در بازهی زمانی 1969-2009 با استفاده از مدل خودتوضیحی با وقفهی گسترده ((ARDL، پرداختهاند. نتایج حاکی از آن است که هم در کوتاهمدت و هم در بلندمدت بین گردشگری و رشد اقتصادی یک رابطهی مثبت وجود دارد.
3-2-2) مطالعات داخلی
صباغ کرمانی و امیریان(1379)، به بررسی اثرات اقتصادی گردشگری در ایران با استفاده از تحلیل داده-ستانده پرداختهاند. در این مقاله، اثر مخارج گردشگران خارجی بر تولید، درآمد، اشتغال، عواید دولت، توزیع درآمد و واردات محاسبه شده است. نتایج آنها نشان میدهد که فعالیتهای هتلداری و رستورانداری، صنایع غذایی، صنایع پوشاک و چرم، صنایع دستی و صنعت حمل و نقل داخلی بیشترین تأثیر را پذیرفته بیشترین سهم را از تولید، درآمد و اشتغال ایجاد شده در اثر مخارج گردشگران خارجی، به خود اختصاص دادهاند. همچنین عواید دولت و واردات نیز با توسعهی گردشگری در ایران، افزایش مییابند. البته رستورانها و صنایع پوشاک وچرم برای تأمین نیازهای گردشگران خارجی بیش از سایر بخشها به واردات وابسته هستند. علاوه بر این، محاسبات نشان میدهد که توسعهی گردشگری در ایران باعث بهبود توزیع درآمد نیز خواهد شد. همچنین ضرایب فزایندهی تولید، درآمد و اشتغال مربوط به بخشهای مختلف اقتصادی از لحاظ ایجاد تولید، درآمد و اشتغال از اهمیت بالایی برخوردار است.
یوسفیپور(1379)، در مطالعهای با عنوان «نقش صنعت گردشگری در توسعهی اقتصادی ایران و راههای گسترش آن»، به مقایسهی آماری بین درآمدهای گردشگری ایران و جهان پرداخته و نشان میدهد که سهم ایران از درآمدها تنها یک درصد است و این امر حاکی از آن است که در برنامههای عمرانی و توسعهی کشور به گردشگری توجه بسیار کمی شده است. علاوه بر این، تراز درآمدی گردشگری در ایران نشان میدهد که از کسری زیادی برخوردار است و درآمدهای گردشگری حتی نیمی از هزینههای آن را پوشش نمیدهد.
خوارزمی(1384)، به بررسی رابطهی علّی بین گردشگری و تجارت در ایران طی سالهای 1338-1380 میپردازد. وی پس از بررسی روند گردشگران ورودی به ایران طی این سالها، هفت کشور از بین ده کشور عمدهی متقاضی یعنی کشورهای آلمان، فرانسه، انگلستان، هندوستان، ژاپن، پاکستان و ترکیه را انتخاب و از دادههای سالیانهی آنها در تخمین الگوها استفاده کرده است: این تحقیق به پیروی از شان و ویلسون، یک الگوی خودتوضیح برداری (VAR) شش متغیره در نظر گرفته و با استفاده از تکنیک رگرسیونهای به ظاهر نامرتبط تخمینزده و جهت بررسی روابط علّت و معلولی بین متغیرهای تجارت و گردشگری از آزمون تودا یا ماماتو(1995) استفاده نموده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که رابطهی علّی یکطرفه بین تجارت و گردشگری(از تجارت بر گردشگری) برقرار است. با توجه به این نتیجه، پیشنهاد شده است که در برآورد الگوهای پیشبینی تقاضا برای گردشگری، تجارت به عنوان یک عامل مهم در نظر گرفته شود.
طیبی و همکاران(1386) در مطالعه ای با عنوان «بررسی رابطه توسعه گردشگری و رشد اقتصادی در ایران 1383-1338» به بررسی رابطه علیت میان گردشگری و رشد اقتصادی برای ایران پرداختهاند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که بین توسعهی گردشگری بین المللی و رشد اقصادی رابطه ی متقابل و دو طرفه ای وجود دارد ؛ به طوری که میتوان گفت هر چه کشور از رشد اقتصادی بیشتری بر خوردار باشد، از تعداد گردشگران بیشتری نیز برخوردار است و همچنین هر چه گردشگری بین المللی کشور از میزان توسعه ی بالاتری بر خوردار باشد، کشور به رشد اقتصادی بیشتری نیز دست خواهد یافت.
