منابع و ماخذ پایان نامه عدم اطمینان، توسعه بازار، کسب و کار، بهای تمام شده

دانلود پایان نامه ارشد

نسبت به رقبا‌ می‌باشد. بدين منظور روش پيشنهادی پرتر توليد در حجم زياد و با قيمت کم که اصطلاحاً آنرا اقتصاد مقياس16 می نامند،‌ می‌باشد. در اين استراتژی شرکت اقدام به توليد و عرضه محصولات استاندارد‌ می‌کند که بهای تمام شده هر واحد برای مشتری کاهش‌ میابد.
استراتژی متمايز سازی17 : کسب برتری رقابتی از طريق توليد محصولی که از ديدگاه مشتريان در مقايسه با محصولات مشابه منحصر بفرد و دارای خصوصيات ويژه باشد. مقصود از استراتژی متمايز ساختن محصول اين است که محصولات و خدماتی عرضه شود که در صنعت مورد نظر به عنوان محصول يا خدمتی منحصر بفرد تلقی شوند و به مشتريانی عرضه شود که نسبت به قيمت حساسيت چندان زيادی نشان نمی دهند.
استراتژی تمرکز18: تمرکز در بخش معينی از بازار برای محدود کردن دامنه فعاليت. با محدود شدن دامنه فعاليت، امکان متمرکز کردن منابع ميسر شده و يک برتری رقابتی نسبت به رقبا بدست‌ می‌آید. مقصود از متمرکز کردن توجه بر محصولات و خدمات خاص اين است که نيازهای گروه های کوچکی از مصرف کنندگان تأمين شود(چاتوت و همکاران، 2007).
ن) استراتژی‌ های فرعی
استراتژی‌های یکپارچه ساز
افقی: تملک و یا کنترل بر روی شرکت‌های رقیب.
رو به جلو: تملک و یا کنترل بر روی توزیع کنندگان و خرده فروشان.
رو به عقب: تملک و یا کنترل بر روی تأمین کنندگان.
استراتژیهای متمرکز
رسوخ در بازار: افزایش سهم بازار محصولات و یا خدمات از طریق تلاشهای بیشتر بازاریابی.
توسعه بازار: عرضه محصول و یا خدمات فعلی در مناطق جغرافیایی جدید.
توسعه محصول: افزایش فروش از طریق بهینه سازی محصول و یا خدمات فعلی و یا ارائه محصول و یا خدمات جدید‌‌.
استراتژی‌های تنوع
تنوع همگن: در اين استراتژي شركت مي‌كوشد محصولات خدماتي جديد ولي مرتبط بر محصولات و خدمات خود بيفزايد.
تنوع غیر همگن: در استراتژي تنوع ناهمگون شركت محصولات و خدماتي جديد ولي بي ربط ( نسبت به محصولات و خدمات اصلي خود ) با بازار عرضه می‌کند.
افقی: مقصود از اين استراتژي اين است كه شركت محصولات و خدماتي جديد ولي بي ربط، به محصولات و خدمات خود مي افزايد و به مشتريان كنوني خود عرضه می‌کند.
استراتژی همکاری مشترک19: در همکاری مشترک، هدف بهره گيری از سينرژی ناشی از به هم پيوشتن چندين شرکت جهت ارائه محصولات مشخص و بصورت مشترک‌ می‌باشد. در اثر اين همکاری حاصل به مراتب بيشتر از حاصل جمع جبری تک تک فعاليتهای آن شرکت‌ها خواهد بود. از طرفی در اثر اين همکاری، رقابت کاهش پيدا کرده در نتيجه ميزان ريسک نيز پائين‌ می‌آید.
استراتژی نوآوری20 :يکی از پايدارترين روشهای گسترش و توسعه، استراتژی نوآوری است. در اثر نوآوری در محصولات و ارائه محصولات جديد يا اصلاح شده به بازار، مزيتهای جديد رقابتی برای سازمان ايجاد‌ می گردد. اگر اين روند ادامه يابد، سازمان‌ می‌تواند به راحتی رهبری بازار را بعهده گرفته و از حالت انفعالی خارج گردد.
