منابع پایان نامه ارشد درباره عملکرد گندم، مواد معدنی

دانلود پایان نامه ارشد

را فراهم نموده و باعث افزایش فتوسنتز و در نتیجه مواد فتوسنتزی بیشتری را در جهت توسعهی اندام های زایشی اختصاص داده است و در نتیجه باعث افزایش وزن دانه ذرت گردیده و به تبع افزایش وزن دانه، عملکرد دانه نیز افزایش می یابد (مومنی، 1390).
2-9 – بررسی تأثیر باکتریهای محرک رشد بر خصوصیات رشدی گیاهان
در خصوص تأثیر باکترهای محرک رشد نیز محققان بیان کردند که تلقيح بذر با باکتري سبب افزايش معنيدار ميانگين تعداد غلاف در بوته (11 درصد) و ميانگين تعداد دانه در بوته (14درصد) سویا نسبت به شرايط عدم تلقيح با باکتري شد، همچنین تلقيح با باکتري سبب افزايش معنيدار وزن هزار دانه (5 درصد) نسبت به شرايط عدم تلقيح با باکتري شد (کاظمي و همکاران، 1384). تلقیح با باکتری سبب افزایش درصد نيتروژن و مقدار جذب نيتروژن و بهتبع از آن سبب افزايش رشد گياه و سطح فتوسنتزکننده گردید (اسدي رحماني و همکاران، 1379). شوکتوهمکاران(2006) درمطالعهایرويگیاهآفتابگردانگزارشنمودندکه تلقیحبذرباباکتريهايمحركرشد، ارتفاعگیاه،تعدادبرگ،قطرطبق،وزندانهومیزانروغندانه رادر مقایسهباگیاهان شاهد (تلقیح نشده)افزایشداد. شوقی کلخوران و همکاران (1389) در بررسی دو ساله روی آفتابگردان نشان دادند که تلقيحبذرباكودزيستي (باکتریهای محرک رشد)اثرمثبتومعني داريبرعملكرددانه داشت، بهطوریکه در بذور تلقیح شده عملکرد دانه به مقدار 2508 کیلوگرم در هکتار حاصل شد که نسبت به حالت عدم تلقیح از افزایش 10 درصدی عملکرد برخوردار بود. احتمالاًاينافزايشميتواندبه وسيله ايجادچرخهمواد غذاييوقابلدسترسساختنو افزايشجذبآنتوسطباكتريها بهدست آمده باشد.

2-10 – تأثیر ازتوباکتر بر عملکرد و اجزاء عملکرد گیاهان زراعی
بررسيهای زیادی در مورد اثر تلقيح ازتوباکتر بر روي گياهان زراعي انجام شده است. نتايج اين مطالعات نشان ميدهد که در بيشتر موارد، زيست توده گياهي، عملکرد و مقدار نيتروژن موجود در اندام گياه در شرايط تلقيح با ازتوباکتر بيشتر از شرايط عدم تلقيح بوده است (کومار و همکاران، 2001). از مايه تلقيح ازتوباكتر براي محصولات مختلف از جمله گندم، ذرت، ارزن و گوجه‌فرنگي استفاده مي‌شود. موفقيت تلقيح در خاكهاي با مواد آلي بيشتر، افزايش مي‌يابد. مجموع تحقيقات بهعمل آمده نشان مي‌دهد كه جذب نيتروژن توسط گياه در اثر فعاليت اين باكتري ناچيز مي‌باشد و علت اصلي افزايش رشد گياه به واسطه سنتز مواد محرك رشد گياه توسط باكتري عنوان شده است (خسروي، 1383).
شونویتز و زیگلر (1986) گزارش کردند که بین فراوانی ازتوباکترها در ریزوسفر و رشد ریشه ذرت ارتباط مستقیمی وجود داشت و در این شرایط، تولید اکسین، جیبرلین و سیتوکینین توسط این باکتریها، دو برابر حالت عادی بود. در تحقیق دیگری نتایج بررسی اثر تلقیح باکتری ازتوباکتر روی رشد گیاه سویا نشان داد که کاربرد ازتوباکتر در غیاب ریزوبیوم موجب افزایش معنیدار ارتفاع گیاه، تعداد گره در گیاه، تعداد غلاف در گیاه، تعداد دانه در گیاه و عملکرد دانه شد (اردکانی و همکاران، 1386).
