منابع و ماخذ پایان نامه حمل و نقل هوایی، حل و فصل اختلافات، نظم و امنیت، مجمع عمومی

دانلود پایان نامه ارشد

باطل میشود.271 در صورت ابطال گواهینامه ثبت و تابعیت هواپیما، دارنده آن مکلف است، عین گواهینامه را به اداره هواپیمایی کشوری مسترد نماید.
در این زمینه، در حقوق کانادا هم، قوانین تقریباً مشابه قوانین ایران تبیین شده است. مطابق آن، چنان چه شخصی که هواپیما به نام وی ثبت شده است هر قسمت از هواپیما یا تصدی آن را منتقل کند، اعتبار ثبت هواپیما باطل میگردد. در این صورت وی مکلف است، حداکثر ظرف مدت هفت روز بعدازانتقال آن، مراتب را به صورت مکتوب، به اداره ثبت هواپیما اطلاع دهد. مطابق قانون این کشور، زمانی فردی تصدی قانونی هواپیمایی را دارد، که وی مسئولیت کامل، برای عملیات و نگهداری هواپیما را به عهده داشته باشد.272 زمانی که تصدی قانونی، یا کنترل هر قسمت از یک هواپیمای کانادایی انتقال داده میشود، و مالک جدید شرایط لازم برای ثبت را دارا باشد، هواپیما باید با ثبت موقت به نام مالک جدید ثبت شود.وقتی که نام، آدرس یا دیگر اطلاعات مالک ثبت کننده هواپیما تغییر کند یا اگر کلیه شرائط ثبت و تابعیت وجود داشته باشد، هواپیما ثبت موقت خواهد شد.273اگر تصدی قانونی و کنترل هواپیما برای بار دوم انتقال داده شود، هواپیما نباید به نام مالک جدید به صورت موقت ثبت شود حتی اگر مالک جدید کلیه شرائط لازم را برای ثبت فراهم سازد.274
اگر هواپیمایی که تابعیت کانادا را دارد، فروخته یا به اجاره داده شود و مالک جدید و یا موجر شرایط لازم برای ثبت هواپیما را نداشته و در زمان فروش یا اجارهی هواپیما در خارج از کانادا بوده باشد، و یا فروشنده یا موجر اظهار نماید که هواپیما را برای فروش یا اجاره صادر نموده است، مکلف است مراتب فروش یا اجاره را به مسئولین اطلاع بدهد و کلیه علامات ثبت و تابعیت را از بدنه هواپیما پاک نماید.275

ضمانت اجرای مقررات ثبت هواپیما
طبق قانون هواپیمایی کشوری ایران،هواپیمایی که در ایران به ثبت میرسد باید کلیه شرائط مندرج در این قانون را داشته باشد. قانون مزبور محدودیتهایی را به همراه ضمانتهای اجرایی لازم در استفاده و راندن هواپیمای غیر ایرانی با هواپیمای ایرانی، با اسناد مجعول پیش بینی کرده است. این قانون برای هر کس که دانسته، هواپیمایی را که دارایعلامت ثبت و تابعیت مجعول یا فاقد نشانهای ثبت و تابعیت باشد، براند و همچنین هر کس که دانسته هواپیمایی را که بدون مجوز، تابعیت ایرانی بر روی آن نصب شده در خارج از کشور براند، مجازاتی تعیین کرده است.276
اجرای مقررات مربوط به هوانوردی
قوانین و مقررات مربوط به هوانوردی، در هر یک از کشورهای عضو کنوانسیون شیکاگو، باید بدون اعمال تبعیض در خصوص هواپیماهایی که به آن کشور داخل یا از آن خارج میشوند، تا هنگامی که در خاک آن کشور باشند، رعایت گردد.277 کلیه کشورها باید مراقب باشند، که هواپیماهای آنان، هنگام عبور از آسمان و یا حرکت در قلمرو کشوری، مقررات و آییننامههای مربوط به پرواز و حرکت هواپیما را که در آن کشور نافذ است، رعایت کنند. در