منابع پایان نامه ارشد درمورد دارایی ها، تامین مالی، وجوه نقد، نقد شوندگی

دانلود پایان نامه ارشد

بانکی است . بنابراین ایجاد تغییرات در خصوص نرخ سپرده های قانونی و موارد مترتب بر اعمال آن ، تعادل بین ریسک و بازده را متاثر می نماید.
2-2-21- 3- نسبت مطالبات از بانک ها به مجموع سپرده ها
این شاخص نشان می دهد که چه نسبتی از مجموع سپرده ها را می توان از محل مطالبات از سایر بانکها و موسسات اعتباری پوشش داد. مطالبات از بانکها و موسسات اعتباری شامل حساب جاری نزد بانکها و همچنین سپرده های ارزی دیداری نزد بانک های داخلی و خارجی می باشد. از سوی دیگر حساب پرداخت چکهای صادره توسط سایر بانکها (تسویه نشده) وحساب بین بانکی نیز در سرجمع مطالبات منظور می شود.
2-2-21- 4- نسبت تسهیلات اعطایی به مجموع سپرده ها
نسبت تسهیلات اعطایی به سپرده ها با توجه به نرخ اندوخته قانونی انواع سپرده ها و با ملاحظه سطح مطلوب نقدینگی مورد نیاز جهت پاسخگویی به نیاز های مقطعی سپرده گذاران و سایر پارامترهای تاثیر گذار گویای دو نکته بسیار با اهمیت می باشد .
نکتة اول : آیا نظارت موثر بر جریانات وجوه نقد به درستی انجام پذیرفته است؟
نکتة دوم: آیا مدیریت بهینه منابع ومصارف باموفقیت همراه بوده است ؟
مقدار کمّی این نسبت را می توان در سه حالت تجزیه و تحلیل نمود.
حالت اول : بالا بودن نسبت از سطح مطلوب شاخص ، نشان دهنده انحراف از وضعیت نقدینگی اطمینان بخش است که در صورت استمرار، خطر عدم توانایی در ایفای تعهدات بانک و متعاقب آن کسری حاد نقدینگی را به دنبال خواهد داشت.
حالت دوم : پایین بودن نسبت از سطح مطلوب شاخص ، گویای فقدان مدیریت بهینه منابع و مصارف می باشد که نتیجه آن کاهش سودآوری و به دنبال آن ، از دست دادن بازار مصرف می باشد.
حالت سوم : برابری نسبت با سطح مطلوب شاخص ، بیانگر نظارت موثر بر جریانات وجوه نقد و اعمال مدیریت بهینه منابع ومصارف بانک می باشد.
2-2-21-5- نسبت تسهیلات بلند مدت به سپرده های بلند مدت
این نسبت از جمله مهمترین شاخصهای ریسک نقدینگی می باشد که موضوع انطباق دوره زمانی سررسید سپرده ها را با تسهیلات مورد ارزیابی قرار می دهد. به عبارت دیگر این نسبت نشان می دهد که چه میزان از تسهیلات بلند مدت از محل سپرده های بلند مدت تأمین شده است و در مقابل به چه میزان سپرده های کوتاه مدت و جاری به تسهیلات کوتاه مدت و میان مدت اختصاص یافته است .
2-2-21- 6- نسبت اوراق مشارکت به مجموع داراییها
سرمایه گذاری در دارایی های با درجه نقد شوندگی بالا به منظور حفظ قابلیت انعطاف پذیری بانک در تامین منابع لازم در شرایط بحرانی است. برای مثال نگهداری مقدار مناسبی از اوراق مشارکت سوپاپ اطمینانی است که ریسک نقدینکی بانک را در شرایط بحرانی به نحو مطلوب در سطح مناسب ، تحت کنترل قرار می دهد. از طرفی معافیت مالیاتی ناظر بر سود اوراق مشارکت ، به بازدهی بیشتر منابع بانکی منجر خواهد شد.
