منابع پایان نامه ارشد درمورد آذربایجان شرقی، استان آذربایجان شرقی، بازآفرینی

دانلود پایان نامه ارشد

سال
بهار
تابستان
پاييز
زمستان

فروردين
ارديبهشت
خرداد
تير
مرداد
شهريور
مهر
آبان
آذر
دي
بهمن
اسفند
1375
6/24
18
3.3
5.1
0
3.5
12.5
11.9
7.3
9.4
2.8
14.3
1376
5.2
7.3
8.1
3.7
0
17.4
0.3
2.7
6.2
2.4
5.4
11
1377
7.9
14.9
3.1
5.4
9.4
0.2
2
0.4
3.3
11.7
7.2
6.2
1378
14.8
11.6
3.4
4.1
0.8
0
25.1
19.7
16.4
6.2
5.3
2.3
1379
13.3
13.6
15.6

0.5
1.2
4
15.9
10.4
7.9
6.5
6.1
1380
5
16.8
9.1
1.8
0
0
3.3
21.8
7.6
8
6.7
13.1
1381
20.8
14.2
1.4
3.9
0.6
0
7
9.4
11.2
27
28
14
1382
11.4
11.2
7.4
3
1.2
0
0.7
13
11.4
2.3
8.1
2.3
1383
15
27
17
17
0
0
2
6
5
9
14
8
1384
27.8
14.1
2.9
0.2
3.5
0
3.9
5.6
1.8
23.6
24.9
11.2
1385
15.1
9.8
0.8
0
0.3
0.4
4.2
25.3
1.4
5.9
1.8
23.5
1386
14.1
16.9
17
0.5
6
1.1
1.1
1.5
9.4
1.5
10.4
7.9
1387
8.2
7.5
0
4.3
11.4
9.3
13.6
9.2
1.7
2.6
6.8
21
1388
6.7
2.1
17.1
1.5
0
7.6
2.4
9.5
1.9
11
6.9
8.2
1389
5.5
17.5
1.8
1.7
0.4
9.7
2.8
1.8
0
1.2
4.6
22.1
ميانگين 15 ساله بارش فصول ساليانه بين سال هاي 1375 – 1389 تبريز

نمودار شماره(3-6) ميانگين ميزان 15 ساله رطوبت نسبي بين سال هاي 1375 – 1389 تبريز

ماخذ : اداره کل هواشناسی استان آذربایجان شرقی
ج) رطوبت نسبي
تغييرات ميزان رطوبت نسبي در ماه هاي مخلف سال كه ناشي از نوسانات شدت تغيير در طول سال است، نشانگر آن است كه ميزان رطوبت نسبي شهر تبريز با سرد شدن هوا كاهش شدت تبخيــر از مهرماه افزايش مي يابد و متوسط روزانه ي آن در خرداد ماه كاهش مي يابد بنابراين با توجه به مقادير رطوبت نسبي طي سال هاي 1375 – 1389 بيشترين معدل حداكثر رطوبيت نسبي 6/69 درصد و ميانگين كمترين مقدار آن 9/30 درصد مي باشد. ميزان حداكثر و حداقل رطوبت نسبي در ساعت 30/6 صبح در طي 15 سال برابر 7/63 درصد و حداقل رطوبت نسبي در ساعت 30/12، برابر 39 درصد مي باشد و ميانگين ميزان ماهيانه تبخير در ايستگاههاي هواشناسي تبريز معادل 1409 ميلي متر و بيشترين و كمترين متوسط ماهيانه تبخير به ترتيب مربوط به ماههاي تير با 270 ميلي متر و دي و بهمن با ميزاني در حد صفر است.
جدول شماره (3-7) رطوبت نسبي 15 ساله تبريز بين سال هاي 1375 – 1389
سال
1375
1376
1377
1378
1379
1380
1381
1382
1383
1384
1385
1386
1387
1388
1389
معدل حداكثر
3/71
71
5/67
69
5/67
67
71
72
71
70
69
70
68
73
68
معدل حداقل
7/31
1/32
3/30
3/29
9/29
28
30
31
35
32
33
32
29
32
29
معدل ساعت 30/6
7/64
3/63
9/61
62
1/61
61
64
66
66
64
64
65
63
67
63
معدل ساعت 30/12
41
3/39
7/37
4/38
38
37
39
39
43
40
40
40
37
41
36
ماخذ : اداره کل هواشناسی استان آذربایجان شرقی

