منابع و ماخذ پایان نامه ذهن آگاهی، خودکنترلی، سلامت عمومی، پیش آزمون

دانلود پایان نامه ارشد

روزانه 10 دقیقهای مدیتیشن ذهن آگاهی و تمرین یک بار در هفته 30 دقیقهای، بهمدت شش هفته، پیشرفت قابل توجهی در حالت شیفتگی شرکت کنندگان حاصل شد.
بالتزل و اختر (2014) طی مطالعهای بر روی ورزشکاران فوتبالیست و قایقران زن که شامل مداخله ارتقاء عملکرد ورزشی ذهن آگاه (MSPE) بود، اعلام کردند ذهن آگاهی افراد در گروه تجربی افزایش پیدا کرد، درحالیکه ذهن آگاهی گروه کنترل تفاوت معنیداری نداشته و از طرفی افزایش قابل توجهی در احساسات منفی این گروه مشاهده شد. برنیر، تینوت، پلاس و فورنیر (2014) طی مطالعه موردی خود بر روی اسکیتبازان نمایشی نخبه، بهبود قابل توجهی را در عملکرد شرکتکنندگان بعد از مداخله ذهن آگاهی مشاهده کردند.
در تحقیق چیویاکاوسکی و ولف (2002)، تکلیف زمانبندی متوالی استفاده شد و به آزمودنیها در ارتباط با زمان کل حرکت بازخورد داده میشد و طبق نتایج، آزمودنیهای گروه خود کنترلی در مقایسه با جفت شده یادگیری بهتری در آزمون انتقال تأخیری داشتند. این یافتهها نشان می دهد بازخورد خود کنترلی علاوه بر افزایش یادداری مهارتهای حرکتی، به موقعیتهای جدید یک تکلیف نیز انتقال مییابد. نتایج تحقیق آنها نشان داد بازخورد خودکنترلی یک عامل برانگیزاننده است و بیشتر با نیاز آزمودنیها همخوانی دارد.
در مطالعهای تأثیر بازخورد خودکنترلی و آزمونگر را با استفاده از بازخورد نوار ویدیویی بر اکتساب، یادداری و انتقال مهارت دارت بررسی کردند. نتایج نشان داد که گروه خود کنترلی عملکرد بهتری در شکل و دقت حرکت در مقایسه با گروه آزمونگر داشتند (نوری، عرب عامری، فرخی، زیدآبادی، 2009). در مطالعه چیویاکاوسکی (2014) گروه بازخورد خودکنترل نسبت به گروه جفتشده خود کارآمدی بیشتری را گزارش کردند و در یادداری عملکرد بهتری داشتند. همچنین محققان دیگری در تحقیقات خویش به نتایج مشابهی در مرحله یادداری دست یافتند (هارتمن، 2005؛ مک نوین، ولف، کلارسن، 2000؛ پیترسون و کارتر، 2010؛ ولف، 2007، گوئن، 2008). نتایج مطالعهای نشان داد گروه بازخورد خودکنترلی در آزمون اکتساب و یادداری در تکلیف حفظ تعادل بر روی دستگاه تعادل سنج، عملکرد بهتری نسبت به گروه جفتشده داشتند (صفوی همامی، عبدلی، اصلانخانی، و فرخی، 1390).
یافتههای شایان نوشآبادی، حومنیان، عابدینی و فاضل (1391) در خصوص تأثیر تعاملی شیوههای مختلف نمایش ویدیویی و نوع بازخورد بر اجرا و یادگیری مهارت پرتاب دارت نشان داد، بازخورد آزمونگر کنترل در اکتساب سودمندی بیشتری نسبت به بازخورد خودکنترل و جفتشده داشت، درحالیکه در یادداری و انتقال گروه بازخورد خودکنترل عملکرد بهتری داشت.
