منابع پایان نامه ارشد درباره فضای مجازی، فضای سایبر، شرکت مخابرات، مفهوم فضا

دانلود پایان نامه ارشد

ی مجازی و طرفین قرارداد در این فصل گنجانده شده است.
در فصل دوم سعی شده است اوصاف عقود معینی که قابلیت انطباق بیشتری با قرارداد میزبانی وب دارند ،یعنی بیع و اجاره وحق انتفاع ،مورد بررسی قرار گیرند و این اوصاف با اوصاف قرارداد موصوف مقایسه و وجود سنخیت یا عدم آن تحلیل شود. در گفتار بعدی این فصل ،قرارداد میزبانی وب با توجه به ماده 10 قانون مدنی به عنوان عقدی نامعین ،تعاهدی ،بین المللی ،تجاری و… تبیین شده است و آثار آن توضیح داده شده است.
نهایتا درفصل سوم ،انواع و مفاد قراردادهای خدماتی و مزایای هر یک از آنها با توجه به نوع قرارداد ،پیچیدگی آن و عوامل دیگر هر قرارداد آمده است و مفاد قرارداد میزبانی وب نیز با ارجاع هر بند آن به قراردادهای ضمیمه تحقیق ،به عنوان قرارداد خدماتی احصاء شده است. درآخر گفتاری جداگانه به تبیین تعهدات اصلی هر یک از طرفین و ضمانت اجراهای آن اختصاص یافته است.

فصل اول:

مفهوم فضای مجازی و قرارداد استفاده از آن و اقسام آن

مبحث اول: فضای مجازی و اقسام و عناصر آن
گفتار اول: تعریف فضای مجازی و پیشینه آن
برای شناخت هر موضوعی آگاهی نسبت به پیشینه آن ضروری است،بنابراین در این گفتار مختصرا به پیشینه فضای مجازی در جهان و در ایران پرداخته ،سپس سعی در تعریف آن داریم.

1- پیشینه فضای مجازی
روزگاری فضای مجازی تنها منحصر به ذهن انسان بود. انسان از همان ابتدا در ذهن خود تخیلاتی داشت بیرون از مکان و متواری از زمان و در این فضا خود را از همه چیز رها می کرد. اما این فضا در ذهن خودش بود؛ نه می توانست آن را ببیند و نه می توانست به دیگران نشان دهد. فضای سایبر یا فضای مجازی در گام اول با رادیو و تلویزیون مطرح گردید و سپس رایانه و مخابرات و از همه مهمتر اینترنت پایه هایش را بنا نهاد11.
پیدایش این پدیده جدید که توانمندی های شگرفی را برای بشر امروزی به ارمغان آورده است. به دهه 1960 برمی گردد12، زمانی که اتحادیه جماهیر شوروی موشکی با نام «اسپوتنیک13» را به فضا فرستاد و نشان داد دارای قدرتی است که می تواند شبکه های ارتباطی آمریکا را با موشک های بالستیک و دوربرد خوداز بین ببرد. آمریکایی ها در راستای پاسخ گویی به این اقدام روس ها، مؤسسه آرپا14 را تأسیس کردند که هدف آن انجام پژوهش و آزمایش برای پیدا کردن روشی بود که بتواند با خطوط تلفنی، رایانه ها را به هم مرتبط کند به طوری که چندین کاربر بتوانند از یک خط ارتباطی مشترک استفاده کنند. در اصل، شبکه ای بسازند که در آن داده ها به صورت خودکار بین مبدأ و مقصد، حتی در صورت از بین رفتن بخشی از مسیرها، جابه جا و منتقل شود. تاریخ تولد اینترنت نیز به طور رسمی اول سپتامبر 1969 اعلام شده است. در دهه 1970 با تعریف پروتکل های جدیدتر از جمله تی. سی. پی15 که تا به امروز رواج دارد و نیز مشارکت رایانه های میزبان16 و گسترده شدن آنها در برخی نواحی خارج از مرزهای ایالات متحده، ایده اینترنت، همراه با جزئیات بیشتری مطرح شد. تا اینکه طی سال های پایانی دهه 1970 شبکه های مختلف تصمیم گرفتند به صورت شبکه ای واحد با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و طرح آرپانت17 را به عنوان هسته اصلی انتخاب کنند. این حرکت ادامه یافت و شبکه های مختلف به هم متصل شدند و نهایتاً در سال 1993 نام اینترنت بر این شبکه بزرگ گذاشته شد. این شبکه عظیم تا سال 1983 کمتر از پانصد رایانه میزبان داشت که عمدتاً در آزمایشگاه های نظامی و بخش های رایانه ای آمریکا مستقر بودند. اما چهار سال بعد در سال 1988 اینترنت در صدها دانشگاه و آزمایشگاه پژوهشی، صاحب 28000 رایانه میزبان شد و روز به روز به تعداد آنها افزوده شد18.

