منابع پایان نامه ارشد درباره سود سهام، تقسیم سود، جریان نقدی، قیمت سهام

دانلود پایان نامه ارشد

سهامی معمولا توجه به منافع سهامداران است. توجیه سیاست ثبات سود سهام نیز مستلزم نشان دادن این است که پیروی از این سیاست به منفعت سهامداران می باشد. دلایل توجیه ثبات سود سهام عبارتند از:
سرمایه گذاران ممکن است سود سهام دریافتی را صرف مخارج زندگی خود کنند که این مخارج تقریبا از یک ثبات نسبی برخوردار است. کاهش سریع سود سهام موجب بروز اختلال در وضعیت مالی سهامداران می شود و ممکن است آنان را به فروش بخشی از سهام خود ناگزیر کند.
افزایش قابل توجه سود سهام نیز موجب ایجاد وجوه نقد اضافی نزد سهامداران می شود که سرمایه گذاری مجدد آنرا ایجاب می نماید. فروش یا خرید سهام، مستلزم پرداخت حق العمل به کارگزاران و تحمل هزینه های دیگر است که در صورت ثبات پرداخت سود سهام می توان از آن پرهیز کرد.
سطح پرداخت سود سهام در دوره جاری، از دیدگاه سهامداران، متضمن اطلاعاتی درباره توان پرداخت سود سهام در آینده نیز می باشد. کاهش سود سهام از دید سرمایه گذاران به معنای انتظار مدیریت برای سود کمتر در دوره های آتی است در حالی که تغییر ندادن سود سهام، به معنای ثبات سود آوری، و افزایش سود سهام به معنای انتظارات خوش بینانه مدیریت برای سود بیشتر در دوره های آینده تلـقی می شود. از سوی دیگر شرکتی که دارای سیاست یکنواخت توزیع سود سهام نیست، اطلاعات قابل اتکایی درباره سودآوری آتی شرکت ارائه نمی دهد و در نتیجه موجب افزایش مخاطره سهام خواهد شد.
برخی از موسسات مالی که سرمایه گذاری های عمده ای در سهام شرکت ها به عـمل می آورند ممکن است بنا به الزامات قانونی سهام شرکتهایی را خریداری کنند که سابقه خوبی از لحاظ پرداخت سود سهام داشته اند. با توجه به حجم بالای سرمایه گذاری های این قبیل موسسات می توان پیش بینی کرد که میزان تقاضای آنان، بر قیمت سهام شرکت ها در بورس اوراق بهادار تأثیر قابل ملاحظه ای داشته باشد.
نسبت پرداخت سود سهام در بلند مدت
در بخش بالا، جنبه اول سیاست توزیع سود سهام، یعنی ثبات سود سهام در دوره های مختلف، مورد بحث قرار گرفت. جنبه دوم این سیاست، نسبت پرداخت سود سهام در بلند مدت است. واحدهای انتفاعی می توانند نسبت مزبور را در سطوح بالا یا پایین بدون توجه به ثبات آن در دوره های مختلف طرح ریزی کنند. اما تحقیقات انجام شده نشان می دهد که در عمل علیرغم ثبات نسبی مبلغ سود سهام پرداختی، نسبت پرداخت سود سهام شرکت های مختلف به طور چشمگیری متفاوت است. براساس تحقیقات مزبور، شرکتهای بزرگ معمولا نسبت پرداخت سود سهام بالاتری را در مقایسه با شرکت های کوچکتر و جدید نگهداری می کنند (شاملو،1389،ص28-27).
موارد درخور توجه در طرح خط مشی تقسیم سود
خط مشی تقسیم سود تعیین کننده پرداخت یا عدم پرداخت سود سهام است و درصورت پرداخت میزان سود تقسیمی و میزان باقی مانده در شرکت نیز بدان وسیله بیان خواهد شد .Record Date تاریخی است که در این تاریخ سهامدار باید مالک سهام باشد تا بتواند سود سهام را دریافت نماید.