ضمن کشورها باید برای انطباق آییننامههای هوانوردی خود با مقررات کنوانسیون بکوشند.278در اجرای مقررات کنوانسیون شیکاگو، انگلستان مقرراتی در این زمینه وضع و حتی اعتباری فرا سرزمینی به این قوانین نسبت به کلیهی هواپیماهایی که در این کشور به ثبت میرسند اعطا نموده است.279 مطابق آن، کلیه مقرراتی که در خصوص هواپیماهایی که در انگلستان به ثبت میرسند اجرا میشود عیناً در مورد هواپیماها وقتی خارج از این کشور پرواز مینمایند، اجرا میگردد.280علاوه بر آن، کلیه مقررات هوانوردی انگلستان، که اجرای اموری را در ارتباط با هواپیما بر عهدهی هر کس گذاشته باشد، در مورد کلیه هواپیماهایی که در این کشور به ثبت میرسند، اجرا خواهد شد. در این خصوص فرقی نمیکند هواپیمای مزبور در انگلستان به پرواز درآید یا در هر کشور دیگری به پرواز مشغول باشد. این مقررات شامل هر کس است و «هر کس» در این ماده اعم از خدمه هواپیما یا هر شخص دیگری است که مسئولیتی بر عهده وی باشد. مقررات هوانوردی انگلستان اضافه مینماید، که اگر انجام دادن کاری در مورد هواپیما منع شده باشد، این مقررات نیز در مورد هر کس (خدمه یا دیگر افراد خارج از هواپیما)، در انگلستان یا هر کشور دیگری در مورد هواپیماهای ثبت شده در این کشور، به طور یکسان اجرا خواهد شد.281
همچنان که ملاحظه شد، مقررات انگلستان282 تفاوتی میان هواپیماهایی که در کشورهای مشترک المنافع به ثبت میرسند و کشورهای خارجی نمیگذارند. بلکه مقررات مذکور، هواپیماهایی را که در انگلستان به ثبت میرسند، از هواپیماهای خارجی، به طور کلی جدا مینماید، و مقررات خود را در خصوص هواپیماهای انگلستان مجری میداند. بسیاری از مقررات مذکور، در قانون این کشور، به نوع خاصی از هواپیماها اشاره دارند، و لذا در مورد کلیه هواپیماها اجرا نمیگردند. این مقررات ممکن است، به هدف و شیوه استفاده از یک نوع هم مربوط شوند. به عبارت دیگر اگر از یک نوع هواپیما استفاده خاصی شود، مقررات مربوط به آن تغییر خواهد کرد.283برخی از مقررات قانون هواپیمایی کشوری انگلستان، در مورد هواپیماهای خارجی که برفراز انگلستان یا سواحل آن پرواز میکنند،اعمال میگردد.284 منظور از هواپیماهای خارجی آنهایی هستند، که طبق مقررات یکی از کشورها و با رعایت مقررات آنها به ثبت رسیده باشد.کشورهایی که عضو سازمان بینالملل هواپیمایی کشوری هستند، در قبول این مقررات و انطباق خود با آنها مشکلی نخواهند داشت زیرا کنوانسیون شیکاگو در بعضی از مواد خود مواردی مشابه قانون هواپیمایی کشوری انگلستان را یادآور شده و به نظر میرسد کشورهای دیگر عضو کنوانسیون، مقررات مشابهی در کشور خود داشته باشند. از آن جمله میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:
