منابع پایان نامه ارشد درمورد توریسم ورزشی، مسابقات ورزشی، جامعه محلی، روابط اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

عمومیت یافتن گردشگری ابتدا در دههی دوم قرن بیستم بین کارمندان و سپس بعد از جنگ جهانی دوم در بین کارگران رواج یافت و به دنبال آن تأسیسات گردشگری نیز در مناطق دارای جاذبهی گردشگری توسعه پیدا نمود(زارع زاده و دیگران، 1392:6)
2-3) انواع توریسم
گردشگری را به انواع زیر میتوان دستهبندی کرد:
2-3-1)توریسم تفریحی و سلامتی
یکی از عمدهترین و رایجترین انواع توریسم، سیر و سفر برای سلامتی و استراحت است. چرا که در مفهوم استراحت نوعی از فاکتورها مشاهده میشود. نجات دادن تن و روان(جسم و روح) از خستگیهای سالیانه و شروع به کار مجدد با تن و روان شاداب و استراحت کردن در طول سیر و سفرها، جزء اهداف اولیهی هر سیاح محسوب میشود. استراحت بدون تردید، شاد زیستن و داشتن لحظات شاد و گذراندن اوقات به تفریح جزء ضروریترین نیازهای هر سیاح به حساب میآید. سیر و سفر در تعطیلات و یا سیر وسفر در فصول معین به طرف منابع ومناطق طبیعی و در طول آن در صورت امکان دیدار مکانهای تاریخی وو مذهبی بیشتر به خاطر استراحت انجام میگیرد.
توریسم به مفهوم سلامتی معنی وسیعی را ارئه میدهد. انسان برای بهبودی و به دست آوردن شفا از دورههای نخستین چشمههای آب گرم موجود در طبیعت و یا در داخل غارها توجه زیادی کرده است.
توریست در اصل برای سلامتی و به قصد استفاده از آبهای معدنی و شفابخش شروع به سیر و سفر میکند. حتی در دورههای نخستین مهمترین دلیل سیر و سفر بشر بخاطر بهبودی و شفایافتن بود. امروزه نیز توریست با هدف تأمین سلامتی از یک طرف به نقاطی با چشمههای آب گرم توجه دارد و از طرفی دیگر به کشورهایی که از نظر علوم پزشکی و تکنولوژی طبابت پیشرفته دارند، مسافرت میکند. خیلی از کشورها از این طریق همه ساله عدهی زیادی را به عنوان توریست به طرف خود جلب میکنند(رنجبریان و زاهدی،1390:69).
2-3-2)توریسم فرهنگی
سیر وسفر به دلایل مختلف انجام میگیرد. یکی از این دلایل موضوع فرهنگ یا توریسم فرهنگی است. هدفی که در این نوع از سیاحتها دنبال میشود، به شرح زیر است:
سیاحتهایی که برای شناخت هر چه بهتر تمدنهای گذشته انجام میگیرد. امروزه تعدادی از سیاحان جهت شناخت تمدنهای باستانی، تحقیق و زیارت آثار باقی مانده از گذشتگان به سیر و سفر میپردازند. بناهای باستانی، اشیاء قدیمی در موزهها، از جاذبترین موضوعات توریسم فرهنگی محسوب میشوند. در عین حال میتوان این نوع از نواحی را در مفهوم فرهنگ جامعه از جالبترین و جاذبترین نقاط توریستی به حساب آورد.