2- پیشینه فضای مجازی در ایران
نخستین رایانه ای که در ایران به اینترنت متصل شد رایانه «مرکز تحقیقات فیزیک نظری19» در سال 1370 هجری شمسی بود. در سال 1371 تعداد کمی از دانشگاه های ایران، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان، توسط این مرکز و از طریق پروتکل UUCP20 به اینترنت وصل شدند. نهایتاً در سال 1372، ایران به طور عمومی به شبکه اینترنت می پیوندد. در ادامه گسترش اینترنت در ایران، مرکز تحقیقات فیزیک نظری، به عنوان تنها نهاد ثبت نام دامنه قلمرو .ir”” در ایران به رسمیت شناخته می شود. این قلمرو شاخصه تعیین شده ای برای هویت ایران در فضای اینترنت است.
در سال 1373 مؤسسه «ندارایانه» تأسیس شد. این مؤسسه پس از راه اندازی اولین بولتن بورد21، ظرف یک سال اولین وب سایت ایرانی را راه اندازی می کند و همچنین روزنامه همشهری را به زبان فارسی در اینترنت منتشر می کند. این اولین روزنامه رسمی ایرانی در اینترنت محسوب می شود. در همین سال به دنبال اتصال به اینترنت از طریق ماهواره کانادایی «کدویژن22» مؤسسه ندارایانه فعالیت بازرگانی خود را به عنوان اولین شرکت خدمات اینترنتی23 آغاز می کند. در سال 1374 مجلس شورای اسلامی تأسیس شرکت «امور ارتباطات دیتا» زیر نظر شرکت مخابرات ایران را تصویب می کند و مسئولیت توسعه خدمات دیتا در سطح کشور را به طور انحصاری در اختیار این شرکت قرار می دهد. در سال 1376 خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران24 وب سایت خود را از طریق شرکت مخابرات انگلستان ایجاد می کند. سپس آن را به آمریکا منتقل می کند تا با وب سرور شرکت GPG منتشر شود. در سال 1377 پروژه «یو نی کد»25 در ایران با قرارداد شورای عالی انفورماتیک و همکاری بنیاد دانش و هنر واقع در انگلستان و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف با عنوان «فارسی وب» آغاز می شود.
در سال 1379 شرکت ایران گیت26 به عنوان یک مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنتی درشهر اصفهان تأسیس می شود تا خدمات اینترنتی را به طور اختصاصی به شهرهای پرجمعیت غیر از تهران ارائه دهد. در پایان همین سال ایران به طور رسمی عضو کنسرسیوم یونیکد می شود.
در سال 1380 برای اولین بار پدیده وبلاگ نویسی در ایران آغاز می شود و در سال 1381 اولین سرویس وبلاگ نویسی ویژه فارسی زبانان در وب سایت پرشین بلاگ27 در ایران آغاز به کار می کند. هدف تیم ارائه دهنده این سرویس مجانی، ایجاد محیطی کاملاً فارسی از جمله متن نویس سازگار با زبان فارسی، تقویم شمسی، سیستم نظرخواهی فارسی و متمرکز کردن وبلاگ هاست و در عرض هفت ماه نزدیک به 21000 ایرانی برای استفاده از این سرویس ثبت نام می کنند28.

3- مفهوم «فضای مجازی29»
از لحاظ لغوی در فرهنگ های مختلف «cyber» به معنی مجازی و غیرملموس و مترادف لغت انگلیسی «Virtual» می باشد30. سایبرنتیک از واژه یونانی «Kubernets» به معنای سکاندار که منشأ آن واژه انگلیسی «Governer» است اقتباس شده اشت.
نوربت وینر- بنیانگذار علم سایبرنتیک- در کتاب سایبرنتیک و جامعه در تعریف سایبرنتیک ارتباط گیری و کنترل را به طور توأم در شکل گیری آن دخیل دانسته است. فضای مجازی محیطی ساخته شده از اطلاعات نامرئی است. برای درک بهتر این مفهوم باید نخست این مفهوم واحد را شکست و جزء به جزء بررسی کرده و سپس مجدداً آنها را در هم ادغام کنیم. کار را با واژۀ سایبر آغاز می کنیم همانطور که گفته شد این واژه از ریشه یونانی لغت “کنترل” گرفته شده است که دلالت بر سیستم های کنترلی ابر تکنولوژی رایانه های به هم پیوسته و واقعیات مصنوعی با راهبردهای دستیابی و کنترل سیستمی دارد. واژه دیگر «فضا» است. معمولاً مفهوم فضا در مقایسه با مفهوم مکان توصیف و تعریف می شود و بدون شک نخستین وجه تمایزی که در جریان مقایسه مکان و فضا برجسته است سطح انتزاع این دو مفهوم است.
در حقیقت فضا دال بر همه جا و مکان دلالت بر جایی معین است. مکان دارای محتوی است ولی فضا نوعی خلأ است. مکان دارای دو بعد است در حالیکه فضا مفهومی سه بعدی است. مکان مفهومی مرز پذیر و قابل محدود شدن اما فضا مفهومی نامتناهی است. مکان همواره به تثبیت گرایش دارد ولی فضا به سیالیت. فضای مجازی مانند هر فضایی دارای موقعیت جغرافیایی، فیزیکی یا محدوده سرزمینی خاص نیست ولی با این وجود نوعی واقعیت برجسته در جهان معاصر است31.
با این اوصاف می توان گفت: فضای مجازی واقعیت مصنوعی سه بعدی و بدون مرز با دستیابی بالا است که توسط رایانه های به هم پیوسته که سیستم های کنترلی ابر تکنولوژی دارند، خلق می شود.
تعاریف متنوعی از فضای سایبردر سطح بین المللی مطرح شده است که به چند نمونه از آن در ذیل اشاره می شود:
1. «فضای سایبر» مجموعه به هم پیوسته ارتباطات درونی انسانی از طریق کامپیوتر و ارتباطات از راه دور، بدون در نظر گرفتن جغرافیای فیزیکی یا عینی است32.
2. «فضای سایبر» اثر فضا و اجتماع شکل گرفته توسط کامپیوتر، شبکه های کامپیوتری و کاربران است. به عبارتی یک دنیای مجازی که کاربران اینترنت وقتی online هستند موجودیت پیدا کند33.
3. «فضای سایبر» توهم و تصور باطل توافقی است که انسان ها خلق کرده اند34.
«فضای سایبر» محیطی است مجازی و غیرملموس موجود در فضای شبکه های بین المللی که در این محیط تمام اطلاعات راجع به روابط افراد، فرهنگ ها، ملت های، کشورها و به طور کلی آن چه که درکره خاکی به صورت فیزیکی و ملموس وجود دارد. (به صورت نوشته، تصویر، صوت، اسناد) در یک فضای مجازی به شکل دیجیتالی وجود داشته و قابل استفاده و دسترس استفاده کنندگان و کاربران می باشد، از طریق کامپیوتر، اجزاء آن و شبکه های بین المللی به هم مرتبط می باشد35.

