منابع و ماخذ پایان نامه دانشگاهها، گفتگوی تمدنها، سازمان ملل، نقش ارتباطی

دانلود پایان نامه ارشد

قابلیت و ظرفیت آن را دارد که ضمن باز تولید و تعریف و تبیین شدن، از حالت یک ایده به قالب یک استراتژی درآید و در نهایت به منشوری جهانی تبدیل شود و تحقق اهداف سازمان ملل متحد را تسریع و تسهیل کند.
گفتگوی تمدنها همسویی تنگاتنگی با ارزشها، روشها و اهداف سازمان ملل متحد دارد. چون منشور سازمان ملل به عنوان سند زنده و پویا، زاییده گفتگو و مذاکراتی بوده است که از سوی نمایندگان مردم ملل متحد در سانفرانسیسکو تنظیم و تدوین گردید و تحقق اصول و اهداف آن صرفا از طریق گفتگو و همکاری پیشبینی شده است. در واقع گفتگوی تمدنها تلاش و حرکتی است نو در جهت تفسیر مترقیانه از اصول و اهداف منشور ملل متحد به منظور پاسخگویی به چالشها و زنهارهای روز از طریق گفتگو، هماهنگی و همکاری کشورهای عضو برای نیل به حقوق بشر و آزادیهای اساسی عاری از هرگونه تبعیض از لحاظ جنس، نژاد، زبان و مذهب، حل مسائل مشترک بینالمللی در زمینههای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و انسانی، رفع اختلافات بینالمللی بهطور مسالمتآمیز، ارتقای ارزشهای متنوع فرهنگی با الهام از روح منشور، حفظ تمامی صور محیط زیست و بالاخره حفظ صلح و امنیت بینالمللی بر اساس حقوق بینالملل و عدالت و همچنین حفظ صلح و امنیت در درون کشورها. 19
پشتیبانی یونسکو از ایده گفتگوی تمدنها بر محور تلاش برای تحقق فرهنگ صلح و نفی همهجانبه خشونت، با توجه به دو مؤلفه فرهنگ و مذهب بهعنوان عوامل اصلی تاثیرگذار، دولتهای ملی از جنگ به صلح صورت میگیرد. یونسکو در نگرش خود به مقوله تمدن بیش از هر چیز به دو عنصر فرهنگ و مذهب بهعنوان مؤلفههای اصلی تمدن توجه دارد و در خط مشی خود، گفتوگوی میان فرهنگ و مذهب را گامی مؤثر در گفتوگوی تمدنها تلقی می کند20. به عقیده رهبران و سیاستگذاران این سازمان، تحقق صلح، مستلزم احترام به فرهنگ ملتهاست. از نظر یونسکو، تنوع و کثرت فرهنگها همانند تنوع زیستی، دارای مزایایی است. مزیت کثرتگرایی اینست که گنجینه سرشار از تجربه، خرد و رفتار همه انسانها را مورد توجه قرار می دهد و هر فرهنگی از مقایسه خود با دیگر فرهنگها و کشف غرایب و ویژگیهای نامتعارف خود سود میبرد. 21 یونسکو در مقام یک سازمان آموزشی، گذار از فرهنگ جنگ به فرهنگ صلح را بهعنوان بزرگترین چالش سده بیست و یکم با توجه به آموزش عمومی متکی بر آموزش گفتگو و فراگیری ارزشهای دگرپذیری، در دستور کار خود قرار داده است. آقای فدریکو مایور22 بیان میدارد که: ” انتقال از فرهنگ جنگ به فرهنگ صلح، اولین و پیشرفتهترین چالش در پایان سده بیستم است. در اعلامیه حق صلح که در ژانویه 1997 صادر شد، اعلام شده است که پرهیز از خشونت و جنگ، نه تنها وظیفه دولتمردان و دیگر رهبران است، بلکه وظیفه شهروندان نیز محسوب می شود. ما باید دیدگاههای خود را با اصول دیگرپذیری و گفتگو سازگار کنیم و کودکان خود را با ارزشهای دیگرپذیری و گفتگو آموزش دهیم و منطق خرد و احترام به عقاید دیگران را جانشین منطق زور کنیم. “
