منابع پایان نامه ارشد درمورد بازار سرمایه، بازده مورد انتظار، تحلیل عامل، تحلیل عاملی

دانلود پایان نامه ارشد

اندازه‌گیری هزینه سرمایه و روند آن می‌توان دریافت که آیا حرکت از ساختار غیر بهینه به سمت ساختار بهینه صورت می‌گیرد یا خیر.
با پذیرش حداکثر نمودن ارزش شرکت به عنوان هدف شرکت، مدیریت باید ساختار سرمایه را به سمت و سویی سوق دهد که این هدف تأمین شود، لذا ساختار بهینه به عنوان ترکیبی از بدهی و حقوق صاحبان سهام تعریف می‌شود که ارزش شرکت را حداکثر نماید. ارزش شرکت عمدتاً مبتنی بر ارزش فعلی عایدات آتی با استفاده از نرخ تنزیلی است که این نرخ تنزیل همان هزینه سرمایه است (خداپناه،1392).
2-20- بازده مورد انتظار
بازده مورد انتظار بازدهی است که با عدم اطمینان همراه است و احتمال دارد برآورده شود و یا این که برآورده نشود. سرمایه‌گذاری به روی اوراق بهادار ریسک دار و بلندمدت می‌تواند باعث برآورده شدن بازدهی مورد انتظار سرمایه‌گذاران شود و در حالی که در کوتاه‌مدت این امر کمتر اتفاق می‌افتد (تهرانی و نوربخش،1382).
آقایان شارپ و لینتز در تحقیقات خود که منجر به ارائه مدل قیمت‌گذاری دارایی و سرمایه شد اثبات کردند که بازده مورد انتظار یک اوراق بهادار منحصربه‌فرد مساوی با بازده یک دارایی بدون ریسک به‌علاوه‌ی ریسک نسبی اوراق بهادار (بتا) ضرب در اختلاف بازده سبد بازار منهای بازده دارایی بدون ریسک است که با استفاده از معادله زیر محاسبه می‌شود. (محمدی،1385)
(2-1)
: نرخ بازده مورد انتظار از ورقه بهادار
: نرخ بازده بدون ریسک
: نرخ بازده مورد انتظار از سبد بازار
: ریسک سیستماتیک
2-21- مدل‌های تعیین بازدهی مورد انتظار اوراق بهادار
2-21-1- مدل‌های تک عاملی
2-21-1-1- مدل مارکویتز (1952)
در سال 1950 هری مارکویتز مدل اساسی سبدها را ارائه کرد که مبنایی برای تئوری مدرن سبد گردید. قبل از مارکویتز سرمایه‌گذاران با مفاهیم ریسک و بازده آشنا بودند ولی معمولاً نمی‌توانستند آن را اندازه‌گیری کنند. مارکویتز اولین کسی بود که مفهوم سبد و ایجاد تنوع را به صورت روش رسمی بیان کرد. وی با ارائه روش اندازه‌گیری ریسک سبد به محاسبه ریسک و بازده مورد انتظار آن پرداخت. مدل او بر مبنای بازده مورد انتظار سبد با در نظر گرفتن سطح معقولی از ریسک است. مفروضات اساسی مارکویتز مبنای مدل او را شکل می‌دهد که عبارتنداز:
1. سرمایه‌گذاران بازده را مطلوب دانسته و از ریسک متنفر هستند.
2. سرمایه‌گذاران در تصمیم‌گیری منطقی عمل می‌کنند.
3. سرمایه‌گذاران تصمیم‌گیری‌هایی اتخاذ می‌کنند که باعث حداکثر کردن بازده مطلوب آن‌ها می‌شود.
با وجود این فرضیات، ریسک با واریانس (انحراف معیار) بازده سبد اندازه‌گیری می‌شود. از مزایای عمده این مدل، این است که بازدهی مورد انتظار اوراق بهادار، با کوواریانس سایر اوراق بهادار مرتبط است که نشان می‌دهد چگونه اوراق بهادار به سبد سرمایه‌گذار اضافه‌شده‌اند.
