منابع و ماخذ پایان نامه مجمع عمومی، استفاده از زور، توسل به زور، شورای امنیت

دانلود پایان نامه ارشد

به عمل آورده و نتایج تحقیقات خود را به کشورهای متعاهد ابلاغ نماید و همچنین می تواند مبادله اطلاعات را بین کشورهای متعاهد راجع به مسائل حمل و نقل هوایی و هوانوردی تسهیل نماید.296 بنا به تقاضای هر یک از کشورهای عضو، شورا میتواند به هر وضعیتی که ممکن است موانع قابل اجتناب در راه پیشرفت هوانوردی بینالمللی ایجاد نماید رسیدگی نموده و پس از تحقیقات لازم،گزارشهایی را که مقتضی بداند صادر نماید.297
بنابراین شورای ایکائو میتواند در هر زمینهای که کشورها تقاضا کرده باشند تحقیقات لازم را انجام دهد. شورا مطابق ماده 55 (ه) کنوانسیون شیکاگو باید «برحسب تقاضای هرکشور متعاهدی، به هر وضعیتی که ممکن است موانع قابل اجتناب در راه پیشرفت هوانوردی بینالمللی ایجاد نماید را رسیدگی نموده و پس از تحقیقات لازم، گزارشهایی را که مقتضی بداند صادر نماید.» ضمناً به موجب ماده 54 (ن) کنوانسیون، شورا وظیفه دارد نسبت به هر موضوعی که مربوط به کنوانسیون شیکاگو بوده و به واسطه یکی از کشورهای عضوکنوانسیون ارجاع شود مطالعه نموده و توجه لازم را به کارگیرد. این نوع تحقیقات از وظایف اختیاری شوراست.در حادثه سرنگونی هواپیمای ایران ایر A 300 پرواز شماره 655 توسط رزم ناو ونسان آمریکا که در سال 1367 اتفاق افتاد و در ادامه این بخش هم مطرح و بررسی میشود، ایکائو، تقاضای ایران را با توجه به این وظیفه خود مورد رسیدگی قرار داد. در مواردی که ذکر شد هدف شورا حل اختلافات بین کشورها نیست، بلکه بررسی موضوع و سعی در ارتقای کیفی مقررات است.
دوم : تقاضای بررسی موضوعات از سوی کشورها،گاهی به دلیل اختلاف نظر آنها در چگونگی اجرا و تفسیر مقررات کنوانسیون شیکاگو و ضمایم آن است. در صورت وجود اختلاف بین کشورها، شورا موضوع را بررسی و تصمیم مقتضی را صادر خواهد کرد. هر یک از کشورهای عضو کنوانسیون می تواند از تصمیم شورا به یک محکمه داوری که مورد موافقت طرفهای دیگر اختلاف قرارگرفته باشد یا به دیوان بینالمللی دادگستری تقاضای تجدید نظر نماید. چنین تقاضای تجدید نظری باید در ظرف شصت روز پس از وصول ابلاغیه مربوط به تصمیم شورا به شورا ارسال گردد.298 اگر یکی از کشورهای طرف اختلاف، در مواردی که نسبت به تصمیم شورای تجدیدنظر خواهی شده است، اساسنامه دیوان بینالمللی دادگستری را قبول ننموده باشد یا کشورهای متعاهد طرف اختلاف نسبت به منتخبین دیوان داوری نتواند موافقت حاصل نمایند، هر یک از کشورهای متعاهد طرف اختلاف یک نفر داور معرفی خواهد نمود و داوران مزبور یک نفر سرداور معرفی خواهند کرد. هرگاه یکی از کشورهای طرف اختلاف، در ظرف سه ماه از تاریخ تقاضای تجدید نظر، از تعیین داور خودداری نماید رئیس شورا، از بین اشخاص شایسته ای که اسامی آنها در فهرستی که در شوری ثبت میباشد، یکنفر از طرف کشور مزبور به عنوان داور معرفی خواهد نمود. هرگاه داوران ظرف مدت سی روز در تعیین یک نفر به عنوان سر داور توافق حاصل ننمایند، رئیس شورا از بین اشخاصی که در لیست فوق الذکر وجود دارد یکنفر را به عنوان سرداور معین خواهد نمود. سپس داوران و سرداور مزبور محکمه داوری را تشکیل خواهند داد.