کرسیهای یونسکو و دانشگاههای همزاد، دو پروژهایاست که هدف آنها تقویت آموزش عالی در کشورهای درحال توسعه از طریق همکاری بین دانشگاهها میباشد. تقویت بهبود علوم و انتقال دانش از طریق همکاریهای علمی و آکادمیک و افزایش دسترسی به متخصصان سطوح بالا در رشتههای مورد نظر، حرکت به سوی یک شبکه بینالمللی بین دانشگاهها، که در نهایت به توسعه کشور منجر می شود، هدفهای دیگری از این پروژه میباشند. مبادلات دانشگاهی روش دیگری است، که مشابه کرسیهای یونسکو میباشد و یونسکو جهت نیل به حفظ صلح و امنیت بینالمللی از آن استفاده می کند. در این روش دانشگاهها می توانند خدمات بیشتری انجام دهند. اینگونه مبادلات، ابزار مهم اجتماعی شدن بینالمللی است، چراکه می تواند فرهنگ تفاهم و صلح را میان ملتها ترویج کند. مبادلات باید به شکل طرحی برای آموزش مشترک درآیند؛ بنابراین اهمیت دارد که نهتنها دانشجویان و اعضای هیاتهای علمی کشورهای درحال توسعه در دانشگاههای کشورهای پیشرفته به مطالعه بپردازند، بلکه دانشجویان و اساتید کشورهای پیشرفته نیز مدتی در خارج، با مناطق و فرهنگهای بیگانه آشنا شوند. چراکه بخشی از آموزش درست، مسافرت و مشاهده فرهنگهای دیگر است. این بدان معنا نیست که فرد به مشاهده بسنده کند و تحت تاثیر مشاهدات خود قرار گیرد، بلکه به مفهوم مشارکت و درگیرشدن است. تنها بدین سان است که می توان زمینه گفتگوی پرثمر میان ملتهایی که یکدیگر را بهطور مساوی قبول دارند، فراهم کرد. آنچه در طول مبادله و مسافرت کشف میشود ایناست که ملتهای دیگر و فرهنگهایشان در حالیکه متفاوت هستند، اصولا چندان فرقی با یکدیگر ندارند. فرهنگهای دیگر نیز همان تجربیات انسانی را عرضه میکنند که ما هرروز در زندگی با آن روبرو هستیم.
گفتگوی تمدنها، یکی از موتورهای پیشرفت بشریت است. زیرا امکان ترویج نوآوریهای حاصله در هریک از تمدنها را فراهم میسازد و عامل کمال نوع بشر در مجموع آن و اقدام ناتمام تمدن بشری و آنچه که بنام تمدن توافق شدهاست میباشد23. سازمان یونسکو در این راستا، گفتگوی تمدنها را یکی از طرق نیل به هدف اصلی خویش که همانا حفظ صلح و امنیت بینالمللی است، قرار داده است.
گفتار سوم: ایجاد کمیسیونهای ملی در کشورهای عضو
کمیسیونهای ملی در واقع نمایندگیهای سازمان یونسکو در سطوح ملی محسوب میشوند. فلسفه تشکیل این ارگان چیزی جز موثر نمودن فعالیتهای سازمان و حمایت کافی از اجتماعات فکری، علمی و همکاری مردم در سطح ملی و منطقهای نیست. اساسنامه یونسکو در ماده 7، دولتهای عضو را موظف مینماید تا در سطح ملی خودشان با ایجاد تشکیلاتی، هیاتهای ملی منتفع در زمینه علمی، آموزشی و فرهنگی را در برقراری ارتباط با سازمان یونسکو یاری نمایند. این ماده تشکیل کمیسیونهای ملی را، که در آن هم نمایندگان دولتی حضور داشته باشند و هم نمایندگان هیاتهای ذینفع، بر دیگر ترتیبات احتمالی ترجیح می دهد. 24 در واقع ماده 7 اساسنامه تاسیسی یونسکو به منظور تضمین مشارکت مراکز فرهنگی، علمی و آموزشی کشورهای عضو در فعالیتهای سازمان، تشکیل کمیسیونهای ملی را توصیه می کند. این ماده که در سه بند آورده شده و به معرفی کمیسیون ملی میپردازد، بیان میدارد:
1- هریک از اعضاء با توجه به موقعیت خاص خود، اقدامات لازم را برای سهیم کردن گروههای مهم ملی علاقمند به مسائل آموزشی، پژوهشهای علمی و فرهنگی انجام میدهد. برای این کار ترجیحا یک کمیسیون ملی به نمایندگی از دولت و گروههای مختلف مذکور تشکیل می دهد.