2-21-1-2- تئوری بازار سرمایه
تئوری بازار سرمایه به دنبال توضیح و بیان هزینه‌یابی دارایی‌های سرمایه‌ای در بازار است. همچنین ارائه مدلی است که بتواند دارایی‌های ریسک دار را قیمت‌گذاری کند. تئوری سبد، نحوه‌ی عمل سرمایه‌گذاری در انتخاب یک سبد بهینه از اوراق بهادار را توضیح می‌دهد. در حالی که تئوری بازار سرمایه نحوه‌ی قیمت‌گذاری دارایی‌ها در یک بازار که سرمایه‌گذاران از مدل سبد مارکویتز استفاده می‌کنند را توضیح می‌دهد. این بدان معنی است که تئوری بازار سرمایه ‌بر مبنای مفهوم متنوع سازی کارآی سبد بنا نهاده شده است (تهرانی و نوربخش، 1382).
مفروضات تئوری بازار سرمایه
مفروضاتی برای تئوری بازار سرمایه مطرح می‌شود:
1. تمامی سرمایه‌گذاران در خصوص نرخ بازده آتی از توزیع احتمال یکسانی برخوردارند و دارای انتظارات یکسان یا همگنی هستند.
2. تمامی سرمایه‌گذاران دارای افق زمانی یکسان یک دوره‌ای هستند.
3. تمامی سرمایه‌گذاران می‌توانند با نرخ بازده بدون ریسک وام گرفته و یا قرض بدهند.
4. هیچ سرمایه‌گذاری به‌تنهایی نمی‌تواند با توجه به تصمیمات خرید و فروش خودش بر قیمت سهام تأثیر بگذارد.
عامل مهم در پیشرفت و بهبود تئوری بازار سرمایه، ارائه دارایی بدون ریسک در تجزیه‌وتحلیل است که سرمایه‌گذاران می‌توانند دارایی بدون ریسک مانند اوراق بهادار خزانه کوتاه‌مدت را خریداری نمایند. این تئوری را عموماً به ویلیام شارپ، نسبت می‌دهند که برای آن جایزه نوبل دریافت کرده است؛ اما لینتنر و موسین نیز به طور مستقل آن را به دست آورده‌اند.
2-21-1-3- مدل بازار
عوامل زیادی در بازده و ریسک اوراق بهادار تاثیرگذار هستند. در یک تقسیم‌بندی کلی پرفسور ویلیام شارپ بر مبنای مدل مارکویتز اعلام می‌دارد که کلیه عوامل به دو گروه اصلی زیر طبقه‌بندی می‌شوند:
1. عواملی که مربوط به خود شرکت است و تنها بر همان شرکت اثر می‌گذارد، مثل ریسک مدیریت.
2. عواملی که مربوط به بازار است و تقریباً به طور نسبی بر تمام شرکت‌ها اثر می‌گذارد، مانند ریسک نرخ بهره.
به عوامل بازار، ریسک سیستماتیک و به عوامل خاص شرکتی ریسک غیر سیستماتیک یا خاص گفته می‌شود. معمولاً برای نرخ بازده هر اوراق بهاداری می‌توان معادله زیر را نوشت:
(2-2)
که در این فرمول:
: نرخ بازده دارایی i در دوره t
: نرخ بازده کلیه اوراق بهادار موجود در بازار در دوره t
: اخلال تصادفی در فرایند در دوره t
در این معادله که به عنوان مدل بازار شناخته شده است، فرض بر این است که تغییرات حاصله در بازده اوراق بهادار به طور عمده ناشی از عوامل بازار است. به بیانی دیگر، در این مدل فرض بر این است که کوواریانس بازدهی بین اوراق بهادار کلاً به خاطر وجود عاملی مشترک است که شاخص نامیده می‌شود. در این مدل از نرخ بازده مجموعه سهم بازار به عنوان شاخص استفاده می‌شود. شاخص بازار اثر مشترکی روی تمام اوراق بهادار می‌گذارد.
