منابع پایان نامه ارشد درمورد حافظه کاری، بهبود عملکرد، کنشهای اجرایی، گروه کنترل

دانلود پایان نامه ارشد

تسهیل کند و موجب افزایش حافظه کاری شود. تحریک کاتدی روی شکنج سوپرامارژینال408 چپ میتواند تاثیر قابل ملاحظهای بر عملکرد حافظه کوتاه تصویری داشته باشد (پوریسز409 و همکاران، 2007)
یک سری از مطالعات نشان دادهاند که تحریک آندی DLPFC چپ به وسیله tDCS میتواند حافظه کاری در بیماران افسرده و پارکینسونی را به خوبی افراد معمولی افزایش دهد. نشانگان شناختی در این بیماران به آسانی توسط دارو بهبود پذیر نیستند در این راستا استفاده از این روش میتواند به همراه برنامه های دارویی و دیگر برنامه ها اثر بخش باشد (هوی و فیتزجرالد410، 2010).
گرچه مطالعاتی مانند آنچه السنر411 و همکاران در سال2013 ، که در آن پنج آزمایش درمانی را که در مجموع بر 54 شرکت کننده با مشکل زبان پریشی انجام دادند و هیچ شواهدی از اثر بخشی آندی یا کاتدی تحریک با tDCS بر بهبود عملکرد زبانی این افراد درمقایسه با گروه کنترل مشاهده نکردند. اما همچنین اشاره کردهاند که عوارض جانبی نیز مشاهده نشده است.

تاثیر tDCS بر توجه و مولفههای آن
توجه را میتوان به چند جزء تقسیم کرد که آنها را میتوان به صورت رفتاری یا حتی با تصویربرداری مغز نیز مورد سنجش قرار داد. شبکههای توجهی مشخصی یافت شدهاند که از هشیاری، جهت مندی412، کنترل اجرایی413 توجه حمایت میکنند و بیشتر ادراک را هدایت و تعدیل میکنند که صرفاً فقط در حیطه حسی هم نیستند، و عملکرد این سیستم در رابطه با کارآمدی/ناکارآمدی دیگر فرایندهای شناختی، مانند یادگیری و حافظه میباشد. باید افزود که شبکه پیشانی-آهیانهای توجه که هشیاری را راهبری میکند در ارتباط با کنترل درونی/ریتمی توجه (گوش به زنگی414) و خارجی/مرحلهای توجه ( توجه هشیارانه415) می باشد.
تاثیر tDCS بر گوش بهزنگی اخیراً بررسی شده است. شرکت کنندگان در این پژوهش در برابر یک تکلیف شناسایی محرک هدف کنترل ترافیک هوایی شبیه سازی شده قرار داده شدند. نشان داده شد که در طول زمان گوش به زنگی بصورت قابل ملاحظهای در انجام این تکلیف در گروه تحریک نما کاهش مییابد و شناسایی محرک هدف کم شده، سرعت واکنش کاهش یافته و حجم جریان خون مخچه که عامل موثری در گوش بهزنگی است کاهش نشان میدهد. تحریک فعال tDCS موجب بهبود نسبت شناسایی محرک هدف، کاهش افت حجم جریان خون در طول مدت زمان انجام تکلیف و افزایش سوخت و ساز مخچه میشود. این نتایج در رابطه با استفاده از tDCS برای بهبود عملکرد در تکالیفی که نیاز به توجه پایدار416 در یک دوره زمانی طولانی می باشد، دلگرم کننده هستند.