2- کمیسیون ملی یا نهادهای ملی همکاری در صورت وجود، نقش مشاوره را نزد نمایندگیهای ملی کشور خود در کنفرانس عمومی یا نماینده یا جانشین او در شورای اجرایی و نیز نزد دولت متبوع خود در تمام مسائل مربوط به سازمان ایفا می کند. در ضمن، نقش حلقه ارتباطی در تمام موارد مورد علاقه سازمان را نیز برعهده دارد.
3- به درخواست یک دولت عضو، سازمان میتواند یکی از اعضای دبیرخانه خود را بهعنوان نماینده موقت یا دائمی در کمیسیون ملی این کشور برای همکاری در انجام امور آن کمیسیون، معرفی کند. در واقع کمیسیونها حضور دائمی یونسکو در کشورها را تضمین میکنند و از سوی دیگر ضامن مشارکت کشورها در برنامهها و فعالیتهای سازمان و همچنین ابزاری برای ترویج آرمانها و اهداف آن بهشمار میروند. کمیسیونهای ملی یونسکو در کشورهای عضو، نقش رابط بین یونسکو و سازمانهای فعال را در زمینههای فرهنگی، علمی و آموزشی دولتهای عضو ایفا می کنند25.
حضور گسترده و دائمی یونسکو در سطح ملی بهواسطه عملکردهای کمیسیونهای ملی تامین میگردد. این ارگانها در تلاشهای سازمان یونسکو در راستای ترویج همکاری بینالمللی در زمینههای فکری و معنوی، همکاریهای وسیعی دارند. این کمیسیونها منبع مهم اطلاعاتی برای یونسکو محسوب می شوند. بهعبارت دیگر، این ارگانها، سازمان یونسکو را در تهیه برنامههای کاری خود، اطلاع رسانی از الزامات و اولویتهای کشور متبوعشان در زمینههای آموزشی، علمی و فرهنگی یاری میرسانند.26 کمیسیونهای ملی یونسکو، با ترکیبی از نمایندگان دولتها، سازمانهای غیردولتی و محققان برجسته در زمینه صلاحیتهای یونسکو، فعالیت خود را به پیش میبرند. تاسیس کمیسیون ملی یونسکو در هر کشور عضو، یک اقدام دولتی است که از طریق تصویب نامه یا وضع قوانین شکل میگیرد. تاسیس این کمیسیونها اعم از دولتی، نیمهدولتی و یا مستقل بر اساس یک سند قانونی یا مصوبه دولتی صورت میگیرد. این کمیسیونها در هر وضعی که باشند، باید بکوشند معرف ترکیب جامعه خویش باشند. تعادل ساخت کمیسیونهای ملی ایجاب می کند که در کنار اعضایی که توسط دولت منصوب می شوند، شخصیتهای برجسته علمی و فرهنگی، و نیز نمایندگان مجلس، مؤسسات، سازمانهای غیردولتی، سندیکاها و بخشهای مختلف اقتصادی نیز به عضویت این کمیسیونها درآیند تا بتوانند به ضرورتهای مسولیت خود در امر یکپارچه کردن منابع پاسخ دهند.
