منابع پایان نامه ارشد درمورد اماکن ورزشی، فضاهای شهری، مدیریت ریسک، فضاهای ورزشی

دانلود پایان نامه ارشد

ویژه (شامل: معلولان، تماشاگران تیم مهمان و مسئولان)، خبرنگاران و رسانههای گروهی، بازیکنان، مربیان و داوران و مدیران، امکانات و ویژگیهای زمین بازی، امکانات و تسهیلات پزشکی و کمکهای اولیه و ویژگیهای امنیتی از وضعیت مطلوبی برخوردار نیستند.
لیموچی(1385)”شهر و ورزش جانبازان و افراد با معلولیت، فرصتها و موقعیتهای اجتماعی برای ورزش افراد با معلولیت”، به بررسی امکانات و شرایط حضور افراد با معلولیت در سطح شهر پرداخته و اظهار میکند که اکثریت اماکن ورزشی فاقد استانداردهای ویژه معلولین میباشد. توجه و برنامهریزیهای اصولی از سوی کلیه مسئولینی که به نوعی با سازمانهای ورزشی و شهرسازی در ارتباط میباشند به سیستمهای جدید شهرسازی و امکانات و تجهیزات ترددی برای افراد با معلولیت پراهمیت میباشد.
فارسی(1385) در تحقیقی تحت عنوان «بررسی وضعیت ایمنی اماکن ورزشی دانشگاههای تهران و ارائه راهکارهای مناسب» به این نتیجه رسید که به طور میانگین وضعیت ایمنی تجهیزات، لوازم، حریمها و خطوط 2/79 درصد، سکوها و پوششها و جایگاه تماشاگران 3/70 درصد، بهداشت 1/67 درصد و ساخت و سازها و تأسیسات (شامل ورودیها و خروجیها، سیستم هشدار حریق، تسهیلات مخصوص معلولان، سیستم نور و صوت و تصویر، رختکن، سرویسهای بهداشتی، وضعیت سالن، سیستم تهویه، موقعیت جغرافیایی، راهنما و علائم، اتاق فوریتهای پزشکی، امکانات ارتباطی) 8/66 درصد میباشد. درصد ایمنی فضاهای ورزشی در حد متوسط با میانگین 68 درصد در تمام مؤلفهها میباشد. در مجموع نتایج تحقیق نشان داد که اماکن ورزشی دانشگاههای تهران نسبت به استانداردهای موجود دارای وضعیت مناسبی نمیباشد.
نقیزاده طاهریان(1385) در مقالهی خود با عنوان:”فضاهای ورزشی و طراحی شهری مناسب معلولین”، ضمن ارائه تعریفی جامع از اختلال و معلولیت، اثرات و نقش ورزش بر معلولین را شرح داده و عوامل موثر در کاربردی کردن ورزش برای معلولین را به سه دسته:1ـ اندازههای انسانی و میدان عمل وسایل کمکی 2ـ سرعت عمل 3ـ دسترسی به نیازمندیها، تقسیم میکند. همچنین در این مقاله از چهار عامل: الف)دسترسی آسان، ب)ارتباط بصری حداکثر، ج)تغییرپذیری فضاها، د)ایمنی حداکثر، به عنوان عوامل موثر در طراحی فضاهای ورزشی برای معلولین ذکر شده است. در پایان نیز پیشنهادهایی برای مناسبسازی اماکن ورزشی و فضاهای شهری برای استفاده جانبازان و معلولین ارائه شده است.
در اين راستا خاکزاد(1385) در مقالهای با عنوان”جایگاه ورزشهای آبی جانبازان و معلولین در شهر و تدوین استانداردها و معیارهایی جهت مناسبسازی فضای ورزشهای آبی”، به اهمیت مناسب‌سازی استخرها و اماکن ورزشی آبی برای دسترسی و سهولت استفاده معلولین تاکید کرده و استانداردها و توصیه‌های لازم برای بهره‌مندی و استفاده مناسب از مراکز ورزشی آبی را ارائه می‌دهد.