تاثیر tDCS بر شبکه توجه دیداری فضایی/جهت مند مورد بررسی قرار گرفته است. استون و تچه417 (2009) دریافتند که هر دو نوع تحریک آندی و کاتدی tDCS بر قشر آهیانهای فوقانی موجب کاهش توانایی جابجایی توجه متمرکز از محرکی که تحت زوایه محدود دیداری توجه را به خود جلب میکند به محرکی که در یک زوایه وسیعتر ارائه میگردد، میشود (جابجایی توجه از موضعی به کلی). قابل توجه است که مدت اثر تحریک آندی تنها بیست دقیقه و در تحریک کاتدی این اثر تنها در زمان تحریک قابل مشاهده است.
اثر تحریک آهیانه ای با tDCS بر توجه/ادراک دیداری فضایی بوسیله اسپرینگ418 و همکاران (2009) برای دو گروه افراد سالم و افراد با اختلال نادیدهانگاری یک طرفه دیداری فضایی مورد آزمایش قرار گرفت. در آزمایش اول این پژوهش تحریک آندی tDCS موجب افزایش، و تحریک کاتدی موجب کاهش شناسایی محرک ارائه شده در سوی مخالف محدوده دیداری در افراد سالم شد. اما در افراد با اختلال نادیده انگاری تاثیر مثبتی در مقایسه با افراد سالم، مشاهده نشد.
در سال 2009، کانگ419 و همکاران نخستین مطالعه را در رابطه با تاثیر tDCS بر توجه اجرایی انجام دادند. در این مطالعه که بر روی بیماران پس از سکته با کاهش شناختی ناشی از تخریب نواحی مختلف مغز که تحریک آندی tDCS بر ناحیه DLPFC چپ در حین انجام تکلیف استاندارد go/no-go دریافت کردند،صورت گرفت. و دریافتند که این مداخله موجب افزایش پاسخ درست در بیماران شده است،اما در افراد سالم گروه کنترل این اثر قابل مشاهده نیست، که حاکی از آنست که تحریک در نرمال سازی نواحی با پردازش توجهی مختل موثر بوده است. اخیراً گلدوین420 و همکاران (2012) همین دستور کار را در سنجش توجه انتخابی421 در افراد سالم بکار بردند. در این پژوهش محققین از تکلیف سنجش توجه انتخابی استرنبرگ برای سنجش مولفه توجه و حافظه کاری استفاده کردند. تحریک آندی tDCS در این مطالعه سرعت زمان واکنش را بهبود بخشید تنها زمانی که انتخاب نادرست، محرک مزاحم بود که حاکی از تاثیر تحریک آندی بر حافظه کاریست که به وسیله توجه انتخابی راهبری میشود دارد (کافمن422 و همکاران، 2014).

