منابع و ماخذ پایان نامه حمل و نقل، علوم سیاسی، علامه طباطبایی، حمل و نقل هوایی

دانلود پایان نامه ارشد

خسارت مسافراني كه علي‌رغم در اختيار داشتن بليت OK شده از سوار شدن آنها به هواپيما جلوگيري به عمل آمده است»، توسط سازمان هواپيمايي كشوري تصويب و به شركت‌ها ابلاغ گرديده است. همچنين «دستورالعمل نحوة جبران خسارات وارده به بار و لوازم شخصي مسافران در حمل و نقل هوايي داخلي» نيز توسط اين سازمان تدوين شده و در مرحلة تصويب قرار دارد.
اگرچه سازمان هواپيمايي كشوري و اغلب شركت‌هاي هواپيمايي در اعتبار و لازم‌الاجرا بودن اين دستورالعمل‌ها از نظر قانوني شک كرده و در برخي موارد نيز آنها را خلاف قانون دانسته‌اند، اما در عين حال، شركت‌هاي هواپيمايي مدعي هستند كه اين دستورالعمل‌ها را به طور كامل رعايت مي‌كنند. در صورتي كه اين ادعا صحت داشته باشد، مي‌توان آن را نقطة عطفي در احترام به حقوق مسافران هواپيما دانست. البته اين تحقيق بر آن نيست كه ادعاي مزبور را تصديق يا رد كند، بلكه قضاوت در خصوص صحت اين ادعا را در عمل بر عهدة كساني قرار مي‌دهد كه استفاده از پروازهاي شركت‌هاي هواپيمايي ايراني به كار روزمرة آنها تبديل شده است و يا دست‌كم چندين بار با اين‌گونه پروازها مسافرت خود را انجام داده‌اند.
با توجه به رشد روزافزون خدمات بيمه‌اي و اقسام مختلف قراردادهاي آن از جمله بيمة هواپيما در كشور، شركت‌هاي هواپيمايي داخلي مي‌توانند مسئوليت خود در قبال خسارت‌هايي كه به انحاي مختلف از قبيل فوت و آسيب بدنييا از بين رفتن و مفقود شدن بار و لوازم شخصي به مسافران وارد مي‌گردد و نيز خسارت‌هاي ناشي از تأخير و ابطال پروازها را نزد شركت‌هايي كه در اين زمينه فعاليت مي‌كنند، بيمه كنند و بدين ترتيب هم خود متحمل هزينة كمتري گردند و هم مسافران هواپيما به حداقل حقوق مسلم خود به‌آساني دست يابند.
به طور معمول شركت‌هاي هواپيمايي داخلي، مسئوليت خود در قبال فوت و يا صدمات وارده به مسافران را براساس سقف مندرج در كنوانسيون ورشو و پروتكل اصلاحي لاهه، به ميزان20 هزاردلار و در ازاي خسارات وارده به بار مسافران 20 دلار براي هر كيلوگرم و تا سقف 20 كيلوگرم بار براي هر مسافر بيمه مي‌كنند، اما در خصوص بيمة خسارت‌هاي ناشي از تأخير و يا ابطال پروازها هيچ اقدامي صورت نمي‌دهند. اين در حالي است كه علت عمدة نارضايتي مسافران از شركت‌هاي هواپيمايي، تأخير و ابطال پروازها و خسارت‌هايي است كه از اين بابت به آنها وارد مي‌گردد. پرسش اساسي آن است كه وقتي شركت‌هاي هواپيمايي مي‌توانند با پرداخت حق بيمة مختصر، مسئوليت خود را در قبال خسارت‌هايي كه به انحاي مختلف از جمله تأخير و ابطال پروازها به مسافران وارد مي‌گردد، بيمه كنند و بدين ترتيب ضمن احترام به حقوق مسافران و جبران خسارت زیاندیده به‌آساني، متحمل هزينة كمتري گردند، چرا در انجام اين‌گونه اقدامات تعلل مي‌ورزند و خود را داوطلبانه در معرض عواقب ناخوشايند عدم رضايت مسافران قرار مي‌دهند؟