2-2-21-7- نسبت سرمایه گذاری کوتاه مدت به کل داراییها
این شاخص نشان می دهد که چه نسبتی از مجموع داراییهای بانک به صورت نقدترین منبع درآمد زا نزد سایر بانکها سپرده گذاری شده است ، از این رو اختصاص سطح مناسبی از اینگونه سرمایه گذاریها نه تنها تمرکز یر روی یک منبع تامین مالی را به حداقل می رساند ، بلکه می تواند با ایجاد تنوع در انواع دارایی ها ، درجه نقد شوندگی آنها را افزایش دهد.
2-2-21- 8- نسبت نقد و اوراق مشارکت و مطالبات از بانکها به سپرده ها
این شاخص نشان دهنده آن است که در مقابل خروج چه میزانی از سپرده های بانک ،دارایی هایی با درجه نقد شوندگی بالا وجود دارد . بالا بودن این نسبت حاکی از توان بانک جهت جایگزینی وجوه نقد قابل دسترس در زمان خروج سپرده ها در شرایط بحرانی است . بدیهی است که هر چه مقدار کمّی این نسبت پایین تر باشد ، قابلیت انعطاف پذیری بانک در تامین منابع لازم و به هنگام کمتر خواهد بود . در نتیجه بانک مجبور خواهد شد تا جهت مقابله با شکاف نقدینگی حاصل از خروج سپرده ها در شرایط بحرانی متحمل زیانهای فاحش گردد.

2-2-21- 9- نسبت نقد و اوراق مشارکت و مطالبات از بانکها به سپرده های فرّار
موضوع خروج سپرده ها معمولاً در شرایط بحرانی ، ملحوظ نظر قرار می گیرد . در صورتیکه انواعی از سپرده ها مانند سپرده های دیداری و سپرده های پس انداز کوتاه مدت ، همواره تحت عنوان بدهی های فرّار طبقه بندی می شوند از این رو نگهداری سطح مناسبی از دارایی ها با درجه نقد شوندگی بالا در شرایط عادی جهت جایگزینی وجوه نقد قابل دسترس در مقابل خروج سپرده ها ی فرّار ، لازم و ضروری می باشد.
2-2-21- 10- نسبت سپرده های فرّار به جمع بدهی ها
این شاخص نشان می دهد که چه نسبتی از مجموع بدهیهای بانک به صورت بدهیهای فرّار(ناپایدار) ، نقدینگی بانک را تحت تاثیر خود قرار می دهد ، از این رو اختصاص سطح مناسبی از سپرده های بلند مدت (پایدار) نه تنها تمرکز یر روی یک منبع تامین مالی را به حداقل می رساند ، بلکه می تواند با ایجاد تنوع در انواع سپرده ها ، درجه فرّار بودن (ناپایداری) سپرده ها را تحت کنترل قرار داد. (مسعود پهلوان زاده 1390، 45-47)
2-2-22- روش هایی برای اندازه گیری ریسک نقدینگی
برای اندازه گیری ریسک نقدینگی توسط بانک ها دو روش وجود دارد: یکی روش اعتباری بر حسب موجودی و دیگری روش مبتنی بر گردش مالی. سنجش های ریسک نقدینگی براساس روش اعتباری بر حسب موجودی از نرخ های مالی متفاوت به عنوان شاخص سطح ریسک نقدینگی یک بانک استفاده می کند در حالی که در سنجش های مبتنی بر گردش مالی از آنالیز شکاف نقدینگی کمک گرفته می شود.
شکاف نقدینگی همان تفاوت بین حداکثر مقدار دارایی های بانک و بدهی های آن در یک زمان مشخص است. در صورت معکوس بودن شکاف نقدینگی، بانک می تواند متحمل ریسک شود به طرزی که نیازمند یک استراتژی برای کاهش ریسک نقدینگی باشد. شرایط نقدینگی واضح و مشخص نیستند و پیش بینی شان نیز سختتر شده است، به همین دلیل بانک ها باید بدترین حالت ممکن نقدینگی را از طریق تبدیل دارایی ها یا وام گرفتن بودجه از خارج بررسی کنند.