استراتژی گسترش بازار21: در صورتيکه محصولات در بازار با موفقيت روبرو شوند،‌ می توان با افرودن محدوده های جغرافيائی ديگر يا وارد شدن در ساير قسمتهای بازار مثل اقشار ديگر مصرف کننده در همان بازار و … ميزان فروش را بالا برد. در اين حالت اصطلاحاً‌ می گويند: “ فروش محصولات موجود در بازارهای جديد “
در اين استراتژي شركت مي كوشد تا خدمات و محصولات جديد را به مناطق جغرافيايي جديد عرضه كند. ( استراتژی توسعه بازار)
استراتژی گسترش محصول22: يکی از پايدارترين روشهای گسترش و توسعه، استراتژی نوآوری است. در اثر نوآوری در محصولات و ارائه محصولات جديد يا اصلاح شده به بازار، مزيتهای جديد رقابتی برای سازمان ايجاد‌ می گردد. اگر اين روند ادامه يابد، سازمان‌ می‌تواند به راحتی رهبری بازار را بعهده گرفته و از حالت انفعالی خارج گردد(عرب صالحی و همکاران، 1391).
مقصود از توسعه محصول اجراي يكي از استراتژي هايي است كه در اجراي آن شركت مي كوشد از طريق بهبود بخشيدن يا اصلاح محصولات و خدمات كنوني بر ميزان فروش بيفزايد. (استراتژی توسعه محصول)
استراتژی عقب گرد23: در اين حالت شرکت موقتاً يا به طور دائم اقدام به کاهش عمليات يا فعاليتهای توليد محصولات‌ می نمايد. البته اين کاهش لزوماً بد نيست، چرا که بدين طريق شرکت‌ می‌تواند منابع مورد نياز ساير بخشهائي که موفق تر بوده اند را تأمين نمايند.
استراتژی حذف محدود24 : در صورت عدم کارائی استراتژی عقب گرد در محصولی، سراغ اين استراتژی گرفته‌ می شود. در اين حالت شدت کاهش، بيشتر شده و منجر به حذف بخشی از محصول يا بخشی از مدلها و …‌ می گردد.
استراتژی حذف کامل25: در صورتی که استراتژی حذف محدود هم کارگر نيافتد، در آنصورت اقدام به فروش يا حذف کامل محصول يا خط تولِيد آن‌ می نمايند.
استراتژی بازنگری26: از استراتژی بازنگری در صورتی استفاده‌ می شود که به دنبال آن و به منظور تقويت مواضع موجود از اين استراتژی استفاده‌ می شود. در اين حالت برای کاهش هزينه ها و تخصيص بتر منابع با توجه به اولويتها يا تقويت مواضع موجود يک بازنگری در سازمان به عمل‌ می‌آید.
استراتژی حفظ وضعيت موجود27: در صورتيکه از استراتژی ثبات پيروی شود و لزومی به تغييرات چه جزئی و چه کلی نباشد اصطلاحاً‌ می گويند از استراتژی حفظ وضعيت موجود استفاده شده است.
استراتژی‌های تدافعی
مشاركت28: در اجراي اين استراتژي دو يا چند شركت يك شركت تضامني موقت يا كنسرسيوم تشكيل مي دهند و از فرصت پيش آمده بهره برداري مي نمايند.
كاهش29: زماني يك سازمان از استراتژي كاهش استفاده می‌کند كه مي خواهد با گروه بندي جديد در دارایی‌ها و هزينه ها سير نزولي فروش و سود را معكوس نمايد.
واگذاري: اغلب، شركت بخشي از واحدهاي خود را مي فروشد تا براي سرمايه گذاري خاص يا خريد شركت هاي ديگر تأمين اعتبار نمايد. گاهي فروش بخشي از شركت می‌تواند به عنوان بخشي از استراتژي مبتني بر تجديد ساختار به حساب آيد
انحلال30: فروش تمامي دارایی‌ها به ارزش واقعي را انحلال شركت مي نامند. انحلال به عنوان نوعي شكست به حساب آمده است ولي، شايد اقدام مزبور بهتر از اين باشد كه شركت كار خود را ادامه دهد و شاهد زيان هاي سنگين باشد.