کندی و همکاران (2004) گزارش کردند که استفاده از ازتوباکتر میتواند عملکرد برنج را تا 9/0 تن در هکتار افزایش دهد. نیتروژن تجمع یافته توسط گیاه برنج در تلقیح با ازتوباکتر تا 15 کیلوگرم در هکتار افزایش نشان داد. این تجمع ناشی از تثبیت بیولوژیکی نیتروژن بوده است. همچنین، تلقیح گندم با ازتوباکتر 50 درصد از نیتروژن مورد نیاز آن به شکل اوره را در شرایط گلخانهای تأمین کرد (کندی و همکاران، 2004).
نتایج تحقیق روی و اسریواستاوا (2010) در پاسخ گیاه برنج به تلقیح با ازتوباکتر همراه با کودهای شیمیایی نیتروژن در4 سطح 25، 50، 75 و 100 درصد نیاز کودی توصیه شده، نشان داد که اثر ازتوباکتر چه بهصورت منفرد و چه در ترکیب با کود شیمیایی نیتروژن در سطوح بالا و پایین، بطور معنیداری باعث افزایش فعالیت آنزیم نیترات ریداکتاز، کل پروتئین، رشد و زیست توده نسبت به شاهد گردید. عبدالقانی و همکاران (2010) گزارش کردند که تلقیح گیاه گندم با ازتوباکتر بهعلاوه کودهای آلی و 50 درصد کود شیمیایی نیتروژن توصیه شده، باعث افزایش ارتفاع اندامهای هوایی، ارتفاع ریشه، وزن تر و خشک اندامهای هوایی، تعداد برگ، اجزای عملکرد، قابلیت دسترسی و میزان مواد معدنی در ریزوسفر و گیاه گندم گردید. آرافا و همکاران (2009) در بررسی اثر تلقیح بذر با ازتوباکتر به عنوان کود بیولوژیک بر رشد و عملکرد گیاه گندم دریافتند که ازتوباکتر اثر معنیداری بر ماده خشک اندام هوایی و ریشه گندم داشت. نتایج آنها نشان داد که ازتوباکتر و کود دامی میتواند جایگزین نیتروژن شیمیایی شود.
جاراک و همکاران (2006) با مطالعه اثر تلقیح ازتوباکتر کروکوکوم و Actynomycete و کودهای شیمیایی نیتروژن (60 و 120 کیلوگرم در هکتار) بر عملکرد گندم و تعداد و فعالیت برخی میکروارگانیسمهای موجود در ریزوسفر خاک، دریافتند که بسته به نوع تیمار، افزایش عملکرد گندم بین 11-8 درصد بود. آنها گزارش کردند که استفاده از میکروارگانیسمها باعث افزایش عملکرد، کاهش استفاده از کودهای شیمیایی و افزایش فعالیت میکروبی خاک گردید.
نارولا و همکاران (2005) در بررسی اثر کودهای بیولوژیک همراه با کودهای شیمیایی بر عملکرد دانه گندم، گزارش کردند که در تلقیح بذر با ازتوباکتر همراه با مقادیر 90 و 120 کیلوگرم نیتروژن در هکتار عملکرد، ماده خشک و جذب NPK توسط گیاه نسبت به شاهد افزایش یافت. همچنین بقای باکتریهای ازتوباکتر در تیمار ازتوباکتر بعلاوه 90 کیلوگرم نیتروژن در هکتار نسبت به ازتوباکتر بهعلاوه 120 کیلوگرم نیتروژن در هکتار بیشتر بود.
رجایی و همکاران (1386) در بررسی اثر قابلیتهای تحریک کنندگی رشد سویههای بومی ازتوباکتر کروکوکوم روی رشد، عملکرد و جذب عناصر غذایی در گندم، گزارش کردند که اثر تلقیح باکتری بر عملکرد بیولوژیک، درصد پروتئین دانه، وزن هزار دانه، شاخص سطح برگ و بهویژه عناصر N ، P ، FeوZn مثبت و معنیدار بود. بنابراین، از این سویهها می توان در جهت بهبود تغذیه گندم از نظر عناصر غذایی کممصرف مانند آهن و روی استفاده نمود.