2-21-2- مدل‌های چندعاملی
در مقابل مدل تک عاملی رویکرد دیگری که به طور گسترده برای توصیف و برآورد ساختار همبستگی بازده سهام به کار می‌رود، استفاده از مدل‌های چندعاملی است. هدف اصلی در مدل‌های چندعاملی یافتن برخی از تأثیرات غیر بازار است که منجر به حرکات توأم سهام با یکدیگر می‌شود. این عوامل شامل مجموعه پدیده‌های اقتصادی و گروه‌های ساختاری (صنایع) مختلف است. از مدل‌های چندعاملی می‌توان برای میزان بیان انتظارات در مورد بازده‌ها و بررسی اثر وقایع، استفاده کرد. فرض اساسی در مدل‌های چندعاملی این است که کل اقتصاد، اکثر شرکت‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
2-21-2-1- تخمین مدل‌های چندعاملی
اگر چه روش‌های بسیاری برای تخمین مدل‌های چندعاملی وجود دارد، لیکن در کل می‌توان این روش‌ها را به سه دسته کلی تقسیم‌بندی کرد (راعی و تلنگی، 1383).
1. رویکرد سری‌های زمانی
2. رویکرد بخشی (مقطعی)
3. رویکرد تحلیل عاملی
رویکرد سری زمانی: رویکرد سری زمانی شاید برای سرمایه‌گذاران قابل‌درک‌ترین رویکرد باشد. پیش‌فرض اساسی این است که عواملی که بازده اوراق بهادار را تحت تأثیر قرار می‌دهند، شناخته شده هستند. تشخیص عوامل تاثیرگذار، به طور معمول از طریق تحلیل‌های اقتصادی شرکت‌ها به دست می‌آیند. برای مثال، انتظار می‌رود متغیرهای کلان اقتصادی، همانند GDP، تورم، نرخ‌های بهره و قیمت‌های نفت، اثر قابل توجهی بر بازده اوراق داشته باشند. از این رو با توجه به عوامل یاد شده، طراح مدل، اطلاعات تاریخی عوامل یاد شده و بازده‌ی اوراق بهادار را جمع‌آوری می‌کند. سپس با استفاده از این داده‌ها عامل‌های صفر یا منحصربه‌فرد بازده اوراق بهادار، انحراف معیار عامل‌ها و همچنین همبستگی آن‌ها حساب می‌شود.
رویکرد بخشی (مقطعی): درک مفاهیم رویکرد بخشی، کمی مشکل‌تر از رویکرد سری‌های زمانی است، لیکن ابزار قدرتمندی در تحلیل‌ها تلقی می‌شود. در این روش، طراح مدل، کار را با تخمین‌هایی از حساسیت‌های اوراق به عامل‌های خاص شروع می‌کند. سپس در یک دوره‌ی خاص، مقادیر عامل‌ها براساس بازده اوراق و میزان حساسیت‌هایشان به عوامل برآورد می‌شود. این فرایند برای دوره‌های زمانی چندگانه تکرار می‌شود و بدین‌وسیله تخمین‌هایی از ارزش عامل‌ها تهیه می‌شود. این ارزش‌ها به نوبه خود برای برآورد عامل‌های انحراف معیار و همبستگی‌ها به کار می‌روند. توجه نمایید رویکرد بخشی، کاملاً متمایز از رویکرد سری‌های زمانی است. در رویکرد سری‌های زمانی ابتدا ارزش عامل‌ها شناخته می‌شود و سپس حساسیت‌ها برآورده می‌گردند. در حالی که در رویکرد بخشی، به حساسیت‌ها اغلب به عنوان ویژگی‌ها اشاره می‌گردد. در این روش تحلیل در طول یک دوره‌ی زمانی برای گروهی از اوراق بهادار انجام می‌گردد. سپس دوره‌ی زمانی دیگر برای همان گروه انتخاب می‌شود؛ این عمل برای تمامی دوره‌ها تکرار می‌شود.
