منابع و ماخذ پایان نامه زیست محیطی، مصرف انرژی، سرمایه اجتماعی

دانلود پایان نامه ارشد

نگرش نسبت به بازیافت رابطه معنادار و مثبت به دست آمده است. با این حال، بین دانش نسبت به بازیافت و نگرش نسبت به بازیافت رابطه معنادار وجود ندارد. همچنین نتایج تحقیق ایشان نشان داد که بین هنجار اجتماعی و نگرش محیط‌زیستی (پارادایم نوین اکولوژیکی) با سن پاسخگو رابطه معناداری وجود ندارد، اما متغیر دانش نسبت به بازیافت با سن رابطه معناداری و منفی را نشان می‌دهد. بین هنجار اجتماعی با سطح تحصیلات پاسخگو رابطه معناداری وجود ندارد. با این حال، متغیرهای نگرش محیط‌زیستی (پارادایم نوین اکولوژیکی) و دانش نسبت به بازیافت با سطح تحصیلات رابطه معناداری و مثبت را نشان می‌دهد. بین هنجار اجتماعی و دانش نسبت به بازیافت با متوسط درآمد خانوار پاسخگو رابطه معناداری وجود ندارد. با این وجود، متغیرهای نگرش محیط‌زیستی (پارادایم نوین اکولوژیکی) با متوسط درآمد خانوار رابطه معنادار و مثبت را نشان می‌دهد.
صالحی و همتی (1391) پژوهشی تحت‌عنوان «بررسی آگاهی نسبت به ضایعات الکترونیکی و الکتریکی در آموزش عالی ایران» را انجام داده‌اند. در این پژوهش، آگاهی دانشجویان دانشگاه‌های شیراز، مازندران و تهران نسبت به ضایعات الکتریکی و الکترونیکی به شیوه کیفی و با استفاده از تکنیک مصاحبه مورد بررسی قرار گرفته است. برای انجام این کار 18 نفر از دانشجویان مورد مصاحبه قرار گرفته‌اند. نتایج نشان داده است که نه تنها آگاهی نسبت به ضایعات الکتریکی و الکترونیکی در بین دانشجویان بسیار پایین است، بلکه تفاوت چندانی در آگاهی دانشجویان دانشگاه‌ها و همچنین دانشکده‌های مختلف دیده نمی‌شود. همچنین، شیوه‌هایی جهت ارتقاء آگاهی مردم نسبت به ضایعات الکتریکی و الکترونیکی از دیدگاه دانشجویان ارائه گردیده است، که تأکید بیشتر دانشجویان بر تبلیغات مستقیم و غیرمستقیم به‌ویژه از طریق تلویزیون می‌باشد. به‌علاوه، آنها نقش مدارس و مهدکودک‌ها در افزایش آگاهی نسبت به ضایعات الکتریکی و الکترونیکی و درونی کردن آن را مهم دانسته‌اند.
عمادزاده و همکارانش (1391) در تحقیقی با عنوان «بررسي عوامل مؤثر بر رفتار بازيافتي و مشارکت شهروندان در برنامه‌هاي بازيافتي» عوامل مؤثر بر رفتار بازيافتي اهالي و مشارکت مردم در برنامه‌هاي جمع‌آوري و بازيافت زباله، اجرا شده از سوی دهياري در روستاي ياسه چاي از توابع شهرستان شهرکرد را مورد بررسي قرار داده‌اند. این پژوهش با استفاده از پرسشنامه و در بین 140خانوار انجام گرفته است. نتايج حاصل از این مطالعه نشان‌دهنده تأثير زياد درک از اثربخشي عمل فردي و ميزان دانش و آگاهي از برنامه‌هاي بازيافتی و درباره محيط‌زیست بر مشارکت مردم در برنامه‌هاي جمع‌آوري و بازيافت زباله می‌باشد.
