منابع پایان نامه ارشد درباره شخص ثالث، نقض قرارداد

دانلود پایان نامه ارشد

همان ابتدا توافق كنند كه يكي از طرفين (بعنوان شريك اكثريت) مسئوليت اداره موثر امور شركت را بعهده گيرد و مثلاً در هيات مديره نيز اكثريت كرسي ها را مديران منتخب وي اشغال كنند و مديرعامل نيز به پيشنهاد وي منصوب شود. بديهي است اين وضعيت احتمال بروز بن بست را در مقايسه با جوينت ونچرهاي با سرمايه برابر (50-50) به شدت كاهش مي دهد. بعلاوه محدود كردن مواردي كه شريك اقليت از حق وتو برخوردار است نيز در اين مورد نقش قابل توجهي دارد. هرچه تعداد مواردي كه نيازمند تصميم گيري مشترك طرفين است بيشتر باشد، امكان وقوع بن بست نيز افزايش خواهد يافت.
– توافق بر سر تقسيم مسئوليت ها نيز يكي ديگر از روشهايي است كه احتمال بروز بن بست در شركت جوينت ونچر را به شدت كاهش مي دهد. به اين ترتيب كه مثلاً يكي از طرفين مسئوليت امور فني واجرايي را بعهده بگيرد و طرف ديگر به امور بازرگاني و بازاريابي بپردازد و به اين ترتيب با جدا شدن حيطه مسئوليت ها تا حد قابل توجهي احتمال بروز بن بست كاهش مي يابد. اين روش به ويژه در مواردي قابل اجراست كه طرفين مهارتها و منابع متفاوتي داشته باشند.
– روش ديگر مبتني است بر طراحي يك ساختار مديريتي كه در آن تا حد امكان مديران موظف شرت در تصميم گيري هاي انفرادي استقلال راي دارند. به اين ترتيب كه مثلاً مدير فني مي تواند تا حد زيادي تصميمات راجع به اداره امور فني و تكنيكي را راساً اتخاذ كند يا مدير بازاريابي در اتخاذ تصميم در مورد مسائل بازاريابي شركت تا حد زيادي استقلال راي داشته باشد. به اين ترتيب چون اكثر تصميمات توسط مديران موظف راساً اتخاذ مي شود، احتمال بروز اختلاف نظر در سطح جلسات هيات مديره يا مجامع عمومي كاهش مي يابد.
– يكي ديگر از تدابيري كه در اين مورد ممكن است مورد استفاده قرار گيرد عبارت است از كاهش تعداد موارد خاص كه تصميم گيري در مورد آنها بايد به مجامع عمومي شركت ارجاع شود. اين روش بخصوص در مواردي كاربرد دارد كه شركت جوينت ونچر از استقلال نسبي برخوردار است و اعضاي هيات مديره بيش از آنكه منافع طرفين را نمايندگي كنند، شركت را براساس نظرات شخصي خود و به روشي كه فكر مي كنند به نفع شركت است اداره نمايند. در چنين وضعيتي هر چه اختيارات هيات مديره بيشتر و تعداد مواردي كه محتاج تائيد و تصويب مجامع عمومي است كمتر باشد، احتمال وقوع بن بست نيز كمتر خواهد بود.
