منابع پایان نامه ارشد با موضوع افغانستان، توسعه روستا، برنامه اول توسعه

دانلود پایان نامه ارشد

در آن با مقاومت شديد مردم روبرو مي شود (مانند اعتقادات، باورها، سنن و آداب و رسوم مردم منطقه) و ديگر فرهنگ تغيير پذير يا به عبارتي فرهنگ روبنايي با تقليد كه فرهنگ توليد كشاورزان از اين نوع است تفكيك مي كند و معتقد است انتشار ايده هاي نوين در جامعه كشاورزي كه از مهمترين وظايف نظام ترويج مي باشد، كار ساده اي نيست و نياز به بررسي رابطه نوآوري با فرهنگ جامعه دارد و مروج كشاورزي يا عوامل ترويجي بعنوان رهبر فني در كار كشاورزي، در محيط روستايي نقش بساز و متحول كننده اي دارند و عامل انقلاب فرهنگي در بعد توليدي را بعهده دارد و بايستي اعتقادت مردم را دقيقاً بشناسد و با در نظر گرفتن خصوصيات اجتماعي فرهنگي مردم نسبت به تغيير بخش حساسي از خصوصيت اجتماعي يعني فرهنگ روبنايي فني در جامعه توليدي از طريق ارائه فنون بهتر كوشش نمايد. در زمينه توجه به عوامل اجتماعي – فرهنگي و نقش آنها در تحويل و توسعه جوامع بعنوان عامل يا مانع پيش برنده آن، تاكنون مباحث زيادي توسط دانشمندان علوم اجتماعي و نظريه پردازان توسعه مطرح گرديده است. به نظر تعدادي از محققين مسايل روستايي كه از آنها به عنوان پيروان مكتب نوسازي در توسعه ياد مي شود. اكثريت توده كشاورزان وتوليد كنندگان خرده پا در مقابل ارائه نوآوري هاي تازه به دليل وجود تمايلات خاص فرهنگي – اجتماعي از خود مقاومت نشان مي دهند. اينان از ويژگي هايي نظير سنت گرايي، تقديرگرايي، محافظه كاري، پائين بودن سطح آرزوها و تمايلات و فقدان روحيه نوآورري بعنوان عوامل فرهنگي – اجتماعي كه در روند اشاعه و پذيرش نوآوري ها و تكنولوژي هاي نوين و به تبع آن توسعه و تحول در جوامع روستايي مانع ايجاد مي كند، نام مي برند (ازکيا، 1374: 36).
در ميان نظريه پردازان كه در باب تأثير عوامل اجتماعي – فرهنگي در روند توسعه و تحول روستايي به بحث پرداخته اند، راجرز نظريه خرده فرهنگ دهقاني را مطرح كرده است كه بر اساس آن در جريان توسعه و دگرگوني روستاها، شناخت وآگاهي از خصوصيات فرهنگي واجتماعي دهقانان از اهميت ويژه اي برخوردار است وبرنامه هاي توسعه روستاها اگر بدون در نظر گرفتن عوامل اجتماعي فرهنگي وشناخت ارزشها، وجهه نظريه ها وانگيزه هاي دهقانان طراحي شود منجر به شكست خواهد شد (ازکيا، 1370: 26). راجرز در اين زمينه در كتاب معروف خود موسوم به (نوسازي در ميان دهقانان) مي نويسد: (کشاورزان در مورد کنترل حوادث آتي داراي نظرات متفاوتي هستند بطوريكه اكثريت قشر خرده پاي آنها داراي گرايشاتي نظير بدگماني ،تسليم وبردباري وبي ارادگي وگريز در مقابل حوادث وپديده هاي نوين مي باشند) (همان منبع).
بعضي ديگر از محققين و صاحبنظران مسائل توسعه روستايي ديدگاه هاي مبتني بر نقش عوامل فرهنگي- اجتماعي بعنوان موانع اصلي تغيير وتحول تكنولوژيكي در جوامع روستايي را مورد نقد قرار داده اند. بطوريكه اورتيز مي گويد: پاسخ كشاورزان خرده پا به فرصتهاي جديد اقتصادي و پذيرش ايده ها و افكار وتكنولوژي هاي جديد را بايد با توجه به انواع نا ايمني ها وريسك هاي موجود مورد تجزيه وتحليل قرار داد ونه وجود روحيه محافظه كاري در آنان و يا متغيرهاي مربوط به عوامل اجتماعي فرهنگي در مقايسه با متغيرهاي اقتصادي از اهميت كمتري برخوردارند.

