منابع و ماخذ پایان نامه ذهن آگاهی، خودکنترلی، مبانی نظری، خود کنترلی

دانلود پایان نامه ارشد

و انتقال تکلیف حرکتی مداوم براساس نوع بازخورد (خود کنترل و جفت شده) دریافتی
1-5- فرضیات تحقیق
1. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در فرایند اکتساب، یادداری و انتقال تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
2. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در فرایند اکتساب تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
3. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در فرایند یادداری تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
4. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در فرایند انتقال تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
5. بازخورد خودکنترلی در فرایند اکتساب، یادداری و انتقال تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
6. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در کارائی بازخورد خودکنترلی در فرایند اکتساب، یادداری و انتقال تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
7. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در کارائی بازخورد خودکنترلی در فرایند اکتساب تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
8. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در کارائی بازخورد خودکنترلی در فرایند یادداری تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
9. میزان ذهن آگاهی آزمودنیها در کارائی بازخورد خودکنترلی در فرایند انتقال تکلیف حرکتی مداوم تأثیر دارد.
10. عملکرد آزمودنیها در گروه ذهن آگاهی بالا-بازخورد خودکنترلی طی فرایندهای اکتساب، یادداری و انتقال متفاوت است.
11. عملکرد آزمودنیها در گروه ذهن آگاهی بالا-بازخورد جفتشده طی فرایندهای اکتساب، یادداری و انتقال متفاوت است.
12. عملکرد آزمودنیها در گروه ذهن آگاهی پایین-بازخورد خودکنترلی طی فرایندهای اکتساب، یادداری و انتقال متفاوت است.
13. عملکرد آزمودنیها در گروه ذهن آگاهی پایین-بازخورد جفتشده طی فرایندهای اکتساب، یادداری و انتقال متفاوت است.
1-6- متغییرها
متغییرهای این پژوهش عبارتند از ذهن آگاهی و بازخورد خودکنترلی که در ذیل به تعریف هرکدام می‌پردازیم:
1-6-1- تعاریف مفهومی:
ذهن آگاهی: کابات-زین در 1990، ذهن آگاهی را به عنوان آگاهی غیر قضاوتی لحظه به لحظه تعریف می کند. وی در سال 1994، توجه کردن به اهداف در حال حاضر به شیوه خاص و به صورت غیر قضاوتی را ذهن آگاهی می داند و در سال 2002 تعریف خود را کامل تر کرده و ذهن آگاهی را نوعی از آگاهی می داند که از طریق توجه به اهداف واقعی و بودن در زمان حال، بدون قضاوت راجع به تجربیات آشکار لحظه به لحظه پدیدار می گردد (کابات-زین، 2003).
بازخورد خود کنترلی: رویکرد تجربی متفاوتی که درباره بهینهسازی ارائه بازخورد در تحقیقات اخیر مورد استفاده قرار گرفته، ارائه بازخورد در زمانی است که یادگیرنده خود آن را طلب میکند. به این شیوه ارائه بازخورد خودکنترلی میگویند.

1-6-2- تعاریف عملیاتی:
ذهن آگاهی: در این پژوهش منظور از ذهن آگاهی نمره ای است که از طریق پرسشنامه پنج وجهی ذهن آگاهی بدست می آید. این پرسشنامه شامل 39 ماده است.
بازخورد خود کنترلی: در این پژوهش بازخورد خود کنترلی عدد روی نیروسنج می باشد که در صورت درخواست آزمودنی، به وی اطلاع داده می شود.

2-1- مقدمه
مطالب این فصل در چند بخش آورده شده است. ابتدا مطالعه مبانی نظری و ادبیات مربوط به تحقیق در این فصل صورت خواهد گرفت و به مبانی نظری و پایهای در ارتباط با ذهن آگاهی و بازخورد خودکنترلی پرداخته خواهد شد؛ و در بخشهای بعدی مباحث مربوط به ادبیات تحقیقی که در داخل و خارج از ایران دربارۀ موضوع این تحقیق صورت گرفته است پرداخته خواهد شد.