به محض آن که نتایج تست فشار آماده شد، باید از آن به عنوان منابع تصمیم گیری های استراتژیک بانک استفاده شود. اغلب اوقات، خصوصا وقتی اوضاع رو به راه است، به نتایج تست های فشار توجهی نمی شود. قبل از ماه جولای سال ۲۰۰۷، این معضل در تعدادی از بانک ها و دیگر موسسات اقتصادی وجود داشت. مفاد جدید بازل ۳ برای اطمینان از این موضوع طراحی شده اند که بانک ها این کار را باید حتما انجام دهند. بازل ۳ شرایطی را اعلام کرد که در آن دو نرخ از نقدینگی وجود دارد که به این دلیل در نظر گرفته شده اند تا ضمانتی باشد برای این که بانک ها شرایط فشار نقدینگی را به خوبی پشت سر بگذارند..
2-2-23- نسبت های نقدينگي
2-2-23-1- نسبت جاری : عبارتست ازحاصل تقسيم داراييهای جاری به بدهيهای جاری . اين نسبت نشان دهند توانايی بازپرداخت بدهيهای جاری ازمحل دارائيهای جاری مؤسسه می باشد و رقم بالاتر وضعیت نقدینگی بهتر است و هر چه به 2 نزدیک تر باشد مطلوب تر می باشد. لازم به ذکر است که در این پژوهش برای محاسبه نقدینگی از این نسبت استفاده شده است. فرمول محاسبه نسبت جاری به شرح ذیل می باشد:
بدهی های جاری / دارایی های جاری = نسبت جاری
2-2-23-2- نسبت سريع (آنی) : نسبت سريع ازتقسيم نقدترين اقلام دارائی جاری (وجوه نقد ، موجودی بانك واسناددريافتنی ) به بدهی های جاری بدست می آيد . موجودی كالا به دليل اينكه برای نقدشدن به مدت زمان طولانی تری نيازدارند ، دراين محاسبه لحاظ نمی شوند . پيش پرداختها نيزبه دليل اينكه اصولا”به وجه نقد تبديل نمی شوند دراين محاسبه جزء داراييهای جاری محسوب نمی شوند . بديهی است كه رقم بيش ازيك برای اين نسبت نشان دهنده توانايی موسسه در بازپرداخت بدهی های جاری است. فرمول محاسبه نسبت سريع به شرح ذيل می باشد:
بدهی های جاری/ (پیش پرداخت ها + موجودی کالا) – دارایی های جاری = نسبت سریع
2-2-23-3- نسبت وجه نقد: این نسبت برای زمانی می باشدکه بخواهیم بررسی کنیم که موسسه در همین لحظه تا چه اندازه توانایی پرداخت بدهی های جاری را دارد.فرمول محاسبه نسبت وجه نقدبه شرح زیر می باشد:
بدهی های جاری / وجه نقد = نسبت وجه نقد
2-2-23-4- نسبت سرمایه در گردش خالص به کل دارایی ها: این نسبت نشاندهنده میزان نقدینگی کوتاه مدت موسسه می باشد. هرچه این نسبت بیشتر باشد مطلوب تر می باشد. فرمول محاسبه آن به شرح زیر میباشد:
کل دارایی ها / ( دارایی های جاری – بدهی های جاری)=نسبت سرمایه در گردش خالص به کل دارایی ها
2-2-23-5- نسبت دوره استقامت: این نسبت نشان می دهد در صورت عدم کسب درآمدشرکت یا بانک تا چه مدت می تواند به فعالیت خود ادامه دهد. فرمول محاسبه آن به شرح زیر می باشد:
متوسط هزینه های عملیاتی روزانه / دارایی های جاری = نسبت دوره استقامت
2-2-24- انواع نرخ نقدینگی
نرخ نقدینگی به دو دسته تقسیم می شود.نرخ نقدینگی پرداخت بدهی(نسبت پوشش نقدینگی) (LCR) 1 و نرخ تامین مالی پایدارخالص( نسبت تامین مالی پایدار) (NSFR)2 . نرخ نقدینگی پرداخت بدهی به توانایی بانک در پشت سر گذاشتن یک دوره 30 روزه قطع نقدینگی مربوط می شود.قوانین بازل 3 الزام دارند که نرخ نقدینگی پرداخت بدهی باید بیش از 100% بوده تا دارایی های نقد یک بانک برای پشت سر گذاشتن این فشارها به اندازه کافی باشد.