مطابق کنوانسیون مزبور، هواپیماهایی که در سرویس هوانوردی بینالمللی اشتغال دارند باید علائم کشور متبوعه خود را دارا باشند.285 هواپیماهای متعلق به کشورهای عضو کنوانسیون شیکاگو که در هوانوردی بینالمللی اشتغال دارند، باید گواهینامه ثبت هواپیما، گواهینامه قابلیت پرواز آن، پروانههای لازم جهت هر یک از کارکنان هواپیما، دفتر روزنامه مسافرت هواپیما، پروانه دستگاه بیسیم نصب شده در هواپیما، صورت اسامی، محل عزیمت و مقصد مسافران و دفترچه و اظهارنامه حاوی جزئیات و مشخصات بار را به همراه داشته باشند.286 استفاده از دستگاه فرستنده، در قلمرو کشور متعاهدی که هواپیما در آنجا پرواز مینماید، باید بر حسب مقررات آن کشور باشد.287در خصوص گواهینامههای کارکنان پرواز، کنوانسیون شیکاگو مقرر میدارد که هر کشور عضو کنوانسیون، میتواند از شناسایی گواهینامههای صلاحیت که از طرف کشور دیگر عضو کنوانسیون به اتباع وی به منظور پرواز در قلمرو خود اعطاء شده باشد خودداری نماید.288گواهینامههای قابلیت پرواز و گواهینامههای صلاحیت و اجازههایی که از طرف کشور عضو کنوانسیون شیکاگو که هواپیما در آنجا به ثبت رسیده یا معتبر شناخته شده از طرف سایر کشورهای متعاهد به رسمیت شناخته خواهد شد به شرطی که شرایط و مقرراتی که طبق آن، گواهینامهها یا پروانههای مورد نیاز صادر و یا معتبر شناخته شدهاند، با حداقل استانداردهایی که ممکن است گاه گاهی، طبق کنوانسیون شیکاگو وضع شود برابر یا بالاتر باشد.289 بنابراین، مقررات هوانوردی انگلستان ناظر به موارد یاد شده، در اجرای مواد کنوانسیون شیکاگو وضع شدهاند و کشورهای دیگر نیز طبیعتاً باید این چنین مقراتی داشته باشند. قانون هواپیمایی کشوری ایران در بسیاری از این موارد ساکت و یا به کلیات پرداخته است. به عنوان مثال مطابق ماده 8 قانون هواپیمایی کشوری ایران، هواپیمای خارجی میتواند با رعایت قوانین و مقررات کشور بر فراز ایران پرواز نماید، یا در ایران فرود آید، و مسافر و بار و محمولات پستی، یا یکی از آنها را پیاده و یا قبول نماید. البته هواپیماهای مزبور باید پیشتر اجازه دولت ایران را کسب کرده باشند.
انتقال حقوق، وظایف و تکالیف دولت ثبت کننده هواپیما
در مواردی که هواپیمایی از کشوری به کشور دیگر اجاره داده و یا به نحو دیگری به آن کشور منتقل میشود، با توجه به این که هواپیما حداقل برای مدتی در ثبت کشور اول باقی میماند، لذا مسائل و مشکلاتی در خصوص حقوق مربوط به هواپیما به وجود میآید. از جمله این مسائل عبارتند از:
مقررات و اصول مربوط به پرواز، مانور هواپیما290، رعایت مقررات مربوط به تجهیزات رادیویی هواپیما،291 و گواهینامههای قابلیت پروازی292. مطابق کنوانسیون شیکاگو در تمامی موارد مذکور، مقامات صلاحیت دار کشوری که هواپیما در آن به ثبت میرسد، باید گواهینامههای مربوطه را صادر و بر اجرای مقررات توسط هواپیما نظارت داشته باشند. به عبارت دیگر، مشکلی که در این زمینه وجود داشت این بود که وقتی هواپیمایی به کشور دیگری منتقل میشد و یا به اجازه آن کشور در میآمد، اعمال نظارت بر این مقررات از طرف کشور ثبت کننده هواپیما عملاً امکانپذیر نبود. این موضوع در زمان تدوین کنوانسیون شیکاگو غیر قابل پیش بینی بود. سازمان بینالملل هواپیمایی کشوری، برای یافتن راه حلی در این زمینه تلاش کرد. مجمع عمومی سازمان بینالملل هواپیمایی کشوری، در بیست و سومین نشست خود در سال 1980، با اضافه کردن ماه جدیدی تحت عنوان ماده 83 مکرر، کنوانسیون شیکاگو را اصلاح نمود.