منابع پایان نامه ارشد با موضوع ایفای نقش، امام صادق، جنس مخالف، رسول خدا (ص)

دانلود پایان نامه ارشد

اطاعت كنيد.
همۀ اين دستورها شامل همسران پيامبر و ساير زنان مؤمن مي‏شود. پس دليلي ندارد كه نهي از سخن گفتن هوس انگيز را مخصوص همسران پيامبر بدانيم.
صاحب عروة الوثقي گويد:
بر زن حرام است صدايش را ـ كه نرم و نازك و زيباست و سبب تحريك شنونده مي‏شودـ ، به گوش نامحرم برساند.
ض- حرمت شوخي با زنان:251
الف) كشي دررجال خود با سند معتبر، چنين روايت مي‏كند:
عن حمدويه عن العبيدي عن حمّاد بن عيسي عن الحسين بن مختار عن أبي بصير، قال: كنت أقرئ امرأة أعلّمها القرآن، فمازحتُها بشيء، فقدمت علي أبي جعفر (ع) قال لي: أي شيء قلت المرأة؟ فغطّيت وجهي. فقال: لا تعودنّ إليها.
ابو بصير گويد: به زني درس روخواني قرآن مي‏دادم، و كمي با او شوخي كردم. وقتي خدمت امام باقر ـ عليه السلام ـ رسيدم، به من فرمود: چه چيزي به زن گفتي؟ رنگم پريد و خجالت كشيدم. بعد فرمود: ديگر به طرف آن زن نرو [ و به او درس مده].252
ب) در عقاب الاعمال از رسول خدا (ص) روايت شده:
و من فاكه امرأة لا يملكها حبسه اللّه بكلّ كلمة كلّمها في الدنيا ألف عام.253
اگر كسي با زن نامحرمي شوخي كند، خداوند در روز قيامت در ازاي هركلمه كه با او سخن گفته، هزار سال حبسش مي‏كند.
ط- حرمت خلوت با زن نامحرم:
به لحاظ فقهی،خلوت زن و مرد نامحرم، تا زمانی که ترس از وقوع در حرام یا مفسده نباشد، اشکالی ندارد. در غیر این صورت بر مرد و زن واجب است از مکان خلوت خارج شوند. فقها این مسئله را در ذیل مباحث سکنی و منزل مطلقۀ رجعیه مورد نظر قرار داده اند. برخی فقها مطلقا آنرا محکوم به حرمت می دانند چه خوف وقوع در حرام باشد یا نباشد.254در برخی از موارد، ادعای شهرت میان اصحاب شده است.255
في موثقة أبي بصير: إذا وجد الرجل مع امرأة في بيت ليلاً وليس بينهما رحم جُلِدا؛256
اگر مردي شبي را با زن نامحرم در يك اتاق بگذراند،شلاق زده مي‏شوند.
اما برخی فقها بر تمام بودن ادلل برای اثبات حرمت آن خدشه وارد کرده اند و دلائل آن را مخالف با سیرۀ قطعی بر مراوده و گفتگوی زن و مرد در سفر حج می دانند.257روایاتی در این باره وارد شده که مؤید نظر ایشان است. از جمله: ابن الحجاج عن ابی عبدالله (ع) سئلته عن المرئة تحج بغیر محرم فقال (ع) اذا کانت مامونة و لم تقدر علی محرم فلا بأس بذلک.258 روایات دیگری از این قبیل آمده که در جمع بندی آنها به این نتیجه می رسیم که این اخبار بر مطلوب قائلان نظریۀ عدم حرمت خلوت دلالت ندارد.
ظ- دست دادن زنان با مردها259
فقيه طباطبايي يزدي در كتاب “عروة الوثقي” مي‏گويد:
دست دادن با زن نامحرم جايز نمي باشد.