طیبی و دیگران(1387)، در یک بررسی رابطهی علّی بین گردشگری و رشد اقتصادی ایران را با بهرهگیری از الگوی VAR در بازهی زمانی 1338-1383 و کشورهای OECD و چین، هنگ کنگ، مالزی، روسیه و تایلند در دورهی زمانی 1995-2004 با استفاده از مدل VAR-Panel مورد پژوهش قرار دادهاند. نتایج نشان میدهد که رابطهی علّی بین گردشگری و رشد اقتصادی ایران، کشورهای OECDو چین، هنگ کنگ، مالزی، روسیه و تایلندرابطهی علّی دو طرفه است و بین این دو متغیر تعادل بلندمدت وجود دارد.
شریفی رنانی و دیگران( 1388)، به بررسی اثر گردشگری بر رشد اقتصادی ایران در بازهی زمانی1368-1387 با استفاده از مدل خودتوضیحی با وقفهی گسترده( ARDL) پرداختهاند. نتایج نشان میدهد که سرمایهگذاری سرانهی بخش گردشگری و همچنین ورود سرانهی گردشگران به کشور اثر معناداری بر رشد اقتصادی ایران دارد.
یاوری و همکاران(1389)در مطالعه ای با عنوان « تأثیر مخارج توریسم بر رشد اقتصادی کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی OIC » به دنبال پیدا کردن پاسخی برای این پرسش هستند که آیا بخش توریسم منجر به رشد اقتصادی کشورهای اسلامی خواهد شد و آیا می تواند یک عامل مؤثر بر رشد اقتصادی آنها باشد یا خیر؟بدین منظور از میان 57 کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی، تعداد 27 کشور که بر اساس طبقهبندی بانک جهانی بهعنوان کشورهای عضو این سازمان هستند برای پژوهش انتخاب شدهاند.در این پژوهش به منظور تخمین پارامترها از روش اثرات ثابت استفاده کرده و نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان می دهند که منابع متداول برای رشد ، از جمله سرمایه گذاری در سرمایه مادی و انسانی و نیز مخارج مصرفی خانوار می تواند منجر به افزایش رشد اقتصادی در کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی گردند. کشورهای اسلامی نه تنها از طریق منابع متداول رشد (مانند سرمایه گذاری در سرمایه مادی و انسانی، مبادله، سرمایه گذاریمستقیم خارجی) بلکه از طریق بهبود در صنعت گردشگری نیز می توانند اقتصاد خود را توسعه داده و به نرخ های بالاتری از رشد دست یابند.
رنج پور و دیگران(1390) در مقاله ای تحت عنوان «بررسی فرضیه توریسم منجر به رشددر ایران طی دوره 88-1347» با استفاده از روش همجمعی جوهانسن-جوسلیوس، رابطهی بین درآمد حاصل از صنعت گردشگری و تولید ناخالص داخلی بدون نفت را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار داده اند . در این تحقیق سعی شده است تا نوع رابطه ی علیت بین درآمد حاصل از گردشگری خارجی و تولید ناخالص داخلی بدون نفت با استفاده از آزمون علیت گرنجری بر مبنای مدلهای کوتاه مدت و بلند مدت حاصله تعیین گردد.در این مطالعه برای آزمون پایایی متغیرهای مدل، از آزمون دیکی فولر تعمیم یافته و فیلیپس – پرون استفاده شده است و برای برآورد مدل اصلی تحقیق ابتدا از روش همجمعی جوهانسن- جوسلیوس  استفاده شده سپس با استفاده از نتایج مدلهای بلند مدت و کوتاه مدت بدست آمده به مطالعه علیت گرنجری بین متغیر های اصلی مدل

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد رشد اقتصادی، زیست محیطی، محیط زیست، تولید ناخالص داخلی Next Entries دانلود پایان نامه درباره عدم تقارن اطلاعات، عدم تقارن، تقارن اطلاعاتی، عدم تقارن اطلاعاتی