(د)اهميت و وضعيت پسته کاري
2-39اهميت پسته و پسته کاري
طي چند دهه گذشته درآمدهاي ارزي حاصل از صادرات نفت بخش عمده اي از درآمدهاي ارزي كشور را شامل ميشود و اقتصاد كشور نيز تقريباً به طور كامل از روند صادرات نفت تبعيت نموده و با نوسانات آن دچار بحران مي شود. از آنجا كه نفت عمدتاً يك كالاي سياسي محسوب ميشود تا يك كالاي اقتصادي، پيش بيني درآمدهاي ايجاد شده ناشي از صادرات اين محصول همواره با درآمدهاي حاصل از فروش آن تفاوتهاي فاحشي داشته و دارد. به اين علت راهكارهايي كه بتوانند اين وابستگي را كاهش دهند بسيار مهم مي باشند. تنها راه گريز از وابستگي به درآمدهاي نفتي خروج از شرايط اقتصاد تك محصولي مي باشد كه كاهش مداوم درآمدهاي نفتي و پيش بيني كاهش صادرات نفت ملي در سال هاي آينده به علت افزايش تقاضاي داخلي توسعه صادرات غير نفتي را بسيار ضروري كرده است. در بين كالاهاي صادراتي، صادرات محصولات كشاورزي از اهميت ويژه اي برخوردار است. در حال حاضر نيز بخش عمده اي از صادرات غير نفتي را شامل توليد ناخالص ملي و بيش يک چهارم مي شود. بخش كشاورزي يكي از مهمترين بخشهاي اقتصادي كشور است بطوريكه بيش از اشتغال و حدود 87 درصد نيازهاي غذايي كشور و نزديك به 36درصد از صادرات غير نفتي به اين بخش وابسته است. اين بخش حتي در شرايط نامطلوب اقتصادي نيز شكوفايي و ظرفيت هاي نويني را عرضه كرده است كه براي بسياري از اقتصاددانان تا حدودي ناشناخته مانده است (قره خاني، 40:1381 ) . امروزه كشاورزي تنها بعنوان تأمين كننده نيازهاي معيشتي مردم نيست بلكه بعنوان زمينه مناسب در جهت تأمين و توليد كالاهاي صادراتي به منظور تأمين ارز و سازماندهي امور اقتصادي بعنوان بخش تجاري در اقتصاد جهاني براي كشورهاي كم درآمد و پر درآمد عمل مي نمايد (وزارت جهاد كشاورزي،1381 ). ورود به دهكده جهاني و ايجاد رقابت تنگاتنگ بين محصولات از جمله محصولات كشاوري به ويژه پسته، توليدكنندگان اين عرصه را وادار مي كند كه براي بدست آوردن جايگاهي ارزنده در بازارهاي جهاني به استفاده از تكنولوژي هاي نوين در اين زمينه بپردازند كه اين خواستن در ايران كه جزئي از جامعه در حال توسعه جهاني است، ممكن نمي شود مگر اينكه رابطه اي تنگاتنگ بين متخصصين آموزشي و توليدكنندگان انجام پذيرد كه به موجب اين امر نظام آموزشي غير رسمي مي تواند نقش بسزايي را ايفا نمايد كه در اين زمينه ارائه تكنولوژي هاي نوين در جهت افزايش كمي و كيفي محصولات كشاورزي بالاخص پسته كه بالاترين ارزش صادرات غير نفتي را در ايران دارا است، نقش بسزايي را بر عهده دارد. صادرات غير نفتي نقش شاياني در رشد توليد داخلي، افزايش اشتغال زايي و نيز افزايش پس انداز داخلي دارد. در اين ميان با توجه به شرايط اقليمي مناسب كشور كه امكان كشت محصولات مختلف را فراهم مي كند، صادرات كشاورزي در اولويت دستور كار صادرات غير نفتي قرار دارد. نواسانات پي در پي درآمد كشاورزان و صدماتي كه در اثر اين نوسانات بر اقتصاد مملكت وارد آمده، مسئولان را بر آن داشته كه با دقت بيشتري صادرات غير نفتي را بررسي و حمايت نمايند. در سه دهه گذشته در ميان كالاهاي صادراتي، پسته و فرش بيشترين سهم را داشته اند. بطوريكه سهم اين دو به85 درصد نيز رسيد. با اجراي سياست 8/70 درصد كل صادرات غير نفتي در دهه 50 مي رسد و در دهه هاي بعدي به 3 تعديل در برنامه اول توسعه اين سهم به 53 درصد در طي دهه 70 كاهش يافت. هر چند جايگاه پسته ايران در دنيا بسيار بالا و مناسب است ولي در سال 1386 به ركورد فاحشي در صادرات پسته رسيديم (سالنامه آمار بازرگاني،1382). با توجه به مطالب فوق بحث در مورد محصولات صادراتي راهگشاي بسياري از مشكلات كشور خواهد بود. بخصوص پسته كه از قرن ها پيش در اين سرزمين بوده و دير زماني است كه جزء محصولات صادراتي اين مرز و بوم به حساب مي آيد و از آنجا كه پسته اولين محصول مهم صادراتي به حساب ميآيد. همچنين پارامترهاي مؤثر بر پذيرش تكنولوژيهاي جديد مي تواند نقش مؤثري در شناسايي توسعه و آموزش روش هاي نوين كاشت، داشت و برداشت و حتي صادرات پسته استان خراسان جنوبي داشته باشد. استفاده از تكنولوژي هاي جديد علي الرغم داشتن خطرهاي احتمالي و جانبي مي تواند با در نظر گرفتن ظرفيت بالقوه و بالفعل اين منطقه و همچنين با ارائه آموزش هاي لازم به شكل ترويجي- عملي و پرداخت اعتبارات مورد نياز به پسته كاران، توليدات آنها را افزايش و خسارات ناشي از استفاده از روش هاي سنتي را كاهش دهد و در نهايت توسعه اقتصاد روستايي و توسعه ملي را تضمين کند ( Low,1999 , no :6).
2-40سطح زير کشت پسته
بر اساس آخرين اطلاعات سازمان خواروبار و کشاورزي جهاني (FAO) سطح زير کشت پسته در جهان متغير بوده و اغلب سير صعودي داشته است. از سال 2000 تا 2009 در يک دوره نه ساله سطح زير کشت پسته جهان متغير بوده است. در اين دوره کمترين ميزان سطح زير کشت با 417 هزار هکتار مربوط به 2000 و بيشترين آن با 651 هزار هکتار مربوط به سال 2007 بوده است .
در بين کشورهاي جهان، ايران با دارا بودن 450 هزار هکتار اراضي زير کشت پسته در سال 2007 مقام اول را داراست. پس از آن ترکيه با 430 هزار، آمريکا با 50 هزار و تونس با 49 هزار هکتار به ترتيب مقام هاي دوم تا چهارم را به خود اختصاص داده اند.