براي اثبات حرمت به روايات ذيل استدلال كرده اند:
صحيحة أبي بصير عن أبي عبداللّه، قال: قلت له: هل يصافح الرجل المرأة ليست بذات محرم؟
فقال: لا، إلاّ من وراء الثوب؛260
ابوبصير گويد: خدمت امام (ع) عرض كردم: آيا جايز است مرد با زن نامحرم دست دهد؟ امام فرمود:خير، مگر از روي لباس.261
صحيحة سماعة بن مهران، قال: سألت أبا عبدالله (ع) عن مصافحة الرجل المرأة؟ قال: لايحلّ للرجل أن يصافح المرأة إلاّ امرأة يحرم عليه أن يتزوّجها: اُخت، أو بنت، أوعمّة، أوخالة… و أما المرأة التي يحلّ له أن يتزوّجها فلا يصافحها إلاّ من وراء الثوب، ولا يغمز كفّها.
سماعه گويد: ازامام صادق (ع) در بارۀ دست دادن مرد با زن سؤال كردم .امام فرمود: دست دادن مرد با زن جايز نيست؛ مگر با زني كه ازدواج وي با او حرام است: خواهر يا دختر يا عمه يا خاله… و اما با زني كه ازدواج با او حلال است، نبايد مرد با آن زن دست دهد؛ مگر از روي لباس و دست او را هم فشار ندهد.262
ع- حرمت عطر زدن براي زن:
روي عليّ بن إبراهيم بسند صحيح عن الوليد بن صبيح عن أبي عبداللّه(ع) قال: قال رسول اللّه(ص) : أي امرأةٍ تطّيبت و خرجت من بيتها فهي تلعن حتي ترجع إلي بيتها متي ما رجعت؛263
امام صادق (ع) از رسول اكرم (ص) نقل فرمود: هرزني كه عطر زده از منزل خارج شود، تا زماني كه به منزل بازگردد، مورد لعنت واقع مي‏شود.
در بارۀ روابط مرد و زن، باب گسترده اي در حديث و فقه است.
گرچه اين روايات در ابواب پراكنده اي دربارۀ اين روابط وارد شده، ليكن يقيناً ملاك درهمۀ اين احكام ، جلوگيري از تحريك جنسي و هيجان غريزۀ دو جنس مخالف در روابط ميان آنها است.
به بيان روشن تر: مي‏دانيم شارع مقدس در وضع اين احكام قصد دارد زن و مرد را از وقوع در فحشا و گناهان باز دارد. لذا از كارهايي كه سبب تحريك جنسي مي‏شود و غالباً منجر به سقوط زنان و مردان در فحشا مي‏گردد، منع مي‏نمايد.
غ- بازيگري و حکم رفتار زن و رابطۀ او با نا محرم:
از میان مراجع عظام، تنها آیة الله مروّجی در یکی از درس‌های خارج خود، به طور مفصّل به تبیین فقه سینما و حضور زن در آن پرداخته‌ است. مباحث ایشان به طور فهرست وار از این قرار است:
صحبت کردن زن با مرد نامحرم در سینما: اصل بر جواز آن است، مگر آنکه به امر حرامی منجر شود؛
سرود و آواز خوانی زن در سینما:صدای زن عورت نیست. بنابراین اگرغناو مطرب و مهیّجشهوتنباشد، فی حد نفسه مانعی ندارد.
نگاه کردن زن به مرد نامحرم در سینما: نگاه کردن زن به دست، صورت و مواضعی از بدن مرد که عرفاً پوشاندن آن لازم نیست، مشروط بر آنکه همراه با لذت وریبهنباشد، بدون هیچ قید و شرطی جایز است.
مستقیم یا غیرمستقیم بودن نگاه به نامحرم در سینما: میان نگاه مستقیم و غیرمستقیم فرقی نیست و احکام آن یکسان است. به عبارت دیگر، هر نگاهی که با لذت و ریبه همراه باشد، حرام است، چه مستقیم باشد و چه غیرمستقیم.
وصل کردن مو، چسباندن ماسک صورت، پوشاندن پوست بدن با پوست‌های مصنوعی و مانند اینها به زنان و در معرض دید نامحرم قراردادن آنها در سینما: اصلِ استفاده از اینها جایز است. اما حکم نگاه کردن به آنها به نظر عرف واگذار می‌شود. اگر عرف آنها را جزء بدن زن وزینتبه شمارد، پوشاندنشان واجب و در غیر این دو صورت نه پوشاندنشان واجب است و نه نگاه کردن به آنها حرام.
