منابع پایان نامه ارشد درباره حمل و نقل

دانلود پایان نامه ارشد

تنظيم ميشود که بخش زيادي از کل هزينه هاي شبکه راهها را بپوشاند. هر چند که در بيشتر موارد اين پوشش بيشتر از 10% نيست اما در کشور ژاپن با استفاده از همين سياست حدود 20% از کل هزينهها پوشش داده ميشوند(پژوهشکده حمل و نقل،1389).
مساله اي که وجود دارد اينست که خود جمع آوري عوارض در سطح راهها بسيار پر هزينه است و ممکن است در راههاي کم ترافيک نتوان با درآمد حاصله حتي هزينه هاي جمع آوري عوارض را پوشش داد. بنابر تحقيقات صورت گرفته در راههاي کمتر از 5000 تردد در روز استفاده از سيستمهاي مدرن جمع آوري عوارضمقرون به صرف نيست. علاوه براين عدم استفاده از تجهيزات مدرن جمع آوري عوارض به طور دستي خود باعث تاخير در حرکت وسايل ميشود و علاوه بر آثار ترافيکي و تاخير زماني، هزينه هاي خارجي زياد را به وجود مي آورد. استفاده از تجهيزات الکترونيکي براي جمع آوري عوارض از طريق تجهيزات شناسايي خودکار وسيله نقليه توانسته است بسياري از اين مشکلات را بر طرف کند. اين روشها در کشورهاي نروژ، سنگاپور و هنگ کنگ با موفقيت بسيار بالايي بکار رفته اند.

5-7-2- روش هاي مستقيم

روش هاي مستقيم به دو دسته بزرگ ثبت خارج از وسيله120 و ثبت روي وسيله121 تقسيم مي شوند. در روش ضبط خارج از وسيله، همانند شارژ هزينه هاي تلفن، گاز و برق؛ شارژ اصلي خارج از وسيله نقليه پايش122 مي شود، حتي اگر در حالت اسکن اتوماتيک دستگاه فرستنده روي وسيله نقليه نصب شده باشد. از سوي ديگر در روش ثبت روي وسيله، شارژ واقعي با استفاده از کنتورهاي اتوماتيک، همانند تاکسي متر و کارت هاي تلفني؛ روي خود وسيله نقليه ثبت مي شود. همه روش هاي ثبت خارج از وسيله بر قيمت گذاري نقطه اي مبتني هستند در حاليکه روش هاي ثبت روي وسيله، هم بر قيمت گذاري نقطه اي و هم قيمت گذاري پيوسته قابل بکارگيري هستند . قيمت گذاري نقطه اي به قيمت گذاري اطلاق مي شود که وسيله در هنگام گذر از نقاط خاصي که مخصوص شارژ کاربران در نظر گرفته شده اند، مانند ايستگاهها يا باجه هاي عوارضي؛ شارژ مي شوند. از سويي ديگر، قيمت گذاري پيوسته به روش هاي گفته مي شود که زمان سفر يا مسافت طي شده توسط وسيله بين دو نقطه شارژ اندازه گيري مي شودپژوهشکده حمل و نقل،1389).