مطابق ماده 83 مکرر کنوانسیون شیکاگو، وقتی که هواپیمایی در کشوری ثبت شد و به وسیله متصدی دیگری مورد بهرهبرداری قرار گیرد، که مرکز اصلی وی یا محل اقامت دائم او در کشور دیگری باشد، کشور ثبت کننده میتواند، با انعقاد قراردادی با دولت مزبور، تمام یا قسمتی از حقوق و وظایف خود را به آن کشور انتقال دهد. این حقوق مربوط به مواد 12، 30، 31 و بند (الف) ماده 32 کنوانسیون شیکاگو هستند که فوقاً بیانگردیدند.293 در این صورت کشور ثبت کننده از مسئولیت نسبت به وظایف و حقوق انتقال یافته رهایی مییابد.انتقال حقوق مذکور فقط وقتی در مورد کشورهای ثالث عملی خواهد گردید که دولتهای مورد نظر، قرارداد منعقده بین خود را در شورای سازمان بینالملل هواپیمایی کشوری ثبت نموده و به اطلاع عموم رسانده باشند و یا یکی از دولتهای طرف قراردادموجودیت و محدوده قرارداد خود را به طور مستقیم به مسئولان دولت یا دولتهای دیگر، که موضوع قرارداد به آنها مربوط میگردد، ابلاغ کرده باشد. لازم به ذکر است که کلیه موافقتنامههای هوانوردی که در موقع اجرای کنوانسیون شیکاگو وجود دارند و موافقتنامههای که بین یک کشور عضو کنوانسیون مزبور با عضو دیگر و یا بین شرکتهای هواپیمایی یک کشور عضو با کشور دیگری وجود داشته باشد، باید در شورای سازمان بینالملل هواپیمایی کشوری به ثبت برسد.294

گفتار دوم: حل و فصل اختلافات هوایی
ایکائو مرکز مهم و حیاتی توسعه برنامههای مربوط به هواپیمایی در سطح بینالمللی است که بر همکاری کشورهای عضو نظارت نموده، آنها را مورد حمایت قرار میدهد. ایکائو مشکلات موجود و عوامل تهدید کننده نظم و امنیت هواپیمایی را مد نظر داشته و در طول حیات خود همیشه برای پیدا کردن راه حلهایی برای کاهش این مشکلات و مخاطرات تلاش نموده است.295 برای دستیابی به این هدف، همکاری بین کشورها ضروری است. ایکائو سعی میکند با ایجاد دوستی میان کشورها، همکاری را در بین آنها توسعه دهد. به عبارت دیگر، ایکائو تضمین کننده ایمنی و رشد منظم هواپیمایی در سطح بینالملل و توسعه ایمنی پرواز در ناوبری هوایی بینالمللی است. کنوانسیون شیکاگو در مقدمه خود بر این نکته که هواپیمایی بینالمللی میتواند در ایجاد دوستی و تفاهم بین ملتها مؤثر باشد. تأکید کرده است. با وجود این گاهی اختلاف نظرهایی بین کشورها وجود دارد.گاهی هم ممکن است کشورها اختلافی نداشته باشند ولی تفاسیر متفاوتی از بعضی از مواد کنوانسیون شیکاگو داشته باشند و بخواهند برای جلوگیری از وقوع اختلاف در آینده از شورای ایکائو بخواهند موضوع را بررسی و اعلام نظر کند. بنابر این بررسی و تحقیق در امور هواپیمایی به دو منظور انجام میگیرد.
نخست:اینکه، شورا میتواند تحقیقاتی در کلیه مراحل حمل و نقل هوایی و هوانوردی که اهمیت بین المللی دارند

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه حمل و نقل، حمل و نقل هوایی، شخصیت حقوقی، اتباع ایران Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه مجمع عمومی، سازمان ملل، آمریکای لاتین، استفاده از زور