جدول2-6 . سطح زير کشت پسته در جهان ايران و نه کشور عمده توليدکننده (2009-2000)
واحد : هکتار
کشور
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
جهان
417201
430099
443925
459258
601874
623998
644431
651854
583096
590428
ايران
274728
280510
295000
298939
431418
440025
444000
450000
379198

آمريکا
30200
31565
33590
35610
37636
42492
44515
46539
47753
50991
ترکيه
36349
36999
37428
37570
37572
40000
40377
40663
40954
43063
سوريه
28482
31057
33079
35638
34849
35513
37000
37970
38127

چين
12000
15000
15000
15000
15000
16000
16000
17500
18000
20000
يونان
5500
5110
5400
5600
4670
4945
4956
4884
4900
4900
ايتاليا
3602
3602
3602
3600
3607
3635
3258
3671
3500
3602
افغانستان
2700
2700
2700
3200
2000
2211
2211
2347
2400

تونس
21670
21600
16000
22000
32000
36000
49000
45000
45000

منبع. سازمان خواروبار و کشاورزي سازمان ملل متحد ، 2011

2-41توليد پسته در ايران و جهان
ميزان توليد محصول پسته در ايران و جهان بر اساس آمار سازمان خواروبار جهاني (فائو) در جدول شماره (2-7) نشان داده شده است . همانگونه که در اين جدول ملاحظه مي گردد ميزان پسته توليد شده در ايران بر اساس آمار فائو بخش قابل ملاحظه اي از توليد جهاني اين محصول را تشکيل مي دهد. و در سالهاي مورد بررسي همواره ميزان توليد پسته ايران بيش از 50 درصد توليد جهاني اين محصول بوده است.
همچنين بررسي روند توليد محصول پسته در ايران طي 5 ساله 2000 تا 2007 وضعيت پرافت و خيزي را نشان مي دهد. در اين رابطه چندي پيش گزارشي از سوي فائو در خصوص تغييرات توليد پسته در ايران منتشر شد. فائو در اين گزارش اعلام کرد که حجم توليد پسته در ايران طي سال هاي پس از پيروزي انقلاب روند مشخصي نداشته است. به عنوان مثال توليد 112 هزار تني پسته در سال 2000 به 306 هزار تن در سال 2003 افزايش و مجدداً در سال 2004 به 184 هزار تن کاهش يافته است.

جدول 2-7. ميزان توليد پسته در جهان و ده کشور عمده توليدکننده آن طي سالهاي 2009-2000
واحد : تن
کشور
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
جهان
376787
431545
517519
541972
444088
514303
593293
686667
548377
572946
چين
22000
26000
28000
30000
32000
34000
36000
38000
40000
45000
يونان
9536
9540
8860
7930
7917
8847
8233
8148
8100
8100
ايران
112000
249000
249000
306192
184899
229657
250000
315500
192269

ايتاليا
2768
1762
1877
1993
2400
2719
1024
2782
2000

آمريکا
110220
73030
137440
53980
157397
128367
107955
188696
126100
175088
سوريه
39923
34436
52840
47600
21200
44642
73183
52066
52600
61484
ترکيه
75000
30000
35000
90000
30000
60000
110000
73416
120113

پاکستان
209
196
195
195
3425
597
632
536
773

تونس
1600
1100
800
1200
1800
2000
2700
2500
2500

افغانستان
2800
2800
2800
2200
2310
2457
2457
3600
2500

منبع: سازمان خواروبار و کشاورزي

پایان نامه
Previous Entries منابع پایان نامه ارشد با موضوع نظام ارزش ها، آداب و رسوم Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درمورد کیفیات مخففه، مسئولیت کیفری، قانون مجازات