کمیسیونهای ملی با هر وضع حقوقی، هر نوع ساخت و نحوه عمل، چهار نقش عمده به عهده دارند:
بند 1- نقش مشورتی
نقش مشورتی کمیسیونهای ملی در ارتباط با دولت و هیات نمایندگی کشور در کنفرانس عمومی در مورد تمام مسائل مربوط به یونسکو و برنامههای آن انجام میگیرد. این نقش به فعالیتهای رایج آموزشی، علمی و فرهنگی و خبری محدود نمی شود، بلکه به قلمروهای برنامهریزی و توسعه اقتصادی و اجتماعی نیز گسترش مییابد. این نقش در درجه اول به هنگام تهیه برنامه و بودجه و نیز طرح میان مدت سازمان و در مرحله بعدی در اجرای فعالیتهای مصوب کنفرانس عمومی اعمال می شود. یونسکو، در تمامی زمینههای کاری، یعنی آموزش، علوم طبیعی، فرهنگ، علوم اجتماعی و انسانی، ارتباطات و اطلاع رسانی، به دولتها خدمات مشاورهای ارائه می دهد.
بند 2- نقش ارتباطی
کمیسیونهای ملی باید از فعالیتهایی که در قلمرو صلاحیت آنهاست، چه در سطح ملی چه در سطح بینالمللی، کاملا آگاه باشد. انجام این مسولیت سبب می شود تا کمیسیونهای ملی نقش ارتباطی را در این سطح بازی کنند. به این منظور، کمیسیونهای ملی باید در سطح کشور مورد نظر، روابط دائمی با دستگاههای دولتی ذیربط برقرار سازند؛ از یک سو با مراکز مطالعاتی و تحقیقاتی، موسسهها، دانشگاهها، انجمنهای صنفی یا سندیکایی و نیز با شعب سازمانهای غیردولتی، و از سوی دیگر با متخصصان کشور در زمینههای آموزشی، علمی و فرهنگی تماس داشته باشند و در سطح بینالمللی اقدامات مشابه را به ویژه در مسیر یونسکو و یا سایر کمیسیونهای ملی در کشورهای عضو دنبال کنند. 27

بند 3- نقش اجرایی
کمیسیونهای ملی با شرکت در انجام فعالیتهایی که ملهم از امور کشور است یا اجرای طرحهایی که جنبه ملی یا بینالمللی دارند، مسولیتهای اجرایی نیز بر عهده دارند. شرکت کمیسیونهای ملی در اجرای برنامههای سازمان به همکاری بینالمللی در زمینههای گوناگون و در سطوح منطقهای و زیرمنطقهای، معنی و مفهوم میبخشد. تعاملات افراد، تهیه و تبادل مواد، نمایشگاهها، تشکیل جلسات و گروههای مشترک، تهیه و اجرای برنامههای مشترک از جمله فعالیتهایی است که کمیسیون ملی باید با روح پیگیری و نوآوری، در آنها شرکت جوید و به همکاری های فکری، مبادله آزاد ارزشهای فرهنگی، بهخاطر هدفهایی که غنای متقابل آنها را در پی دارد، محتوایی مشخص و ملموس بخشد.
بند 4- نقش اطلاعرسانی
کمیسیونهای ملی تمام امکانات خویش را برای گسترش مداوم تمام با مردم کشوری که در آن مستقر هستند بهکار میبرند و ترتیبی اتخاذ میکنند که یونسکو از همکاری مستقیم و غیر مستقیم اقشار گوناگون مردم برخوردار باشد. در این راستا، کمیسیونهای ملی در سطح داخلی به معرفی هدفها، راهبردها، برنامهها و انتشارات یونسکو میپردازند. علاوه بر آن، برای معرفی برنامهها، فعالیتها و اولویتهای آموزشی، علمی، فرهنگی و ارتباطی کشور به یونسکو میپردازند. بهطور کلی، انجام کامل وظایف کمیسیونهای ملی در سطح کشور در زمینه همکاری بینالمللی، هرچند تابعی از کارایی و قاطعیت

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه حقوق بشر، گفتگوی تمدنها، سازمان ملل، سازمان ملل متحد Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه سازمان ملل، اصل عدم مداخله، سازمان ملل متحد، سازمان های غیردولتی