– يكي ديگر از روشهايي كه براي مقابله با احتمال بن بست از طريق تشكيل نشدن جلسات اتخاذ مي شود عبارت است از پذيرش اينكه در صورت عدم تشكيل يك جلسه از هيات مديره يا مجامع عمومي به دليل به حد نصاب نرسيدن تعداد حاضرين، جلسه دوم با هر تعداد از شركت كنندگان كه حاضر باشند تشكيل شود. اين روش در مورد مجامع عمومي عادي شركتهاي سهامي در ايران پيش بيني شده است. و در مورد مجمع عمومي فوق العاده نيز در دعوت دوم حضور 30 درصد دارندگان حق راي بعنوان حد نصاب مورد قبول قرار گرفته است كه به اين ترتيب شريك اقليت امكان بلوكه كردن جلسات مجامع عمومي را نخواهد داشت. اما بايد توجه نمود كه اين روش در بسياري موارد مورد قبول طرفين قرار نمي گيرد چرا كه طرفين مايل نيستند غيبت احتمالي آنها به طرف مقابل حق تصميم گيري مستقل را بدهد. به همين دليل هم در بسياري قراردادهاي جوينت ونچر و متعاقب آن در اساسنامه شركتهاي جوينت ونچر تصريح مي شود كه در هر صورت حضور حداقل مشخصي از دارندگان حق راي در مجامع عمومي شركت (و هيات مديره) لازم خواهد بود. لازم به ذكر است كه به نظر برخي از حقوقدانان حد نصابهاي تعيين شده در لايحه اصلاحي براي تشكيل جلسات را مي توان افزايش داد اما امكان كاهش اين حد نصابها توسط اساسنامه شركت وجود ندارد.
برون رفت از بن بست:
عليرغم تدابيري كه جهت ممانعت از بروز بن بست اتخاذ مي شود ، ممكن است جوينت ونچر دچار بن بست شود.148 در چنين حالتي است كه توجه طرفين معطوف به تدابيري مي شود كه براي برون رفت از بن بست پيش بيني و در قرارداد جوينت ونچر وارد شده است. مهمترين تدابيري كه در چنين شرايطي مورد استفاده قرار مي گيرد به قرار زير است:
– يكي از راههايي كه در اين مورد ممكن است مورد استفاده قرار گيرد، اعطاي حق راي قاطع به رئيس هيات مديره است. اين روش براي جلوگيري از بن بست در هيات مديره كاربرد دارد و براساس آن، چنانچه طرفين درباره موضوعي به اختلاف نظر دچار شدند و اين اختلاف نظر سبب بروز بن بست شد؛ در راي گيري مجددي كه به عمل مي آيد، رئيس هيات مديره داراي راي قاطع باشد يعني در صورت تساوي آراء راي رئيس هيات مديره به عنوان تصميم هيات مديره تلقي شود.
البته بايد توجه نمود كه اين روش با مفهوم «كنترل مشترك» كه معمولاً و بخصوص در مورد جوينت ونچرهاي 50-50 مورد نظر طرفين است، در تضاد قرار مي گيرد چه طرفي كه حق تعيين رئيس هيات مديره را دارد از همان ابتدا مي داند در صورت بروز هرگونه اختلاف نظري كه به بن بست منتهي شود، مي تواند تصميم نهايي را به سود خود اتخاذ كند.
– روش ديگر عبارت است از انتصاب يك مدير مستقل و بي طرف كه بتواند با شركت در راي گيري هيات مديره شركت را از بن بست خارج كند. اين روش در عمل چندان قابل استفاده نيست چرا كه يافتن چنين شخصي كه هم كاملاً بي طرف باشد و هم داراي اطلاعات و مهارتهاي لازم باشد و هم مورد قبول هر دو طرف باشد كاري بسيار دشوار است. بعضاً‌ممكن است از يكي از مديران موظف شركت (كه عضو هيات مديره نيست) دعوت شود تا به جمع هيات مديره بپيوندند. 2 علاوه بر اين بايد توجه داشته كه انتصاب به يك گروه كاري سپرده شود كه هر يك از طرفين چند نفر را مامور شركت در آن مي نمايد. به هر حال معمولاً مذاكره مستقيم بهترين روشي است كه براي غلبه بر بن بست و برون رفت از آن مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين روش معمولاً ذكر مي شود چنانچه شركت دچار بن بست شد، هر يك از طرفين مي تواند يادداشتي به طرف مقابل ارسال كند و ضمن اعلان وقوع بن بست مذاكره مستقيم را خواستار شود. در اين حالت بايد طرفين نماينده يا نمايندگان مذاكره كننده خود را ظرف مدت معيني معرفي نمايند و مذاكرات آغاز گردد. اگر مذاكرات ظرف يك مدت معين به نتيجه نرسيد هر يك از طرفين مي تواند يادداشتي به طرف مقابل بدهد و خواستار خاتمه جوينت ونچر شود.