تركيب31: بسياري از شركتها درصدد بر مي آيند دو يا چند استراتژي را به صورت همزمان در هم تركيب نمايند، ولي اگر دامنه اين فعاليت بيش از اندازه گسترش يابد استراتژي مبتني بر تركيب داراي خطرات بسيار سنگين خواهد بود(عرب صالحی و همکاران، 1391).
م) استراتژی بکارگرفته شده در تحقیق حاضر:
در تحقیق حاضر از معیار استراتژی تنوع در شرکت که توسط پارک و جانگ (2013)که بر اساس نسبت درآمد فروش حاصل از بزرگترین کسب و کار شرکت به کل درآمدهای شرکت پایه گذاری شده است استفاده کرده ایم:
DIVER=Pit * Ln (1/P_it )
P: نسبت درآمد فروش حاصل از بزرگترین کسب و کار شرکت به کل درآمدهای شرکت(پارک و جانگ،2013).
ن)تعريف عدم اطمينان32
عدم اطمینان مي گويد كه در يك موقعيت معين يك فرد نمي تواند اطلاعات را به طور كمي و كيفي به گونه اي مناسب براي تشريح، پيش بيني و ارائه حكم به طور معين و به شكل مقداري (عددي) و يا براساس ديگر ويژگيهاي آن مرتب سازد. در ادامه به تشريح جنبه هاي گوناگون عدم اطمینان پرداخته شده است(ملانظری و همکاران، 1388).
س) عوامل عدم اطمينان
عوامل متعددي در عدم اطمینان دخالت دارند. بيشتر اين عوامل بر جنبه اي از ويژگيهاي اطلاعات تاكيد دارند. برخي از اين عوامل بشرح ذيل مي باشند.
نبود اطلاعات33
فقدان اطلاعات احتمالا معمول ترين عامل براي عدم اطمینان مي باشد. مثلا در ادبيات تصميم گيري، تصميم گيري در شرايط عدم اطمینان موقعيتي است كه در آن مدل ساز فاقد اطلاعات در مورد حالتهاي ممكني است كه اتفاق خواهند افتاد. واضح است كه اين به معني نبود اطلاعات كمي ميباشد. در “تصميم گيري در شرايط ريسك” فرد معمولا موقعيتي را تشريح مي كند كه در آن مدل ساز احتمالات روي دادن حالتهاي مختلف را مي داند. اين وضع مي تواند كمبود اطلاعات كيفي ناميده شود. چون اطلاعاتي در مورد اتفاقات در دسترس مي باشد، ميتوان آن را به شكل تابع احتمال ارائه نمود. اما نوع اطلاعات موجود به مقداري نيست كه بتوان وضعيت را به طور قطعي تشريح كرد. وضعيت ديگري كه از نبود اطلاعات ايجاد مي شود تقريب34 مي باشد. در اين حالت فرد نمي تواند و يا نمي خواهد اطلاعات به ميزان كافي را براي تشريح دقيق جمع آوري كند، حتي اگر اين كار ممكن باشد. انتقال از وضعيت عدم اطمینان ناشي از نبود اطلاعات به موقعيت مطمئن با جمع آوري بيشتر و يا بهتر اطلاعات امكان پذير مي باشد. كيفيت اين كار بستگي به موقعيت و هدف مدل سازي دارد(ملانظری و همکاران، 1388).