تاثیرtDCS بر حافظه کاری
براساس یک طبقه بندی علمی معتبر، سه عملگر مدیریت اجرایی پایه از عوامل حافظه کاری بعنوان پشتیبان و نگهدارنده و به هنگام کنندهی اطلاعات مرتبط (به هنگامآوری423)، بازداری تکانههای نیرومند (بازداری)424و تغیر و تبدیل حالات ذهنی( جابجاکردن )425 وجود دارد ( میاکه426 و همکاران، 2000). حافظه کاری سیستمی از منابع (ذخایر) یا قالبهای حیطه- ویژه427 برای بازنمایی موقت اطلاعات تحت نظارت حیطه–عمومی428 یا مکانیسم مدیریت توجه است (رندال429، 2010). که معمولا در روانشناسی شناختی بعنوان سیستمی مختص به پردازش و ذخیره سازی توامان اطلاعات تعریف می شود. اگرچه بسیاری از مدلهای حافظه کاری در چند دهه ی اخیر خصوصیتی ویژه و دینامیک بین پردازشگر و محل ذخیره برای آن در نظر می گیرند (بارولت430، 2011). حافظه کاری توانایی شناختی است که ما را قادر به نگهداری و دستکاری اطلاعات مرتبط برای آینده نزدیک می سازد (کاوان431، 2001). از طرفی WM سیستم ظرفیت محدودی است که بعنوان فضای کاری ذهن انجام وظیفه می کند. بنابراین اندازه ی حافظه کاری میزان تعیین کننده ای از توانایی های شخص برای انجام گسترهای متغیر از تکالیف شناختی است (کانه432 و همکاران، 2004).
در یکی از اولین پژوهشهای مربوط به تاثیر tDCS بر حافظه کاری که توسط پیشگامان این حوزه یعنی فرگینی433 و همکاران در سال 2005 انجام شد. یافته ها نشان داد که تحریک آندی DLPFC چپ میتواند افزایش عملکرد حافظه کاری را در تکلیف N3-back موجب شود. در صورتیکه تحریک آندی M1 یا تحریک کاتدی ناحیه DLPFC تامین کننده این نتیجه نیست.
با توجه به لزوم مداخله جهت بهبود عملکرد حافظه کاری در برخی بیماریهای عصب-شناختی مانند پارکینسون، در یک مطالعه نشان داده شد که تحریک آندی tDCS در ناحیه DLPFC چپ موجب بهبود عملکرد این بیماران در آزمون 3N-back میشود و نیز تحریک قشر اولیه حرکتی بصورت آندی و نتایج گروه تحریک نما تغییر محسوسی را نشان نمیدهد (باجیو434 و همکاران، 2006) در مورد بهبود عملکرد حافظه کاری در افرادی که سکته435 مغزی را تجربه کردند نیز نتایج مشابه موارد بالا بدست آمده است (جانگ436، 2009).
در یک مطالعه نشان داده شد که tDCS عملکرد حافظه کاری را با تغیر در فعالیت فرکانسهای مغزی مرتبط در EEG با قطبیتهای ویژه تعدیل میکند. مشاهده شد که افزایش عملکرد حافظه کاری و تقویت توان فرکانس تتا و آلفا بعد از تحریک آندی و در مقابل آن تحریک کاتدی که موجب کاهش توان باند فرکانسی تتا و آلفا میشود و بنظر میرسد در عملکرد حافظه کاری اختلال ایجاد میکند رابطه داشته باشد (زائهله437 و همکاران، 2011).
بریهیل و جونز438، 2012 نشان دادند که tDCS بصورت مساوی بر حافظه کاری دیداری و کلامی اثر مثبت تقویتی دارد، اما تنها در بزرگسالان با تحصیلات بالا. در گروه با تحصیلات پائین تفاوت معنا داری در اثرگذاری تحریک بر حافظه کاری کلامی و دیداری با گروه کنترل مشاهده نشد. آنها این پدیده را شاهدی برای تفاوت مدارهای ارتباطی قشر پیشانی بعنوان راهبرد کارکردی زمانی که تکلیف حافظه کاری در این بزرگسان صورت می گیرد در نظر گرفتهاند.
اخیراً در یک پژوهش نشان داده شده که ضمن تمرین تکلیف کلامی برای حافظه کاری وقتی تحریک آندی tDCS انجام شد علاوه بر افزایش گستره کلامی حافظه کاری، انتقال439 این ارتقا عملکرد به دیگر خصیصه های حافظه کاری نیز صورت گرفت که در مقایسه با گروه کنترل قابل توجه بود. این نتایج از این ایده حمایت میکند که ممکن است tDCS اثر یک آموزش پشتوانهای440 و جابهجا کننده اثر مثبت حاصله از تمرین را در افرادی با اختلال در توانمندی حافظه کاری تقویت میکند (ریچموند441 و همکاران، 2014).