محکمه داوری که بدین نحو تشکیل میگردد خود ترتیب کار خود را داده و تصمیمات خود را با اکثریت آراء اتخاذ خواهد نمود، مشروط بر اینکه شورا در هر مورد که به نظر وی تأخیر زیاد در کار روی داده باشد بتواند به مسائل مربوط به طرز عمل محکمه رسیدگی و دربارهی آن تصمیم مقتضی اتخاذ نماید.299 رأی دیوان بینالمللی دادگستری و محکمه داوری قطعی و الزامآور میباشد.300
کشورهای عضو تعهد کردهاند، در صورتی که شوری رأی داده باشد که شرکت هواپیمایی یکی از کشورهای عضو کنوانسیون تصمیم نهایی متخذه را رعایت نمینماید، اجازه بهرهبرداری به شرکت مربوطه در فضای فوق قلمرو خود ندهد.301 مجمع عمومی حق رأی هر کشور متعاهدی را که به این ترتیب متخلف شناخته شود در مجمع عمومی و شورا معلق خواهد ساخت.302پیشرفت صنعت هواپیمایی در طول چند دهه گذشته ایمنی و نظم خدمات پرواز را تا حد بسیار قابل توجهی افزایش داده است. علیرغم پیشرفتهای تکنولوژیکی، عواملی وجود دارندکه همچنان برای امنیت هواپیما تهدید به شمار میروند. اختلافات بین دولتها در همه زمینههای هوانوردی ممکن است به وجود آید. از جمله اختلافاتی که بین دولتها به وجود آمده ناشی از استفاده از زور علیه هواپیمای کشوری در فضای کشور دیگر است. استفاده از زور یا تهدید علیه هواپیمای کشوری، از عواملی هستند که مسافرتهای هوایی را با مخاطراتی مواجه میسازند. علیرغم اینکه اختلافات ممکن است در زمینههای مختلفی صورت گیرد لیکن بدلیل اهمیت منع استفاده از زور یا تهدید علیه هواپیمای کشوری، فعالیتهای شورای ایکائو در این زمینه در این فصل مورد بررسی قرار میگیرند.
کنوانسیون شیکاگو به کشورها اجازه نمیدهد علیه هواپیمای غیر نظامی از سلاح استفاده کنند. حاکمیت کشورها بر آسمان خود (ماده1 کنوانسیون شیکاگو) به آنان اجازه نمیدهد از سلاح علیه هواپیمای غیر نظامی استفاده کنند.کشورهای متعاهد موافقت کردهاند که به هنگام صدور دستورالعمل برای پروازهای نظامی خود، به امنیت پرواز هواپیماهای کشوری توجه کنند. به موجب مقررات هوایی،کشورها باید سعی کنند با هواپیمایی که بدون مجوز به فضای آنها وارد شده است وارد مذاکره شوند. آنها باید از خلبان هواپیما بخواهند یا فرود آید یا مسیر خود را تغییر دهد. ماده 3 مکررکنوانسیون شیکاگو303 صراحتاً و با تأکید از کشورها میخواهد از کاربرد سلاح علیه هواپیمای مسافری خودداری نمایند. علیرغم وجود مقررات بینالمللی برای جلوگیری از حمله به هواپیماهای مسافری، حوادث تلخی همچون حمله به هواپیمای کره 007 و هواپیمای ایرباس 655 اتفاق افتاده است. موارد حقوقی بسیاری در این دو قضیه وجود دارد. در این فصل دو حادثه مزبور و تصمیمات شورای ایکائو را مورد بررسی قرارمی دهیم.