نتایج تحقیق عظیمیزاده (1386) نشان داد بین گروه خودکنترلی و گروه کنترل خارجی در اکتساب تفاوتی وجود ندارد، اما گروه خودکنترلی برتری معنیداری نسبت به گروه دوم در یادداری و انتقال یک تکلیف زمانبندی متوالی نشان دادند. این یافته با تحقیق بخشی (1386) در خصوص یادگیری مهارت والی فورهند تنیس روی میز مشابه است.
یافتههای مطالعه نزاکت الحسینی، بهرام و فرخی (1391) در خصوص اثر بازخورد خودکنترلی بر یادگیری برنامه حرکتی تعمیم یافته نشان داد، در مرحله اکتساب، یادداری و انتقال خطای زمانبندی نسبی گروه بازخورد خودکنترلی بهطور معنیداری کمتر از گروه جفتشده بوده است.
گروهی از محققان به بررسی اثر بازخورد خودکنترلی بر زمانبندی نسبی و مطلق طی تمرین مشاهدهای و بدنی پرداختند و به این نتیجه رسیدند که، در مرحله اکتساب، گروه خودکنترل و آزمونگر خطای زمانبندی نسبی کمتری در مقایسه با گروه جفتشده داشتند. در مراحل یادداری و انتقال، گروه خودکنترلی خطای زمانبندی نسبی کمتری در مقایسه با گروههای جفتشده و آزمونگر داشتند (نزاکت الحسینی، موحدی و صالحی، 1391).
نتایج مطالعات جنل و همکاران (1997، 1995) نشان داد، در تکلیف پرتاب، گروه بازخورد خودکنترلی عملکرد بهتری نسبت به گروه جفتشده داشتند. ولف و تول (1999) در مطالعهای در خصوص یادگیری تکلیف شبیهسازی اسکی به شرکتکنندگان خودکنترلی اجازه دادند که زمان استفاده از کمک فیزیکی (چوبدستی اسکی) را خود تعیین کنند. گروه خودکنترل در مقایسه با گروه جفتشده عملکرد بهتری در یادداری از خود نشان دادند.
یافتههای مطالعه باند و ویمیر (2004) نشان داد، علیرغم عدم وجود تفاوت معنیدار بین گروه خودکنترل و جفتشده در مرحله تمرین، گروه خودکنترل در آزمون یادداری تأخیری برتری خود را به نمایش گذاشتند. همچنین، سانلی و لی (2013) در مطالعه خود، تفاوتی بین گروه خودکنترلی و جفتشده در هیچیک از مراحل یادگیری (اکتساب، یادداری و انتقال) مشاهده نکردند.
2-4- جمع بندی
نتایج تحقیقات گذشته فوق الذکر، حاکی از آن است که ذهن آگاهی و بازخورد خودکنترلی هر دو تأثیرات قابل توجهی بر یادگیری مهارتهای حرکتی دارند؛ بهعلاوه باتوجه به مبانی نظری، زیرساختها و مبانی بنیادی آنها به نحوی است که احتمال وجود تأثیرات تعاملی این دو مؤلفه بر یکدیگر وجود دارد. از آنجایی که مطالعهای در رابطه با این مقوله صورت نگرفته است، بنابراین تحقیق حاضر به منظور بررسی تأثیر میزان ذهن آگاهی در کارائی بازخورد خودکنترلی در فرایندهای اکتساب، یادداری و انتقال تکلیف حرکتی مداوم انجام گرفت.