5-7-2-1- ثبت خارج از دستگاه

در روش ثبت خارج از دستگاه به سه روش مي توان شارژ را انجام داد:
– شارژ دستي به صورت مجوز ورود به بخشي از راه از طريق باجه هاي عوارض
– اسکن اتوماتيک از طريق تکنولوژي شناسايي خودکار وسيله نقليه123 که به جمع آوري الکترونيکي عوارض124 يا گاهاً به مديريت الکترونيکي عوارض و ترافيک125 نيز معروف است.
– ترکيبي از اسکن دستي و الکترونيکي
جمع آوري دستي و الکترونيکي عوارض جزو روش هاي قيمت گذاري نقطه اي محسوب شده و لذا هزينههاي عملياتي آنها در مقايسه با روش هاي قيمت گذاري پيوسته کمتر است. اخذ الکترونيک عوارض يکي از زمينههاي برنامه سيستمهاي هوشمند حمل ونقل است که نياز به ارائه اطلاعات جديد زيادي در خصوص مزاياي آن ندارد. مزاياي آن به خاطر تأثير بر هزينه امور اداري مديريت و جمع آوري عوارض به اثبات رسيدهاند. ثابت شده است که با اجراي اين پروژه زمان تأخير کاهش يافته و ظرفيت پذيرش محلهاي اخذ عوارض افزايش مييابد. بنابراين بسياري از گزارشهاي اخير در مورد ETC بر افزايش دقت سيستم و کاربردهاي شناسايي خودروها تمرکز دارند. تکنولوژيهاي موجود ميتوانند خودروها را در حال حرکت و با دقت بسيارزياد تشخيص دهند. در نتيجه ظرفيت پذيرش به حداکثر رسيده است و تأخيري که در محلهاي اخذ عوارض پيشميآيد نيز کاهش يافته است.
مشخص شده است که در محلهاي اخذ عوارضي که از روش الکترونيک استفاده مي کنند ميزان انتشارگازهاي آلاينده و زمان تأخير کاهش يافته، ظرفيت پذيرش افزايش مييابد و در هزينه هاي عملياتي صرفه جوئي ميشود. اهداف اصلي از برپايي سيستمهاي ETC عبارتند از:
کاهش ترافيک در ايستگاههاي عوارضي و کاهش ميزان آلودگي هوا و مصرف سوخت
دستيابي به يک سطح قابل قبول خدمات به مشتريان
افزايش کيفيت جمع آوري داده ها و دستيابي به اطلاعاتي که در حال حاضر وجود ندارد
کاهش هزينه هاي سربار اخذ عوارض
مزاياي اصلي سيستمهاي ETC عبارتند از:
کاهش هزينه مشتريان در مصرف سوخت
کاهش ميزان يارانه پرداختي دولت براي سوخت
کاهش ميزان آلودگي هوا

