منابع پایان نامه ارشد درباره مدیریت بحران، ارتباطات سازمانی، مدیران و کارکنان، اولویت بندی

دانلود پایان نامه ارشد

مبانی نظری مدیریت بحران آشنا شوند و همچنین به درک مشترکی از مفهم بحران برسند؛
طوفان مغزی: از این طریق اعضای تیم درمورد انواع بحران هایی که باید برای مقابله با آن ها آماده شوند و نحوه مقابله با آن ها به تفاهم می رسند؛
آموزش نحوه برخورد با رسانه های گروهی: در این زمینه باید افرادی به عنوان سخنگو انتخاب گردیده و به ان ها آموزش لازم داده شود؛
شبیه سازی: شبیه سازی موقعیت های بحرانی، به تیم کمک می کند نقاط ضعف و قوت خود را شناسایی کنند تا با استفاده از این تجارب، برای مقابله با بحران ها اماده شوند.
برنامه مدیریت بحران
بحران می تواند برای هر سازمانی رخ دهد. نوشتن یک برنامه تفضیلی برای انجام اقداماتی در مواجهه با بحران هایی که ممکن است سازمان با آن ها رو به رو شود، تفاوت بین بقا ونابودی در برابر بحران هاست. هدف یک برنامه مدیریت بحران، کاهش اثرات منفی بالقوه یک بحران با سازماندهی اقدامات و فعالیتهای لازم برای مقابله با بحران است(جانین، 2000).
هدف کلي مدیریت بحران ، بهينه سازي فعاليتهاي مقابله با بحران و به حداقل رساندن خسارات ناشي از آن است. در نهادهاي غيربازرگاني مانند استانداريها و همچنين در واحدهاي تجاري نظير شرکتهاي خدمات رساني که مسئوليت سود کلي بازرگاني را ندارند، مديران هدفهايي دارند و بايد بکوشند تا با به کاربردن کمترين منابع به آنها دست يابند. در مديريت بحران نيز بهبود بهره وري با توجه به اهميت حياتي عملياتي آن، از ضرورت ويژه اي برخوردار است. در ابتدا مديريت زمان را درنظر مي گيريم که در آن مدير موظف است هزينه ها و مدت پروژه ها را کاهش و تعداد و کيفيت پروژه ها و فعاليت ها را جهت نيل به اهداف افزايش دهد. به عبارت ديگر زمان شروع واکنش و امدادرساني، هزينه عمليات براي امدادرساني و بازسازي بايد کاهش يابد. ازطرف ديگر حجم عمليات آمادگي، امدادرساني و بازسازي، کيفيت عمليات آمادگي، امدادرساني و بازسازي، سطح آمادگي مقابله با بحران و حجم اقدامات بازسازي و عادي سازي بايد افزايش يابد(تن برگ،1373).
از اهداف دیگر برنامه مدیریت بحران می توان به موارد ذیل اشاره کرد(بابایی اهری، 1383):
پیشگیری از فشارهای روانی پس از رویدادن بحران، با دسترسی به افراد و گروه های متاثر از بحران؛
اطلاع رسانی دقیق از نحوه رویداد به وقوع پیوسته برای جلوگیری از ترس و هراس و شایعات؛
ایجاد اعتماد نسبت به کنترل بحران از جانب مدیران و نشان دادن توجه مدیریت به رفاه و آسایش کارکنان.
اگر سازمان، به یک برنامه مدیریت بحران تجهیز نشده باشد، احتمال سوء مدیریت در زمان بحران به علت شرایط خاص آن زیاد است. تفاوت بسیاری بین سازمانی که دارای یک برنامه مدیریت بحران است و سازمانی که فاقد آن می باشد وجود دارد. سازمانی که خود را به برنامه مدیریت بحران مجهز نموده است، شانس بیشتری برای کنترل بحران، بازیابی وفاداری مشتریان و کارکنان، کاهش زیان های مالی و برگشت به عملیات عادی سازمان دارد. یک سازمان آماده می تواند بسیار سریع تر از دیگران واکنش نشان دهد و توانایی بیشتری برای هدایت اقدامات در جهت کنترل بحران دارد( جانین، 2000).
