منابع پایان نامه ارشد با موضوع ورشکستگی، دارایی ها، ارزش بازار، عملکرد آتی

دانلود پایان نامه ارشد

تجاري
شمار ناكامي‌هاي تجاري و حجم كلي بدهی های مربوط به ورشكستگي به ميزان وسيعي در آمريكا افزايش يافته است. در مرحله نخست، نرخ شكست در ده هزار مورد شرکت ها در سال 1978 به 24 مورد كاهش يافت كه پائين‌ترين نرخ در سال 1948 مي‌باشد. در سال 1979 نرخ شكست در ده هزار مورد براي اولين بار از سال 1978 افزايش يافت  اين نرخ رشد خود را حفظ نمود و به 89 مورد در ده هزار مورد در سال 1982 رسيد كه اين نرخ بالاترين نرخ شكست در ده هزار شركت از سال 1933 مي‌باشد. در سال 1932 نرخ شكست 154 و در سال 1933 اين نرخ 100 بوده است.
ميانگين بدهیهای مربوط به هر شكست، به هر حال، از سال 1940 روند صعودي را پيموده است. اين ميانگين از97654  دلار در سال 1968 به 383150 دلار در سال 1975 افزايش يافت. در سال 1981 ميانگين بدهیهای شرکت هاي ورشكسته 414147دلار بود. بخشي از اين افزايش مربوط به افزايش قيمت‌ها مي‌شود. اما قسمت اعظم اين تغييرات از مشكلات مالي شرکتها بزرگ ناشي شده است. آمارها نشان دهنده افزايش شمار شرکت هاي بزرگ داراي مشكلات مالي مي‌باشد. تعداد شرکت هاي ورشكسته با بدهي بالاتر از يك ميليون دلار از 155 شركت در سال 1969 به 469 شركت در سال 1975 افزايش يافت. اين تعداد در چند سال بعدي كاهش يافت. اما سال 1980 شمار ورشكستگي با بدهي بيش از يك ميليون دلار به حدود 643 شركت رسيد و در سال 1981 اين تعداد به بيش از 900 مورد افزايش يافت. دان و براداستریت گزارش نمودند كه درموارد ورشكستگي مربوط به خرده‌فروشان كالاهاي مصرفي، پيمانكاران ساختمان، دست اندركاران معدن و نفت، صنايع نساجي و توليد كنندگان پارچه بالاخص در تراز نامه اين شرکت ها مبلغ بدهی های بزرگ وجود داشته است. در سال 1973 شمار شرکت هاي با بدهی های بيش از يك ميليون دلار، براساس گزارش دان و براداستریت بالاتر از شمار ورشكستگي زير 5000 دلار بوده است. پيش‌بيني مي‌شود كه روند ورشكستگي شرکت هاي بزرگ ادامه خواهد داشت (رهنمای روپشتی،نیکومرام،شاهور دیانی، 1385).

2-19- هزینه آشفتگی مالی
هزینه آشفتگی مالی شامل، هزینههای اداری و قانونی ورشکستگی همچنین هزینههای نمایندگی، هزینههای مربوط به مخاطرات اعتباری، هزینههای مربوط به کنترل شرکت که میتوانند موجب کاهش ارزش شرکت گردند میشوند.
ادبیات مربوط به هزینههای مشکلات مالی، درباره رفتار تأمین مالی شرکتها به نتایج زیر رسیدهاند:
1.  در شرایط مساوی شرکت های پرمخاطره باید کمتر استقراض کنند. اینجا ریسک به معنای نوسان پذیری ارزش بازار دارایی های شرکت است هرچه نرخ واریانس بزرگتر باشد، احتمال ناتوانی شرکت در برابر هر مقدار بدهی بیشتر خواهد بود. از آنجایی که هزینه مشکلات مالی به واسطه تهدید ناتوانی مالی یا ورشکستگی واقعی به وجود می آید، شرکت ها باید قادر باشند وام بیشتری بگیرند تا صرفه جویی مالیاتی ناشی از آن جبران هزینه های آشفتگی مالی را بنمایند.
2.  شرکت هایی که دارای دارایی هایی هستند که بازار دست دوم فعالی دارند باید نسبت به شرکت هایی که دارای دارایی های نامشهود دارند، بیشتر استقراض کنند. هزینه مورد انتظار مشکل مالی تنها به احتمال وقوع آن بستگی ندارد بلکه به ارزش از دست رفته بواسطه وقوع آن رویداد نیز متکی است. برای دارایی های نامشهود احتمال بیشتری وجود دارد که در شرایط وقوع مشکلات مالی، ارزش خود را از دست بدهند(میرز، 1994).

