منابع پایان نامه ارشد درمورد اماکن ورزشی، مبانی نظری، اوقات فراغت، تربیت بدنی

دانلود پایان نامه ارشد

د (صدری، 1370).
ژیمنازیوم1: یک محدوده و فضای مسطح سرپوشیده است. خطوط باریکی بر روی سطح آن کشیده شده و معمولاً برای ورزشهایی همچون بسکتبال، والیبال، هاکی، فوتسال و غیره مورد استفاده قرار میگیرد (صدری، 1370). منظور از آن در این تحقیق فضای ورزشی سرپوشیده که دارای کاربری چند منظوره میباشد.
مدیر اماکن ورزشی: مدیر اماکن ورزشی فردی است که مسئول اجرای تصمیمات قانونی میباشد. در این تحقیق منظور از مدیر اماکن ورزشی فردی است که مسئولیت اداره و کنترل یک سالن یا یک مجموعه ورزشی را بر عهده دارد (بای، 1387).

فصل دوم
مبانی نظری و پیشینه تحقیق

2-1 : مقدمه
در این فصل به مطالعه مبانی نظری و پیشینه تحقیق پرداخته شده است. در مبانی نظری درباره موضوعات و استانداردهای مربوط به ورزش جانبازان و معلولین و چگونگی مناسبسازی سالنها و اماکن ورزشی برای استفاده جانبازان و معلولین بحث شده و در پیشینه تحقیق به تحقیقات مرتبط انجام شده در ایران و خارج از کشور درباره این تحقیق اشاره شده است.