سیاحت برای شناخت آداب و سنن موجود، سیر و سفرهایی را گویند که برای آشنا شدن با آداب و رسوم و سنن اجتماعی یک جامعه و مشاهده آنها از نزدیک انجام میگیرد. در این نوع از سیر وسفرها نه تنها شناخت و دیدار تمامی آداب و سنن جامعه میتواند مورد نظر سیاح باشد بلکه هر یک از موضوعات اجتماعی میتواند به طور مستقل و مجزا عدهای را به سیر وسفر تحریک کند. به این ترتیب تمامی کنفرانسها و کنگرههای علمی در این طبقه از توریسم جای میگیرد. در معنی وسیع کلمه انواع جشنها، اوپراها، تئاتر، کنسرت، نمایشگاه هنرهای زیبا و فعالیتهای فولکلوریک را میتوان جزء توریسم فرهنگی به حساب آورد. پس فرهنگ جامعه یکی از موضوعات جلب و جذب توریسم میباشد. بخصوص دیدار از جشنهای فولکوریک در روستاها و همچنین آداب و رسوم تقریباً دست نخوردهی این مکانها برای گردشگران امروزی بسیار جاذب میباشد.. گسترش و رواج توریسم فرهنگی میتواند در توسعهی اقتصادی روستاها تأثیر بیشتری داشته باشد(فشارکی،1373:153).
2-3-3)توریسم مذهبی
مسلمانان همه ساله در زمان خاصی از ماه ذیحجه از سرتاسر دنیا برای انجام فریضهی الهی اقدام به مسافرت میکنند. تفاوت سفر حج از سایر مسافرتها بدون توجه به مشکلات ارزی، انجام آن در یک موقع معینی از ماههای قمری است. مشکل پرداختهای خارجی کشورها و همچنین روابط سیاسی بین ممالک مسلمان از جمله عوامل مؤثر در تقلیل و یا افزایش تعداد مسافرین حج میباشد. سفر حج به علت اهمیتی که در بین مسلمانان، از نظر فریضهی الهی داردجزء مهمترین نوع توریسم مذهبی محسوب میشود. توریسم یا سفر حج مسلمانان از نظر اهمیت و تعداد شایان توجه است. چنان که اگر تعداد و هزینههای مسیحیان دنیا در زیارت قدس شریف نسبت به مکّه با توجه به سطح امکانات اقتصادی آنها مقایسه شوند، اهمیت کمتری دارد(رنجبریان و زاهدی،1390:74).
اکثراً مکانهای تاریخی و مذهبی در اطراف خود از داشتن چشماندازهای طبیعی محروم نیستند. به این ترتیب در پی توریسم تاریخی و مذهبی، توریسم استراحت و استفاده از چشمانداز چشمنواز و مواهب طبیعی به توریسم مذهبی اهمیت بیشتری میبخشد.

2-3-4)توریسم روابط و همبستگیهای اجتماعی
همان قدر که روابط اجتماعی فردی در جامعه مطرح میباشد، روابط اجتماعی وی نیز با سایر انسانها در جوامع دیگر اهمیت پیدا میکند. ضرورت دیدار فامیلها و سایر دوستان در نقاط دیگر که ناشی از همبستگیهای خانوادگی صورت میگیرد جزء همین موضوع از توریسم اجتماعی محسوب میشود. به عبارت دیگر دیدار وابستگان از نقاط اصلی و زادگاهی آباء و اجداد خود که سالها آنجا را ترک کردهاند در این زمره از توریسم جای گرفته و با اهمیت مطالعه میگردد(قرهنژاد،1374:52).
2-3-5)توریسم ورزشی
سیر و سیاحتهایی که جهت شرکت در مسابقات ورزشی و یا تماشای مسابقات ورزشی انجام میگیرد جزء توریسم ورزشی مورد مطالعهی جغرافیدانان و اقتصاددانان قرار دارد. بدون شک هدف در تمام ورزشهای زمستانی، کوهنوردی، غارپیمایی، ورزشهای آبی(قایقرانی، شنا، موجسواری) صید ماهی و شکار حیوانات وحشی، استراحت، شادزیستن و گذراندن اوقات فراغت توأم با شادی است.
مسألهی قابل توجه در توریسم ورزشی سیر و سیاحتهایی است که برای نماشای مسابقات ورزشی به طور گروهی و یا دستهجمعی صورت میگیرد. برای مثال تماشا و پیگیری مسابقات اسکی در نواحی کوهستانی و یا فوتبال در فصول و نقاط مختلف. علاقمندان و عاشقان پیگیری مسابقات ورزشی برای تماشا حتی به خارج از مرزها سیر و سفر میکنند. از این نظر مسابقات بینالمللی به ویژه مسابقات المپیک جهانی در حجم وسیعی توریسم ورزشی را مطرح میسازد(قرهنژاد،1374:52).