2-2- مبانی نظری تحقیق
لحظه به لحظه، همگی ما اثرات حواس پرتی را تجربه میکنیم. ممکن است تمام صفحات کتاب را بخوانیم و متوجه شویم که چیزی از آن نفهمیدیم، یا ممکن است در مسیر همیشگی به سمت خانه رانندگی کنیم و به محض اینکه به مقصد رسیدیم ناگهان به یاد آوریم که می خواستیم از خانه دوستمان چیزی را برداریم. در این موارد از اینکه حواس ما به کجا رفته بود ممکن است آگاه شویم یا نشویم.
وقتی که از افراد می خواهیم این نوع از وقایع را توصیف کنند، بسیاری از افراد اصطلاح «هدایت خودکار6» را برای نشان دادن اینکه به صورت خود به خود و به دور از آگاهی رفتار نموده اند، بیان می کنند. در حالت هدایت خودکار، فرایند به این صورت است که بدن کاری را انجام می دهد، در حالی که ذهن چیز دیگری را انجام می دهد. بنابراین در اغلب موارد ذهن منفعل است و اجازه می دهد که توسط افکار، خاطرات، برنامه ها یا احساسات گرفتار شود (سگال، ویلیامز و تیزدل7، 2002).
2-2-1- تعاریف ذهن آگاهی
اصطلاح ذهن آگاهی به شیوه های مختلف در ادبیات روان شناختی به کار برده شده است (شفرین و اشنایدر، 1977). ماهیت ناهمگن ذهن آگاهی در ادبیات روان شناختی و درمانی، در مقیاس های خود سنجی که برای سنجش این سازه طراحی شده اند، مشهود است.
ذهن آگاهی به زبان ساده یعنی حواس جمع بودن و بیداری صد در صد و آگاه بودن نسبت به همه رخدادهایی که همین الان در اطراف ما و همین طور درون بدن ما در حال رخ دادن هستند، به طوری که هیچ گونه قضاوت و پیشداوری نسبت به درست یا نادرست بودن اتفاقات، آگاهی ما را تحت تأثیر قرار ندهد (ویلیامز، تیزدل، سگال و کابات-زین، 2007). ذهن آگاهی می تواند به عنوان «توجه به شیوه خاص، با هدف، در زمان حاضر و بدون قضاوت تعریف شود». همچنین، ذهن آگاهی به منزله «تداوم توجه در زمان حاضر، همینطور ایجاد حالتی از کنجکاوی، گشودگی و پذیرش به آگاهی» تعریف شده است (موری و مالینووسکی8، 2009). کابات-زین ذهن آگاهی را توجه کردن به شیوه ای خاص، هدفمند، در زمان کنونی و بدون قضاوت و پیشداوری تعریف کرده است. ذهن آگاهی به رشد سه کیفیت خودداری از قضاوت، آگاهی تعمدی و تمرکز بر لحظه کنونی در توجه فرد نیاز دارد که توجه متمرکز به لحظه حال، پردازش تمام جنبه های تجربه شامل فعالیت های شناختی، فیزیولوژیکی یا رفتاری را موجب می شود (به نقل از سگال، ویلیامز و تیزدل، 2002).
تعاریف مختلف از ذهن آگاهی، سه ویژگی اساسی را منعکس می کنند. الف) توجه و اگاهی متمرکز بر زمان حال، ب) قصد یا هدفمندی، که مؤلفه انگیزشی را به توجه و رفتار شخص اضافه می کند، ج) نگرش، که نحوه توجه کردن فرد را نشان می دهد، یا وضعیتی که شخص در هنگام توجه کردن دارد، نظیر علاقه، کنجکاوی، عدم قضاوت، پذیرش و پاسخ دهنده بودن (دونکان، میلر، وامب و هیوبل9، 2009).