رجالی(1385)، در مقالهی”ورزش معلولین در شهر”، با تاکید نقش ورزش و سرگرمی بر افراد جانباز و معلول و ارائه راهکارهای مربوطه، اشاره میکند؛ هنوز بحث برابری فرصتها، مشارکت و قادرسازی در ابتدای راه خود است. فعالیتهای انجام شده، نهضتهای برخاسته و فریادهای کشیده شده، آغازگر راهی هستند که نهایتاً هدفی به بزرگی از بین رفتن معلولیت طبق تعریف(نقص و ناتوانی که منجر به ایجاد محرومیت در مشارکت اجتماعی شود) دارد.
تقوایی(1385)، در مطالعات خود به این نتیجه رسید که اماکن و سالنهای ورزشی برای استفاده افراد معلول و ناتوان در سطح نامناسبی قرار داشت و بیش از70درصد سالنها در وضعیت نامناسبی قرار داشتند. طبق ارزیابی 32 مرکز ورزشی شهر اصفهان با استفاده از 6معیار موجود، وضعیت کلی کاربری به این شرح است: تعداد یک مرکز ورزشی یا به عبارتی1/3درصد در وضعیت مناسب، تعداد 8 مرکز ورزشی یا به عبارتی25 درصد در وضعیت تا حدی مناسب و تعداد23 مرکز ورزشی یا به عبارتی 9/71درصد در وضعیت نامناسب قرار داشتند. حمیدی(1385)، در مقالهای با عنوان”ورزش و جانبازان و معلولین در شهر”، استانداردها و قوانین و ضوابط مناسبسازی شهرکها و اماکن ورزشی را ارائه میدهد. وی اشاره میکند اصلاح، بهبود و مناسبسازی طراحی شهرکها و اماکن و سالنهای ورزشی نه تنها لازم، بلکه امری ضروری جهت کمک به کسب استقلال فردی و اجتماعی جانبازان و معلولین میباشد. چنانکه تجربیات توانبخشی در جهان ثابت کرده است که بازتوانی و دستیابی معلولین به استقلال در زمینه زندگی فردی و اجتماعی بدون سازگاری محیطزیست غیرممکن است برعکس در صورتی که وضعیت خاص جسمانی و معلولیت این افراد در طراحی شهری و تجهیزات مسکونی و تفریحی در نظر گرفته شود، شخص معلول قادر خواهد بود؛ کلیه امور زندگی خود را به تنهایی و بدون کمک و دخالت دیگران انجام دهد.
حلاجی(1386)، در ارتباط با مناسبسازی فضاهای شهری به نظریه انسان و محیط اشاره میکند، در این ارتباط دو نظریه وجود دارد: 1- نظریه ربرت زمر3 : به نظر وی محدودیتهایی که از طریق قوانین و شرایط معماری و شهرسازی بر فرد تحمیل میشود، انسان را تضعیف میکند و مانع از رشد وی میشود 2- نظریه بوم شناختی برون برونر4 (1979): این نظریه بر اهمیت رشد انسان در جایگاه طبیعیاش تأکید دارد. در این نظریه تأکید بر مفهوم رشد فرد در محیط و بخصوص تعامل بین این دو (رشد انسان و محیط) است.
فخرپور و یاوری(1385)، در مقالهای با عنوان:”مناسبسازی فضاهای ورزشی و تفریحی”، خاطرنشان میکنند، در حال حاضر اکثر اماکن ورزشی موجود در کشور از لحاظ مناسبسازی در حد مطلوبی نیستند؛ به گونهای که معلولان نمیتوانند به طور کامل از امکانات موجود بهره ببرند. به این دلیل که این تاسیسات خوب ساخته نشده و خوب مدیریت نمیشوند و یا اینکه کارکنان موارد لازم جهت ارائه خدمات به معلولین را آموزش ندیدهاند. این مقاله نیازهای افراد معلول و ناتوان را برای دسترسی کامل به تاسیسات و اماکن ورزشی مورد بررسی قرار داده و حداقلهای لازم برای تامین دسترسی مناسب را ارائه میدهد.