2-2 : مبانی نظری
2-2-1 : مقدمه
بدون شک سلامت یک جامعه به میزان گرایش مردم به فعالیتهای سالم ورزشی و تحرک جسمی آنها وابسته است و یقیناً تربیت بدنی و ورزش یکی از سالمترین و مفیدترین فعالیتهایی است که افراد جامعه میتوانند در اوقات فراغت به آن روی آورند (عابدی، 1380).
از یک سو امروزه باور بسیاری از صاحب نظران بر آن است که برای رشد و بالندگی ورزش کشور و نیز به منظور بهبود بخشیدن به رشد اصلح دانش آموزان و دانشجویان در تمامی ابعاد شناختی، طرز تفکر و روانی- حرکتی، ارائه برنامههای کامل تربیت بدنی از مهمترین نیازها محسوب میشود (کلانترزاده، 1380)؛ و از سویی دیگر علاقه نسل جوان اعم از کودکان و نوجوانان و جوانان به انجام فعالیتهای ورزشی و استفاده از امکانات جهت انجام آن روز به روز افزایش مییابد، از این رو فعالیتهای تربیت بدنی در آموزش و پرورش و همچنین دانشگاهها باید به نیازهای نسل جوان پاسخ دهد (مهماندوست، 1386).
ورزش در جوامع امروزی اهمیت بسیار زیادی پیدا کرده است به این دلیل اماکن، تأسیسات و تجهیزاتی نیاز است که پاسخگوی نیازها و انتظارات اقشار مختلف در زمینه ورزش اوقات فراغت (تفریحی) و یا ورزشهای آموزشی باشد. برنامهریزی صحیح و علمی قبل از ساخت و اداره مناسب آن بعد از اتمام، دارای اهمیت بسیار زیادی است که مسئولیتها و وظایف مدیریت اماکن، تأسیسات و تجهیزات ورزشی را تشکیل میدهد (جلالی فراهانی، 1390).
یکی از موارد مهم در این زمینه، بحث قادرسازي است. عبارتی که در چند دهه اخیر در بسیاري از کشورهاي دنیا مطرح شده است. با تغییر نگرش و وسعت دید جوامع مختلف نسبت به مسأله معلولیت، این عبارت نیز در عالم توانبخشی جایگاه خاصی را به خود اختصاص داده است. باید اشاره کرد که قادرسازي تنها در زمینه توانبخشی معلولین مطرح نمیشود، بلکه در نگرشهاي جدید علوم اجتماعی، قادرسازي به هر نوع قابلیت براي بهزیستی عموم مردم جامعه اشاره دارد. هر نوع توانایی که تغییرات جدیدي را در زندگی افراد جامعه اعم از سالم و یا ناسالم منجر شود و نهایتاً چالش با مشکلات قدیم زندگی روزمره را تسهیل سازد قادرسازی نام میگیرد(رجالی، 1385).
ورزش بایستی براي هر فرد اجتماع قابل دسترسی باشد. مسئولین برنامهریزي محلی بایستی به نیازهاي همه اقشار اجتماع احترام بگذارند، به ویژه افراد ناتوان و معلول، بچهها، افراد مسن و زنان و گروههاي نژادي و دینی و آنهایی که از لحاظ اجتماعی و اقتصادي سرخورده هستند و مطمئن ساختن اجتماع از اینکه، این نیازها به طور کامل در طرحها و برنامهها درج شده است(محمدزاده چیانه، 1385).
از این رو، لازم است که درباره وسایل ارتباطی، اماکن و مراکز عمومی و تفریحی و ورزشی همچون پارکها و ورزشگاهها و میادین ورزشی تدابیري به عمل بیاید که افراد معلول بتوانند به راحتی نیازمنديهاي خود را برآورده کنند. در همین راستا، رفع موانع معماري و ساختمانی در ورزشگاهها و مراکز ورزشی کشور میتواند خود کمک موثري در برآورده شدن نیازهاي معلولین به خصوص معلولان جسمی حرکتی و جانبازان باشد(حمیدی، 1385).
2ـ2ـ2: اهمیت انجام ورزش و فعالیت بدنی برای جانبازان و معلولین:
نیاز به ورزش و تاثیر سلامتی آن بر افراد معلول بسیار بیشتر از افراد سالم احساس میشود. ورزش جدای از تاثیراتی که بر جسم فرد میگذارد، نفوذی که در روحیه افراد دارد؛ بیشتر از یک غذای خوب، یک خواب مناسب و یا یک مسافرت خوب است. بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل تعداد زیاد معلولین جنگی ورزشهای افراد معلول جسمیـحرکتی پا به عرصه وجود نهاد (فخرپور و یاوری،1385). ورزش مشوق بازگشت به گذشته و زدودن آثار ضربه روحی یا جسمی وارده و افسردگیها و تاثیرات ناشی از آن بر فرد میباشد. ورزش زداینده تحقیرهایی است که فرد معلول نسبت به خود تصور میکند، یا به علت فرهنگ ناآگاه جامعه که واقعاً وجود دارد؛ نه تنها اعتماد به نفس را در فرد تقویت میکند، بلکه نگرش جامعه را نسبت به معلولین دگرگون میسازد(نقیزاده طاهریان، 1385). اگر ورزش برای افراد غیر معلول امری مستحب(بسیار نیکو و پسندیده) است، برای معلولان امری واجب است؛ زیرا انسانهای غیرمعلول از راه فعالیتهای عادی روزانه تا حدودی نیازهای حرکتی خود را برطرف میکنند، اما بسیاری از معلولان با توجه به نوع معلولیت و درجه آسیبدیدگی باید به صورت هدفمند به فعالیتهای ورزشی بپردازند، تا از این راه از یک سو نه تنها کارآیی اندام سالم خود را حفظ کنند، بلکه با افزایش کارآیی اندام سالم، آن را جایگزین اندام از کار افتاده کنند و از سوی دیگر با پرداختن هدفمند به ورزش از گسترش معلولیت خود جلوگیری به عمل آورند. ورزش برای معلولان علاوه بر اهداف فیزیولوژیکی، اهداف روانی و اجتماعی نیز دارد و از جمله اهداف اجتماعی ورزش برای معلولان، کمک به آنان برای شرکت هر چه فعالانهتر در امور اجتماعی و برقراری ارتباط با دیگر معلولان و انسانهای غیرمعلول است(جلالی فراهانی،1390).