1- حادثه پرواز 007 کره و بررسی آن در ایکائو
یکی از قضایایی که شورای ایکائو مورد رسیدگی قرار داده حادثه هواپیمایی کره است. حادثه در روز اول سپتامبر 1983 اتفاق افتاد. جنگندههای شوروی یک هواپیما بوئینگ 747 را که با شماره پرواز700 در خطوط هوایی کره در حال پرواز بود با 269 مسافر در نزدیکی جزیره ساخالین، در خاک شوروی، سرنگون کردند. این حادثه غمانگیز با واکنش سریع جهانیان مواجه شد304 و سؤالاتی جدی در مورد مقررات بینالمللی حاکم بر چنین حوادثی مطرح کرد.
اقدامات متعددی نیز صورت پذیرفت که از جمله آنها میتوان به اقدامات مجمع عمومی و شورای ایکائو که بلافاصله پس از حادثه مزبور انجام شد اشاره کرد. تحقیق و تفحص انجام شده از سوی ایکائو، به تصویب اصلاحیهای به کنوانسیون شیکاگو برای جلوگیری از ایجاد اختلال در پروازهای هواپیماها منجر گردید.
1-1- اقدامات انجام شده از سوی شورای ایکائو
شورای امنیت سازمان ملل قادر نبود در مورد حادثه هواپیمایی کره 1983، بعد از آن که شوروی قطعنامه پیشنهادی کانادا و شانزده کشور دیگر را وتو کرد، اقدامی صورت دهد. در نتیجه تنها مرجع بینالمللی که میتوانست اقدامی در این زمینه انجام دهد، ایکائو بود. شورای ایکائو در 15 و 16 سپتامبر 1983 در نشست فوقالعادهای دو قطعنامه را به تصویب رسانید.در قطعنامه نخست، شورای ایکائو نسبت به سرنگونی هواپیمای مسافربری کره که منجر به کشته شدن 269 نفر بیگناه شد عمیقاً اظهار تأسف کرد. قطعنامه با این عبارت ادامه مییابد که: چنین استفادههایی از نیروی مسلح علیه هواپیمای کشوری،که با قواعد حاکم بر رفتار بینالمللی، با اصول اولیه انسانی و با استاندارد موجود در ضمایم کنوانسیون شیکاگو مغایرت دارد، پیامدهای قانونی در پی خواهد داشت. این قطعنامه ممنوعیت استفاده از سلاح علیه هواپیمای غیرنظامی را مورد تأکید قرار میدهد.
قطعنامه از دبیر کل ایکائو خواست برای یافتن حقایق مربوط به جنبههای فنی پرواز و انهدام هواپیما تحقیقات لازم را انجام دهد و نیز از کلیه اعضا خواست در انجام این تحقیقات مشارکت نمایند. قطعنامه ضمناً از دبیرکل خواست وضعیت پیوستن کشورها به کنوانسیون شیکاگو و ضمایم آن و دیگر اسناد مربوط را به شورای ایکائو گزارش کند. از کمیسیون هوانوردی خواسته شد اصول و مقررات کنوانسیون شیکاگو، ضمایم آن و دیگر اسناد بینالمللی را به منظور تنظیم اصلاحیههای پیشنهادی لازم برای جلوگیری از وقوع حوادث هوایی دقیقاً مطالعه کند؛ راهکارهای بهبود هماهنگی سیستمهای ارتباطی بین هواپیماهای نظامی و غیر نظامی و سرویسهای کنترل ترافیک هوایی را مورد بررسی قرار دهد و دستورالعملهایی را در مواردی که مربوط به شناسایی و رهگیری هواپیماهای غیرنظامی میشود، به تصویب برساند.305
در قطعنامه دوم، شورای ایکائو از کمیسیون هوانوردی (ANC) خواست کار بررسی مقررات مربوط به امور فنی هواپیمایی و امکان توسعه این نوع مقررات را به منظور تضمین امنیت هواپیماهای غیرنظامی به عهده بگیرد.306 مجمع ایکائو در بیست و چهارمین نشست خود این تصمیمات شورای ایکائو را تأیید کرد.307

1-2- بازرسی و تحقیق