انباشتگي اطلاعات( پيچيدگي)
اين نوع از عدم اطمینان ناشي از محدوديت توانائي انسان در دريافت و پردازش همزمان حجم وسيعي از داده ها مي باشد اين وضعيت ناشي از موقعيتي است كه در آن اطلاعات آنقدر گسترده مي باشد كه انسان نمي تواند آن را “هضم” كند و يا مواقعي كه با پديده هايي روبرو مي شويم كه داراي ويژگيها و ابعاد بسيار زيادي مي باشند. كاري كه مي توان در اينگونه مواقع انجام داد توجه به ويژگيهايي است كه براي ما مهمتر مي باشند و ديگر اطلاعات رابايد رها كنيم. واضح است كه در اينگونه شرايط انتقال به وضعيت اطمينان با جمع آوري اطلاعات بيشتر ميسر نمي باشد بلكه بايد اطلاعات موجود را بهينه كرد(منبع پیشین).
شواهد متضاد35
عدم اطمینان مي تواند ناشي از تضاد شواهد و اطلاعات باشد. يعني ممكن است اطلاعات قابل توجهي موجود باشد كه به رفتار معيني از يك سيستم اشاره مي كنند و بعلاوه اطلاعات ديگري نيز به رفتار ديگري از سيستم اشاره دارد. اگر دو دسته از اطلاعات با يكديگر مغايرت داشته باشند آنگاه افزايش اطلاعات به هيچ وجه منجر به كاهش عدم اطمینان نخواهد شد. دلايل اينگونه مغايرت ها متفاوت مي باشد. اين مسئله ميتواند ناشي از اشتباه بودن برخي از اطلاعات كه توسط سيستم قابل تشخيص نيستند، باشد. يا ممكن است اطلاعات مربوط به ويژگي هاي ناپيداي سيستم باشد و يا حتي امكان دارد مشاهده گر براي سيستم، مدلي كه انتخاب كرده اشتباه باشد. در اين حالت انتقال به وضعيت اطمينان با بررسي مجدد اطلاعات و توجه به صحت آنها امكان پذير مي گردد. در برخي حالتها نيز حذف بخشي از حجم اطلاعات به كاهش مغايرت و حركت به سوي شرايط اطمينان توصيه مي گردد.
ابهام36
منظور از ابهام موقعيتي است كه در آن اطلاعات زباني معيني داراي معاني متفاوتي باشد و يا به زبان رياضي وضعيتي كه داراي يك نگاشت يك – به – چند باشد. تمام زبانها شامل كلماتي هستند كه به دلايلي معناي متفاوتي در متون مختلف دارند اين وضعيت مي تواند ناشي از كمبود اطلاعات باشد و مشاهده گر مي تواند به راحتي با دانستن زمينه كلمه، تفسير درستي از آن ارائه دهد. اين نوع عدم اطمینان بايد تحت “نبود اطلاعات” طبقه بندي گردد زيرا با افزودن اطلاعات مي توان به شرايط اطمينان نزديك شد(کیم و همکاران37، 2010).
اندازه گيري38
واژه “اندازه گيري” نيز داراي تفسيرهاي گوناگون در موارد مختلف مي باشد. در اين نوشتار منظور، اندازه گيري مهندسي است يعني وسايل اندازه گيري براي سنجش شاخص هايي مثل سود، هزينه و … .كيفيت تكنولوژي اندازه گيري در زمان ما پيشرفت زيادي كرده است و باعث تعيين دقيق تر خواص سيستم هاي فيزيكي شده است اما هنوز هم نمي توان برخي از ويژگي هاي “تصويري”39 را به طور كامل اندازه گيري نمود، لذا داراي مقداري عدم اطمینان در مورد اندازه واقعي مي باشيم. در اينجا به تفاوت دو مفهوم تصميم گيري در شرايط عدم اطمینان و تحت شرايط ريسك ميپردازيم : تفاوت اين دو از لحاظ معلوم بودن و يا نبودن احتمال وقوع متغييرهاي غير قابل كنترل مي باشد بدين معني كه در شرايط عدم اطمینان بر خلاف شرايط تحت ريسك، احتمال وقوع عوامل غير قابل كنترل معلوم نيست. چون در شرايط تحت ريسك براي

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه فاصله مالیاتی، نظام مالیاتی، خدمات مالی، فرار مالیاتی Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه عدم اطمینان، اهرم مالی، عملکرد شرکت، بازار سرمایه