منابع پایان نامه ارشد درباره زنان و دختران، رفتار انسان، انسان سالم، نقض حقوق

دانلود پایان نامه ارشد

سده 19 و 20 و21 جنگ ها اين نقش را به عهده گرفته اند لذا جهت دست يابي به اهداف وسيله ها توجيه مي شوند. به همين منظور منكوب نمودن ، تسلط بريك سرزمين يا ملت ، بدست آوردن منابع زير زميني يا روي زميني ممالك وسرزمين هاي ديگر هرگونه اقدامي قابل قبول و پذيرفتني بوده است. لذا گلوله باران بي رحمانه شهرها ، آتش زدن خرمن ها و مزارع ، مسموم نمودن رودخانه و نهرهاي مورد استفاده و… همه از انواع عملكردها در خلال جنگ جهاني اول مي باشد اذهان بشريت هنوز آن خاطرات تلخ را از ياد نبرده كه سربازان آلماني يا ژاپني به محض ورود به يك شهر يا روستا غارت و چپاول را شروع مي نموده و مردم بي گناه را در يك مكان تاريك و نمور زنداني و به زنان و دختران تجاوز مي كردند و معترضين را درجلوي چشم همگان به شكل فجيع وغير انساني مي كشتند ، آلوده كردن آب آشاميدني مردم تحت محاصره از بديهي ترين اقدامات بود ، آتش زدن غلات ، مزارع دشمن از ابتدايي ترين اعمال جهت تسليم شدن حريف محسوب مي گشت، عدم اجازه رسيدن آذوقه به محل محاصره شده وتلف شدن مردم مورد محاصره كاملاً طبيعي وازكارهاي جاريه بود دريك جمله هراقدام ممكن وهرعمل زشت وقبيح جهت سركوب نمودن ، تسليم دشمن، مباح و مجاز و جزء دستورات صادره محسوب مي‌گشت ، هرمانع و رادعي به شدت و به هرشكل ممكن از سر راه برداشته مي شد.
تاريخ بشر ، حمله مغولان به ايران و سرزمين هاي ديگر و كشتار دسته جمعي جوانان را از ياد نبرده است در مستعمرات انگلستان ، افريقا ، در اشغال كشورهاي بلوك شرق توسط تزار ، درجنگ دولت عثماني با ارمني ها جنايات عديده اي توسط طرفين جنگ اعمال گرديد كه هرورق و هرعمل صورت گرفته خنجري است بر پيكر انسانيت . مردم آگاه و خردمند جامعه هنوز اقدامات بسيار رذيلانه فرانسه در اشغال الجزاير و كشتار بي رحمانه و دسته جمعي اسرا را به ياد دارند ، جوخه هاي اعدام قرون وسطايي در قتل ‌عام زندانيان جنگي درقلب اروپا را به خاطر دارند هرچند جامعه جهاني آن روزگار در تلاش و تكاپو جهت انتظام بخشيدن و تعيين حقوق اسيران جنگي در قوانيني از قبيل معاهدات و كنوانسيون هاي 1899 و1907 لاهه اقدامات ارزنده اي را شكل داده بود اما اين اقدامات در وهله ي اول كافي وتمام نبود، درثاني جنبه الزام آورنداشت بلكه بستگي به ميل واراده دارنده اسير بود كه چگونه و به هر نحو بخواهد عمل نمايد .