اگرچه بسیاری از رهبران سازمان ها می دانند که همه سازمان ها گرفتار بحران های گوناگون خواهند شد، ولی بسیاری از آن ها گامهای موثری برای شناسایی موقعیت های بحرانی برداشته اند. در تحقیقی که بر روی 500 سازمان برتر مجله فورچون انجام شد، مشخص شد که هشتاد و پنج درصد مدیران این شرکت ها اعتقاد دارند که بحران ها برای سازمان ها غیر قابل اجتناب هستند، اما فقط پنجاه درصد آن ها اقدامی پیش فعالانه برای تهیه یک برنامه مدیریت بحران داشتند(کاش و دارلینگ، 1998).
میتروف و پیرسون (1993) خاطر نشان می کنند که اغلب برنامه های مدیریت بحران ناموثر هستند؛ زیرا نمی توانند صراحتا و به صورت سیستماتیک چگونگی پاسخ به چها مسئله مهم در مدیریت بحران را ارائه نمایند؛ این چهار عامل عبارتند از:
انواع بحران ها: این عامل یکی از بخشهای مهم برنامه مدیریت بحران است و به سوالات زیر پاسخ می دهد:
سازمان برای چه نوع بحران هایی آماده می شود؟
هریک از بحران ها تا چه اندازه تاثیر گذارند؟
مراحل بحران: این عامل مربوط به فعالیت ها و اقدامات مدیران برای مقابله با بحران در هر مرحله ای است.
سیستم ها: این عامل، عوامل ایجاد کننده بحران ها را مورد بررسی قرار می دهد. پنج منبع اصلی ایجاد کننده بحران ها عبارتند از: عوامل فنی، زیرساخت سازمانی، عوامل انسانی، فرهنگ سازمانی و عوامل هیجانی.
ذینفعان: مربوط به گروههایی است که ممکن است روی بحران تاثیر گذاشته یا از آن متاثر شوند.
در واقع هر بحرانی دربرگیرنده ترکیبی از این چها عامل است. یک برنامه مدیریت بحران جامع باید این عوامل را مورد بررسی قرار داده و مشخص کند که چگونه هریک از این عوامل روی برنامه مدیریت بحران تاثیر می گذارد( میتروف و پیرسون، 1993).
شرکتهایی که دارای برنامه مدیریت بحران هستند قادر خواهند بود(رضوانی، 1385):
روابط کاری با رسانه های خبری برقرار کنند و افرادی را در ادارت شناسایی کنند که به آن ها در اشاعه اخبار برای عموم یاری می رسانند؛
برای دعوای قضایی و شکایات حقوقی آمادگی لازم را داشته باشند؛
در مواقع اضطراری اطلاعات دقیق و به موقع ارائه دهند؛
دغدغه خاطر مدیرا اجرایی را به حداقل برسانند؛
رسوائیهای مالی را کنترل کنند؛
تاثیر وقایع بحرانی را بر شهرت سازمان به حداقل برسانند؛
تخصص و تعهد سازمانی را برای مواجهه با بحران افزایش دهند.
مهمترین اقدامات در مواجهه با بحران
مهمترین اقداماتی که می توان در هنگام بروز بحران انجام داد عبارتند از(یقین لو، 1383):
شناخت بحران ها و اولویت بندی ها بر اساس نیاز سازمان؛
شناخت عوامل موثر در بروز بحران ها و اولویت بندی این عوامل؛
فراهم کردن امکانات و زمینه های لازم برای حل یا کنترل یا کاهش بحران؛
انتخاب راه حل مناسب(بهترین راه حل)؛
فراهم کردن زمینه مشارکت کارکنان جهت انتخاب راه حلها یا فراهم کردن زمینه ارائه پیشنهادات توسط آنان( و توجیه کارکنان)؛
تشکیل تیم بحران؛
بررسی پیامد های بحران؛
بررسی اقدامات انجام شده از زمان وقوع بحران تا حل و کنترل آن توسط اعضای ستاد؛
شناسایی مراکز ، موسسات و … که می توانند در بحران به سازمان کمک کنند.