پنج جنبه مختلف ذهن آگاهی وجود دارد: توانایی مشاهده محیط درونی و بیرونی، توانایی توصیف تجربه درونی و بیرونی، توانایی عمل بر اساس آگاهی، غیر قضاوتی بودن به تجربه درونی و واکنش پذیری10 به تجربه درونی (بائر، اسمیت و آلن11، 2004). ذهن آگاهی حالتی از ذهن ایجاد می کند که فرد را قادر می سازد قبل از پاسخ دهی، مکث و تفکر نماید. این مکث ها فرصت رهایی از خشم، ترس و قضاوت را در بسیاری از موقعیتها برای فرد فراهم می سازد (سیگل12، 2007).
ذهن آگاهی فرد را به ایجاد رابطه اساساً متفاوت با تجربه احساس های درونی و حوادث بیرونی، از طریق ایجاد آگاهی لحظه به لحظه و جهت گیری رفتاری مبتنی بر مسئولیت عاقلانه به جای واکنش پذیری اتوماتیک، قادر می سازد. با بکارگیری هدفمند، کارکردهای عالی ذهن از جمله توجه، آگاهی، نگرش مهربانانه، کنجکاوی و دلسوزی، ذهن آگاهی می تواند مؤثر بر واکنش های هیجانی از طریق بازداری قشری سیستم لیمبیک کنترلی اعمل نماید (کابات-زین، 2003).
از نظر هان13 (1991) ذهن آگاهی حفظ هشیاری نسبت به حقایق موجود است. براون و ریان (2003) آگاهی و توجه را در سایه هشیاری تعریف می کنند: هشیاری هم شامل آگاهی و هم شامل توجه می شود. آگاهی مقدمه هشیاری است و بازبینی محیط بیرونی و درونی را نشان می دهد. در حقیقت آگاهی و توجه در هم تنیده شده اند، به این معنی که توجه در زمینه و بافت آگاهی سنجیده می شود (گروئمر، سیگل و فولتن، 2005).
گوراناتانا14 (1992) ذهن آگاهی را به عنوان به خاطر آوردن انجام یک فعالیت، دیدن اشیا همانطور که هستند و دیدن ماهیت واقعی پدیده ها تعریف می کند. کابات-زین (1992) اظهار می کند که این آگاهی به معنای توجه ویژه به اهداف، زمان حال و توجه بدون قضاوت است. به عبارتی از نظر کابات-زین (1994) ذهن آگاهی به عنوان یک حالت ذهنی تعریف شده است که روی تجربیات در زمان حال، بدون قضاوت و داوری متمرکز می شود. اپستین (1995) ذهن آگاهی را به عنوان توجه آشکار تعریف نموده است که آگاهی لحظه به لحظه از تغییر اهداف و ادراکات را شامل می شود. به عبارتی، ذهن آگاهی عبارت است از حالتی از توجه و آگاهی نسبت به آنچه که در یک فرد و یا برای یک فرد اتفاق می افتد (براون و رایان، 2003). در نهایت، از نظر گروئمر15 و همکاران (2005) ذهن آگاهی، آگاهی از تجربیات موجود همراه با پذیرش آنهاست.
2-2-2- تاریخچه ذهن آگاهی
ذهن آگاهی همچنان که در متون کهن به کار برده شده است، ترجمه انگلیسی واژه ساتی از زبان پالی است که تعالیم بودا در اصل به آن زبان ثبت شده است و شکلی از مراقبه است که ریشه در تعالیم و آیین های مذهبی شرقی به ویژه بودا دارد (اوست، 2008). ذهن آگاهی یکی از پیش فرض های لازم در حقایق اصیل چهار گانه16 در فرهنگ بودایی است. سه گام در طریقت چهار گانه بودا عبارتند از: 1) تمهیدات اخلاقی (زندگی درست، فعالیت درست و گفتار درست) 2) داشتن دیدگاه درست و هدف درست 3) نظم و انضباط ذهنی (تلاش درست، تمرکز درست و آگاهی یا ذهن آگاهی درست) (احمدی، 1391).