100% ≤ نقدینگی خروجی طی 30 روز/ کیفیت نقدینگی دارایی ها = نسبت پوشش نقدینگی
منظور از دارایی با کیفیت بالا دارایی هایی است که حتی در شرایط اضطرار هم به سهولت به نقد تبدیل می شوند. وجوه نزد بانك مركزي و نهادهاي مشابه، اوراق قرضه دولتي يا اوراقي كه با ارزيابي دقيق مشخص شده كه نوسانات آنها همواره در زير حد افته قيمتي منظور شده است در اين قالب و چارچوب مفهومي قرار مي گيرند. براي جريان خروجي، برداشتهاي پايدار يا نيمه پايدار از سپردههاي بانك و ديگر منابعي كه زمان بازپرداخت آنها رسيده، به همراه دارايي هايي كه احتمال برداشت از آنها وجود دارد مانند خطوط تجاري ارائه شده به شركت هاي غيرمالي بايد درنظر گرفته شوند.

نرخ تامین مالی پایدار به مدیریت نقدینگی در یک دوره بازه یک ساله می پردازد و باید بیش از 100% بوده تا مقدار محاسبه شده بودجه ثابت بیش از مقدار محاسبه شده مورد نیاز بودجه ثابت باشد. به عبارت دیگر در اين بازه منابع تأمين نقد پايدار بانك بايد حداقل برابر با نياز نقد پايدار بانك باشد. برابر مقررات مربوط نسبت خالص منابع نقد پايدار در دسترس به خالص نيازهاي نقد پايدار بايد بيش از 100% درصد باشد.
100% ≤ میزان بودجه ثابت مورد نیاز/ میزان بودجه ثابت در دسترس = نرخ تامین مالی پایدار
مقدار نرخ تامین مالی پایدار از طریق ضرب کردن هرشاخه از بودجه (سرمایه، سپرده های عمده، سپرده های جزء و غیره) با فاکتور تامین وجوه پایدار قابل دسترس به دست می آید که نشان دهنده ثبات آن هاست در حالی که مقدار مورد نیاز بودجه ثابت با دارایی ها و آیتم های خارج از ترازنامه محاسبه می شود که نیازمند فاکتور تامین وجوه پایدار مورد نیاز است تا منعکس کننده کافی بودن و میزان کارآیی بودجه مورد نیاز باشد. در صورت، خالص منابع نقد پايدار در دسترس شامل كل سرمايه درجه اول و دوم، سهام ممتازي كه در تعريف سرمايه درجه دو نيامده باشد به همراه 90 درصد سپرده هاي پايدار و 80 درصد از سپرده هاي كمتر پايدار به همراه 50 درصد بدهی های بلند مدت است. توجه داشته باشيد كه در اين قسمت هيچ گونه اشاره اي به حساب نزد بانك مركزي نشده است. در قسمت مخرج براي محاسبه خالص نقدينگي پايدار درمورد نياز، كل اكسپوژر بالا و پايين خط ترازنامه بانك وارد مي شود.
LCR جریان بحران زده وجه نقد در بازه زمانی 30 روزه با میزان نقدینگی مقایسه می کندو هدف از آن تشویق به ارتقای مقاومت کوتاه مدت شان است. این ابزار بررسی می کند که آیا موسسه مالی دارایی نقدشونده سبک با کیفیت بالا به اندازه کافی در اختیار دارد تا این 30 روز را پشت سر بگذارد و بتواند از

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد منابع مالی، بازاریابی، کفایت سرمایه، جذب منابع مالی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد بانک های خصوصی، انحراف معیار، تمرکز مالکیت، رگرسیون