امامقلی (1390) در پایان نامه خود تحت عنوان «بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر رفتارهای زیست محیطی» به بررسی رابطه سرمایه اجتماعی با رفتارهای زیست محیطی در استان کردستان پرداخته اند. این تحقیق پیمایشی و با استفاده از تکنیک پرسشنامه انجام گرفته است. نمونه آماری شامل 440 نفر از افراد بالای 18 سال ساکن در مناطق شهری استان کردستان بوده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که با وجود شرایط نامناسب و امکانات محدود زیست محیطی در استان کردستان رفتارهای مسئولانه زیست محیطی افراد مورد مطالعه در حد بالایی بوده است. علاوه بر این یافته ها حاکی از آن است که سرمایه اجتماعی افراد مورد مطالعه در حد نزدیک به متوسط است. همچنین، نتایج تحقیق حاضر نشان داد که از یک سو، بین شهر، جنسیت، وضعیت اشتغال و طبقه ذهنی با رفتار مسئولانه زیست محیطی افراد رابطه وجود ندارد و از سوی دیگر، بین سن، وضعیت تأهل، نگرش زیست محیطی، آگاهی زیست محیطی، سرمایه اجتماعی و تحصیلات با رفتار زیست محیطی افراد رابطه وجود دارد.
کریم‌زاده (1389) در پایان‌نامه خود با عنوان «بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر رفتارهای محیط‌زیستی (مصرف انرژی)» به رفتارهای محیط‌زیستی شهروندان ارومیه و عوامل مؤثر بر آن، از قبیل دانش محیط‌زیستی، نگرش محیط‌زیستی، ارزش محیط‌زیستی، دغدغه محیط‌زیستی، اعتماد به نهادهای دولتی مرتبط با مصرف انرژی و رفتارهای محیط‌زیستی و همچنین پایگاه اقتصادی- اجتماعی، تحصیلات و جنسیت پرداخته است. این تحقیق به شیوه پیمایشی و از طریق پرسشنامه انجام شده است. واحد تحلیل، فرد در نظر گرفته شده و در مجموع 383 نفر از سرپرستان خانوارها مورد پرسش قرار گرفته‌اند. نتایجی که به دست آمده نمایان‌گر آن است که جنسیت، سن، درآمد، طبقه اقتصادی – اجتماعی و تحصیلات عوامل تأثیرگذاری در رفتار محیط‌زیستی نبوده، با این حال نتایج نشان داده است که هرچه افراد سطح ارزش محیط‌زیستی بالاتری داشته باشد، به همان میزان نگرش‌های همسوتری با محیط‌زیست خواهند داشت. بین دانش محیط‌زیستی و نگرش محیط‌زیستی رابطه مثبتی وجود داشته و رابطه معنادار و مثبت بین ارزش محیط‌زیستی و رفتار محیط‌زیستی (مصرف انرژی) تأیید شده است. همین رابطه میان اعتماد به نهادهای دولتی مرتبط با مصرف انرژی و رفتارهای محیط‌زیستی (مصرف انرژی) دیده شده است. به‌علاوه دو متغیر دغدغه محیط‌زیستی و دانش محیط‌زیستی رابطه‌شان با رفتارهای محیط‌زیستی (مصرف انرژی) تأیید نگردیده است.
کریمی (1389) در پایان‌نامه خود تحت عنوان «بررسی عوامل جامعه‌شناختی مؤثر بر رفتار زیست‌محیطی (با تکیه بر رفتار مصرف آب)» رفتارهای محیط‌زیستی شهروندان شهر زنجان با تکیه بر مصرف آب را بررسی نموده است. وی تحقیق خود را به شیوه پیمایشی و با توزیع 384 پرسشنامه بین شهروندان بالای بیست سال زنجان انجام داده است. نتایح تحقیق کریمی حاکی از آن است که رفتار مصرف آب از عواملی نظیر دانش محیط‌زیستی، آگاهی در مورد مصرف آب، نگرش محیط‌زیستی، نگرش نسبت به مصرف آب و میزان دینداری افراد تأثیر می‌پذیرد. میزان تحصیلات و دانش محیط‌زیستی دارای رابطه مثبت و معناداری بوده و دانش محیط‌زیستی منجر به نگرش محیط‌زیستی مثبت می‌شود. نگرش محیط‌زیستی مردان و زنان دارای تفاوت معناداری نشده است. متغیر سن نیز تأثیر معناداری بر روی نگرش محیط‌زیستی نداشته، اما درآمد با نگرش محیط‌زیستی دارای رابطه مثبت و معناداری داشته است.