2-20- آشفتگی مالی و منابع نقدی نگهداری شده
وجوهنقد از منابع مهم و حیاتی در هر واحد انتفاعی است و ایجاد توازن بین وجوه نقد در دسترس و نیازهاي نقدي، مهمترین عامل سلامت اقتصادي هر واحد انتفاعی است و در پیشگیری از آشفتگی مالی مؤثر واقع میگردد. نگهداري داراییهاي نقدي، هزینههاي خاص خود را به همراه دارد. نگهداري زیاد وجهنقد توسط شرکتها، میتواند منجر به شکلگیري تضاد نمایندگی بین مدیران و سهامداران شود که این امر ممکن است باعث افزایش اختیارات مدیریت گردیده و باعث آسیب رساندن به منافع سهامداران شود؛ به عبارت دیگر، نگهداري وجهنقد بالا، منجر به هزینه فرصت براي شرکت میشود؛ چرا که وجوهنقد داراي نرخ بازده پایینی میباشد و به طور آشکاري بر بازده بازار و همچنین بر عملکرد عملیاتی شرکتها اثر میگذارد و در نهایت باعث بروز فشار مالی و در نهایت وقوع آشفتگی مالی در شرکت میگردد؛ از طرف دیگر، عدم نگهداري وجهنقد کافی براي شرکتهایی که با محدودیت تأمین مالی و آشفتگی مالی روبرو میشوند، ممکن است باعث از دست رفتن فرصتهاي سرمایهگذاري آینده شود و از این رو بر عملکرد آتی و بازده شرکتها تأثیر منفی داشته باشد؛ با وجود این، برخی دیگر از تئوریها از مزایاي نگهداري وجهنقد سخن میگویند و معتقدند که شرکتها به دلیل استفاده از فرصتهاي سرمایهگذاري احتمالی آینده، اقدام به نگهداري وجهنقد بالایی میکنند که در این صورت با نادیده گرفتن تئوري تضاد نمایندگی، انتظار افزایش بازده و عملکرد آتی شرکتها را دارند.
در یک بازارهای سرمایه کامل، داراییهای نقد نگهداری شده یک موضوع نامربوط است. در چنین محیطی، شرکت دسترسی آنی برای تأمین مالی خارجی دارد و نگهداری دارایی نقد کاملا بی معناست. با این حال، زمانی که هزینه های معاملاتی، به ویژه هزینههای ثابت در ارتباط با افزایش سرمایه وجود دارد، شرکت ممکن است به داشتن ذخایر نقدی تمایل پیدا کند. این انگیزه بیشتر زمانی ایجاد میگردد که شرکت فشار مالی داشته باشد و فرصتهای سرمایهگذاری سودآور کاهش پیدا کند و جریانهای نقدی ورودی به شرکت کاهش پیدا کند. به عنوان یک نتیجه میتوان بیان نمود، شرکتهای دارای آشفتگی مالی تمایل بیشتری به نگه داشتن سطح بالایی از پول نقد دارند تا قادر به سرمایهگذاری در هر پروژه سودآور که مطرح میشود باشند.