منابع و مآخذ
الف – کتب
1. جباري، منصور، حقوق بين الملل هوايي، تبريز، فروزش 1380.
2. بهروز اخلاقی، جزوه درسی حقوق هوایی، انتشارات دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، 1357.
3. پروين، فرهاد، خسارت معنوي در حقوق ايران، تهران، ققنوس، 1380،
4. خسروي، مجيد، هوا و فضا از ديدگاه حقوقي، (ناشر سازمان عقيدتي سياسي ارتش جمهوري اسلامي ايران، سال1381)،
5. منصور جباری، حقوق حمل و نقل هوایی، تهران، میزان، 1390.
6. پرویز ذوالعین ، مبانی حقوق بین الملل عمومی ، دفتر مطالعات سیاسی و بین الملل وزارت خارجه، تهران، موسسه چاپ و انتشار، 1377.
7. تاليان، کريستوفر، ترجمه قنبري، حميد، حقوق هوايي، چاپ اول، تهران، انتشارات مجد، 1390.
8. حسین میر محمد صادقی، حقوق جزای بینالملل، تهران، نشر میزان، 1377.
9. مجموعه قوانین و مقررات هواپیمایی کشوری، سازمان هواپیمایی کشوری چاپ اول سال 1375،
10. آنتونیوکاسسه، حقوق بینالملل در جهانی نامتحد، ترجمه مرتضی کلانتریان، تهران: دفتر خدمات حقوق بینالملل جمهوری اسلامی ایران چاپ اول، 1370.
11. فتح الله پور شيرازي، احمد رضا، حقوق مسافران هواپيما، (قم: ناشر: هماي غدير)، زمستان 1386
12. معین، رضا، مطالعه تطبیقی مقررات حمل و نقل هوایی در حفظ جان و مال اشخاص در ایران و بین الملل، پایان نامه دوره کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، 1392،
13. کسرایی فریمانی، زهرا، بررسی ابعاد حقوقی موافقت نامه های هوایی منعقده بین کشورها جهت بهره برداری از آزادی های هوایی، پیان نامه کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، تهران، دانشکده علوم انسانیدانشگاه پیام نور تهران، شهریور 1391.

ب – مقالات
1. پابلو مندس دوليون، ترجمه: ماشاا… بنا نياسري، «کنوانسيون مونترآل: تجزيه و تحليل برخي از جنبه هاي روزآمد و ادغام شدهسيستم ورشو»، مجله حقوقي بين المللي، پاييز 1383،
2. فلاح زادگان، عين الله، کنوانسيون مونترال براي يکسان سازي برخي مقررات جهت حمل و نقل هوايي بين المللي، نشريه حقوق، کانون وکلا، پاييز 1382، شماره 182،
3. مختاري، مهدي، حمل کالا و مسئوليت متصديان حمل (بخش اول)، نشريه اقتصاد، ارديبهشت 1381، شماره 409،
4. جباری، منصور، شناسایی بین المللی حقوق مربوط به هواپیما، مجله پژوهش حقوق و سیاست، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، بهار و تابستان 1385،
5. تَدین، محمود، تشکیل هسته مرکزی ایمنی پرواز، بهداشت کار و ارزیابی سوانح و حوادث هوایی در سازمان صنایع هوایی نیروهای مسلح، صنایع هوایی، شماره 99، شهریور 1378،
6. جباری، منصور مطالعه تطبیقی ثبت و تابعیت هواپیما، مجله پژوهشی حقوق و سیاست، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، شماره 15 و 16، سال هفتم 1384،
7. جباری، منصور، نقش ایکائو در مبارزه علیه قاچاق و استعمال مواد مخدر، پژوهش حقوق و علوم سیاست، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران، شماره 4، تابستان 1380،
8. محمد زاده وادقاني، عليرضا، کنوانسيون راجع به يکپارچه کردن برخي از مقررات حمل و نقل هوايي بين المللي (مونترال، 28 مي 1999)، نشريه حقوق (علمي ترويجي)، پاييز 1383،
9. فيضي، کامران، تارتاري، سعيد، بهبود کيفيت خدمات در پروازهاي شرکت هواپيمايي جمهوري اسلامي ايران، فصلنامه مطالعات جهانگردي، شماره 5.
10. منصور جباری، قانون قابل اجرا در حمل و نقل هوایی: بررسی سوانح هوایی فوکر 28 و هرکولس سی- 130، مجله پژوهش های حقوقی(علمی – ترویجی) شماره 9، نیمسال اول 1385.
11. کاظمي، حميد، “بررسي جنبه هاي حقوقي (قانون و مقررات) رسيدگي به سوانح هوايي”، مجموعه مقالات دومين همايش ايمني هوايي، پژوهشگاه هوافضا، اسفند 1381،
12. نوربخش، نصراله، هواپیما ربایی، مقصد نامعلوم، مجله صنعت حمل و نقل، شماره 24،
13. خزایی، سعید، نظام حقوقی حاکم بر بکارگیری سامانه های ناوبری جهانی، فصلنامه پژوهش حقوق، شماره 32، بهار 1390،
Books:
1. Abeyratne, Ruwantisa I.R. Aviation Security, Legal and Regulatory Aspects (UK: Ashgate Publishing, 1998).

2. Bassiouni, M. cherif, International Extradition: United States, Law and Practice (US: OUP USA, 1987).

3. Matte, Nicolas Mateesco, Treatise on Air–Aeronautical Law, Institute and Center of Air and Space Law) McGill University: Carswell, 1981).

4. Weber, L. International Civil Aviation Organization: An Introduction (The Netherlands: Kluwer Law International, 2007).