نمودار شماره(3-7 ميانگين ميزان 15 ساله رطوبت نسبي بين سال هاي 1375 – 1389 تبريز

ماخذ : اداره کل هواشناسی استان آذربایجان شرقی
د) باد
انواع بادهایی که در فصول مختلف در تبریز مشاهده می شوند عبارتند از :
الف) در فصل بهار قسمت اعظم بادها از دو جهت شرق و غرب بطور یکسانی می ورزند.
ب ) در فصل تابستان جهت ورش اکثر بادها از طرف شرق بوده و جهت وزش قسمت کمی از بادها از طرف غرب می باشد.
ج) در فصل پائیز از مقدار بادهای شرقی کاسته می شود و بطور خفیف برمقدار بادهای غربی افزوده می گردد در این فصل تساوی بین بادهای شرقی و بادهایغربی هنوز برقرار نبوده و توفق نسبی با بادهای شرقی است.
د) در فصل زمستان مقدار بادهای غربی افزایش می یابد به طوریکه در مجموع بادهای غربی هنوز برقرار نبوده و بادهای غربی بربادهای شرقی توفق پیدا می کند.
بررسی متوسط آمارهای 30 ساله سرعت باد در تبریز نشان می دهد که بیشترین میزان سرعت باد در ماه ژوئیه و اوت بوده است همچنین از نظر چگونگی و جهت وزش بادهای تبریز به 8 دسته تقسیم می شوند :
1) بادهای محلی: از جمله باد سفید یا آغ یل است که معمولاً در اسفند ماه می وزد
2) باد شرقی: که نسبتاً مداوم و قوی بوده و تقریبا در تمام مدت سال بر جلگه تبریز می وزد.
3) باد غربی: این بار از نظر داوم دومین باد بوده و هنگام وزش آن در فصول معتدل است.
4) با جنوب غربی: این باد در هنگام بهار بیش از سایر بادها می وزد و حداقل وزش آن در ماه مرداد است.
5) باد شمال شرقی: این باد ر فصول معتدل سال بیشتر می وزد و حداکثر مدت آن در ماه اسفند می باشد.
6) باد جنوب شرقی: شدت این باد در ماههای سرد و غالباً دی ماه است در تیر ماه حداقل وزش آن به صفر می رسد.
7) باد شمال: این باد در زمستان می وزد و طولانی ترین دوران وزش آن در دی ماه است.
8) باد جنوب: بادی است بسیار ضعیف و کم دوام و حداکثر شدت وزش آن در آذر ماه است. (پایان نامه ارزیابی عناصر آب و هوایی ـ محمد یزدانی ـ صحفه 157)