2-21- مدل آلتمن برای پیش بینی آشفتگی مالی
بيشتر واحدهاي تجاري، معمولاً با اين هدف تشكيل ميشود كه براي يك دوره نامحدود زماني فعاليت كنند. از اين رو گام منطقي براي شناسايي واحد تجاري اين است كه آن را از اين زاويه مورد توجه قرار داد كه در وضعيت عادي، فعاليت خود را به صورت نامحدود ادامه خواهد داد. فرض تداوم فعاليت بر پايه اين ديدگاه استوار است كه واحد تجاري، عمليات خود را تا زماني ادامه خواهد داد كه تعهدات فعلي خود را انجام دهد. طبق استانداردهاي حسابرسي ايران، مسئوليت حسابرس، بررسي مناسب بودن استفاده مديريت از فرض تداوم فعاليت در تهيه صورتهاي مالي و بررسي احتمال وجود ابهامهاي با اهميت يا اساسي درباره توانايي ادامه فعاليت واحد مورد رسيدگي به عنوان واحد داير است كه به انتشار در صورتهاي مالي نياز دارد (احديان پور، 1385). بنابراين، حسابرسان به دانستن احتمال فرض تداوم فعاليت در هر واحد تجاري علاقه مند هستند. مطالعات زيادي براي يافتن روشهاي تجربي مؤثر براي پيشبيني آشفتگی مالي صورت گرفته است كه نتيجه آن ايجاد الگوهاي مختلف پيشبيني آشفتگی مالي بوده است. در این تحقیق از مدل آلتمن برای پيشبيني آشفتگی مالي بهره گرفته شده است.
آلتمن باب جدیدی در زمینه مدلهای ورشکستگی باز نمود. محققان از مدلهاي چند متغيره براي پيشبيني ورشكستگي و تعيين تداوم يا عدم تداوم فعاليت استفاده كردند. استفاده از نسبتهای مالی برای شناسایی وضعیت مالی از گذشته تاکنون مورد توجه بوده و یک روش متداول شناخته میشود. از مهمترين مدلهاي ارائه شده براي ارزيابي تداوم فعاليت پيشبيني ورشكستگي مدل آلتمن ميباشد. آلتمن در سال 1968 از طريق تجزيه و تحليل مميزي چندگانه و از ميان 22 نسبت مالي كه به نظر وي بهترين پيشبيني كنندهها براي پيشبيني ورشكستگي بودند، 5 نسبت را به صورت تركيبي به عنوان بهترين پيشبيني كننده ورشكستگي انتخاب كرد. 5 نسبت تركيبي عبارت بودند از: تسويه، سود آوري اهرمي، انعطافپذيري و فعاليت.

مدلی که توسط آلتمن استفاده شده است به شرح زیر میباشد:
Z^’=0.717X_1+0.84X_2+3.1X_3+0.42X_4+0.998X_5
نسبت سرمایه در گردش به کل داراییها (x_1)
نسبت سود انباشته به کل داراییها (x_2)
نسبت سود قبل از بهره و مالیات به کل داراییها (x_3)
نسبت ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام به ارزش دفتری بدهی (x_4)
نسبت فروش به کل داراییها (x_5)
در صورتی که:
1.2 Z’ ورشکستگی کامل، اگر 2.9Z’ 1.2 مابین ورشکستگی و غیر ورشکستگی و اگر 2.9 Z’ واحد تجاری در سلامت کامل به سر میبرد.

آلتمن براي آزمون مدل خود 66 شركت را كه شامل 33 شركت ورشكسته و 33 شركت عادي بود؛ مورد استفاده قرار داد. ميزان موفقيت مدل وي 95 درصد بود. نتايج حاصل از آزمون در جدول زير خلاصه شده است:

شركت
تعداد
در صد پيش بيني صحيح
در صد پيش بيني غلط
ورشكسته
33
(31) 94%
(2) 6%
غير ورشكسته
33
(32)97%
(1) 3%

آلتمن در توصيف اين جدول به اين نتيجه رسيد كه خطاي نوع اول تنها 6% بود در حالي كه خطاي نوع دوم به مقدار كمتر از آن يعني 3% ميباشد و همچنين مدل در سطح اطمينان 95% كل نمونه بسيار دقيق عمل كرده است. همچنين با ادامه تحقيق براي دو سال قبل از ورشكستگي مدل فوق دقتي حدود 83% را به دست آورد.

در سالهاي بعد از ايجاد مدل و استفاده گسترده از آن‌، يكسري انتقادات براي مدل مطرح شد. تحليلگران اعتباري، حسابداران و حتي خود شرکتها معتقد بودند كه مدل تنها براي مؤسسات با ماهيت تجارت عمومي قابل استفاده است (رسول زاده، 1384).