گزارش شده است که تلقیح ازتوباکتر به طور متوسط افزایشی معادل 10 تا 15 درصد در عملکرد گیاهان مختلف، به ویژه گندم را به دنبال داشته است (سعیدی، 1386). در یک بررسی، پژوهشگران گزارش کردند تلقیح گندم با ازتوباکتر تحت شرایط گلخانه تا 50 درصد نیتروژن مورد نیاز گیاه را جایگزین نموده است. همچنین نتایج کاربرد وسیع کود بیولوژیک ازتوباکتر در سالهای اخیر بیانگر تأثیر چشمگیر این کود در عملکرد گندم، ذرت و برخی دیگر از محصولات است (ذبیحی و همکاران، 1388).
الذینی و همکاران (2001) بیان کردند که کودهای زیستی از جمله ازتوباکتر شاخصهای رشد نظیر تعداد برگ، سطح برگ و وزن تر و خشک را افزایش میدهند. قندیل و همکاران (2004) نیز در تحقیقاتی مشابه در مصر روی چغندرقند با اعمال تیمارهای مختلف ازتوباکتر و اوره، افزایش شاخصهای رشد را بواسطه ازتوباکتر تأیید کردند.

2-11 – تاثير سودوموناس بر عملكرد و اجزاء عملکرد گياهان زراعي
کل درصد فسفر موجود در خاک تقریباً 04/0 تا 1/0 درصد می‌باشد که از این مقدار تنها، 1 تا 5/2 درصد می‌تواند جذب گیاه شود. بیشتر فسفری که در خاک وجود دارد به فرم غیرقابل جذب برای گیاهان می‌باشد (لین، 1990). دسترسی پایین به فسفر خاک به‌خصوص زمانی که گیاهان به نیتروژن کافی دسترسی دارند، تبدیل به عامل محدود‌کننده برای رشد گیاه و ریشۀ آن شده است (چن و همکاران، 2008). در بسياري از مناطق ايران نیز به رغم فراواني فسفر، مقدار فسفر محلول در خاک و قابل جذب برای گیاه، کمتر از مقدار لازم براي رشد بهينه گیاهان است (درزی و همکاران، 1381)، بنابراین، توسعه منابع جایگزین این کود ضروری به‌نظر می‌رسد. اخیراً به دلیل هزینه‌های بالای کودهای شیمیایی و تمایل به کاهش آلودگی ناشی از کود فسفر، گرایش به سمت استفاده از باکتری‌های حل‌‌کننده فسفات (فسفوباکترها) افزایش یافته است (سان و همکاران، 2006).
دليپ و همکاران (2001) نشان دادند که تلقيح بذرهاي نخود با Pseudomonasfluorescens منجر به افزايش ارتفاع ساقه، طول ريشه و وزن خشک گياه نسبت به شاهد شد. گزارش شده است که تلقیح بذر ذرت با گونه‌های باکتریایی از جنس باسیلوس،‌ منجر به افزایش عملکرد حدود 50 درصد بیشتر نسبت به شاهد شد (فاتما و همکاران، 2008). در آزمایشی دیگر، مصرف یک گونه باکتری حل‌کننده‌ فسفات به‌همراه نوعی فسفات معدنی غیرمحلول به‌نام تری‌کلسیم فسفات، موجب بهبود غلظت فسفر ساقه نسبت به شاهد در گیاه رازیانه شد. همچنین در این آزمایش، سطوح مختلف باکتری‌های حل‌کننده فسفات باعث افزایش غلظت فسفر دانه و نیز عملکرد دانه شد (درزی و همکاران، 1388).