رویکرد تحلیل عاملی: در این روش عامل‌ها و حساسیت‌های سهام به عامل‌ها، مشخص نیستند. تحلیل عاملی برای تعیین تعداد عامل‌ها و حساسیت‌های سهام براساس مجموعه‌ای از بازده سهام در گذشته به کار می‌رود. تحلیل عاملی بازده را در دوره‌های زمانی بسیار زیاد برای نمونه‌هایی از سهام به کار می‌برد و تلاش می‌کند که یک و یا چند عامل معنی‌دار آماری که منجر به ایجاد کوواریانس بازده مشاهده شده در بین نمونه‌ها می‌شود را شناسایی نماید. متأسفانه نقطه ضعف تحلیل عاملی، این است که مشخص نمی‌کند کدام متغیرهای اقتصادی را به عنوان عامل بیان نمایند (راعی و تلنگی، 1383).
2-21-2-2- آزمون فاما و فرنچ (1992)
فاما و فرنچ، تجزیه‌وتحلیل فاما و مکبث را گسترش دادند و به این نتیجه رسیدند که در طول 40 سال گذشته سهامی که در نوسان شاخص بورس نیویورک نقش بیشتری داشته‌اند، توانسته‌اند بازده بیشتری را نصیب سرمایه‌گذاران خود نمایند. آن‌ها در بررسی‌های خود به این نتیجه رسیدند که پس از کنترل عامل مربوط به اندازه یا بزرگی شرکت رابطه بین میانگین بازده و بتا منفی می‌شود. فاما و فرنچ به این نتیجه رسیدند که سهامی که از نظر نسبت سود هر سهم جاری به قیمت هر سهم یا ارزش دفتری هر سهم نسبت به قیمت همان سهم ارزان‌تر هستند، بازده تحقق یافته بالاتری دارند. آن‌ها همچنین استدلال می‌کنند که اگر چه این نتیجه با الگوی قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای که پیش‌بینی می‌کند تفاوت در بتا باید تنها عاملی باشد که توان پیش‌بینی بازدهی‌های آینده را داشته باشد، سازگار نیست. ولی معیارهای ارزان بودن سهام، احتمالاً بتوانند روش‌های دیگری برای تعیین ریسک باشند و به بیان دیگر آن‌ها بر این باورند که بازده زیاد متعلق به سهام ارزان قیمت، مورد انتظار سرمایه‌گذاران است؛ زیرا سهام ارزان سودآور نیست و شرکت‌های مربوطه از نظر مالی دچار بحران هستند. آن‌ها بر این باورند که سرمایه‌گذاران خواستار بازده بیشتر هستند و در نهایت برای تحقق بخشیدن به این خواسته خود در سهام ارزان قیمت سرمایه‌گذاری می‌کنند.
فاما و فرنچ همچنین بر این باورند که سهام ارزان قیمت دارای ریسک زیادی است، زیرا شرکت‌های مربوطه دچار بحران مالی هستند. از این رو انتخاب سهام از شرکت‌هایی که سرانجام نابود می‌شوند چیزی جز نشان دادن یکسونگری یا تعصب، نسبت به عملکرد ضعیف این دسته از شرکت‌ها (به عنوان یک طبقه یا گروه).
2-22- ساختار سرمايه شرکت‌ها
ساختار سرمايه هر شرکت متناسب با نحوه تأمین منابع مالي، شامل دو يا چند جزء ميباشد که اجزاي اصلي آن به طور معمول، عبارتست از:
1- سرمايه وامي 2- سرمايه مشارکتي ممتاز 3- سرمايه مشارکتي عادي
بر اين اساس هزينه سرمايه (حداقل بازدهي مورد انتظار براي سرمايه) يک شرکت که در ادامه به عنوان ميانگين موزون هزينه سرمايه به طور مشروح به آن پرداخته ميشود، در واقع مجموع هزينه (حداقل بازدهي مورد انتظار) هر يک از اجزاي سرمايه است (پرات،2002).
لازم به ذکر است برآورد هزينه مورد 3، به مراتب پيچيدهتر و گستردهتر از برآورد هزينه اقلام 1 و 2 ميباشد.
2-23- نرخ

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد هزینه سرمایه، ثروت سهامداران، صاحبان سهام، بازده مورد انتظار Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد هزینه سرمایه، صاحبان سهام، بازده مورد انتظار، حقوق صاحبان سهام