ایفای نقش‌های زن و شوهری، خواهر و برادری و… از سوی زن و مرد نامحرم: اگر اجرای این گونه نقشها منشأ و مقدمه امر حرامی شود و مفسده‌ای بر آن مترتب باشد، بدون هیچ تردیدی حرام خواهد بود، وگرنه اشکالی ندارد.
تماس بدنی زن و مرد نامحرم در سینما: حرمت تماس بدنی زن و مرد نامحرم در سینما از احکام واضح و مورد اتفاق تمامی علمای دین است، اما دست دادن آنها، اگر از روی لباس و بدون فشردن دست باشد، بلامانع است.
استفاده از زنان اهل ذمه، زنان کافر، پیرزن‌های فرتوت، زنان بی بندوبار و روستایی و صحرانشین در سینما: نگاه کردن با دو شرط یعنی نگاه بدون لذت و ریبه و به غیر از مواضع دست و صورت باشد در صورتی جایز است که تنها به مواضعی باشد که آنان عادت به پوشاندن آن ندارند، خواه از عادات قدیمیآنان باشد و یا عادات جدید آنان.
پوشش،زینت، گریم و آرایش زنان در سینما:بر زنان واجب است همه بدن خود، جز دست‌ها و صورت را بپوشانند و نیز لازم است نوع پوشش جذّاب و تحریک آمیز نباشد. آشکار کردن زیورآلات و زینت نیز برای نامحرم جایز نیست. همچنین آرایش و گریم زن، اگر عرفاً زینت محسوب شود، جایز نخواهد بود.
ایفای نقش‌های مردانه به وسیله زن:تشبّهبه جنس مخالف در فیلم و نمایش تنها در صورتی حرام است که موجب ذلّت و حقارت صاحب نقش باشد، در غیر این صورت جایز است.
ایفای نقش‌های معصومان ( ع) به وسیله زن:با دو شرط زیر، ایفای نقش‌های معصومان علیهم‌السلام همواره جایز بلکه مستحب خواهد بود:
1.ایفای نقش به هیچ وجه اهانت به معصوم( ع)را در پی نداشته باشد؛
2. ایفاکننده نقش یا سازنده فیلم به هیچ نحو قصد اهانت به معصوم ( ع)را نداشته باشد.264
اختلاط زن و مرد نامحرم در سینما: اصل بر جواز آن است، مگر آنکه مفسده‌ای بر آن مترتّب گردد.حكم شرعي بازيگري مختلط زنان در فيلم هاي سينمايي و نمايش را می توان در سه بخش زیر مورد بررسي قرارداد:
1) بازي به عنوان زن و شوهر، خواهر و برادر و مانند آنها:
1. در اين نوع بازيگري زن بايد همۀ بدن خود و زينتهاي آن را از نامحرمان بپوشاند.
2. از اين حكم، دست و صورت و زينتهاي آن دو، استثنا شده است.
3. بايد از بازي ها، نقش ها، سخنان و حركات تحريك كننده دوري نمايد.
4. سخن گفتن زن با مرد جايز است.
5. اگر صدايش را هوس انگيز نمايد، حرام است.
6. همان گونه كه زن مي‏تواند سخن مردها را گوش دهد، براي مردها نيز جايز است با زنان صحبت كنند.
7. دست دادن و لمس بدن يكديگر جايز نيست، مگر از روي لباس.
2) نمايش و پخش:
1. نمايش صحنه هايي از بازيگري زنان يا مردان به صورت مختلط كه سبب تحريك زنان و مردان مي‏شود، جايز نيست.
2. پخش بازي هاي زنان روباز كه ملتزم به حجاب شرعي نيستند و به نهي گوش نمي دهند ـ مسلمان باشند يا كافر ـ درصورتي كه تحريك كننده نباشد، جايز است.