ذهن آگاهی چهار پایه دارد که با آموزش سوتا17، توسط بودا مشخص شده اند. واژه سوتا برای تطهیر موجودات توسط راهب بودایی بکار برده می شد و کارایی آن غلبه بر غمگینی و پریشانی، از میان بردن درد و ناراحتی، بهره بردن از آیین حقیقت و آرامش نیبانا18 (الهه آتش و طمع) بوده است (والش19، 1995).
نقش برجسته ذهن آگاهی حفظ تعادل بین عوامل فعال و منفعل است و از طریق آن سطح بهینه فعالیت حفظ می شود. در بخش نهایی سوتا، تفکر متمرکز بر مفاهیم ذهنی است که هم منفی و هم مثبت اند و احساسات و حالات ذهنی را در بر می گیرند. بنابراین می توان گفت که ریشه های ذهن آگاهی در مکتب بودائیسم نهفته و این مکتب نقش مهمی در ترویج این تکنیک درمانی داشته است (مک، 2008) و به همین دلیل تعاریف بالینی از ذهن آگاهی در اکثر موارد شبیه به تعریف بودایی آن است؛ زیرا این تعاریف با مفهوم سازی بودا همسو است (بیشاپ، 2002). ذهن آگاهی در آیین بودا تحت عنوان توجه محض یا ثبت غیر استدلالی رویدادها بدون واکنش یا ارزیابی ذهنی تعریف شده است و به فرایند توجه مداوم تمرکز اشاره دارد تا محتوایی که بدان توجه می شود (کارداکیوتو، 2005).
2-2-3- مبنای زیستی ذهن آگاهی
مطالعات فعالیت عصبی در طول تمرین ذهن آگاهی آشکار کرد که باور های قدیمی در خصوص آثار سودمند مدیتیشن توسط تغییرات مشخص در مناطق قشری مرتبط مورد حمایت قرار گرفتند. شواهد مطالعات با استفاده از الکتروانسفالوگرافی20 (EEG) و اخیراً تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی21 (fMRI)، نشان دادند تمرین ذهن آگاهی آثار بالقوه عمیق و شگفت آوری بر کارکرد عصبی از جمله فعالیت (و حتی اندازه) مناطق معینی از مغز می شود. افزایش قابل توجهی در ارتباطات عصبی مناطق مرتبط با کنترل توجهی، تنظیم احساسات و ادراک اعمال و اهداف دیگران-مهارتهایی که برای عملکرد ورزشی مؤثر ضروری بوده و عملکرد اوج را امکان پذیر می کنند- در اثر تمرین ذهن آگاهی مشاهده شد (مارکس، 2008).
دان و همکاران (1999) بیان کردند که در الکترو آنسفالوگرام مربوط به تن آرامی، تمرکز و ذهن آگاهی تفاوت هایی وجود دارد. آن ها در پژوهش روی دانشجویان در سه حالت بالا را در طی 10 هفته تمرین کرده کرده بودند، نشان دادند که در آموزش ذهن آگاهی، امواج دلتا در لب های پس سری-آهیانه و پیشانی، امواج تتا در پیشانی چپ و امواج بتا در پیشانی چپ و پس سری-آهیانه فعال می شوند.
ذهن آگاهی با موج های آلفا و تتای ملایم، در قشر پیشانی و فعالیت پایین بتا مشخص می شود. مراقبه ذهن آگاهی با جریان خون زیاد در دو سطح از لب پیشانی مشخص می شود که اولی در تمرکز و توجه، و دومی در توجه همه جانبه دخالت دارد (کلونینجر22، 2004). در مطالعه ای، لازار23 و همکاران (2005) نشان دادند که توجه

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه ذهن آگاهی، خود کنترلی، روانشناسی، ورزشکاران Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه ذهن آگاهی، خودکنترلی، ورزشکاران، پردازش اطلاعات