نتايج حاصل از مصرف كود زيستي فسفره در مقايسه با كودهاي سوپر فسفات تريپل در ذرت، سويا و گندم مؤيد تأثير رضايت بخش اين كودميباشد، بهطوري كه مشخص گرديده است كه كود زيستي فسفره نهتنها بازده جذب كــود را بالا ميبـرد، بلكه باعث افزايــش قابــل ملاحظة عمـلكـرد نيز ميگــردد (صالح راستین،1380). با استفاده از باكتريهاي حلكننده فسفات و مقادير مختلف كودهاي NPK مشخص گرديد كه حداكثر عملكرد دانه در تيمار حاوي باكتريها و ميزان كود مصرفي 30 كيلوگرم نيتروژن، 50 كيلوگرم فسفر و عدم مصرف پتاسيم به دست آمد (ایرانی پور، 1382).
زايد (2003) گزارشکرد که تلقيحبذرسوياباسودوموناسموجببهبودجوانه زنيبذرواستقرارگياهچهگرديد. گراسياديسالامون (2000) گزارشکردکهتأثير سودوموناس فلورسنس برتحريکرشدگياهبهدليلتوليد فيتو هورمونهايسيتوکنينبوده است. نتایج مشابهی نیز توسط فرانکنبرگروارشد (1995) گزارش شد. در آزمایشی تلقيح گياهاني مانند سورگوم و ذرت با سودوموناس، افزايش محصولي در حدود 10 تا 30 درصد را موجب گردید (کاپور، 2004). تحقيقات نشان داده كه لااقل برخي از سويههاي سودوموناس ميتوانند از طرق مختلف مانند توليد مواد تنظيمكنندهی رشد گياه و افزايش قابليت جذب آب و عناصر غذائي بهطور مستقيم نيز در افزايش رشد گياه مؤثر واقع شوند (شارما، 2003).
ميكروارگانيسمهاي مختلف تواناييهاي متفاوتي براي حلكردن فسفر دارند و تحت شرايط مختلف بهطور متفاوتي عمل ميكنند، بهطوريكه مشخص شده است میزان فسفر حــل شده توسط ميكروارگانيسمهاي حلكننده فسفـات، در محيط مايع حـاوي تري كلسيم فسفات از حلاليت فسفر در محيط حـاوي فسفـات آلومينيــم و فسفــات آهـن بسيار بيشتــر اسـت (اصغر، 2004).
در پژوهشی ضمن بررسی 10 سویه سودوموناس با توانحل کنندگی فسفات و همچنین تولید ACC دآمیناز مشخص شد که این سویهها، رشد و وزن ریشه را افزایش دادند، اما اثری بر جذب فسفر توسط گیاه نداشتند. آنها نتیجه گرفتند که تحریک رشدی گیاه در اثر عوامل دیگری غیر از حلکنندگی فسفر رخ داده است. یکی از علتهای عمده حلکنندگی فسفات تولید اسیدهای آلی توسط ریزجانداران است. تولید اسیدهای آلی باعث اسیدی شدن سلول میکروبی و محیط اطراف آن شده، در نتیجه فسفر در اثر جایگزینی پروتونی بهجای کلسیم آزاد میشود (ذبیحی و همکاران، 1388).

2-11- اثرات توأم باکتریهای محرک رشد بر عملکرد و اجزاء عملکرد گیاهان زراعی
داس و ساها (2000) در بررسی اثر دو باكتري ازتوباكتر و آزوسپريلوم به همراه كود ازته به ميزان 50 كيلوگرم در هكتار بر روی گندم گزارش کردند که استفاده از باكتريهای مذکور، تأثير مثبتی بر افزایش عملکرد دارد و بهخصوص اثر ازتوباكتر بیشتر از آزوسپريلوم بود و این در حالی بود که استفاده توام از باکتریهای مذکور به مراتب تأثیر بیشتری بر عملکرد در مقایسه با کاربرد انفرادی آن ها نشان داد.
زهیر و همکاران (2000) افزایش 8/19 درصدی عملکرد دانه ذرت در اثر تلقیح توام بذر با باکتریهای ازتوباکتر و سودوموناس، تیلاکو همکاران (1982) افزایش عملکرد دانه ذرت در اثر تلقیح توام بذر با باکتریهای ازتوباکتر کروکوکوم و آزوسپریلوم برازیلنس و افزایش 59 درصدی عملکرد دانه ذرت با افزایش تعداد دانههای

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درباره فیزیولوژی، مواد غذایی، میانجیگری Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره نمونه برداری، تجزیه واریانس، تحلیل داده