نارسايي ها، زير پا گذاشتن حقوق اسيران و رفتارهاي بسيار خشن قرون وسطايي به اسيران جنگي ازسوي خيلي از كشورهـا به خصوص آلمان هيتلري باعث شد، «كه درقـرن نوزدهم يعني1921، در دهمين كنفـرانس بين المللي صليب سرخ در ژنو توصيه گرديد كه كنوانسيوني در مورد اسيران جنگي وتعيين حقوق و تكاليف آن ها و همچنين ضمانت هاي اجرايي آن تنظيم گردد . درسال 1929 حكومت سوئيس كنفرانس ديپلماتيكي در ژنو به منظور قبولاندن يك كنوانسيون به كشورهاي شركت كننده و يا ساير كشورهاي ديگر در مورد اسيران جنگي منعقد، و به همين منظور پيش نويس كنوانسيون مدنظر را تهيه و در اختيار آنان قرار داد كه توسط كميته بين المللی صليب سرخ تصويب شد و درآن خاتمه بخشيدن به بازداشت اسيران جنگي و رهايي آنها از مهمترين آثار يك معاهده ، صلح بين كشورهاي متخاصم محسوب شده بود. ليكن بدين معني نبود كه با انعقاد صلح تمام اسيران جنگي به فوريت آزاد و به مملكت متبوعشان برگردند، ليكن ماده 75 كنوانسيون 1929 ژنو ، فقط بدين معني بود كه بازگردانيدن اسيران جنگي در زودترين زمان ممكن بعد از انعقاد صلح به اجرا درآيد»1 . درحقيقت جامعه جهاني وكشورهاي عضو يك گام به جلوتر برداشته و معاهدات 1899و1907 را تكميل تر مي نمودند. در مورد انعقاد قرارداد يا معاهده ترك مخاصمه ،كنوانسيون 1929 مقرر داشت كه معاهده ترك مخاصمه بين طرفين بايد در اصول و مقررات خود حاوي موادي باشد كه تعيين تكليف اسيران همچنين رهايي و بازگشت آنان را دربرگيرد همچنين مقرر نمود كه اگر طرفين تنظيم كننده و امضا كننده پيمان صلح، به دلايلي از انجام آن سرباز زدند ، يابه طور سهوي فراموش كردند بايد موافقت نامه جداگانه اي درخصوص اسيران منعقد و درآن بازگشت هرچه سريعتر و با كمترين تاخير اسيران جنگي را عملي وممكن سازند. البته چنين رويه اي پيش ازاين هم وجود داشت ، كما اين‌كه در ترك مخاصمه «اولم»2 رهايي همه اسيران جنگي دوطرف توسط طرفين بدون قيد وشرط پرداخت فديه مقرر شده بود . يا درترك مخاصمه «مالمو»3 بين طرفين توافق شد كه همه اسيران جنگي آزاد شوند . همچنين در موافقتنامه ترك مخاصمه اي كه درسال 1814 بعد از اولين سقوط ناپلئون بين كشورهاي ذي‌نفع منعقد گرديد بر بازگشت تمامي اسيران جنگي فورا و بدون هيچ قيد و شرط وتاخيري به ممالك متبوعه خويش توافق و براي اين منظور و اجراي توافقات حاصله تعيين كميسيون رهايي مقرر گرديد .
به هرحال ، طبق اصول ومقررات كنوانسيون 1929 مقررشده بود كه اسراي جنگي بايد فقط بعد از منعقد نمودن پيمان صلح بين طرف هاي درگير بازگردانده شوند (يعني هنگامي كه معاهده صلح منعقد مي شود، يا شايد هنگامي كه به مرحله اجرا درمي آيد ) و اين وضعيت مي توانست سال هاي طولاني ، حتي بعد از خاتمه و پايان درگيري و نبرد واقعي استمرار و دوام يابد . پروفسور «فن ويك» دربررسي آثارختم جنگ به دنبال انعقاد معاهده صلح ، به آزادي اسيران جنگي اشاره مي نمايد واين نكته رامتذكر شده ومي‌افزايد كه دولت نگهدارنده و دارنده اسير براي اجتناب از آثار غير مستقيم آزادي اسيران ، در برقراري صلح ، شروط و قيدي را تعيين مي نمود. كه منجر به هرچه ديرترآزاد شدن اسيران مي گرديد . مواد كنوانسيون 1929 در بيشتر موارد وهرمساله اي كه آزادي اسيران درآن مطرح بود. بكارگرفته شد، ليكن كارآيي وتاخير عملي وعيني خود را نشان داد . با وجود اين درحين عمل به مواد كنوانسيون كاملا آشكارگرديد كه در بسياري نكات به تجديد نظر واصلاح نياز دارد . درشيوه وروش جنگ ها ، ابزار وسلاح هاي جديد و نتايج حاصله ازجنگ ها ي حادث شده ، حتي شرايط زيستن مردم و پيشرفت هاي اجتماعي و فرهنگي تغييراتي مهم وگسترده به وجود آمده بود لذا ضرورت توجه بيشتر به اسير جنگي كاملاً احساس مي شد.