نظام و سردار (1387) به مقایسه وضعیت ایمنی و بهداشت سالنهای ورزشی سرپوشیده مشهد پرداختند. بر اساس نتایج این تحقیق، سالنهای ورزشی وابسته به ادارات کل آموزش و پرورش از کمترین امتیاز ارزیابی ایمنی و بهداشت در مجموع مؤلفههای راهروها و ورودیها و خروجیها، انبار و رختکن و سرویسهای بهداشتی، وضعیت سقف و دیوارها و کف پوش و جایگاه تماشاچیان، تأسیسات، تجهیزات ویژه معلولان، تجهیزات پزشکی و بوفه مواد غذایی برخوردار بودند و در مجموع وضعیت نامطلوبی داشتند.
صالحي و همکاران(1389) به انجام پژوهشي با عنوان” بررسي عوامل تسهيل كننده و بازدارنده انجام فعاليت فيزيكي در سالمندان شهر تهران” پرداختند. نتايج اين مطالعه نشان داد كه عواملي چون دانش، منافع و موانع درك شده و خودكارآمدي دارای نقش مهمي در پيش بيني مراحل آمادگي افراد از نظر انجام فعاليت جسماني هستند، بنابراين در طراحي برنامههاي مداخلاتي توجه به اين متغیرها ضروری است.
محمودی (2010) در مقالهای با عنوان” بازبینی فضاهای شهری به منظور افزایش قابلیت دسترسی برای معلولین در جهت دستیابی به هدف شهری برای همه”، که در شهر تهران صورت گرفت؛ به این نتیجه دست یافت: مناسبسازی فضاهای شهری برای استفاده همه افراد و اقلیتها بسیار مهم است و موجب استفاده راحت و مستقل افراد از این فضاها میشود و عدم توجه به آن مشکلاتی را در افراد ایجاد میکند. تمامی اماکن عمومی و اجتماعی، به ویژه اماکن ورزشی و اوقات فراغت بایستی برای تمامی افراد به ویژه معلولین مناسبسازی شده و قابل دسترسی باشند. همچنین اماکن و فضاهای ورزشی شهر تهران به نسبت زیادی برای استفاده افراد معلول مناسب نیستند و از دسترسی خوبی به ویژه برای افراد معلول برخوردار نیستند.
سهرابی و همکاران (1390) تحقیقی با عنوان«بررسی وضعیت جانمایی بنا و وضعیت دسترسی اماکن ورزشی ارومیه با توجه به استانداردهای ملی و بینالمللی» به انجام رساندهاند. این تحقیق، حاکی از آن است که استانداردهای همجواری، مکانیابی و بهداشتی از وضعیت متوسطی برخوردار بوده و سایر استانداردها همچون دسترسی، زیبایی‌شناختی، ایمنی، طراحی پارکینگ، اطلاع‌رسانی و استانداردهای جانبازان و معلولین وضعیتی ضعیف و پایین‌تر از متوسط دارند. نتایج يافتهها رعايت نشدن استاندارد طراحي اماكن و مجموعههاي ورزشي را براي جانبازان و معلولین نشان میدهد.
جوادیپور و سهرابی(1391) در تحقیقی با عنوان”بررسی استانداردهای مناسبسازی اماکن ورزشی با استفاده از تکنیک سنجش رضایت مشتری (CSM)برای ارائهی راهکار”، اظهار میکنند، معیار طراحی اماکن و مجموعههای ورزشی برای جانبازان و معلولین ضعیفتر از استانداردها میباشد. در مورد مناسبسازی مکانها برای افراد معلول مهمترین استانداردها شامل: ساخت مسیرهای دسترسی مناسب برای افراد ناتوان جسمی و ذهنی، نصب تابلوهای هشدار دهنده و لمسی برای آنها و نصب صندلیها و مکان ویژه استراحت برای افراد معلول بود.