گفتار دوم: اقسام فضای مجازی
حوزه تحت شمول سیستم رایانه ای بسیار گسترده تر از حوزه متصور ماست و همه دستگاه هایی که برنامه ای داشته باشند که داده های دیجیتالی را پردازش کند در بر می گیرد مانند تلفن های همراه امروزی، سیستم های پی جو، تلفن های ثابت حافظه دار و موارد دیگر. در لسان عمومی مردم، چنین تمامیتی به غلط «اینترنت» نامیده می شود. در حالی که اینترنت یک شبکه بین المللی کامپیوتری بزرگ است که نظیر آن، چندین شبکه بزرگ مثل: موزنت، تله نت و… وجود دارد. با این حال، استعمال لفظ اینترنت36 در مفهوم هرآنچه از طریق کامپیوتر یا دیگر وسایل ارتباطی یا اتصال به شبکه مخابرات یا ماهواره، قابل دسترسی است ،شایع می باشد. در این گفتار به معرفی انواع شبکه های مجازی، از لحاظ وسعت می پردازیم.

1- شبکه های محلی37
این نوع شبکه ها به شبکه های «LAN» معروف هستند. شبکه های محلی معمولاً میزبان 2 تا 20 کامپیوتر و در غالب گروه کاری38 می باشند. سرعت این نوع شبکه بسیار زیاد است (معمولاً MB Persec 100( و می تواند حجم داده های بالا را در مدت بسیار کم انتقال دهد و معمولاً یک یا چند ساختمان را پوشش می دهد و مالکیت آن با یک سازمان مشخص می باشد و قابلیت ارسال صدا، تصویر و داده را دارد. شبکه محلی می تواند مبتنی بر سرور39 یا نظیر به نظیر40 یا ترکیبی از آن دو باشد. در شبکه های مبتنی بر سرور، مدیریت شبکه و نیازهای سرور حائز اهمیت است. شبکه های شخصی41 (PAN) و شبکه های خانگی42 از شبکه های محلی کوچکترند و شبکه های شهری43 (MAN) از شبکه های محلی بزرگتر و از شبکه های گسترده کوچکترند.

2- شبکه های گسترده44
این نوع شبکه ها به شبکه های WAN معروف هستند. این شبکه ها بزرگتر از شبکه های LAN و اغلب برای امور عمومی از آن در سطح کشورها و قاره ها استفاده می شود. سرعت انتقال داده ها در این نوع شبکه ها نسبت به LAN در ایران بسیار ناچیز است. این سرعت به خاطر استفاده از خطوط Dialup، K56 است. البته می توان با استفاده از خطوط DSL45 یا ISDN46 و یا بی سیم47 سرعت این ارتباط را به اندازه KB512 و 250و 128 یا بالاتر افزایش داد.
اینترنت شبکه شبکه هاست. شبکه مجازی گسترده جهانی که شبکه های مختلف رایانه ای را در اندازه های

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درباره فضای مجازی، قانون مدنی، فناوری اطلاعات، حقوق خصوصی Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره فضای مجازی، تجارت الکترونیکی، تجارت الکترونیک، قرارداد الکترونیکی