2ـ2ـ3: دیدگاه سازمان ملل درباره رعایت حقوق معلولان:
یکی دیگر از وظایف مدیریت اماکن، تأسیسات و تجهیزات ورزشی رعایت حقوق معلولان به عنوان بخش قابل توجهی از افراد جامعه است. در همین راستا سازمان ملل متحد در سال 1993 قطعنامه 4896 را به تصویب رسانده و تمامی کشورهای جهان را موظف کرد، تدابیری اتخاذ کنند که جامعه با موقعیت معلولان، حقوق، نیازها، تواناییها و نقشهای آنان در جامعه، هر چه بیشتر آشنا شوند. در ماده 11 این قطعنامه به صراحت آمده است: «همه کشورها موظفاند تدابیری در پیش گیرند تا معلولان بخت یکسانی با غیر معلولان برای گذران اوقات فراغت و به ویژه فعالیتهای ورزشی داشته باشند». سایر موارد قطعنامه فوق بدین شرح است:
بند1: کشورها موظفاند تاسیسات رفاهی مانند: هتلها، سواحل دریا، فضاها، اماکن، تاسیسات و تجهیزات ورزشی مخصوص و نیز اردوگاههای تفریحی برای معلولان بسازند، یا تاسیسات موجود را به نحوی تجهیز کنند که معلولان به آسانی بتوانند از آنها استفاده کنند.
بند2: مراکز جهانگردی و شرکتهای گردشگری، هتلها، سازمانهای داوطلب که در زمینه فعالیتهای اوقات فراغت وظیفهای به عهده دارند، باید خدمات خود را به نحوی ارائه دهند که با شرایط و نیازهای معلولان همخوانی داشته باشد و امکان حداکثر استفاده از آنها را برای معلولان فراهم سازد. به این دلیل آموزش و تربیت کارکنان متخصص از ضروریات است.
بند3: سازمانهای ورزشی باید همه سعی و کوشش خود را به کار گیرند، تا امکان شرکت معلولان در فعالیتهای ورزشی فراهم آید. همچنین دولتها موظفاند امکان شرکت ورزشکاران معلول را در مسابقات داخلی و خارجی فراهم سازند و از آن پشتیبانی کنند.
بند4: معلولان شرکت کننده در فعالیتهای ورزشی، باید امکان تمرین و آموزش را همانند افراد غیرمعلول و با همان کیفیت، داشته باشند.
بند5: همه سازمانهای وابسته به ورزش کشورها، موظفاند به سازمانها و ارگانهایی که در زمینه ورزش معلولان فعالیت دارند، کمک کنند و از خدمات آنها پشتیبانی به عمل آورند.
افراد معلول حدود یک دهم، جوامع مختلف را تشکیل میدهند. اگر چه معلولان از نظر درجه و نوع آسیب دیدگی بسیار متفاوتاند، اما در هر حال آنها نیز با افراد غیر معلول، دارای حقوق اجتماعی یکسانی هستند (جلالی فراهانی، 1390). شکی نیست که این حق مسلم افراد معلول است، تا برای استفاده آنها تغییراتی را در ساخت اماکن ورزشی و وسایل آنها بدهیم. هر چند این کار هزینه زیادي دارد، ولی این وظیفهي هر جامعهای است که این خواسته را به هر قیمتی پاسخ گوید و معلولین را به اجتماع و شرکت در فعالیتهاي ورزشی و تیمهاي باشگاهی ترغیب و جذب نماید (رجالی، 1385). بنابراین اماکن و تأسیسات ورزشی باید به گونهای ساخته، تجهیز و اداره شوند، که امکان استفاده آسان از آنها برای معلولان نیز وجود داشته باشد. به طوری که بتوان از آنها هم زمان برای معلولان و غیرمعلولان استفاده کرد، زیرا در این صورت می توان به یکی از اهداف مهم در ورزش با معلولان، یعنی همگرایی و تعامل بین معلولان و غیر معلولان دست یافت(جلالی فراهانی، 1390).