پیرصاحب و همکارانش (1389) در پژوهش خود میزان آگاهی و نگرش مردم شهر ایلام نسبت به بازیافت مواد زائد جامد را بررسی نموده‌اند. نتایج به دست آمده نشان داده که 6/54 درصد کل افراد جامعه دارای آگاهی مطلوب، 1/31 درصد آگاهی متوسط و 3/14 درصد دارای آگاهی ضعیف در رابطه با بازیافت زباله بوده‌اند. همچنین، با افزایش سن میزان آگاهی در رابطه با بازیافت زباله کاهش پیدا کرده و میزان آگاهی و نگرش جامعه پرس‌ شونده در رابطه با بازیافت زباله با افزایش تحصیلات رابطه مستقیم داشته، به‌طوری‌که قشر بی‌سواد و تا حدی باسواد ابتدایی کمترین آگاهی و کمترین نگرش و دانشگاهیان بیشترین آگاهی و بیشترین نگرش را در رابطه با بازیافت از زباله اشته‌اند. با این حال، آنها پیشنهاد کرده‌اند که جهت داشتن برنامه‌های موفق بازیافت در آینده این سطح آگاهی و نگرش در همه اقشار جامعه و با استفاده از روش‌های مختلف آموزشی و ترویجی ارتقاء داده شود.
کلانتری و اسدی (1389) در پژوهشی تحت‌عنوان «طراحی مدلی ساختاری برای توضیح نگرش و رفتار محیط‌زیستی ساکنان تهران» تلاشی نموده‌اند که برای بررسی مسایل محیط‌زیستی در منطقه تهران مدلی ساختاری برای توضیح نگرش محیط‌زیستی و رفتار ساکنان شهری طراحی نمایند. برای دستیابی به این هدف، با مروری بر ادبیات، مدلی مفهومی که روابط ساختاری میان عوامل شخصی، نگرش نسبت به محیط‌زیست و رفتار محیط‌زیستی می‌سنجد، بدست آمده است. جهت بررسی این مدل، 1200 نفر از ساکنان تهران به طور تصادفی انتخاب شده و درباره نظرات‌شان راجع به قوانین محیط‌زیستی، دانش و اطلاعات محیط‌زیستی، نگرش و رفتار محیط‌زیستی مورد مصاحبه قرار گرفته‌اند. نتایج این مطالعه نشان داده است که محیط‌زیست برای ساکنان تهران هنوز به عنوان یک مشکل مهم در نظر گرفته نمی‌شود، هنگامی‌که در مقایسه با دیگر مسائل اجتماعی و اقتصادی قرار می‌گیرد. به طور کلی، نتایج این بررسی نشان داده که مردم آماده صرف زمان و یا سازماندهی خودشان برای شرکت در مبارزات انتخاباتی برای محافظت از محیط‌زیست هستند، اما آنها بر این باورند که پول برای حفاظت از محیط‌زیست باید از سوی دولت پرداخت گردد. مدل ساختاری حاکی از آن بوده است که احساس استرس، اطلاعات محیط‌زیستی، آمادگی برای عمل و قوانین مربوط به محیط‌زیست تأثیر مهمی بر نگرش و رفتار محیط‌زیستی دارد.
علوی‌مقدم و دلبری (1388) در مقاله‌ای به ارزیابی میزان آگاهی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رابطه با مواد زاید پرداخته‌اند. یافته‌های آنها نشان داده است که میانگین آگاهی دانشجویان در دو «دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست» و «دانشکده مهندسی صنایع» به ترتیب بیشترین 53/5 از 10 و کمترین 66/3 از 10 مقادیر را به خود اختصاص داده‌اند. یافته‌های این مطالعه سطح پایین آگاهی دانشجویان از مقوله مواد زائد جامد به‌عنوان یکی از معضلات محیط‌زیستی و ضرورت ارائه واحدهای مرتبط با علوم و مهندسی محیط‌زیست برای دانشجویان مقطع کارشناسی کلیه رشته‌ها را نشان داده است.