3-1- مقدمه

هدف از این فصل توضیح و توجیه دقیق روش به کار رفته در تحقیق است. هدف از روش تحقیق، بیان چگونگی انجام مراحل مختلف پژوهش می باشد. روش تحقیق فرآیندی نظامند جهت پاسخ به یک پرسش و یا راه حل یک مسأله است(دلاور، 1385، ص 30).در این قسمت از پژوهش، محقق به توصیف چگونگی انتخاب جامعه آماری و روش نمونه گیری، نحوه استفاده از ابزارها، تجهیزات و وسایل مورد استفاده برای انجام تحقیق و نهایتأ انتخاب روش های آماری متناسب و منطبق با ماهیت پژوهش می پردازد.
3-2- روش تحقیق

روش تحقیق این پژوهش از نوع نیمه تجربی، و طرح آن شامل طرح پیش آزمون-پس آزمونهای مکرر بود که در آن تأثیر متغیر مستقل (میزان ذهن آگاهی و نوع بازخورد دریافتی) بر متغیرهای وابسته (اکتساب، یادداری و انتقال) در یادگیری تکلیف حرکتی مداوم مورد بررسی قرار گرفت.
3-3- قلمرو تحقیق

3-3-1- قلمرو زمانی
بطور کلی از بعد موضوع تحقیق، باید چارچوب زمانی آن معین گردد. ضرورت بیان قلمرو زمانی، بیشتر از آن جهت است که خواننده در نهایت با توجه به مقطع زمانی که تحقیق انجام شده است، می‌تواند درباره تحلیل‌ها و استنتاج‌هایی که پیرامون فرضیه‌ها صورت گرفته است، برداشت‌های بهتری کند و در واقع تنش حوادث، اتفاقات، روندهای اقتصادی، شرایط سیاسی-اجتماعی و … را در نتایج تحقیق بازشناسی کند. قلمرو زمانی پژوهش شامل انتخاب آزمودنیها، تمرینات و آزمونها طی یک دوره 1 ماهه بود که از ابتدای اردیبهشت ماه تا ابتدای خرداد ماه سال 93 به طول انجامید.
3-3-2- قلمرو مکانی
قلمرو مکانی تحقیق دانشجویان دختر دانشگاه تبریز در نیمسال دوم 92-93 بودند.
3-4- جامعه آماری:

جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش، کل دانشجویان دختر دانشگاه تبریز در نیمسال 92-93 که در حال گذراندن واحد تربیت بدنی عمومی 1و2 بودند.
3-5- نمونه و روش نمونه گیری:

ابتدا طی اطلاعیه همگانی از دانشجویان دختر 19-22 ساله دعوت به همکاری شد و بعد از پر کردن پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی49 (FFMQ) توسط داوطلبین، تعداد 68 نفر (که بر اساس نتایج پرسشنامه ذهن آگاهی از نقطه برش به دو گروه 34 نفری تقسیم شد) به عنوان نمونه انتخاب شدند (بر اساس حجم نمونه در مطالعات اصلانخانی، نجاتی، و آثاری جامی، 1392؛ عبدلی، فرخی، دهکردی، و شمس، 1391؛ اکبری یزدی، سهرابی، و مقدم، 1389؛ شفیعنیا، ضرغامی، نوربخش، و بهارلوئی، 1385). عدم وجود افسردگی و اختلال عملکرد اجتماعی (پرسشنامه سلامت عمومی50)، سوانح منجر به آسیب بدنی بهخصوص مچ دست، جراحی، بیماریهای دستگاه عصبی و شنوایی، ضعف شدید بینایی، سابقه ورزشی و عدم آشنایی با مهارت (بنا به گزارش فرد)، فقدان ناهنجاریها و محدودیت حرکتی مفاصل اندامهای فوقانی که باعث اختلال در انجام تکلیف میشوند، بهعنوان معیارهای ورود به مطالعه در نظر گرفته شدند (اصلانخانی و همکاران ، 1392؛ عبدلی و همکاران، 1391؛ دوستی و همکاران، 1391؛ بذرافکن، حسنی مهربان، تقیزاده، و علیزاده، 1390؛ اکبری و همکاران، 1389؛ شفیعنیا و همکاران، 1385). بهمنظور رعایت اصول اخلاقی از همه شرکتکنندگان، پس از اطلاع از روند کار، رضایتنامه کتبی اخذ شد.
3-6- ابزار گردآوری اطلاعات:

ابزارهای مورد استفاده در پژوهش نیروسنج الکتریکی، پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی و پرسشنامه سلامت عمومی بهترتیب برای تعیین میزان ذهن آگاهی و سلامت عمومی آزمودنیها خواهند بود.
نیروسنج الکتریکی: ابزار مورد استفاده در این مطالعه، نیروسنج الکتریکی مدل ED-100N YAGAMI با پایایی 82/0 میباشد که دارای صفحه مدرجی است و میتواند مقدار نیروی تولید شده توسط پنجه دست را حداکثر تا 100 کیلوگرم نشان دهد.
پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی (FFMQ): این پرسشنامه ابزاری است که براساس مطالعه تحلیل عاملی روی پنج پرسشنامه ذهن آگاهی، شامل مقیاس آگاهی از توجه51 (MAAS)، پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبرگ52 (FMI)، سیاهه مهارتهای ذهن آگاهی کنتاکی53 (KIMS)، مقیاس ذهن آگاهی عاطفی و شناختی54 (CAMS) و پرسشنامه ذهن آگاهی55 (MQ) ساخته شده است. تحلیلها پنج عامل را شناسایی کردهاند که جنبههای مختلف ذهن آگاهی را ارزیابی میکند. این عوامل شامل مشاهده56، توصیف57، عمل از روی آگاهی58، عدم قضاوت در مورد تجربه درونی59، عدم واکنش به تجربه درونی60 میباشند. این عوامل توسط یک پرسشنامه خود گزارشی 39 سوالی اندازهگیری میشوند (هاسکر، 2010). مقیاسهای پنج عاملی از همسانی درونی بالایی (دامنه آلفا از 75/0 تا 91/0) برخوردار هستند (بائر و همکاران، 2004). همبستگی بین عاملها متوسط و در همه موارد معنیدار میباشد و در طیفی بین 15/0 تا 34/0 قرار دارد (نئوسر، 2010). همچنین در مطالعهای که بر روی اعتباریابی و پایایی این پرسشنامه در ایران انجام گرفت، ضرایب همبستگی آزمون-باز آزمون پرسشنامه FFMQ در نمونه ایرانی بین 57/0 و 84/0 مشاهده گردید و ضرایب آلفا در حد قابل قبولی (بین 55/0 و 83/0) بهدست آمد (احمدوند، 1390).
پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28): پرسشنامه سلامت عمومی یک پرسشنامه سرندی مبتنی بر روش خود گزارشدهی است که در مجموعه بالینی با هدف ردیابی کسانیکه دارای یک اختلال روانی هستند، مورد استفاده قرار میگیرد. نسخه اصلی این پرسشنامه از 60 سوال تشکیل شده است اما تعدادی نسخههای کوتاهتر از جمله GHQ-28 نیز تهیه شده است(گلدبرگ، 1972). این پرسشنامه دارای 4 زیر مقیاس است: زیر مقیاس نشانههای جسمانی61، اضطراب و بیخوابی62، نارساکنشوری اجتماعی63 و افسردگی64. ضرایب آلفا برای زیر مقیاسهای این پرسشنامه بهترتیب 76/0، 84/0، 61/0 و 88/0 و برای کل پرسشنامه 90/0 بوده و ضرایب همبستگی بین زیر مقیاسهای این پرسشنامه با نمره کل در حد رضایت بخش و بین 72/0 و 87/0 متغیر میباشد (تقوی، 1380).
3-7- روش گردآوری اطلاعات:
قبل از اجرای پیش آزمون، در زمینه روش اجرا، چگونگی دریافت اطلاعات بازخوردی و طرز کار دستگاه نیروسنج، اطلاعاتی به شرکتکنندگان داده شد و از هریک از آزمودنیها درخواست شد با حداکثر نیروی خود نیرو وارد کنند. سپس، 40 درصد حداکثر نیروی وارد شده توسط هر یک از شرکتکنندگان توسط محقق محاسبه و بهعنوان مقدار نیروی هدف اعلام شد. روز بعد همه شرکتکنندگان در 5 کوشش پیش آزمون بدون بازخورد شرکت کردند و براساس میانگین خطای مطلق به 4 گروه متجانس (گروه 1: بازخورد خودکنترلی با ذهن آگاهی بالا، گروه 2: بازخورد جفتشده با ذهن آگاهی بالا، گروه 3: بازخورد خودکنترلی با ذهن آگاهی پایین، گروه 4: بازخورد جفتشده با ذهن آگاهی پایین) تقسیم شدند. آزمودنیهای هر چهار گروه، 7 جلسه، در هر جلسه 3 بسته و هر بسته 5 کوشش با زمان استراحت 20 ثانیهای بین کوششها، تمرین کردند. آزمون اکتساب شامل 5 کوشش بدون بازخورد (مطابق پیش آزمون) در جلسه هفتم بود. پس از 48

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه ذهن آگاهی، خودکنترلی، ورزشکاران، پردازش اطلاعات Next Entries پایان نامه با موضوع رقابت پذیری، صنایع غذایی، بازاریابی اینترنتی، بازاریابی