9-7-2-2- شارژ دستي از طريق باجه هاي عوارض

شايد اولين ساده ترين مکانيزمي که براي شارژ کاربران به ذهن م يرسد، استفاده از باجه هاي عوارض باشد. اينروش، روشي جا افتاده و قابل مديريت است که عموماً براي عوارض راهها، تونل ها و پل ها بکار مي رود. اما شارژ دستي داراي بازدهي خيلي پايين است تقريباً بين 350 تا 400 وسيله در ساعت توسط هر باجه قابل شارژ است (Ardekani,1991). بنابراين براي جلوگيري از تشکيل صف هاي طولاني در راههاي پرتردد لازم است از چندين باجه استفاده کرد کهآنهم به نوبه خود هم به نيروي کار بيشتر و هم به مکان و تاسيسات بزرگتر نياز دارد و در نتيجه هزين ههاي عملياتي آن بالا مي رود. اما بهرحال اين روش به دليل توقف هر چند کم وسايل نقليه عبوري هزينه هاي خارجي بيشتري را به دليل اتلاف زمان به اجتماع تحميل مي کند. در بعضي موارد به دليل صف هاي طولاني توقف بطول مي انجامد و آثارآن در بزرگراهها شلوغ واقعاً چشم گير است. علاوه بر هزينه هاي خارجي، توقف و شروع به حرکت وسايل سنگينآسيب هاي زيادي به راه مي رساند و در نتيجه هزينه هاي نگهداري و تعميرات راه را افزايش مي دهد. بطور کلي به دليل اين معايب و همچنين افزايش ريسک تصادفات و آلودگي ها در محوط ه ايستگاههايعوارضي، عدم کنترل مالي بر صندوق ها درآمد عوارض و حمل سکه و پول از مکاني به مکاني ديگر، در کشورهاي توسعه يافته توجه کمتري به اين روش مي شود. تاکنون موارد زيادي از رسوايي ها مالي در عوارض و دستبرد اپراتورهادر وجوه عوارض در بسياري از کشورها گزارش شده است. با توجه به اين موارد و اينکه تنها روش شارژ کاربران راههم اکنون در کشور ما همين روش است، نياز است در مورد آن تجديد نظرهايي شود.
علاوه بر روش دستي و استفاده از اپراتور، در بعضي کشورها از دستگاههاي سکه اي و دستگاه خرد کردن پولبه سکه استفاده مي شود. اين روش هزينه اپراتورها را حذف کرده اما در مورد توقف و استارت مجد وسايل نقليه بهبودي حاصل نمي کند. بنا به کارايي اين سيستم اندکي بالا مي رود و تقريبا 400 وسيله در ساعت شارژ مي شود.يکي از معايبي که به اين روش وارد است اين است که از هر باجه تنها يک نوع وسيله نقليه قابل عبور است و لذا بايدبه تعداد دسته هاي وسايل نقليه که داراي هزينه شارژ يکسان هستند، باجه داير کرد. اين کار باعث پيچيدگي کار و سردرگمي رانندگان مي شود و در صورت اشتباه وارد شدن به باجه مناسب، زمان نسبتاً زيادي صرف بازگشت و وارد شدنبه باجه مناسب مي شود و باعث بهم خوردن نظم باجه ها مي شود(پژوهشکده حمل و نقل،1389).
روش ديگر، استفاده از برگه ها کاغذي يا کوپن است که قبلاً دارندگان وسيله نقليه بايد آنها را تهيه کنند و درهنگام عبور به دستگاه مورد نظر وارد کنند. مزاياي اين روش همانند روش سکه اي است اما اين روش دو عيب بزرگدارد. يکي اين که هزينه چاپ کوپن ها است که معمولاً قابل ملاحظه است و ديگري احتمال فريبکاري و تقلب درکوپن ها است. البته عيب دوم با استفاده از تجهيزات جانبي قابل پيشگيري است اما مستلزم صرف زمان بيشتري درجلو باجه است. بر اساس نتايج بررسي 5 سيستم کوپني در کشور آمريکا، هزينه در ازاي هر تراکنش بين 18.4 تا 42.4 سنت آمريکايي در سال 1986 بوده است (Wustefeld,1998).
با اينحال اگر سيستم عوارض دستي براي دوره زماني بلند مدتي نصب شده باشد، هزينه هاي تراکنش وسرمايه اي آن در طول زمان سرشکن شده و در صورت صرفنظر از هزينه هاي خارجي، به دليل انعطاف زياد ناشي ازحضور اپراتور، در بسياري از موارد داراي اثربخشي هزينه اي بوده و لذا قابل بکارگيري است.در حال حاضر در کليه آزادراههاي کشور که در آنها عوارض اخذ ميشود از اين روش براي شارژ کاربرانآزادراه استفاده ميشود. به دليل ناکارآمدي اين سيستمها و هزينههاي بالاي تراکنش، بعضاً شاهد تشکيل صف هايطولاني در نزديکي محل اخذ عوارض در اين آزادراهها هستيم.

5-7-2-3- اسکن اتوماتيک از طريق تکنولوژي شناسايي خودکار وسيله نقليه

دومين مکانيزم شارژ مستقيم کاربران بر اساس ثبت خارج از وسيله، اسکن اتوماتيک از طريق شناسايي خودکار ماشين (AVI) است. همانند روش شارژ دستي، اين روش نيز جزو روش هاي قيمت گذاري نقطه اي محسوب مي شود. چراکه وسيله نقليه بايد از جلوي دستگاه به نام انتروگيتر126 رد شود.
تکنولوژي شناسايي خودکار وسيله نقليه، قادر است با استفاده از فرستنده اي که در روي وسيله نقليه نصبشده است، وسيله نقليه را در هنگام عبور از جلوي دستگاه شناسايي کند (Thompson,1990). اين تکنولوژي نخستين بار در اوايلدهه 60 ميلادي در کشور آمريکا اختراع شد و ابتدا در صنعت ريلي و بعد در حمل ونقل جاده اي بکار گرفته شد. بطور کلي اين تکنولوژي از سه عنصر اصلي تشکيل شده است (Sommerville,1990) :
1- يک فرستنده که به برچسب نيز معروف است و داراي يک کد منحصر بفرد است و بر روي ماشين نصب مي شود.
2- يک دستگاه بنام انتروگيتر که وظيفه خواندن برچسب و دکدکردن کردن شناسه آن را برعهده دارد.
3- يک سيستم کامپيوتري که داده ها را انتقال، تحليل و نگهداري مي کند.
نحوه کار کردن اين سيستم بدين صورت است که وسيله نقليه با سرعت (تا سقف 300 کيلومتر بر ساعت) ازجلوي مکان در نظر گرفته براي شارژ کاربران عبور مي کند و در اين هنگام از طريق آنتني که در محل مناسبي نصبشده است، امواج راديويي را به سوي دستگاه فرستنده نصب شده در روي خودرو، ارسال مي کند . دستگاه فرستنده
خودرو در مقابل امواج دريافتي کد شناسايي خود را ارسال مي کند. اين پاسخ از طريق آنتن محل شارژ دريافت ميشود. آنتن به دستگاه تشخيص مرکزي وصل بوده و بدين طريق کد دريافتي را به دستگاه تشخيص انتقال مي يابد. دستگاه تشخيص مرکزي ضمن بازگشايي کد، آنرا از نظر امنيتي بررسي مي کند و در صورت عدم مشکل و داشتن اعتبار درحساب، چراغ سبز روشن شده وسيله نقليه مي تواند عبور کند. در صورتي که اعتبار کافي در حساب مربوط به وسيله نقليه نباشد و يا کد از نظر امنيتي مشکل داشته باشد، بطور اتوماتيک دوربين هاي نصب شده در محوطه روشن شده وشروع به تصوير برداري از خودرو و سرنشينان مي کنند.
در هر صورت، دستگاه تشخيص، اطلاعات را به يک سيستم کامپيوتري مرکزي منتقل ميکند تا بعضي محاسبات بر روي موجودي حساب و نيز ثبت تردد و ساير موارد در پايگاه داده سيستم انجام شود. در اين سيستم لازم است که از قبل مبالغي به حساب مرتبط با کد وسيله نقليه واريز شده باشد. معمولاً سيستم شارژ کاربران به سرورهاي بانک ها وصل بوده و به همين خاطر تراکنش هاي مالي از طريق بانک ها انجام مي شود.
مزاياي روش جمع آوري الکترونيکي عوارض نسبت به روشي دستي بسيار زياد است. در اين روش نيازي به کاهش سرعت، توقف و شروع مجدد وجود ندارد و لذا جريان رواني در محل شارژ وجود خواهد داشت و صف تشکيل نمي شود. بطور متوسط در هر ساعت حدود 2000 وسيله نقليه قابل شارژ است که تقريباً 5 برابر روش دستي است .هزينه هاي تراکنش آن از روش دستي بسيار پايين تر است. نشان داده شده که دقت و پايايي اين سيستم ها بيش از%99.9 است (De Lozier,1990). از نظر اشغال فضا نيز، تکنولوژي هاي جديد فضاي بسيار کمي را اشغال مي کنند و تنها کافي است يک حلقه الکترونيکي در روي راه به ارتفاع کافي ايجاد شود البته سيستم هاي قديمي و از رده خارج شده، مانند کشور هنگ کنگ در سال هاي 1983 تا 1985 ؛ جاي زيادي مي گرفتند و از دقت سيستم هاي امروزي نيز برخوردار نبودند. لازم به ذکر است که يکي از الزامات اجراي سيستم هاي اخذ عوارض الکترونيکي تعبيه تجهيزات خاص در ايستگاههاي اخذ عوارض و وسايل نقليه مي باشد که تامين آن توسط مالکين وسايل نقليه هزينه بر خواهد بود

پایان نامه
Previous Entries دانلود تحقیق در مورد سطح زبانی، سبک بازگشت، فکر و اندیشه، ادبیات فارسی Next Entries دانلود تحقیق در مورد سطح زبانی