آلتمن در سال 1983 يك اصلاحيه روي مدل انجام و مدل جديدي به نام ‘Z ارائه داد. واضح ترين اصلاحيه آلتمن، جانشين كردن ارزش دفتري سهام به جاي ارزش بازار آن و سپس تغيير ضرایب و محدودههاي ورشكستگي مدل بود.
در اين مدل اگر مقدار محاسبه شده براي شرکتها كمتراز 33/1 باشد ، احتمال ورشكستگي شركت خيلي بالا و اگر بين 33/1 و 9/2 باشد ، شركت در ناحيه ورشكستگي است و احتمال آن وجود دارد و اگر ‘Z محاسبه شده شركت بزرگتر از 9/2 باشد، احتمال ورشكستگي شركت خيلي كم ميباشد. آلتمن براي آزمون مدل اصلاح شده از نمونهاي شامل 33 شركت ورشكسته و 33 شركت فعال استفاده كرد.
در اين آزمون دقت نوع اول تنها اندكي کم گشته (91% مقابل 94%) ، اما دقت نوع دوم همان 97% باقي مانده است.
اصلاح بعدي مدل Z- اسکور به تحليل مشخصات و دقت مدل، بدون در نظر گرفتن متغير نسبت فروش به كل دارايي پرداخته شد. آلتمن در سال 1995، اين كار را براي به حداقل رساندن تأثیرات بالقوه نوع صنعت انجام داد. وي در اصلاحات خود نسبت فروش به كل دارايي را حذف و سپس تغييراتي در ضرايب مدل به وجود آورد.
در اين مدل اگر Z” محاسبه شده براي شركتي كوچكتر از 1/1 باشد، آن شركت ورشكسته و اگر ‘Z محاسبه شده بين 1/1 و 6/2 باشد، احتمال ورشكستگي آن وجود دارد و اگر بزرگتر از 6/2 باشد، احتمال ورشكستگي شركت خيلي كم ميباشد. آلتمن اين مدل را براي پيشبيني ورشكستگي مؤسسات غير توليدي و به خصوص براي صنايعي كه نوع سرمايه گذاراي داراييهاي آن در ميان شرکتهاي آن صنعت متفاوت ميباشد، ايجاد نمود. نتايج آزمون اين مدل با نمونهاي شامل 33 شركت ورشكسته و 33 شركت فعال تقريباً‌ مشابه  نتايج آزمون مدل ‘Z به دست آورد با اين تفاوت كه دقت نوع دوم 94% بود.

نوع مدل
كاربرد
Z
پيشبيني ورشكستگي بنگاههاي توليدي همگاني
Z’
پيشبيني ورشكستگي همه بنگاههاي توليدي اعم از همگاني و خصوصي
Z”
پيشبيني ورشكستگي بنگاههاي غير توليدي و خدماتي

آلتمن در سال 1968 به كار گرفتن نمونه شركتها از دهه 1950 و 1960 اين مدل را توسعه داد. مدل Z اسكور هنوز هم به عنوان يك ابزار كاربردي عمومي براي ارزيابي سلامت مالي شرکتها به كار ميرود. اين مدل به دليل خصوصياتش براي نمونههاي كوچكي از شرکتهاي توليدي و گروه شرکتهاي ورشكسته و غيرورشكسته با اندازه مساوي به كار رفته است.

2-22- پیشینه تحقیق
2-22-1- سرمایه فکری
2-22-1-1- پیشینه تحقیق خارجی
مدیشنز و همکاران (2010) در پژوهشی با استفاده از دادههاي تجربی حاصل از 96 شرکت یونانی پذیرفته شده در بورس آتن طی دوره سه ساله 2006 تا 2008 به بررسی تأثیر سرمایه فکري بر ارزش بازار و عملکرد مالی شرکت پرداختند. نتایج پژوهش، حاکی از

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد با موضوع مدیریت دانش، ارزش افزوده اقتصادی، ارزش افزوده، افزوده اقتصادی Next Entries منابع پایان نامه ارشد با موضوع سرمایه فکری، عملکرد مالی، ارزش بازار، بورس اوراق بهادار