منابع پایان نامه ارشد درمورد حقوق جزا، امام خمینی، کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران

دانلود پایان نامه ارشد

محمدجواد حسینی عاملی، همان، ص 22.
91- محمدحسن نجفی، همان، ج 42، ص 18.
92- عبدالقادر عوده، همان، ص 37.
93- جلالالدین قیاسی؛ عادل ساریخانی و قدرتالله خسرو شاهی، همان، ص 157.
94- محمدجعفر جعفری لنگرودی، ترمینولوژی حقوق، همان، ص 380.
95- ابراهیم پاد، همان، ص 159.
96- محمدهادی صادقی، همان، ص 76.
97- سید یزدالله طاهرینسب، همان، ص 177.
98- همان، ص 169.
99- جلالالدین قیاسی، همان، ص 14.
100- همان، ص 20.
101- سید یزدالله طاهرینسب، همان، ص 157.
102- همان، ص 170.
103- عباس زراعت، همان، ص 269.
104- سید محمدحسن مرعشی شوشتری، دیدگاههای نو در حقوق کیفری اسلام، چاپ اول، تهران، نشر میزان، 1373، ص 121.
105- محمدهادی صادقی، همان، ص 82 ـ 83.
106- سید محمدحسن مرعشی شوشتری، تقریرات دورهی کارشناسی ارشد، تهران، دانشگاه تربیت مدرس، 1376.
107- سعید افشاری، پایاننامهی کارشناسی ارشد، تسبیب در جنایت و بررسی آن در حقوق جزای اسلام، دانشگاه تهران، سال 1387، ص 39.
108- سید محمدحسن مرعشی شوشتری، دیدگاههای نو در حقوق کیفری اسلام، همان، ص 120.
109- ابراهیم پاد، همان، ص 160.
110- محمدعلی اردبیلی، حقوق جزای عمومی، چاپ سی و دوم، تهران، نشر میزان، بهار 1393، ج 2، ص 94.
111- هوشنگ شامبیاتی، حقوق جزای عمومی، چاپ اول، تهران، انتشارات مجد، 1392، ج 2، ص 166.
112- سید محمد موسوی بجنوردی، قواعد فقهیّه، چاپ دوم، تهران، انتشارات مجد، 1388، ج 2، ص 238.
113- سید محمد موسوی بجنوردی، همان، ج 2، ص 239.
114- سعید افشاری، همان، ص 79.
115- سید محمد موسوی بجنوردی، همان، ج 2، ص 239.
116- جلالالدین قیاسی، همان، ص 189.
117- همان، ص 194.
118- محمدحسن نجفی، همان، ج 43، ص 97.
119- جلالالدین قیاسی، همان، ص 108.
120- جلالالدین قیاسی، همان، ص ٤٣.
121- ماده ۵۰۷ـ هرگاه شخصي در معابر و اماكن عمومي يا ملك ديگري بدون اذن مالك، گودالي حفر كند يا چيز لغزنده‌اي در آن قرار دهد و يا هر عملي انجام دهد كه سبب آسيب ديگري گردد، ضامن ديه است مگر اينكه فرد آسيب‌ديده با علم به آن و امكان اجتناب، عمداً با آن برخورد نمايد.
ماده ۲۹۵ـ هرگاه كسي فعلي كه انجام آن را بر عهده گرفته يا وظيفهی خاصي را كه قانون بر عهده او گذاشته است، ترك كند و به سبب آن، جنايتي واقع شود، چنانچه توانايي انجام آن فعل را داشته باشد جنايت حاصل به او مستند مي‌شود و حسب مورد عمدي، شبه ‌عمدي، يا خطاي محض است؛ مانند اينكه مادر يا دايه‌اي كه شيردادن را بر عهده گرفته ‌است، كودك را شير ندهد يا پزشك يا پرستار وظيفهی قانوني خود را ترك كند.
ماده ۵۱۹ـ هرگاه ديوار يا بنايي كه بر پايهی استوار و غيرمتمايل احداث شده است در معرض ريزش قرار گيرد يا متمايل به سقوط به سمت ملك ديگري يا معبر گردد اگر قبل از آنكه مالك تمكّن اصلاح يا خراب ‌كردن آن را پيدا كند ساقط شود و موجب آسيب گردد، ضمان منتفي است مشروط به آنكه به ‌نحو مقتضي افراد در معرض آسيب را از وجود خطر آگاه كرده باشد. چنانچه مالك با وجود تمكّن از اصلاح يا رفع يا آگاه‌سازي و جلوگيري از وقوع آسيب، سهل‌انگاري نمايد، ضامن است.