به اين ترتيب ممكن است تدابيري كه براي برون رفت از بن بست پيش بيني شده هيچ يك موثر واقع نگردد كه در اين حالت خاتمه فعاليت مشترك تنها گزينه خواهد بود. معمولاً در جوينت ونچر پيش بيني مي شود چنانچه طرفين نتوانند ظرف مهلت معيني بر بن بست غلبه كنند هر يك از طرفين مي تواند يادداشتي به طرف مقابل بدهد و خاتمه جوينت ونچر را خواستار شود. بديهي است اگر هيچ يك از طرفين چنين يادداشتي را ندهد و خواستار خاتمه جوينت ونچر نشود فرض بر اين است كه طرفين از موضع خود عدول كرده اند و حاضر به ادامه همكاري با شرايط جاري هستند. اما در صورتي كه يادداشت خاتمه جوينت ونچر ارسال شود بايد تدابيري كه از قبل براي خاتمه جوينت ونچر پيش بيني شده به مورد اجرا گذاشته شود.
بند دوم- سازوكارهاي خاتمه جوينت ونچر
بايد توجه نمود كه اگر چه فعاليت مشترك طرفين براساس انعقاد يك قرارداد بنا شده است، نمي توان و نبايد خاتمه جوينت ونچر را معادل با فسخ يا اقاله قرارداد فرض كرد . چرا كه متعاقب انعقاد قرارداد، احتمالاً ، طرفين روابطي را بين خود ايجاد نموده اند، اموالي را به اشتراك گذاشته اند، شركت يا شركتهايي تاسيس كرده اند، تعهداتي را مشتركاً پذيرفته اند … كه پيش از خاتمه و قطع رابطه لازم است تكليف همه اين امور روشن شود. به اين ترتيب صرف انحلال قرارداد جوينت ونچر به خاتمه جوينت ونچر منجر نمي شود149 و لازم است تدابيري جهت تسويه طرفين اتخاذ شود و بعد از بريدن تمام بندهاي ارتباط و تنها بعد از تعيين تكليف همه اموال و حقوق و تعهدات متقابل يا مشترك است كه مي توان قرارداد جوينت ونچر را نيز منحل نمود.150
علاوه بر اين بايد توجه نمود كه خاتمه جوينت ونچر الزاماً به معناي تعطيل فعاليت يا انحلال شركت جوينت ونچر نيست بلكه خاتمه جوينت ونچر تنها به معني پايان همكاري تجاري طرفين است اعم از اينكه يكي از طرفين به تنهايي فعاليت را ادامه دهد يا كل فعاليت به شخص ثالثي منتقل شود و يا اينكه اصلاً فعاليت به كلي تعطيل شود و شركت جوينت ونچر نيز (در صورت وجود) منحل شود.151
به اين ترتيب براي خاتمه جوينت ونچر ممكن است سه دسته تدابير مختلف در عرض هم يا در طول هم مورد استفاده قرار گيرد. در وهله اول ممكن است طرفين يكي از روشهايي را مورد استفاده قرار دهند كه نتيجه شان انتقال سهم يكي از طرفين به ديگري است كه در نتيجه انتقال گيرنده مي تواند به تنهايي فعاليت را ادامه دهد. ممكن است به جاي اين كار فروش، يا واگذاري كل فعاليت به يك شخص ثالث به عنوان اولويت دوم مدنظر قرار گيرد چرا كه اين كار نسبت به تعطيل فعاليت و انحلال مشاركت معمولاً مقرون به صرفه تر است چه ارزش و قيمت يك تجارت در حال فعاليت اصولاً بيش از ارزش مجموع اموالي است كه به آن فعاليت اختصاص يافته است.152 اما اگر اين روش هم عملي نباشد در نهايت تعطيل فعاليت و تقسيم كل اموال بين طرفين بعنوان راهكار نهايي اجرا خواهد شد. 153
اينكه براي خاتمه فعاليت چه روش يا روشهايي به كار رود بستگي به توافق طرفين دارد154 اما به هر حال علتي كه باعث خاتمه فعاليت مي شود تاثير قاطعي بر روش خاتمه خواهد داشت. چنانكه اگر يكي از طرفين به ميل خود و راساً تصميم به خروج از جوينت ونچر بگيرد روشي كه بايد اتخاذ شود متفاوت از روشي است كه متعاقب بروز بن بست اتخاذ مي گردد. و هر دو اين موارد متفاوت از وضعيتي است كه يكي از طرفين به دليلي مانند نقض قرارداد يا ورشكستگي طرف مقابل يا … حق خاتمه جوينت ونچر را پيدا مي كند. در مورد خروج يك جانبه پيشتر توضيح داده شد؛ اكنون عمده ترين روشهاي مورد استفاده براي خاتمه جوينت ونچر بخصوص در مورد خاتمه به سبب خاص و بن بست را بررسي مي كنيم.
1- خريد واخراج
ممكن است طرفين توافق كنند كه مثلاً در صورت بروز بن بست كه ناشي از عدم توافق اقليت واكثريت باشد، طرف اكثريت حق داشته باشد سهم طرف اقليت را كلاً خريداري كند و به اين ترتيب اقليت از شركت خارج خواهد شد.155
2- اختيار خريد يا اختيار فروش
ممكن است به هر دو طرف اختيار خريد داده شود. به اين ترتيب كه به محض وقوع بن بست و سپري شدن مهلتي كه در قرارداد براي مذاكره و حصول تفاهم در نظرگرفته شده، هر يك از طرفين اين حق را داشته باشد تا با دادن يك يادداشت به طرف مقابل اعلام كند كه قصد خريد كل سهم وي را دارد و در اين صورت طرف مقابل چاره اي نخواهد داشت جز اينكه سهام خود را به وي بفروشد و از شركت خارج شود. روش ديگري كه ممكن است جايگزين اين روش شود اين است كه هر يك از طرفين بتواند قصد خود مبني بر فروش كل سهم خود را اعلام كند و طرف ديگر موظف به خريد آن سهم باشد. اين روش ها چندان عادلانه نيستند چرا كه سرنوشت نهايي جوينت ونچر تنها بستگي به اين خواهد داشت كه كدام يك از طرفين زودتر يادداشت خريد (يا برحسب مورد فروش) را تسليم طرف مقابل كند.
3-روش الزام به خريد يا فروش موسوم به رولت روسي
يكي از مشهورترين و پركاربردترين روشهاي خاتمه جوينت ونچر روش الزام به خريد يا فروش يا به تعبير بسياري نويسندگان حقوقي «رولت روسي» است كه معمولاً در صورت وقوع بن بست به كار گرفته مي شود.156
در مرحله اول يكي از طرفين طي يادداشتي به طرف مقابل اعلام مي كند كه حاضر است كل سهم وي در جوينت ونچر را به قيمت مشخصي خريداري نمايد. طرف مقابل مهلت مشخصي خواهد داشت كه يا اين پيشنهاد را بپذيرد و سهام خود را به قيمت پيشنهاد بفروشد يا با يك پيشنهاد متقابل اعلام كند حاضر است سهام طرف اول را با همان قيمت خريداري كند كه در اين صورت طرف اول بايد سهام خود را با همان قيمت به او بفروشد. ضمناً اگر طرف دوم در مهلت مقرر پاسخي نداده باشد، فرض مي شود كه پيشنهاد طرف اول را قبول كرده و ملزم به فروش سهم خود خواهد بود.157

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درباره فورس ماژور، نقض قرارداد، اشخاص ثالث Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره اشخاص ثالث، شخص ثالث