بنا بر اين، پخش فيلم هاي سينمايي و مجموعه هاي تلويزيوني كه از كشورهاي غير اسلامي وارد مي‏شود، درصورتي كه متين و با حيا بوده و تحريك كننده نباشد، اشكال ندارد.
3. پخش صداي بدون ناز و كرشمۀ زن جايز است. نيز پخش صحبت هاي ميان زن و مرد، زماني كه همراه با تحريكات غريزۀ جنسي نباشد، جايز است.
3) تماشا:
1. نگاه مردان به بدن زنان و موهاي آنان حرام است؛ همان طور كه نگاه زنان به بدن مردها حرام مي‏باشد.
2. نگاه عادي و بدون خيره شدن به دست و صورت زن جايز است.
3. نگاه به صورت زن اگر با لذت و ريبه و همراه با ترس وقوع درحرام باشد، حرام است.
4. نگاه به صورت زن براي فيلم برداري و مراحل جانبي آن، بدون قصد لذّت جايز است؛ اگر چه لذّتي بدون اختيار به وجود آيد؛ تا هنگامي كه منجرّ به ريبه و شهوت نشود.
5. نگاه به زناني كه بي حجاب و روبازاند و به حجاب شرعي پايبند نمي باشندـ مسلمان باشند يا غير مسلمانـ و به نهي از منكر گوش نمي دهند، جايز است، مگر درصورتي كه قصد لذّت يا خوف وقوع درحرام را درپي داشته باشد.

نتیجه:
با توجه به اینکه بازیگری از ارکان هفتم هنر است دیگر محدود به آقایان نیست بلکه مشارکت زنان نیز در آن در حال افزایش است و این سؤال ایجاد می شود که حکم فقهی بازیگری زن در فیلم، سینما و تئاتر چیست؟ و آیا زن مسلمان می تواند در این گونه هنرها شرکت کند یا خیر؟
موضوع بازیگری زن در پنج فصل مورد بحث قرار گرفته است و در فصل اول آن آمده استکه اسلامبا توجه به بُعد پیام رسانی فیلم، سینما و تئاتر در مسائل فرهنگی و اجتماعی به تقویت معرفت دینی در هنرمندان بسیار اهمیت داده است زیرا که هنر، دمیدن روح تعهد در انسان هاست وهنر بازیگری نیز از این قاعده مستثنی نیست. عناوينى از قبيل فيلم، تئاتر،سینما و بازيگرى كه در رسانه مدّنظر است، همه از عناوين نوظهورند و هيچ يك از آنها در ادله فقه يعنى در آيات و روايات وارد نشده اند; با توحه به اینکه در احکام فقهی، در مواردی که از جانب شارع، حکمی وحود نداشته باشد، برائت جاری می شود، مگر آن که دلیلی بر عدم آن قائم شود، باید گفت در مورد بازیگری زن نیز دلیلی بر حرمت وجود ندارد. بنابر این، همانطور که فقها بیان داشته اند: اصل بازیگری در فیلم، سینما یا تئاتر اشکالی ندارد، ولی باید تمامی شئونات اسلامی رعایت شود و از کار های خلاف شرع و مکالمات شهوت انگیز خودداری شود.زن هنرمند مسلمان در این مسیر باید خود را کنترل کند و هر گاه خطر سقوط به ورطۀ گناه را برای خود محتمل بداند، بر او واجب است این حرفه را ترک کند. با توجه به این نکات باید گفت: زن باید برای حضور در سینما و تئاتر، از شوهر خود اجازه بگیرد و در صورتی که شوهرش، به هر دلیلی به او این اجازه را ندهد یا اینکه بازیگری در تئاتر و سینما با حقوق لازم شوهر بر زن منافات داشته باشد، باید آن را رها کند. چنانچه زن، شوهر نداشته باشد و به سن بلوغ نیز رسیده باشد، خارج شدن او از منزل منعی ندارد. البته زن بازیگر باید

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد با موضوع امام صادق، امام رضا (ع) Next Entries منابع پایان نامه ارشد با موضوع امام خمینی، جمال الدین، امام خمینی(ره)، اسماعیلیان