EX-Dividend به معنی قبل از تاریخ ثبت شده جهت دریافت سود است فروش سهام به صورت ex-dividend به معنی فروش آن قبل از Record Date می باشد و لذا خریدار آن، سود سهامی دریافت نمی نماید. Paymet Day تاریخ پرداخت سود سهام به دارندگان Record می باشد. علت توجه به سود سهام، اثر آن بر قیمت سهام شرکت است. در کوتاه مدت، افزایش سود سهام منجر به افزایش قیمت آن می گردد. در بلند مدت، افزایش سود سهام، شرکت را از منبع وجوه کافی، جهت سرمایه گذاری مجدد، محروم می نماید، و لذا رشد شرکت محدودتر شده و قیمت سهام کاهش خواهد یافت. یکی از وظایف مدیر مالی تعیین خط مشی تقسیم سود بهینه است به نحوی که ارزش شرکت(قیمت سهام) را حداکثر نماید.( نیکومرام و دیگران ، 1388)1
عوامل موثر بر سیاستهای تقسیم سود
شرکت ها برای تعیین میزان سود تقسیمی خود علاوه بر در نظر گرفتن موارد قانونی، عوامل و محدودیتهای دیگری را نیز باید مدنظر قرار دهند که مهمترین آنها عبارتند از:
1. وضعیت نقدینگی
از آنجا که سود نقدی مبین خروج وجوه از شرکت است، هر چه وضعیت نقدینگی شرکت بهتر باشد، شرکت توانایی بیشتری در پرداخت سود خواهد داشت. وجود سود به تنهایی دلیلی برای تقسیم آن نیست بلکه باید نقدینگی کافی نیز وجود داشته باشد. بنابراین شرکت ها سود تقسیمی خود را کاهش می دهند یا برای رفع سوء تعبیر سهامداران که این کاهش را نشانه عدم سود آوری شرکت تصور نکنند، از موسسات تأمین مالی استقراض کرده و سود را در سطح قبلی نگه می دارند. شرکتی که سود آور و در حال توسعه است، چون وجوه نقد خود را در دارایی های ثابت و جاری دایمی به کار می برد، ممکن است نقدینگی کافی نداشته باشد.
2. دسترسی شرکت ها به بازارهای پول و سرمایه
هرچه توانایی شرکت ها در گرفتن وام و تأمین وجوه از طریق بدهی بیشتر باشد، انعطاف پذیری آنها در پرداخت سود سهام بیشتر خواهد بود. توانایی گرفتن وام، ممکن است به شكل توانایی شرکت در صدور اوراق قرضه و مراجعه به بازار سرمایه نیز باشد. هرچه شرکت بزرگتر و سازمان یافته تر باشد، دسترسی بیشتری به بازارهای سرمایه دارد. با دسترسی به وجوه حاصل از طریق بدهی، مدیریت ممکن است نگرانی کمتری در مورد تأثیر پرداخت سود سهام بر نقدینگی شرکت داشته باشد (برهانی، 1387،13)2.

3.محدودیت های قراردادهای استقراض
معمولاً محدوديت هايي توسط وام دهندگان در مورد توزيع سود بين سهامداران به مورد اجرا گذاشته مي شود تا توانايي شرکت را در پرداخت اقساط وام هاي خود بالا ببرند.
يکي از محدوديت های متداول اين است که پرداخت سود سهام را منوط به تحصيل سود پس از تاريخ استقراض مي کند و تنها از محل اين سودها است که ميتوان سود سهام را پرداخت کرد. محدوديت ديگري که در قراردادهاي سهام ممتاز اعمال مي شود اين است که در صورت قابل انباشته بودن سود سهام ممتاز، نمي توان هيچ گونه سودي به سهامداران عادي پرداخت کرد، مگر اينکه سود سهام ممتاز دوره جاري و سود سهام ممتاز معوقه دوره هاي قبل کلاً پرداخت شده باشد. (همان منبع ، 14)قراردادهاي وام از دو جهت بر تصميم مديران براي پيشنهاد تقسيم سود موثر است:
الف- رعايت نسبت هاي مالي مندرج در قراردادهای وام و پيوستهاي آنها.