عبدوی(1392) تحقیقی با عنوان: «بررسی وضعیت مدیریت ریسک در سالنهای ورزشی سرپوشیده شهر تبریز بر اساس استانداردهای موجود در این زمینه» انجام داد. نتایج کلی وضعیت مدیریت ریسک کلیه سالنهای مورد مطالعه نشان داد، که در هر دو متغیر ایمنی مناطق عمومی (9/54) و امکانات ایمنی (5/46) امتیاز، وضعیت مدیریت ریسک در حد متوسط بوده و در مجموع وضعیت مدیریت ریسک در سالنهای ورزشی مورد مطالعه با میانگین 3/52 در حد متوسط ارزیابی شد، که از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست. همچنین از بین عوامل مختلف بررسی شده در این تحقیق، تسهیلات ویژه معلولان با میانگین 7/18 در حد بسیار ضعیف امتیازات مدیریت ریسک قرار داشتند. به طوری که بیشتر سالنهای ورزشی فاقد تسهیلات ویژه معلولان بودهاند. نتایج این تحقیق علاوه بر مشخص کردن نقاط ضعف و قوت هر یک از سالنهای ورزشی مورد مطالعه، به هدایت برنامههای مدیریت ریسک اماکن ورزشی شهر تبریز همراه با توصیف وظایف و فراهم کردن برنامهها و دستورالعملهای ایمنی کمک میکند و مدیران و مسئولان اماکن ورزشی شهر تبریز را در فراهم آوردن محیطی ایمن برای ورزشکاران، تماشاگران و کارکنان یاری مینماید.
اشرفی، کاشف و سیدعامری(1392) در تحقیقی با عنوان:”ارتباط بين عوامل بازدارنده فعاليت بدني با مراحل تغيير رفتار ورزشي در جانبازان و معلولين شهر اروميه” انجام دادند. دركل نتايج نشان داد، كه بین نقش عوامل بازدارنده فعاليت بدني در مراحل تغيير رفتار ورزشي در جانبازان و معلولين رابطه ضعيف معناداري وجود دارد. لذا پيشنهاد ميگردد علاوه بر فراهم نمودن امكانات ورزشي، كلاسهاي آموزشي نيز به منظور افزايش درک عوامل بازدارنده در فعاليت ورزشي براي جانبازان و معلولين برگزار شود.

2-3-2 : تحقیقات خارجی
یانگ و همکارانش 5(2005)، در تحقیقی با عنوان «عملکرد معلولیت، تغییر در معلول نشانه افسردگی در زندگی اخیر» نشان دادند که هر دو نوع معلولیت با وضعیت ثابت و حالت متغیر معلول، بطور معناداری با مشارکت آنان در فضاهای شهری میتواند افسردگی آنان را تغییر دهد.
ساندرسون6 (2006)، پایاننامه خود تحت عنوان “ارزیابی برنامهریزی دسترسی برای اشخاص با معلولیت در شهرهای میانی کانادا” را با هدف از میان برداشتن موانع موجود در شهرها و بهبود دسترسی به فضاها برای اشخاص با معلولیت انجام داد. با انجام این پژوهش روشن شد که اغلب اشخاص با معلولیت در شهرها با موانع متعدد مواجه میباشند که باعث عدم مشارکت آنها در جامعه میشود. نتایج این مطالعه نشان داد که ابزارهای برنامهریزی، راهکاری برای بهبود دسترسی مناسب معلولین به فضاهای شهری میباشد که معلولین بتوانند به درستی در مسائل جامعه مشارکت داشته باشند. بنابراین، درگیرکردن اشخاص معلول در توسعه و کاربرد ابزارهای برنامهریزی بالقوه میتواند در مشارکت آنها در برنامهریزیها موفقیت آمیز باشد.
استیونس7 (2007)، در مقاله خود با عنوان:” زندگی با معلولین در شهرهای ژاپن”، به دنبال ایجاد طرحی با

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد تماشاگران، مشکلات بینایی، اماکن ورزشی، مواد غذایی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد اماکن ورزشی، تماشاگران، علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی