منابع پایان نامه ارشد درباره ارتباطات سازمانی، سلسله مراتب، انتقال اطلاعات، ارتباط غیررسمی

دانلود پایان نامه ارشد

و بازخور می پردازد( بقیه متغیر های ارتباطات سازمانی مورد نظر این تحقیق نمی باشد).
قلمرو مکانی
قلمرو مکانی این تحقیق اداره آموزش و پرورش ناحیه یک شهرستان بندرعباس می باشد.
قلمرو زمانی
این تحقیق با گرد آوری داده ها و اطلاعات در شش ماه اول سال 1392هجری شمسی انجام می گردد.
روش شناسی تحقیق
روش تحقیق
این تحقیق توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی می باشد.
روش گرد آوری اطلاعات
روش و ابزار گرد آوری اطلاعات در این پژوهش، مطالعات کتابخانه ای از جمله مطالعه کتب و نشریات داخلی و خارجی و جستجو در پایگاههای اطلاعاتی(اینترنت) به منظور دستیابی به مبانی نظری و استفاده از تجارب محققین دیگرخواهد بود و سپس پرسشنامه های تحقیق به روش محقق ساخته طراحی می شود و پس از تعیین پایایی و روایی آن اجرا می شود.
جامعه آماری
جامعه آماری این پژوهش کارکنان اداره و مدیران مدارس آموزش و پرورش ناحیه یک شهرستان بندرعباس خواهد بود.
روش تجزیه و تحلیل آماری
برای تحلیل آماری داده ها از فنون آمار توصیفی(تنظیم جداول و نمودارهای توصیفی) و استنباطی (آزمون همبستگی و آزمون رگرسیون ) استفاده خواهد شد.

فصـل دوم
مروری بر ادبیات تحقیق

بخش اول: ارتباطات سازمانی
وجود ارتباطات موثر و صحیح در سازمان همواره یکی از اجزای مهم در توفیق مدیریت به شمار می آید. به تجربه ثابت شده است که اگر ارتباطات صحیح در سازمان برقرار نباشد، گدش امور مختل شده و کارها آشفته می شوند. هماهنگی، برنامه ریزی، سازماندهی، کنترل و سایر وظایف مدیران بدون وجود سیستم ارتباطی موثر در سازمان قابل تحقق نبوده و در غیاب چنین سیستمی امکان اداره سازمان موجود نخواهد بود. در هر سازمانی اطلاعات باید طبق جریان ارتباطی مداومی در اختیار مدیر قرار گیرد تا وی بتواند با آگاهی به انجام وظایف خود بپردازد. هنری میتنز برگ نقش اطلاعاتی و ارتباطی مدیر را در سازمان، جزء اساسی ترین نقش های او قلمداد کرده است. به زعم این نویسنده، مدیر دارای سه نقش عمده در سازمان است، نقش ایجاد ارتباط بین افراد و اعضاء سازمان، نقش جمع آوری اطلاعات و نقش تصمیمم گیری که در هر سه محور اصلی انتقال اطلاعات است. اگر به زمانی که صرف انجام هر یک وظایف مدیر می شود بنگریم، مشاهده می شود که بیشتر وقت مدیر، صرف ایجاد ارتباط و انتقال اطلاعات و انجام کلیه وظایف او ، منوط به ایجاد ارتباط و حصول اطلاعات می باشد(الوانی، 1377).
تعاریف ارتباطات سازمانی
قبل از ارائه تعریف ارتباطات سازمانی ابتدا تعاریفی از ارتباطات ارائه گردیده و سپس تعاریف ارتباط سازمانی که بیشتر مورد پذیرش نویسندگان مدیریت است مطرح می شود.
کلمه ارتباطات ((Communication از لغت لاتین(Communicare) مشتق شده است که این لغت در زبان لاتین به معنای(To make commom) عمومی کردن و یا به عبارت دیگر در معرض عموم قرار دادن استف بدین معنی که مفهومی که از درون فردی برخاسته است به میان دیگران راه یافته یا به دیگران انتقال یابد. البته در تعاریف جدیدآن را انتقال مفاهیم و با انتقال معانی و نیز انتقال و یا تبادل پیامها می دانند(فرهنگی، 1373).
ارتباطات عبارت است از کلیه فعالیتهای گفتاری، نوشتاری و حرکتی که برای انتقال معنی و مفهوم از فردی به فردی دیگر یا اثر گذاری و نفوذ بر دیگران به کار می رود(فرهنگی، 1372).
ارتباطات فرایندی است که افراد از طریق آن مفاهیم را باستفاده از علائم و سمبولهای کلامی و غیر کلامی در یک زمینه مشخص ایجاد، حفظ و اداره می کنند(کاتچینگس، 2004).
پس از ارائه تعاریفی از ارتباطات اکنون دو تعریف از مفهوم ارتباطات سازمانی مطرح میگردد:
ارتباطات سازمانی عبارت است از انتقال اطلاعات، مفاهیم و معانی بین افراد سازمان(الوانی، 1384).
ارتباطات سازمانی فرایندی است که میتوان به وسیله آن سیستمی را برای گرفتن اطلاعات و تبادل معانی با افراد و سازمانهای فراوان داخل و خارج سازمان برقرار کرد(رضاییان، 1384).
نقش و جایگاه ارتباط در سازمان ها
هنگامی که افراد دارای یک زبان مشترک نباشند، توانایی هایشان برای برقراری ارتباط با یکدیگر تنزل می یابد و قادر نخواهند بود با یکدیگر کار کنند. سازمان ها به منظور رسیدن به اهدافی مشخص طرح ریزی شده اند. در این ساختار، مدیران با کارکنان، کارفرمایان، متخصصان و محیط درونی سازمان، لزوما به وسیله فرایند های ارتباطات سازمانی به یک دیگر وابسته اند. افزون بر این برای رسیدن به اهداف ضروری است که سازمان رهبرانی کوشا و پرتلاش داشته باشد، کارمندان انگیزش یابند، تلاش ها هماهنگ شوند، تصمیم گیری ها انجام پذیرد و عملیات کنرل و هدایت شوند. هریک از این وظایف مستلزم کنش و واکنش متقابل بین افراد و در نتیجه مستلزم وجود ارتباط است. اما باید دید که یک سازمان چه مقدار از وقت خود را برای ایجاد ارتباط صرف می کند. بدیهی است که این مقادیر با توجه به طبیعت و نوع کار تغییر می کند. اما یک بررسی نشان داد که حدود 20 تا 60 درصد از زمان کار در یک کارخانه معمولی، صرف ایجاد ارتباط یا حل مسائل یا مراحل حاد ارتباطی شده است. از سوی دیگر این نسبت برای مدیریت های اجرایی در سطوح میانی و بالایی ، رقمی حدود 60 تا80 درصد را نشان می دهد. در هر حال علی رغم چنین اهمیتی، محدودیت های شدیدی برای ارتباطات و جود دارد ، چندان که ارتباط، صرفا وسیله ای است که مدیران با توسل به ان ، اهداف سازمان را دنبال می کنند و بنابراین نمی توان آن را به عنوان اساس یک مدیریت خوب تلقی کرد. اگر مدیری برنامه ضعیفی ارائه دهد، ارتباط خوب نمی تواند کاستی های برنامهریزی را جبران کند. پس همه مدیران نیاز به چنان ارتباطی دارند که در چارچوب شایسته به عنوان فرایندی ضروری و مهم، خواسته ها و دیدگاهای مدیریت خوب را لحاظ دارند. عدم وجود چنین مجرای ارتباطی، توانایی مدیران را در پیگیری اندیشه ها و نظرات سازنده و مناسب درجهت اهداف سازمان سلب می نماید(هیکسو گولت، 1374).

فرایند ارتباطات
به مفهوم ساده فرایند ارتباط در شکل ذیل نشان داده شده است(رابینز، 2003)7
پیام پیام پیام پیام

بازخور
شکل(2-1): فرایند ارتباط
برای اینکه یک ارتباط شکل بگیرد، بایستی ابتدا یک پیام بوجود آید و ازمنبع پیام(فرستنده) به دریافت کننده منتقل شود. منبع ارتباط با به رمز درآوردن یک تفکر، پیام را به وجود می آورد. پیام مجموعه علائمی است که برای رساندن معنا و محتوای به گیرنده به کار می رود. کانال ارتباطی، وسیله ای است که پیام از آن عبور می کند. دریافت کننده، کسی است که پیام برای او ارسال شده است؛ ولی قبل از آنکه دریافت کننده بتواند پیام را دریافت کند، باید نماد به شکلی برگردانده شود که برای گیرنده قابل فهم باشد؛ این مرحله از رمز خارج کردن پیام نام دارد. آخرین حلقه در روند ارتباطی حلقه بازخور است(ایبید، 2003)8.
بازخور نشان می دهد که آیا پیام به درستی به دریافت کننده منتقل شده است یا خیر و درک دریافت کننده پیام را به اطلاع فرستنده می رساند. فرایند ارتباطی که فاقد بازخور می باشد، در واقع یک نوع ارتباط یک جانبه و یکطرفه است. در ارتباط یکطرفه، فرستنده پیام را ارسال می کند و توجهی به پاسخ پیام یا انعکاس پیام ندارد(جردن، 1996)9.
جهت ارتباطات
در داخل سازمانها ارتباطات در چهار جهت جداگانه جریان دارد: ارتباطات از بالا به پایین، از پایین به بالا، افقی و مورب :
ارتباطات رو به پایین
ارتباطی که از یک سطح سازمان به سطح پایین تر آن جریان دارد، ارتباط روبه پایین نامیده می شود. زمانی که یک مدیر با کارمندان خود ارتباط برقرار می کند، اولین نوع ارتباطی که به ذهن می رسد، ارتباط رو به پایین است. رهبران و مدیران از این نوع ارتباط برای تعیین اهداف، انتقال سیاستها و رویه ها به کارکنان، خاطرنشان کردن مشکلاتی که به توجه ویژه ای نیاز دارند و بازخورد عملکرد کارکنان استفاده می کنند(رابینز،2003)10.
ارتباطات رو به بالا
سازمانها برای اثر بخش بودن پیام های از بالا به پایین، به ارتباطات از پایین به بالا نیز نیاز دارند. ارتباطات از پایین به بالا شامل انتقال پیام از مرئوس به رئیس است.
این نوع ارتباط ابزاری حیاتی در سازمان است؛ برای استفاده صحیح از این نوع ارتباط، مدیریت باید به منبع پیام که کارکنان سطوح پایین سازمان هستند، اعتماد و اطمینان داشته باشد؛ اگر به کارگران به مشابه موجوداتی بدون تفکر نگریسته شود و سر و ته پیام های آن ها زده شود(فیلتر کردن اطلاعات)، منبعی ارزشمند از اطلاعات دچار وقفه می شود(سینجر،1378).
ارتباطات افقی
ارتباط افقی شامل جریان اطلاعات به موازات هم از همکاری به همکار دیگر یا از بخشی به بخش دیگر است. هرچند این ارتباط اغلب نادیده گرفته می شود، ولی این کانال ارتباطی ممکن است گاهی تاثیر معنی دار تری از کانال های عمودی که قبلا مورد بحث قرار گرفت ، بر سازمان داشته باشد. تاثیر اصلی این نوع کانالهای ارتباطی موقعی مشخص میشود که فعالیت هماهنگ برای وصول به هدفهای مشترک ضرورت یابد. علاوه بر این ، ارتباط افقی تعامل اجتماعی ، همبستگی گروهی و نتیجتا رضایت خاطر مورد نیاز کارکنان را فراهم می کند. با این حال ارتباط افقی محدودیتهای دارد، زمانی که به این نوع هماهنگی ها نیازی نیست، همبستگی گروهی حاصل از ارتباطات افقی بین همکاران ، ممکن لاست دردسر درست کند؛ از معایب دیگر این نوع ارتباط، ایجاد علایق مشترک بین افراد سازمانی همسطح و بی توجهی آنان به مشکلات پیش آمده برای دیگر سطوح سازمانی است که اثر نا مطلوبی بر سیستم کنترل و نظارت گذاشته و موقعیت کنترل کننده را متزلزل می سازد(جوادین، 1384).
ارتباط مورب
ارتباط مورب که کمتر از دیگر شیوه های ارتباطی مورد استفاده قرار می گیرد، هنگامی پدید می آید که منبع پیام نتواند به طور اثربخشی از طریق دیگر شیوه های موجود، به دریافت کننده پیام دسترسی پیدا کند(سینجر،1378).
این نوع ارتباط درمقابل ارتباط افقی(بین همکاران همردیف) و ارتباط عمودی(بین مافوق و زیردست) قرار دارد. در ارتباطات مورب پیام در دو سطح مختلف از سلسله مراتب سازمانی و یا خارج از سلسله مراتب اداری مبادله می شود؛ این ارتباط به منظور هماهنگی ، یکی کردن و جامعیت ارتباطات افقی است(سینجر، 1378).
کانال های ارتباطی رسمی و غیر رسمی
ارتباطات سازمانی در بر گیرنده کانال های ارتباطی رسمی و غیر رسمی است. کانال های ارتباطی رسمی در یک سازمان، ساختار رسمی سازمان را نشان می دهد و به صورت نزدیگی با سلسله مراتب سازمانی ارتباط دارد. بسیاری از سازمان های بزرگ کانال های ارتباطی بوروکراتیک یا سنتی بسیار رسمی را به کار می گیرند؛ این سازمان ها کارکنان را ملزم می کنند تا برای برقراری ارتباط سازمانیاز این کانال ها استفاده کنند(کاتچینگس، 2004)11.
ارتباطات رسمی در یک سازمان دربر گیرنده رویه ها و سیاست های مکتوب، ارتباط ارتباط شغلی که از زنجیره فرماندهی نشات می گیرد و تمرکز اختیار تصمیم گیری در راس سازمان است. هنگامی که ارتباط رسمی نتواند پاسخگوی ارتباط مورد نیاز سازمان باشد، از ارتباط غیررسمی استفاده می شود. ارتباط غیررسمی بر اساس خواسته ها و نیازهای افراد سازمان شکل گرفته و گسترش می یابد. کانال ها ارتباط غیررسمی با تعاملات رو در روی افراد به منظور رسیدن به اهداف مورد علاقه ایجاد می شوند. با استفاده از کانال های غیر رسمی، افراد می توانند دوستی ها و روابط بین طرفین را ایجاد کنند. هنگامیکه انسان

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد درباره مدیریت بحران، آموزش و پرورش، ارتباطات سازمانی، ارتباط معنی دار Next Entries منابع پایان نامه ارشد درباره مدیریت بحران، چرخه زندگی، سوانح طبیعی، ورشکستگی