2ـ 2ـ 4: مطابقت با قانون معلولیت در آمریکا(ADA):
این قانون در سال 1992در آمریکا پذیرفته شده است. بر اساس قانون2ADA ، تمام صندلیهای چرخدار باید به شکلی طراحی شوند که در معرض آفتاب نباشند و استفاده کنندگان قادر به انتخاب صندلیها و پرداخت قیمتهای مختلف آنها باشند. همچنین هنگامی که تماشاگران میایستند، اماکن موظفاند خط دیدی برابر با تماشاگران عادی را برای افرادی که بر روی صندلی چرخدار نشستهاند، فراهم کنند.
الزاماتADA برای اماکن ورزشی: براساسADA، همه اماکن عمومی باید تمام موانع معماری را در صورت امکان رفع کنند. اگر نتوان موانع معماری را رفع کرد، اماکن باید خدمات جایگزین را فراهم سازند. با این حال، هر بنای تازه ساختی باید استانداردهای قابل دسترسی ADA را داشته باشد، مگر اینکه این کار از لحاظ ساختاری امکان پذیر نباشد. ممکن است اماکن برای افراد ناتوان قابل استفاده نباشد، ولی آنان نباید از لذت کامل و برابر از کالاها، خدمات، تسهیلات و مزایا که در اماکن وجود دارند؛ محروم شوند. لازم به ذکر است که قانون ADA برای تمام اماکن بخش خصوصی، غیرانتفاعی یا دولتی به کار میرود.
سازگاری منطقی: به معنای اصلاح هر دوی موانع معماری و موانع مربوط به برنامه است. مانع معماری بخش فیزیکی از ساختمان است که مانع از دسترسی افراد ناتوان میشود. مانند: پلهها و زنجیرها، بخشهایی از پارکینگ که آسفالت نشدهاند؛ درهای سنتی، آینهها، حولههای کاغذی و دستشوییهایی که در ارتفاع زیاد قرار گرفتهاند.
اولویت بندی در رعایت ADA: متصدیان اماکن هنگام مواجهه با موانع قابل دسترسی، اغلب در فرایند اولویتبندی دچار مشکل میشوند. لذا 4 مرحله زیر برای اولویت بندی پیشنهاد میشود: 1ـ برطرف کردن همه یا برخی از موانع که از ورود افراد ناتوان به اماکن جلوگیری میکند. 2ـ فراهم آوردن امکان دسترسی به مناطقی که کالا و خدمات را در دسترس عموم قرار میدهند. 3ـ ایجاد دسترسی به دستشوییها؛ 4ـ برطرف کردن تمام موانع استفاده از اماکن.
و نکته آخر اینکه اگر باشگاهها یا اماکن ورزشی الزامات ADA را رعایت نکنند، شهروندان میتوانند ادعاهای خود را در دادگاه مطرح کرده و خواستار دریافت غرامت و جریمه شوند(گیل فرد،1388).

2ـ2ـ5: تعریف مناسبسازی
تلاش برای توسعه ورزش در بین افراد معلول و ایجاد زمینه و بستر مناسب برای اجرای فعالیتهای ورزشی به منظور توسعه ورزشهای جانبازان و معلولان از اهداف اصلی کمیته ملی پارالمپیک به شمار میروند و از راههای مهم رسیدن به این اهداف مناسبسازی تاسیسات و اماکن ورزشی جهت کشاندن معلولان به این محیطهای ورزشی میباشد. مناسبسازی تاسیسات ورزشی بدین معنی است که با طراحی و ساخت مناسب و مدیریت مطلوب محیطهای ورزشی علاوه بر افراد عادی امکان استفاده

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد روایی سازه، تحلیل عاملی، تحلیل عامل، اماکن ورزشی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد تماشاگران، مشکلات بینایی، اماکن ورزشی، مواد غذایی