122- ماده 331- هركس در محلهايي كه توقف در آنجا جايز نيست متوقف شده يا شيئي و يا وسيلهاي را در اين قبيل محلها مستقر سازد و كسي اشتباهاً و بدون قصد با شخص يا شيئي و يا وسيلهی مزبور برخورد كند و بميرد شخص متوقف يا كسي كه شيئي يا وسيلهی مزبور را در محل مستقر ساخته عهدهدار پرداخت ديه خواهد بود و نيز اگر توقف شخص مزبور با استقرار شيئي و وسيلهی مورد نظر موجب لغزش راهگذر و آسيب كسي شود، مسئول پرداخت ديهی صدمه يا آسيب وارده است مگر آنكه عابر با وسعت راه و محل عمداً قصد برخورد داشته باشد كه در اين صورت نه فقط خسارتي به او تعلق نميگيرد بلكه عهدهدار خسارت وارده نيز ميباشد.
ماده 346- هرگاه كسي چيز لغزندهاي را در معبر بريزد كه موجب لغزش رهگذر گردد عهدهدار ديه خواهد بود مگر آنكه رهگذرِ بالغ عاقل يا مميز عمداً با اينكه ميتواند روي آن پا نگذارد به روي آنها پا بگذارد.
123- ماده 339- هرگاه كسي در معبر عام يا هرجاي ديگري كه تصرف در آن مجاز نباشد چاهي بكند يا سنگ يا چيز لغزندهاي بر سر راه عابران قرار دهد يا هر عملي كه موجب آسيب يا خسارت عابران گردد انجام دهد عهدهدار ديه يا خسارت خواهد بود ولي اگر اين اعمال در ملك خود يا در جایي كه تصرفش در آن مجاز است واقع شود عهدهدار ديه يا خسارت نخواهد بود.
ماده 340- هرگاه در ملك ديگري با اذن او يكي از كارهاي مذكور در مادهی 339 را انجام دهد و موجب آسيب يا خسارت شخص ثالث شود عهدهدار ديه يا خسارت نميباشد.
ماده 342- هرگاه كسي يكي از كارهاي مذكور مادهی 339 را در منزل خود انجام دهد و شخصي را كه در اثر نابينايي يا تاريكي آگاه به آن نيست به منزل خود بخواند عهدهدار ديه و خسارت خواهد بود و اگر آن شخص بدون اذن صاحب منزل يا با اذني كه قبل از انجام اعمال مذكور از صاحب منزل گرفته است وارد شود و صاحب منزل مطلع نباشد عهدهدار هيچگونه ديه يا خسارت نميباشد.
ماده 344- هرگاه كسي در ملك ديگري عدواناً يكي از كارهاي مذكور در مادهی 339 را انجام دهد و شخص ثالثي كه عدواناً وارد آن ملك شده آسيب ببيند عامل عدواني عهدهدار ديه و خسارت ميباشد.
124- از جملهی این فقها میتوان از محقق حلی در شرایعالاسلام، علامهی حلی در قواعدالاحکام، شهید اول در المعةالدمشقیه، شهید ثانی در مسالکالافهام، فاضل اصفهانی در کشفاللثام، حسینی عاملی در مفتاحالکرامه، نجفی در جواهرالکلام و امام خمینی در تحریرالوسیله نام برد.
125- از جملهی این فقها میتوان از محقق اردبیلی در مجمع الفائده و البرهان، حسینی عاملی در مفتاحالکرامه، نجفی در جواهرالکلام و امام خمینی در تحریرالوسیله نام برد.
126- جلالالدین قیاسی، همان، ص 120.
127- علامه حلی در قواعدالحکام، شهید ثانی در مسالکالافهام، محقق اردبیلی در مجمع الفائده و البرهان، نجفی در جواهرالکلام، سبزواری در مهذبالاحکام، برغانی در الدیات و امام خمینی در تحریرالوسیله از جمله قائلین به این نظریه هستند.
128- میرزا حبیبالله رشتی در کتاب غصب و موسوی اردبیلی در فقهالدیات از قائلین به این نظریه هستند.
129- سید میرفتاح مراغی در العناوین و مکارم شیرازی در القواعدالفقهیه معتقد به این نظریه هستند.
130- محمد عالمزاده، “حکم اجتماع سبب و مباشر در فقه امامیه و حقوق موضوعهی ایران”، فصلنامهی تخصصی فقه و مبانی حقوق، شمارهی 12، سال چهارم، تابستان 87، ص 150.
131- ناصر کاتوزیان، الزامهای خارج از قرارداد، چاپ یازدهم، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1391، ج 1، ص 153.
132- همان، ص 154.

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد حقوق جزا، دانشگاه تهران، قانون مجازات، فرهنگ فارسی Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع فرهنگ اصطلاحات، مصرف كننده، حمل و نقل