هر چند كه اقدامات خوب و قراردادهايي بهتر از زمان هاي دور درخصوص حمايت از زندانيان جنگي و نحوه رفتار با ‌آنان به تصويب كشورها رسيده بود و موضوع اسيران جنگي و توجه به آن ها در اذهان عمومي و افكار سياستمداران جا افتاده بود ليكن نقض حقوق و زير پاگذاشتن قرادادها و مقررات اسيران ادامه داشت به خصوص در زمان جنگ كه مي توان گفت در برخي از موارد نسبت به قبل شدت يافته بود .
دراردوگاه «بوخن والد» كه آلماني ها جهت زندانيان جنگي درست كرده بودند تعدادي از ماموران S S در انتظار زندانيان مي ماندند و هرموقع كه يكي از زندانيان به آن اطاق هدايت مي شد اين ماموران به وسيله طناب هاي محكم و از پيش آماده آنان را يكي يكي خفه و با همان طناب به قلاب هاي تعبيه شده در اطاق آويزان مي كردند . به گفته يكي از شاهدان عيني :
«هنگام حضور ما نفراتي از قلاب آويزان بودند ، بقيه را برده بودند ،‌ يكي از آن ها هنوزتكان مي خورد در اين لحظه يكي از ماموران S S با چكش چوبي مخصوص محكم بر سر وي كوفت ، چكش را به ما نشان دادند آثار خون روي آن نقش بسته بود . اجساد اين افراد درگروه ها ي هيجده تايي به وسيله آسانسور الكتريكي به كوره هاي آدم سوزي منتقل مي شد ظرفيت اين كوره حدود دويست نفر بود ، صدوبيست نفر از اين اجساد مربوط به قربانيان آزمايش هاي پزشكي و بقيه حدود شصت تا هشتاد نفر از زندانيان همين اردوگاه بودند «بوخن والد» نه فقط محلي براي نمود سبعيت انسان، بلكه نبردگاه دو دنياي مختلف بود نمايندگان دنياي اول نگهبانان و جلادان بودند و دنياي طرف مقابل هيچ نداشت در اردوگاه پوخن والد مثل اردوگاه مرگ «باتهاوسن» نبود اما بعضي روزها تعداد قربانيان آن به دويست نفر مي رسيد ، كشته شدن يا زنده ماندن ، شايد درهيچ دوره تاريخي اين قدر راحت وكوتاه و بدون هيچ دليلي انجام نگرفته بود ، تنها سيستم وروش براي كشتن اسرا ، فقط ميل وخلق وخوي جلادان بود . هيچ دليل منطقي يا عقلاني براي انتخاب روش اعدام توسط اين يا آن جلاد وجود نداشت جلادان خودقبلا در مشاغل مختلفي بودند ، كارگرحمل ونقل ، بخاري پاك كن ، رفتگر و… اما يك چيز درهمه ي آن‌ها مشترك بود يا حداقل بعدها به اين نتيجه رسيده بودند ، آن هم ميل به كشتن ، اين وضعيت باعث شده بود تابقيه زندانيان آنچه درتوان دارند براي كارسخت بروزدهند»1.