اگرچه هیچ بحرانی مشابه دیگری نیست، اما به کار بردن ده قانون طلایی تقریبا همیشه موفقیت آمیز خواهد بود(کوستر و نورتون، 2004)31.
ایجاد یک تیم مدیریت بحران و دادن اختیارات لازم به آن؛
تعریف هرچه سریع تر مشکل؛
گردآوری اطلاعات لازم در مورد موضوع؛
تمرکز بر روی مشکل اصلی؛
در نظر گرفتن بدترین حالت؛
داشتن یک برنامه جامع مدیریت بحران؛
شناسایی سریع افراد زیان دیده و جلب رضایت آن ها؛
برنامه ریزی در جهت حصول به بهترین نتیجه؛
انتخاب یک سخنگوی توانا؛
باز گردادندن هرچه سریع تر اعتماد کامل به تمامی ذینفعان.
آثار منفی بروز بحران در سازمان ها
آثار منفي بروز بحران درسازمانها زماني حاد مي شود که هيچ اقدامي قبل از بروز بحران انجام نشده باشد. به اين ترتيب که هرج و مرج به حداعلاي خود مي رسد و شيرازه همه کارها از دست مي رود. برنامه ريزي بحران کمک بزرگي به کوچک نگهداشتن دامنه بحران و کنترل سريع آن مي کند. اگر اقدامات درون سازماني را بخواهيم به طور عام عنوان کنيم شامل موارد زير مي شود(تن برگ، 1373).

بخش سوم: پیشینه تحقیق
تحقیقات انجام شده در زمینه ارتباطات سازمانی در ایران
– یوسفی (1377)،این تحقیق به منظور بررسی و تجزیه و تحلیل ارتباطات در سازمان تربیت بدنی جمهوری اسلامی و بر اساس دستور العمل و ضوابت تحلیل گری انجمن بین المللی ارتباطات که طی معاملات و پژوهش های بیش از یک دهه از سال 1970 توسط محققان برجسته ارتباطات سازمانی چون گلدهبر، راجرز،یتس، پرتر،کلی، رابرت و اوریلی تدوین یافته، انجام پذیرفته است.شیوه این پژوهش مطالعه میدانی و بررسی نتایج به شکل پیمایشی بوده است؛ بطور مشخص هشت مولفه ارتباطات سازمانی تحت عناوین:
1-دریافت اطلاعات از دیگران 2- ارسال اطلاعات به دیگران 3- پیگیری اطلاعات ارسال شده 4- زمان دریافت اطلاعات و میزان بهنگام بودن آن 5- منابع کسب اطلاعات در سازمان 6- روابط سازمانی 7- پیامدهای زمانی ارتباطات 8- کانال های ارتباطی، از دیدگاه پرسنل سازمان مورد بررسی قرار گرفته و با نرم بین المللی ارتباطات مقایسه گردیده است.
– فلاحتی(1382)،یکی از عمده ترین دشواریهایی که سازمانها با آن مواجه اند، مسئله ارتباط نامناسب است؛ این مسئله در بسیاری از موارد مانع دستیابی سازمانها به اهداف از پیش تعیین شده می گردد. از این رو موضوع پژوهش،بررسی موانع ارتباطات سازمانی از دیدگاه مدیران و کارکنان انتخاب گردیده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که: 1- بین نظر مدیران و کارکنان در مورد موانع بر قراری ارتباطات تفائت معنی داری وجود ندارد.2-از دیدگاه مدیران و کارکنان، عامل سازمانی به عنوان به عنوان مهمترین مانع در برقراری ارتباطات سازمانی موثر است. 3- از دیدگاه مدیران ، عامل فنی به عنوان ضعیف ترین مانع در برقراری ارتباطات سازمانی موثر نمی باشد، در حالی که نظر کارکنان برعکس آن می باشد.