ب- الزام به باز پرداخت اقساط وامها در سر رسيد مقرر.
در بسياري از قراردادهاي وام ، وام دهنده به خاطر تضمين بازگشت وام، رعايت مواردي را براي وام گيرنده، در قراردادهاي وام اجباري مي نمايد. مثلاً:
– وام گيرنده مجبور به رعايت نسبت هاي حداقل مالكيت، جاري و يا سرمايه در گردش شود.
– مجاز به تقسیم سود سال هاي قبل بدون موافقت قبلي وام دهنده نباشد.
از سوي ديگر، پرداخت اقساط وام ها، به نقدينگي و تصميم هاي آتي مديران در فعاليت هاي جاري واقعي آنها، بسيار موثر است، اين اقساط گاه بسيار سنگين و گاه بازپرداخت آنها مستلزم برنامه ريزي اساسي نقدينگي است. معمولاً يكي از منابع تامين پرداخت اقساط، سود نقدي شركت است و چنانچه قسمت عمده سود بين سهامداران تقسیم گردد، مديران ممكن است ناگزير به صدور سهام و يا اخذ وام هاي سنگين تر و يا حذف برنامه هاي توسعه آتي خود به جهت رعايت پرداخت اقساط وام ها گردند. در اين موارد نيز جداول نقدينگي كه با عنايت به راه حلهاي مختلف تهيه شده باشد بسيار مناسب است (اسلامي بيدگلي ، 1370 ، ص20-14).
4.محدودیت های قانونی
بر اساس قوانین برخی کشورها، پرداخت سود سهام نمی تواند از مبلغ سود انباشته به علاوه اندوخته های مجاز و مبلغ صرف سهام، تجاوز کند. به بیانی دیگر، اگر خالص داراییهای شرکت بیش از مبلغ اسمی کل سهام منتشر شده آن نباشد، نمی توان سود سهام پرداخت کرد. در ایران بر اساس ماده 140قانون تجارت مصوب 1347، پرداخت سود سهام عادی (که حداقل10درصد سود خالص شرکت است) تنها از محل سود قابل تقسیم مجاز است. سرمایه شرکت ها و اندوخته های آنها را، می توان به عنوان یک حاشیه ایمنی، جهت حفظ منافع اعتباردهندگان آن تلقی کرد. (شاملو،1389،ص30)1.
5 .سود آوری و فرصتهای سرمایه گذاری
چنانچه واحد تجاری نتواند وجوه در دسترس را به نحوی سود آور سرمایه گذاری کند، می تواند جریان نقدی آزاد را به مصرف توزیع سود سهام برساند.
از سوی دیگر در صورت موجود بودن فرصتهای سـرمایه گذاری سود آور، می توان از تقسیم سود خودداری نمود. در برخی از شرکت های در حال توسعه که فرصت های سرمایه گذاری سود آوری وجود دارد، معمولا از پرداخت سود سهام خود داری می شود. در برخی موارد، تأمین مالی پروژه های سرمایه گذاری، از محل سود (تأمین مالی داخلی) بر پرداخت سود سهام، و تأمین مالی از طریق انتشار سهام یا اوراق قرضه، ترجیح داده می شود. زیرا سهامداران ممکن است سود سرمایه ای حاصل از افزایش قیمت سهام را بر دریافت سود نقدی سهام ترجیح دهند (برهانی، 1387،13)2.
6 . مالیات
در بسیاری از کشورها نرخ مالیات بر درآمد سود سرمایه ای و سود سهام یکسان است و کل سود سهام در یافتی توسط اشخاص، در سال دریافت مشمول مالیات می شود، اما مالیات بر درآمد سرمایه ای، در سال فروش سهام، قابل پرداخت خواهد بود، لذا شرکتها باید سیاستی اتخاذ کنند که حداقل بار مالیاتی را برای سهامداران داشته باشد.