5. Jabbari- G. Mansour. Legal Perspective for the Protection of the Environment Against the Effects of Military Activities During International Armed Conflict, Ph.D.Thesis, Laval University 1997.

6. Pete Martin & Mc Clean, J.D. et al., Air Law, Shawcross and Beaumont,4th ed. Vol.1(London; butterworths, 1988).

7. Buergenthal, Thomas, Law-Making in the International Civil Aviation Organization (NY: Syracuse University Press, 1969). Chang, B. The Law of International Air Transport (London: Stevens, 1962).

8. Whiteman, Marjorie, 6 Digest of Internatinoal Law (US: U.S. Department of State, 1968).

Articles:
9. Bennun, Mervyn E. & Mckellar, Gavin “Flying Safely, the Prosecution of Pilots, and the ICAO Chicago Convention: Some Comparative Perspectives” 74 (2009) J. Air L. & Com. 737.

10. Cheng, Bin “What is wrong the 1975 Montreal Additional Protocol No. 3?” Air Law, Vol. XIV, No. 6 (1989).

11. Janicki, William, “Aircraft Accident Reports and Other Government Documents: Evidentiary Use in International Air Crash Litigation in the United States”, 74 J. Air Law & Com. 801, 2009.

12. Joyner, Christopher C. and Rothbaum, Wayne P. “Libya and the Aerial Incident at Lockerbie: What Lessons for International Extradition Law?” 14 Mich. J. Intl’L. 222 Winter, 1993.

13. Lavin, Mark W. “Cuban Hijackers and the United States: the Need for a Modified aut dedere aut judicare Rule” 32 Colum. j. Transat’l L.

14. McWhinney, E.E. The Illegal Diversion of Aircraft and International Law, 138 Recueil des Cours 261-372 (1973-1).

15. Mendelsohn, Allan I. “The USA and the EU-Aviation Relations: An Impasse or an opportunity?” 19 (2004) Air & Space L.

16. Milde, Michael “The Chicago Convention- Are Major Amendments Necessary or Desirable 50 years Later?” XIX: I Annals of Air & Space L. 401 (1994).

17. Milde, Michael, “The Role of ICAO in the Suppression of Drug Abuse and Illicit Trafficking”, Annals of Air and Space Law, vol. XIII, 1988.

18. Morgan, C.A.“The Downing of Korean Air Lines Flight 007” 1985, Y.J.Int’l.L.

19. Ortiz, Luis E. & Capaldo, Griselda, Can Justice Use Technical and Personal
Information Obtained Through Aircraft Accident Investigations? 65 J. Air L. & Com. Spring 2000.

20. Peiris, Joseph S.M. et al., Current Concepts: The Severe Acute Respiratory Syndrome, 349 New Eng. J. Med. (2003).

21. Madrid: Ibero – American Convention on Air Navigation (CIANA), known as Madrid Convention; (1972) XI, RJIdeLA 173; (1973) JAL 263.

22. Batra, J.C., International Air Law: Including Warsaw Convention 1929 & Montreal Convention 1999, 2003, Reliance Publishing House, New Delhi.

23. Holland, Michael J., “Montreal Convention to Take Effect; Baggage, Cargo and Delay Claims”, 2007, [on line], Available:
http://www.condonlaw.com/attachments/mjh_sept03_iadc.pdf

Cases:
– Alaska Airlines v. Azza Eid, et al., Case No. 10-962.
– Chiron Corp. V. NTSB, 198 F. 3d 935, 963 (D.C. Cir. 1999).
– Korean Air Lines Disaster of Sept. 1, 1983, 932 F. 2d 1475, 1482 (D.C. Cir.1991).
– Lahr V. Transp. Safety Bd. 569 F. 3d 964, 969 (9th Cir. 2009).
– Manitoba Court of Queen’s Bench, R. v. Tayfel, [2007] 221 Man. R.2d 135, 2007 MBQB 265 (Can.).
– Mullan V. Quickie Aircraft Corp., 797 F. 2d 845, 848 (10th Cir. 1986).
– United States v. Abdel Basset Ali al-Megrahi, F. Supp. (D.D.C.19) (No. CR- 91-645) (filed Nov. 14, 1991).
– United Stases v. Pizzarusso, 338 F, 2d 8 (2d Cir. 1968).
– USA v. Cordova and Santano, US District Court, Eastern District of New York, 17 March 1950.
– Value Jet Flight; United States V. Sabre Tech Inc., 271 F. 3d 1018, 1020-21 (11th Cir. 2001).
– Association of European Airlines and its Role, 2007, [on line], Available:

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه حمل و نقل، قانون حاکم، حمل و نقل هوایی، شرکت حمل و نقل Next Entries دانلود پایان نامه ارشد درباره مذهب مالکی، مذهب شافعی، سوره حجرات، قرآن کریم