2-3-6)توریسم اقتصادی
سیر و سفرهایی که در ارتباط با فعالیتهای شغلی و کاری انجام میگیرد جزء توریسم اقتصادی مورد مطالعه قرار میگیرد. در مفهوم وسیعتر کارمندان، تجّار و صاحبان سایر مشاغل که برای پیشبرد اهداف شغلی سیر و سفر میکنند در قالب توریسم اقتصادی مطالعه و بررسی میگردد. نمایندگان تجّار، صنایع، شرکتها و به کلام ساده مدیران حرفهها در رابطه با اشتغالات خود(دیدارها، سمینارها، تصمیمگیریها و غیره) وادار به سیر و سفر شوند. مسافرت تجّار صادرکننده و واردکننده به مراکز بزرگ جهت خرید بازاریابی برای تولیدات صنعتی و خدماتی که به صورت انبوه عرضه و یا تقاضا میگردد، از مهمترین نوع توریسم اقتصادی محسوب میشود.
از روشها و متدهایی که به توریسم اقتصادی حرکت و شتاب بیشتری میدهد میتوان نمایشگاههای صنعتی، خدماتی سالیانه را نام برد. در این نوع از اقتصاد توریسم، سیر و سفرهای گروهی و دستهجمعی به راه میافتد. جشن و افتتاح تأسیسات بزرگ و یا دیدارهای دستهجمعی به صورت رسمی و یا غیررسمی از این نوع تأسیسات میتواند در زمرهی توریسم اقتصادی جای بگیرد. همچنین سیر و سفر برای شرکت در انجمنها و سازمانهای شغلی و صنفی جزء توریسم اقتصادی به حساب میآید(موحد،1381:59).
2-3-7)توریسم سیاسی
در عصر حاضر روابط و همبستگیهای سیاسی در داخل ارگانی به نامجامعه متنوعتر و مقتدرتر شده است. به طوری که مناسبات سیاسی در این نوع از جامعهها به طور مستمر و در وسعت گستردهای تشکیل میگردد. بدون شک سازمانها و تشکیلات مختلف، برای تدارک خدمات به این چنین از جامعهها ظهور پیدا کرده و فعالیت میکنند.
روابط و همبستگیهای توریسم سیاسی را میتوان در دو گروه جداگانه مطالعه کرد. یکی از این موارد خصوصیات بینالمللی دارد. روابط و همبستگیهای سیاسی یک و یا چند جانبه بین دولتها، امضاء قراردادهای سیاسی-اقتصادی و فرهنگی، جمع شدن صاحبنظران و افراد مسئول را در یکی از کشورهای طرف مقابل ضروری میسازد. از عوامل به وجود آورندهی سیاحت در این بخش میتوان اتحادیههای بینالمللی و یا منطقهای8 را نام برد. در رأس این نوع از جامعه و اتحادیهها میتوان جامعه ملل متحد و توزیع برخی از مسئولیتهای این جامعه را بین کشورها و یا مناطق مختلف نام برد.
نوع دوم توریسم سیاسی ویژگی داخلی و درونمرزی دارد. مجالس قانونگذاری که از عناصر مهم و اجتنابناپذیر دموکراسی محسوب میشود. همچنین احزاب سیاسی و فعالیتهای آنها ایجاب میکند برای تعیین سرنوشت سیاسی کشور سیر و سفرهایی را که داخل مرزهای مملکت انجام دهند. ما این نوع از سیر و سفر و حرکتها را در داخل کشور تحت عنوان توریسم سیاسی مطالعه میکنیم. کنگرهی احزاب، گردهماییهای سیاسی و مجمع شوراهای عمومی مهم، توضیحات مسئولین دولت در مراکز مختلف کشور از وقایع غیر قابل انکاری است که به صورت مستمر و گسترده در داخل کشور صورت میگیرد. این نوع حرکت و سیر و سفرها از نظر ویژگی تحت عنوان توریسم سیاسی مطرح و مطالعه میگردد. برگزاری برخی از مراسمهای سیاسی چون تفویض قدرت، معرفی نخست وزیر و رؤسای جمهوری و حتی مراسم امپراطورها، پرنسسها و پادشاهان میتواند جزء توریسم سیاسی به حساب آید. چرا که انجام این گونه از مراسمها سیر و سفرهایی را به دنبال دارد که همه این نوع سیر و سفر و حرکتها تحت عنوان توریسم سیاسی قابل مطالعه و تحقیق میباشد(قرهنژاد،1374:54).