کنشهای اجرایی و tDCS
کروتی و اشلوگ442 (2009) در مطالعه ای که تاثیر tDCS را بر تفکر مشارکتی کلامی پیچیده443 که نیازمند طرفیت بالایی از کنشهای اجرایی قدرتمند در حل مسائله کلامی است مورد بررسی قرار دادند. در این مطالعه تحریک آندی DLPFC چپ با شدت جریان 1 میلی آمپر صورت گرفت و نشان داده شد که عملکرد آزمودنیها در انجام آزمون حل مساله کلامی پیچیده که ارتباط مستقیم با توانمندی کنشهای اجرایی دارد، پس از تحریک بصورت قابل ملاحظه ای افزایش داشته است. تحریک آندی ناحیه مشابه در نیمکره راست این تاثیر را نشان نداد و همچنین نسبت به گروه تحریک نما نیز این افزایش معنی دار برآورد شد.
داکری444 و همکاران (2009) تاثیر تحریک آندی، کاتدی و تحریک نما با tDCS را بر کنش برنامه ریزی445 که یکی از کنشهای اجرایی می باشد با آزمون برج لندن مورد بررسی قرار دادند. یافتههای آنها نشان داد که هر دو تحریک کاتدی و آندی tDCS در ناحیه DLPFC چپ موجب بهبود عملکرد در انجام آزمون برج لندن میشود. نکته بسیار مهم اینجاست که یافته های آنها استفاده مرحلهای ویژه از تحریک را برجسته ساخت. کاهش تحریک پذیری با tDCS کاتدی اثرات مفید اولیه را ایجاد میکند که با کاهش فعالیت عصبی مزاحم در ارتباط است و سپس بهبود در ارتباطات عصبی ویژه با افزایش تحریک پذیری حاصل از تحریک آندی در مرحله بعدی مداخله و افزایش تاثیر ارتباطات فعال در شبکه عصبی تحت تاثیر جریان بوجود میآید. این نتایج بدست آمده تا 6 و 12 ماه پیگیری بعدی نیز پایا بودند. این نتایج نشان داد که ترکیب ویژه ای از تحریک می تواند در بهبود عملکرد کنشهای اجرایی مربوط به قشر پیش پیشانی و اختلالات آن موثر باشد.
نقش کلیدی عملکرد دوپامین پیش پیشانی برای کنشهای اجرایی حاکیست که تفاوت چند ریختیهای446 Val158Met447 و ژنهای متیل ترانسفراز- او- کتکول (COMT)448 برای پژوهش در زمینه تحریک با tDCS جذاب خواهد بود. در یک مطالعه پژوهشگران با فرض اینکه توزیع یکنواخت449 ژنهای ناهمسان مجاور450 COMT Met مرتبط با سطح بالای دوپامین پیش پیشانی، و موثر بر تاثیر tDCS در کنشهای اجرایی سطح بالا خواهد بود، نتایج بدست آمده نشان داد که در ژنهای ناهمسان مجاور/ COMT Met حامل تحریک آندی tDCS بر DLPFC با بدتر شدن توانایی جابجایی مجموعه451 مرتبط بودند که با بالاترین سطح چالش PGNG452 مورد ارزیابی قرار گرفت. بدون توجه به وضعیت نقل و انتقال453 چندریختیهای COMT Val158Met تاثیر آندی tDCS بر عملکردهای اجرایی قابل تعیین نخواهد بود. در راستای مدل غیر خطی تاثیر L-dopa بر فعالیت دوپامینی454 سطح بالا پلاستیسیته قشر پیش پیشانی راهبری شده با COMT Val158Met پیش بینی کننده تاثیر آندی tDCS بر انعطاف پذیری شناختی است. بنابراین پیشنهاد می شود که ویژگیهای ژنتیکی فردی ممکن است در تعدیل اثرات رفتاری تاثیر tDCS نقش داشته باشند. که از دیدگاه درمان و مداخله مبتنی ویژگیهای شخصی در حیطه تحریک الکتریکی مغز حمایت می کند (پلوینیا455 و همکاران، 2012).

جمع بندی
مطالب ذکر شده در پیشینه این پژوهش تاکید دارند که بیماران مبتلا به صرع مقاوم به دارو علاوه بر تشنجهای کنترل نشده، درگیر عوارض و آسیبهای شناختی ناشی از تشنجها و استفاده طولانی مدت از داروهای ضد تشنج هستند. این آسیبهای شناختی وابسته به نوع، کانون، شدت، بسامد تشنجها و سن فرد میباشند. در بیماران با صرع کانونی قشری لوب گیجگاهی با توجه به ناحیه درگیر در تشنجها و ارتباط این ناحیه با نواحی دیگر اختلالات شناختی نظیر نقص در حافظه، نقص در توجه و

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد تفاوت جنسی، فیزیولوژی، دو قطبی، بهبود عملکرد Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد حافظه کاری، بیمارستان، سنجش عملکرد، متغیر مستقل