مطابق دستور شورای ایکائو، دبیرخانه ایکائو یک گروه تحقیق تشکیل داد.گروه مزبور تحقیقات را به انجام رساند و در سیزدهم دسامبر 1983 گزارش خود را به شورا ارائه نمود.308شورا گزارش را به کمیسیون هوانوردی309 تحویل داد تا از نظر فنی بررسی نماید در ششم مارس 1984، شورای ایکائو، نظرات کمیسیون هوانوردی را دریافت و پس از بحث و مذاکره طولانی، قطعنامهای تصویب کرد که در آن استفاده از نیروی نظامی را که منجر به انهدام هواپیمای خطوط هوایی کره و کشته شدن 269 مسافر و خدمه گردید، محکوم نمود. در این قطعنامه از بیاعتنایی اتحاد جماهیر شوروی که برای جستجو و نجات حادثه دیدگان تلاش ننموده و نیز با ایکائو در خصوص بازرسی حادثه همکاری نکرده و از پذیرش گروه بازرسی تعیین شده از سوی دبیرخانه ایکائو خودداری نموده و اطلاعات مربوط به بازرسی را در اختیار دبیرخانه قرار نداده بود عمیقاً اظهار تأسف شده است.310کمیسیون هوانوردی برای بررسی حادثه با مشکلات و موانع بسیاری مواجه بود. کمیسیون مجبور بود بر اساس شبیه سازی سناریو و غالباً فرضیات و با تکیه بر تعداد محدودی اطلاعات دقیق و حقیقی، موضوع را بررسی و نتیجهگیری کند.کمیسیون در خصوص رهگیری هواپیمای 007 گروه به وسیله هواپیماهای نظامی، علامت دادن و بازرسی و ارتباطات بین آنها به نتایج ذیل رسید:
1- رهگیری هواپیمای007گروه توسط هواپیماهای نظامی شوروی برفراز شبه جزیره کامچاتکا و در نزدیکی جزیره ساخالین انجام گرفت.
2- مقامات شوروی تصور نمودند که هواپیماهای 007 یک هواپیمای اطلاعاتی است آنها برای شناسایی هواپیمای در حال پرواز به اندازه کافی تلاش نکردند.
3- اوجگیری هواپیمای مزبور از خط پرواز (330FL به 350 )در طی مدت رهگیری و دقایقی قبل از پایان پروازش، اقدام تجاوزکارانه تلقی گردید و این فرضیه را که هواپیمای مذکور یک هواپیمای جاسوسی است، تقویت کرد.
4- ایکائو نتوانست هیچ سابقهای از مکالمات ضبط شده و شواهدی که به اولین تلاش برای رهگیری هواپیمای 007 مربوط باشد و یا ارتباطات زمینی صورت گرفته با هواپیمای مزبور پیدا کرده، در اختیار کمیسیون قرار دهد. بنابراین ارزیابی کامل چگونگی رهگیری هواپیما و علامت دادن و نحوه ارتباطات مقدور نگردید.
5- با توجه به اینکه هیچ نشانهای از آگاهی خدمه پروازی هواپیما 007 کره نسبت به دو بار تلاش جهت رهگیری وجود نداشت، بنابراین آنها از رهگیری بیاطلاع بودند.311
کمیسیون در پایان نتیجه گرفت که هواپیمای 007 مورد اصابت یک یا دو موشک هوا به هوا قرارگرفت که یکی از هواپیماهای رهگیر متعلق به شوروی که خلبان آن از طرف فرمانده زمینی و واحد کنترل هدایت میشد، آن را شلیک کرده بود.

1-3- اصلاحیه کنوانسیون شیکاگو
در 16 دسامبر 1983 اجلاس فوقالعاده شورای ایکائو، به پیشنهاد فرانسه، تصمیم گرفت موضوع اصلاح کنوانسیون شیکاگو را -در خصوص تعهد توسل به زور علیه هواپیمای کشوری- در دستور کار خود قرار دهد. ایده اصلاح کنوانسیون، توسط مجمع عمومی ایکائو در بیست و چهارمین نشست آن در

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه حمل و نقل، حمل و نقل هوایی، شخصیت حقوقی، اتباع ایران Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه مجمع عمومی، سازمان ملل، آمریکای لاتین، استفاده از زور