گلبــاد سالانه ايستگـــاه تبريز

ماخذ : اداره کل هواشناسی استان آذربایجان شرقی

3-4) فرهنگ شهری تبریز
زیست شهری تبریز را در سه حوزه مهم اقتصاد، فرهنگ و جامعه میتوان ترسیم کرد؛
3-4-1) حوزه اقتصاد: از اصلیترین عناصر حیات شهری تبریز بایستی به بازار سنتی تبریز که بزرگترین بازار مسقف و مجموعه سرپوشیده جهان است اشاره کرد. بازار تبریز که در بافت مرکزی شهر قرار گرفته، با وسعت یک کیلومتر با قدمت بیش از هزار سال از عوامل شکلدهنده و تأثیرگذار بر فرهنگ شهری تبریز است. بازار دارای 20 راسته و راستهبازار، 35 سرا و کاروانسرا، 25 تیمچه، 11 دالان، 12 مدرسه، 30 مسجد، 5 باب حمام، 5500 مغازه، حجره و فروشگاه و 40 صنف از اقسام مشاغل را در بر میگیرد (خاماچی، 1386: 196). بازار تبریز همواره یکی از نشانههای وسعت، اهمیت و بزرگی شهر تبریز بودهاست.
با این اوصاف به یک تعبیر بازار تبریز خون جاری در کالبد شهر است چنانکه اگر خللی در کارکرد آن صورت گیرد خود را به سرعت در زندگی اجتماعی نشان میدهد. بازار با جای دادن انواع اصناف و مشاغل و نیز گروههای اجتماعی مختلف در واقع بازنمودکننده فرهنگ شهر است. روابط و شبکههای ارتباطی بینفردی از یک طرف و باورها و افکار از طرف دیگر نمودی است از رفتارها و افکار ساکنین شهر. بازاریان تبریز فعالیتهای گسترده خیریهای دارند و این امر یکی از علل شهرت تبریز به شهر بیگداست. علاوه بر این بازاریان نقش بسیار مهم فرهنگی نیز بر عهده دارند و آن حمایت از فعالیتهای فرهنگی- هنری است. بازار با بنیه اقتصادی قوی به تشویق و تأکید بر حفظ فرهنگ سنتی آذربایجانی میپردازد و این پدیده باعث میشود تا بازار تبریز صرفاً از منطق اقتصادی خارج شده و به سوی مشارکت فعال در نظامهای فرهنگی و هویتی حرکت کند.
اگر وسعت بسیار زیاد بازار را تصور کنیم که جمعیت قابل ملاحظهای از شهر را در مشاغل گوناگون تجاری و تولیدی در خود جای دادهاست، آنگاه میتوان فهمید که شهروندان بسیاری در قالب بازار به حفظ، استمرار و پشتیبانی از فرهنگ زیست سنتی میپردازند. فراتر از همه اینها خود فضای بازار نمود و بازنمودی از فرهنگ آذربایجانی است: هنر (معماری)، مناسک (مناسبتهای فرهنگی)، اجتماعات (قهوهخانهها، زورخانهها، مدارس)، اقتصاد سنتی و … . ورود به راستهها، دالانها، تیمچهها، سراها و دیگر فضاها و اماکن بازار بیننده را به درک تغییر نسبتاً زیاد فضای بازار از بیرون وامیدارد؛ در واقع بازار نمونهای از بافت محلات و فضاهای اصیل شهری تبریز است، به همین سبب از مکانهایی است که در آن میتوان هویت تبریزی را ملاحظه کرد.
بازار شهر تبریز به عنوان یکی از مهمترین عناصر شهری باعث گردیده تا همواره بعنوان هسته اصلی و مرکزی شهر قرار گرفته و بافت شهر نسبت به این هسته مرکزی به صورت شعاعی شکل بگیرد (اسمعیلی سنگری، 1386: 38). همچنانکه بازار مرکزیت کالبدی در شهر دارد و محلات دیگر (خصوصاً محلات قدیمی) در لایههای متحدالمرکزی بر حول آن شکل گرفتهاند، مرکزیت تحولات اجتماعی و تاریخی مهم شهر نیز عموماً در بازار رخ داده و به کل شهر جریان مییابد. بازار به مثابه تصمیمگیرنده در برابر رویدادهای مهم جامعه تبریز، محلی برای گردهمآیی نخبگان مردمی است. نوع رویارویی با انواع اتفاقات به میزان زیادی در بازار تعیین شده و به دلیل پیوندهای درونی و بیرونی بازاریان به سرعت در سطح شهر منتشر میشود و عموم شهروندان آگاه میشوند. قدرت عظیمی که بازار به عنوان سازماندهنده نیروهای اجتماعی داراست آن را در مرکز تحولات فرهنگ شهری قرار میدهد.