– هاشمی طارمی(1378)، بررسی رابطه بین ارتباطات اثر بخش و جو سازمانی دبیرستانهای دخترانه دولتی تهران از دیدگاه دبیران، استاد راهنما دکتر پرداختچی، دانشگاه شهید بهشتی،. این پژوهش با هدف بررسی رایطه بین ارتباطات اثربخش و جو سازمانی دبیرستانهای دولتی شهر تهران ، از دیدگاه دبیران، در سال تحصیلی 78-79 انجام شده است . نمونه اماری نهایی این تحقیق 143نفر بود که بر اساس روش نمونه گیری طبقه ای چند مرحله ای انتخاب شده اند.
– غلامی(1378)، بررسی نظام ارتباطات سازمانی و تاثیر آن بر رضایت کارکنان در شرکت توزیع نیروی برق مازندران، استاد راهنما ابولحسن فقیهی، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران،. این تحقیق به بررسی نظام ارتباطات در شرکت توزیع نیروی برق مازندران پرداخته و از این طریق تاثیر احتمالی آن بر رضایت کارکنان به بوته آزمون گذاشته است.
– بیگلری نژاد (1379)، بر خلاف ماهيت هميشه در ستيز سازمان، مديران و محققان سازماني اطلاعات اندكي از ريشه ها و مسايل مبتلا به آن دارند بويژه اين كمي اطلاعات در جامعه مديريت كشور ما به وضوح مشاهده و مشكلات فراواني به تبع آن گريبانگير مديران و دست اندركاران امور سازماني مي گردد. هدف اين تحقيق آزمون اين سوال است كه هر كدام از عوامل ارتباطي مورد نظر تا چه ميزان بر تعارض بين فردي و درون گروهي تاثير دارند. لذا با دو نوع مولفه مراجعه مي باشيم كه عبارتند از: مولفه هاي ارتباطات سازماني به عنوان متغيرهاي مستقل و تعارض بين افراد بعنوان متغير وابسته. اهدافي كه در اين تحقيق دنبال شده اند به شرح زير مي باشند: 1- تعيين وضعيت موجود نظام ارتباطي در دفتر تبليغات حوزه علميه قم و تشخيص نارسائي هاي آن، 2- بررسي تعارضهاي بين فردي كه ناشي از چنين سيستم ارتباطي است. 3- تعيين ميزان و جهت ارتباط بين متغيرهاي مورد نظر. 4- ارائه راهكارهاي اصلاحي.
– علیخانی(1374)، در اين پژوهش به ارتباطات سازماني و نحوه تاثير آن بر رضايت شغلي و بهره‌وري نيروي انساني توجه خاص گرديده است . اين موضوع بر اساس نظريات اخير گلدهي بر (1979)، هانت وابلينگ (1983)، زيمرمن (1984) طرح و مورد تحقيق قرار گرفت . بر اين مبنا مدلي طرح و سپس در سطح دو شركت مورد آزمون و مقايسه قرار گرفت . متغيرهاي اين مدل بشرح ذيل است . جامعه مورد مطالعه صنعت اتومبيل‌سازي ايران است كه دو شركت ايران خودرو و سايپا بعنوان نمونه انتخاب شده‌اند. اني دو شركت با روش پيماشي و با استفاده از ابزارهاي مشاهده، پرسشنامه و مصاحبه مورد بررسي قرار گرفته‌اند. اطلاعات جمع‌آوري شده با بسته نرم‌افزاري SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت .

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درباره مدیریت بحران، چرخه زندگی، سوانح طبیعی، ورشکستگی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره جامعه آماری، مدیریت بحران، ارتباطات سازمانی، مدیران مدارس