7. نیاز سهامداران
سیاست تقسیم سود و تغییر آن می تواند حاوی اطلاعاتی برای سـهامداران باشد. سرمایه گذاران با توجه به سلیقه خود ،سهام شرکتی را خریداری می کنند، که سیاست تقسیم سود آن را قبول دارند. میزان سود سهام پیشنهادی هیأت مدیره معمولا حاوی اطلاعاتی در خصوص انتظارات مدیران در مورد سودآوری آتی شرکت است. بدیهی است اگر مدیریت شرکت در صدد بر آید تا میزان سود پرداختی را افزایش دهد، در واقع مدعی است که قدرت سود آوری شرکت افزایش یافته است. (شاملو،1389،ص30).3
8. چرخه عمر محصول
مدیران بنگاه های اقتصادی بدون توجه به چرخه عمر محصول، نمی توانند راهبردهای مالی خود را تنظیم کنند. از این رو راهبردهای مالی در چرخه عمرمحصول هم از طرف مالکان شرکت و هم از طرف مدیران، برای حد اکثر کردن ارزش شرکت بسیار مهم می باشد.
چرخه عمر محصول به ترتیب دارای چهار مرحله می باشد: الف) کودکی: عامل کلیدی در مرحله کودکی، تحقیق و توسعه و مطالعات بازار برای محصول جدید است. جریان نقدی در مرحله کودکی منفی می باشد، که این امر بیانگر این موضوع است که جریان نقدی خروجی بیشتر از جریان نقدی ورودی است. ب) مرحله رشد: جریان نقدی در مرحله رشد به توازن می رسد. ج) مرحله بلوغ: جریان نقدی در مرحله بلوغ تثبیت می شود. د) مرگ: در مرحله مرگ جریان نقدی ورودی و خروجی تواماً کاهش می یابد و به توازن می رسد.
در مرحله کودکی به دلیل منفی بودن جریان نقدی منطقی به نظر نمی رسد که سود تقسیم شود و اگر سودی تقسیم شود دوباره باید به همان میزان از طریق افزایش سرمایه تأمین مالی شود. در مرحله کودکی سرمایه گذاران به دنبال عایدات سرمایه ای بوده و نه تقسیم سود، و لذا در مرحله کودکی سودی تقسیم نمی شود. در مرحله رشد نیز، از سیاست تقسیم سود انبساطی استفاده نمی شود، زیرا شرکت دارای فرصتهای سرمایه گذاری است و در مرحله بلوغ، واحد تجاری، دیگر فرصتهای سرمایه گذاری نداشته، لذا در مرحله بلوغ از سیاست تقسیم سود انبساطی، استفاده می کند. در مرحله مرگ نیز باید کل سرمایه صاحبان سهام به آنها بازگردانده شود.( ساربانها، محمد رضا،1382)1
دلایل تمایل سهامداران به دریافت سود سهام بصورت نقدی
1- کاهش عدم اطمینان: وعده سود سرمایه یا توزیع درآمد در آینده، عدم اطمینان بیشتری را برای سرمایه گذاران در مقایسه با توزیع مستمردرآمد ایجاد می کند. پرداخت سود سهام مستمر نمایانگر ارزش فعلی جریان نقدی برای سرمایه گذاران است و بدین ترتیب عایدی هرسهم سهامداران تحت الشعاع مشكلات مالی یا عملیاتی شرکت قرار نخواهند گرفت و موجب افزایش اطمینان سرمایه گذاران فعلی است.
2- قدرت مالی شرکت: اعلام وپرداخت سود سهام نقدی نشانگر ثبات واستحکام نقدینگی شرکت در شرایط مطلوب است. زیرا برای پرداخت سود سهام به وجه نقد نیاز است که این نقدینگی باید

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه با واژگان کلیدی علوم قرآن، فرهنگ اصطلاحات، ناصر خسرو، خاورشناسان Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره سود سهام، قیمت سهام، واحدهای تجاری، ارزش بازار