«ناقل مي گويد فيلم ها يي راديدم كه در آن بولدوزري كوهي از لاشه ها و اجساد انسان ها را در حالي كه امحا و احشا بعضي از آن ها بيرون زده و درهم ريخته بود به طور منظمي جابه جا مي كرد . انبوهي از موهاي سر ، كوهي از دندان ها و فك ها ي زندانيان ، تعدادزيادي كفش كه كاملا منظم و با دقت جدا وجمع آوري و اسامي تمامي آن ها با دقت فوق العاده زيادي درليست هاي جداگانه ثبت شده بود . در كنار تيرهاي برق تعدادي اسكلت آويزان بودند ومرتب تكان مي خوردند . مرگ از طريق الكتريسيته بدن آن ها را سياه كرده و پر از زخم ها ي چركين بود. در اردوگاه بچه ها به صورت خاموش راه مي‌رفتند . نگاه خاموششان به روبرودوخته شده بود همه آن ها ازسرنوشت خود مطمئن بودند. در جاي ديگر ذكر مي كند كه« كشتن زندانيان جنگي در بين كاپوها يك افتخار و امتياز محسوب مي شد. به طور مثال يكي از قسي القلب ترين شكنجه گرهاي اردوگاه بوخن والد شخصي بنام ‹‹ زافسن هاوس ›› بود مردي كه حدود صد نفر را بادست هاي خودش كشته بود. و از اين قبيل جانورهايي كه به هيچ كس رحمي نمي كردند. كاپوها نگهبانان زندان و اسيران جنگي بودند چه كاپوهایي كه نژاد آلماني داشتند يا كاپوهايي كه از مليت خود اسيران بودند دركناراين همه آزار و اذيت هاي دهشتناك بعد ديگري نيز مطرح بود يعني انجام انواع آزمايشات پزشكي وتست آمپول ها و واكسن ها ي گوناگون بر روي اسيران جنگي از اقدامات جاريه دراردوگاه ها بود چه در آلمان ، ژاپن ، روسيه و… . يكي از پزشك نماها در اردوگاه پوخن مي گويد : براي آزمايش هرداروي جديد مثل آمپول كلرو پترس به بيست نفر ازآنان (اسيران) احتياج داشتيم ‌، سن وسال و جنسيت آن‌ها مهم نبود مهم تعداد بود ، چه درتعداد كم احتمال داشت نتيجه آزمايشات مارابه انحراف بكشاند وسعي مي كرديم سالم ترين اسرا انتخاب شود چون فقط يك انسان سالم مي تواند در تمام ابعاد پزشكي مورد آزمايش قرار گيرد و مسلماً مدت زمان بيشتري طول مي كشد. انجام آزمايشات گوناگون از قبيل تزريق آمپول هاي حاوي تيفوس ، كلرويترس ،‌ وبا و… ديدن نتيجه آن از جمله اقداماتي بود كه بر روي اسيران نگون بخت و در اردوگاه هاي كار اجباري صورت مي گرفت»1.
اين قبيل اعمال در حالي بر اسيران تحميل مي شد كه ماده 48 كنوانسيون 1929 ژنو مقرر مي داشت كه با اسيران جنگي بايد رفتار انساني شود و يا ماده 506 كنواسيون مذكور مقرر كرده بود كه اسيران جنگي فقط بايد در محل هايي مشغول به كار گمارده شوند كه نكات بهداشتي در آنجا به طور كامل رعايت شده باشد، لذا نمي توان اسيران جنگي را وادار كرد كه به كارهاي خطرناك و غير بهداشتي بپردازند. و يا ساير موارد حقوق موضوعه در كنواسيون 1929 كه خيلي كم به آن توجه شد از سوي كشورهاي امضاء‌ كننده معاهده رعايت نگرديد.
كنواسيون 1929 ژنـو در خصوص چگونگي رفتار بـا اسيران و مجـروحان جنگ ‍‹‹ شرط الزام بنا بر اصل توافق ››‌ را ناديده گرفته بود، ولي بعداً از سوي ديگر دولت ها با افزودن قيود احتياطي به هنگام تصويب و امضاء ،‌ شرط امضاء‌ يا تصويب پروتكل 1929 ژنو در خصوص ممانعت از كاربرد گازهاي سمي افزودن شرطي متذكر شوند كه التزام آن ها در مقابل تمام دول متخاصم غير عضو پروتكل كه نيروهاي مسلح يا متحدان آن ها از پذيرش مقررات تجديدي منظور شده در پروتكل سر باز مي زدند،‌ از بين خواهد رفت بدين صورت در جنگي كه بسياري درگيرند تنها عمل يك غير متعاهد ولو بسيار كوچك مي تواند سايرين را از رعايت بسياري از قيود برهاند. «حذف تكيه مسئله التزام تنها بر اصل توافق در اغلب

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درباره حقوق انسان، دوران باستان، رفتار انسان، قرن نوزدهم Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره سازمان ملل متحد، سازمان ملل، قوه قاهره