حسنوند و دیگران (1387) در مقاله‌‌شان که هدف آن ارائه سیمای جامعی از وضعیت پسماندهای جامد شهری در ایران می‌باشد، به جمع‌آوری داده‌هایی غیرمتمرکز از مناطق مختلف کشور، برای ارائه یک تصویر نسبتاً جامع از وضعیت مدیریت پسماندهای شهری ایران پرداخته‌اند. در این مطالعه همچنین وضعیت پسماندهای جامد شهری از نظر میزان تولید، سرانه، ترکیب فیزیکی و انواع روش‌های دفع در تمام مناطق شهری ایران مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داده است که میزان تولید پسماندهای جامد شهری در مناطق شهری ایران 10370798 تن در سال بوده و میزان سرانه تولید پسماندهای جامد شهری به ازاء هر نفر به‌طور متوسط 64/0 کیلوگرم در روز می‌باشد. از کل تولید تنها 6% بازیافت و 10% به کمپوست تبدیل گردیده و حدود 84% آن از طریق دفن دفع گردیده است. نتیجه‌ای که از این تحقیق به دست آمده به این صورت است که خصوصیت پسماندهای جامد شهری در ایران به خصوصیات پسماندهای جامد شهری کشورهای کم‌درآمد نزدیک است. از طرف دیگر، با توجه به اینکه قسمت اعظم پسماندهای جامد شهری در ایران را بخش آلی تشکیل می‌دهد، پتانسیل بالایی جهت توسعه صنعت کمپوست در ایران وجود دارد.
بذرافشان و مصطفی‌پور (1387) در مقاله‌ای تحت‌عنوان «بررسی کمی پسماندهای خطرناک تولیدی در استان سیستان و بلوچستان در سال 1386»، مطالعه‌ای توصیفی مقطعی را صورت داده‌اند، کمیت و نیز مقدار برخی فلزات سنگین این پسماندها را در واحدهای صنعتی فعال سطح استان مورد بررسی و ارزیابی قرار داده‌اند. جمع‌آوری داده‌های مربوط به کارخانه‌ها و کارگاه‌های موجود در شهرک‌های صنعتی استان با تکمیل پرسشنامه، مشاهده و نیز مصاحبه با مسئول واحدهای صنعتی فوق حاصل گردیده و از زائدات مایع و جامد هر یک از واحدهای صنعتی مطابق روش استاندارد نمونه‌برداری کرده‌اند و نمونه‌ها از نظر غلظت فلزات سنگین مورد آنالیز قرار داده‌اند. همچنین، کمیت پسماندهای بیمارستانی نیز با توجه به سرانه زباله تولیدی، به ازاء هر تخت فعال تعیین شده است. نتایج حاصل نشان داده که بخش عمده پسماندهای خطرناک تولیدی در واحدهای صنعتی سطح استان به شکل جامد بوده ( 3400 تن در سال) و در بیش از هشتاد درصد صنایع جایگاه مخصوصی برای جمع‌آوری و ذخیره‌سازی مواد زائد تولیدی در نظر گرفته نشده است. همچنین مقدار کل زائدات بیمارستانی تولیدی در سطح استان معادل روزانه 5549 کیلوگرم تعیین گردیده است.
شاهنوشی و عبداللهی (1386) در مقاله‌ای به تحلیل فرهنگ محیط‌زیستی مردم اصفهان و برخی از عوامل مؤثر بر آن پرداخته‌اند. یافته‌های آنها گویای آن است که میزان آگاهی محیط‌زیستی شهروندان متفاوت است. تقریبا 20 درصد شهروندان آگاهی پایین، 70 درصد متوسط و

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه مواد غذایی، سطح تحصیلات، انتخاب عقلانی Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه مدیریت پسماند، جامعه محلی، محیط زیست