2-3-8)توریسم علمی
این نوع از گردشگری شامل آن دسته از مسافرتهایی است که با هدف تحصیل و انجام دورههای آموزشی، شرکت در المپیادهای علمی و غیره انجام میگیرد. کشورهایی مثل آمریکا، کانادا، استرالیا و هند در این زمینه با فراهم کردن امکانات گستردهی آموزشی، گردشگران بسیاری را جذب کردهاند(قره نژاد،1374:56).
2-4) آثار اقتصادی گردشگری
در زیر به تفکیک به آثار مثبت و منفی اقتصادی گردشگری بر جامعه محلی، دولت و در سطح کلان پرداخته میشود.
2-4-1) آثار اقتصادی گردشگری بر جامعه محلی:
در این قسمت به بررسی اثرات مثبت و منفی گردشگری بر جامعه محلی پرداخته میشود:
2-4-1-1) آثار مثبت اقتصادی گردشگری بر اقتصاد محلی
ورود گردشگران به منطقه همراه با انجام هزینه از سوی ایشان است. گردشگر در مبدأ ورودی خود نیازمند وسیله نقلیه است تا به اقامتگاهی که برای خود دست و پا کرد(هتل، میهمانخانه، کمپینگ، منازل پذیرای مسافران و…) برسد و در این مکان او باید هزینه اقامت خویش را بپردازد و بابت خورد و خوراک طی مدت اقامت هم پول خرج کند. گردشگر در ورود به آثار تاریخی، موزهها یا پارکهای ملی مجبور به پرداخت ورودیه است و از بازار محلی یادگاری و سوغات خریداری میکند.
همه موارد ذکر شده مستلزم انجام هزینه از سوی گردشگران است و گروهی از مردم محلی مانند راننده تاکسی، خدمتگزار رستوران، راهنمای تور، صاحب هتل ، عرضه کننده هدایا و سوغات دریافت کنندگان مستقیم این منابع مالی هستند. اشتغال و کسب درآمد ایشان عمدتأ ناشی از حضور گردشگران است. بنابراین به طور مستقیم ورود گردشگران به یک جامعه اشتغال و کسب و درآمد برای فعالین حرفه ها و کسب و کارهایی که در ارتباط با ایشان است را بدنبال دارد.
بنابراین درآمد و اشتغال حاصل برای افراد از محل ورود گردشگران به سرزمین مقصد برای مردم محلی و بطور مشخص آن گروهی که از این اشتغال و درآمد نصیب خواهند برد را باید از جمله منافع مستقیم گردشگری دانست(رنجبریان و زاهدی،1390:138).
رونق گردشگری به گسترش تقاضا برای محصولات جامعه مقصد میانجامد. این موضوع فی نفسه عاملی مثبت است و به عنوان یکی از عوامل توسعه گردشگری نیز از آن یاد میشود. زیرا توجه گردشگران به سنتها ومحصولات فرهنگی و نیز صنایع دستی محلی به واقع ایجاد تقاضا برای چنین منابع و محصولاتی است(کاظمی،1385:45).
پرداخت گردشگران به مؤسسات و بنگاههایی که به ایشان خدمات ارائه میکنند در این بنگاهها محبوس نشده و فرایند تکاثر درآمد در

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد رشد اقتصادی، صنعت گردشگری، کشورهای توسعه یافته، کشورهای در حال توسعه Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد صنعت گردشگری، رشد اقتصادی، تولید ناخالص ملی، نیروی کار