3-4-2) حوزه فرهنگ: وارثان و انتقالدهندگان فرهنگ سنتی شهر، عمدتاً ساکنانی هستند که در محلات قدیمی شهر زندگی میکنند و میتوان در وجوه مادی و معنوی شیوه زیست آنان نمودهای این فرهنگ را یافت. هنرمندان، دانشمندان، و چهرههای برجسته اجتماعی و فرهنگی شهر، عمدتاً ریشه در این محلات داشتهاند. همچنین از اشاعهدهندگان فرهنگ تبریز میتوان به مکانهایی اشاره کرد که در گذشته نقش اساسی در بازآفرینی و بازتولید آن داشتهاند همچون ارک تبریز (معروف به ارک علیشاه)12. ارک، علاوه بر کارکرد نظامی پیشین خویش که در مراحل بعدی تکامل شهر از دست دادهاست، کارکرد فرهنگ معنویای را انجام میدادهاست.
سالن تئاتر ارک به عنوان مکانی برای تجمع اجتماع شهری برای بازآفرینی نظامهای فکری در قالب انواع هنرهای نمایشی همچون موسیقی، شعر و تئاتر بودهاست. در دهههای گذشته، «تئاتر در قالب نهادهای هنری منظم و سازمانیافته، توانسته بود جریان فرهنگی نیرومندی در متن اجتماعی آن ایجاد کند» (رنجبر فخری، 1383: 11). اجرای گروههای موسیقی آشیقی و موغامی که بخش اعظم ادبیات شفاهی فرهنگ معنوی آذربایجانی را تشکیل میدهند، به بازخوانی مهمترین ابعاد و مسائل زیستی میپردازد؛ آشیقها به مثابه ذخایر فرهنگی به بازگویی عناصری از داشتههای فرهنگی میپرداختند که اصول سازماندهنده حیات و هستیشناسی ویژه آذربایجان را در بر میگرفت. هنر آشیقی (که در قهوهخانهها نیز اجرا میشد) فرهنگ اجدادی را در مخاطبان زنده کرده و آنها را از منابع غنی فرهنگی خویش آشنا میساختند
سالهای اخیر گسستی را در فرهنگ سنتی شهری تبریز به وجود آوردهاست. پیدایش و رشد روزافزون شهرکهای اقماری و ورود عناصر بسیاری از زیست مدرن از یک طرف و بیتوجهی نهادهای رسمی به بازتولیدکنندگی فرهنگ سنتی روندی را نشان میدهد که در آن بخشی از شهروندان به طور مداوم از ریشههای فرهنگی پیشین خویش جدا شده و به سبک زندگی غیر بومیای در قالب فرهنگ مدرن شهری نزدیک میشوند.
3-4-3) حوزه جامعه: رونق مبادلات تجاری و فرهنگی تبریز و مرکزیت اقتصادی این شهر در طول سده‌ها از یک طرف، و ظرفیتهای فرهنگی و اجتماعی بومیان از طرف دیگر به‌ پیشرفت و گسترش نهادهای مدنی و اجتماعی تبریز منجر شده‌است. به‌ویژه در دوران قاجار، تبریز به‌سبب همجواری با روسیه و عثمانی و نزدیکی این شهر به ‌راه‌های ارتباطی غرب، نقطه آغازین بسیاری از پیشرفت‌ها در سطح کشور بوده‌است. در این دوران بسیاری از جنبش‌های فکری، تحولات اجتماعی، اقتصادی و فنی و بسیاری از نهاد‌های مدنی پیش از تهران و دیگر نقاط ایران، در این شهر شکل می‌گرفت. از اینرو تبریز همواره به عنوان شهر اولینها در فرهنگ شهری یاد میشود. شهر تبریز، پیشرو در بنیانگذاری عناصر زیست و فرهنگ شهری در ایران است که از این میان میتوان به موراد زیر اشاره کرد (سردارینیا، 1386):
– صنعت چاپ توسط عباسمیرزا (1811م)؛
– ترجمه کتب خارجی (1198ش) از زبانهای انگلیسی و فرانسه؛
– نگارش نخستین رمان ایران توسط میرزا فتحعلی آخوزندزاده (1253ش) با عنوان «ستارگان فریبخورده، حکایت یوسفشاه سراج» به زبان ترکی آذری؛
– آغاز ادبیات کودکان در حوزه نثر (میرزا

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درمورد آذربایجان شرقی، استان آذربایجان شرقی، کاربری اراضی Next Entries پایان نامه با کلید واژگان سلامت روان، گروه مرجع، بهداشت روان