منابع و ماخذ پایان نامه حزب عدالت و توسعه، اعتضادالسلطنه، روشنفکران

دانلود پایان نامه ارشد

پيرامون مسايل مختلف دوجانبه، شهريور 1388 در ايران.
5 – ديدار محسن رضايي دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام ايران با رجب طيب اردوغان، عبدالله گل و ديگران پيرامون مسايل مختلف دوجانبه، مهر 1388 در ترکيه.
6 – ديدار احمد داوداوغلو با محمود احمدينژاد و ديگران پيرامون مسايل دو جانبه، آبان 1388 در ايران.
7 – ديدار سعيد جليلي با رجب طيب اردوغان و داوداوغلو پيرامون روابط دو جانبه و انرزژي هستهاي، آذر 1388 در ترکيه.
8 – ديدار حميدرضا حاجيبابايي وزير آموزش و پرورش ايران با همتاي خود پيرامون مسايل آموزشي و فرهنگي، بهمن 1388 در ترکيه.
9 – ديدار منوچهر متکي با عبدالله گل و احمد داوداوغلو پيرامون مسايل اقتصادي و…، بهمن 1388 درترکيه.
سيد محمد خاتمي رئيس جمهور سابق ايران نيز در ابتداي فروردين 1388، جهت شرکت در کنفرانس ائتلاف تمدنها128به ترکيه سفر نموده و مورد استقبال مسئولين اين کشور از جمله اردوغان و عبدالله گل قرار گرفتند.

سال2010:
1 – ديدار محمود احمدينژاد با رجب طيب اردوغان و ديگر سران دولت ترکيه پيرامون مسايل في مابين و شرکت در جلسه سران سازمان همکاريهاي اقتصادي اکو، دي 1389 در ترکيه.
2 – ديدار عبدالله گل رئيس جمهور ترکيه با مقام معظمرهبري، محمود احمدينژاد و ديگران پيرامون مسايل دو جانبه به خصوص اقتصادي، بهمن 1389 در ايران.
3 – ديدار علي لاريجاني رئيس مجلس ايران با عبدالله گل و ديگر مسئولين ترکيه پيرامون مسئلهي فلسطين و قدس، ارديبهست 1389 در ترکيه.
4 – ديدار”محمدعلي شاهين”رئيس مجلس ترکيه با علي لاريجاني پيرامون مسايل پارلماني و روابط دو جانبه، خرداد 1389 در ايران.
5 – ديدار منوچهر متکي و احمد داوداوغلو پيرامون مسايل دو جانبه ، تير 1389 در سوئد .
6 – ديدار محمدرضا رحيمي معاون اول رئيس جمهور ايران با رجب طيب اردوغان و ديگر سران دولت ترکيه پيرامون مسايل اقتصادي و …، شهريور 1389 در ترکيه.
سال 2011:
1 – ديدار محمود احمدينژاد با عبدالله گل، رجب طيب اردوغان و ديگران پيرامون مسايل اقتصادي، ارديبهشت 1390 در ترکيه.
2 – ديدار احمد داوداوغلو با علياکبر صالحي وزير امورخارجه ايران و ديگران پيرامون مسايل بهار عربي – اسلامي در منطقه، تير 1390 در ايران.
3 – ديدار علياکبر صالحي با عبدالله گل، احمد داوداوغلو پيرامون مسايل دو جانبه، مهر 1390 در ترکيه.
4 – ديدار احمد داوداوغلو با علياکبر صالحي پيرامون مسايل دو جانبه، گفتگوهاي ايران و 1+5 و …، دي 1390 در ايران.
5 – ديدار علي لاريجاني رئيس مجلس با عبدالله گل و ديگر سران ترکيه پيرامون مسايل اقتصادي و منطقهاي، دي 1390 در ترکيه.
6 – ديدار علياکبر صالحي با عبدالله گل، رجب طيب اردوغان و داوداوغلو پيرامون مسايل منطقهاي و اقتصادي، دي 1390 در ترکيه.
سال 2012:
1 – ديدار رجب طيب اردوغان با مقام معظمرهبري و محمود احمدينژاد پيرامون مسايل اقتصادي و …، فروردين 1391 در ايران.
2 – ديدار علياکبر صالحي با احمد داوداوغلو پيرامون مسايل سوريه و گروگانگيري چهل و هشت زائر ايراني در سوريه، مرداد 1391 در ترکيه.
3 – ديدار محمدرضا رحيمي معاون رئيس جمهور با رجب طيب اردوغان، رئيس مجلس ترکيه و ديگر مسئولن ترکيه پيرامون مسايل منطقهاي و اقتصادي، مهر 1391 در ترکيه.
4 – ديدار علي لاريجاني رئيس مجلس ايران با رجب طيب اردوغان، رئيس مجلس و ديگر مسئولين ترکيه پيرامون مسايل اقتصادي، منطقهاي و سوريه، آذر 1391 در ترکيه.

3-4-16- نتيجه گيري
در يک جمع‌بندي کلي از روند روابط ايران و ترکيه طي چهار سال اخير از سال 2008 الي 2012، ميتوان گفت روابط دو کشور از يک نماي ظاهري و زيباي مسالمتآميز و دوستانه برخوردار بوده است. هر چند طي سالهاي 2008 تا 2010 روابط ميان دو کشور را ميتوان روابطي خوب، مسالمتآميز و رو به بهبود در زمينههاي مختلف اقتصادي، سياسي، فرهنگي و … دانست که طي آن سران دو دولت و ديگر مسئولان مهم کشور، بارها و بارها به ديدار از کشور مقابل اقدام و جلسات و ديدارهاي فراواني را با هم داشتهاند. يکي از نشانه‌هاي اين روابط خوب واوج گيري آن طي سال‌هاي 2008 تا 2010 را ميتوان همين سفرهاي بيشمار و ديدارهاي سطح بالاي مسئولين دو کشور دانست. در همين ديدارها و گفتگوها بود که سران دو دولت، آيندهاي روشن، خوب و رو به پيشرفت را براي مردم دو کشور پيش بيني ميکردند و همين سران دو دولت، يکديگر را برادر خطاب ميکردند.
اما با آغاز تحولات بيداري اسلامي ( بهار عربي – اسلامي) در منطقه از سال 2011 به بعد، روابط دوستانه و برادرانه ايران و ترکيه، به تدريج رو به تنش و ضعف نهاده و ضمن کم شدن ديدارهاي دوجانبه، بر تنشهاي دوجانبه افزوده شد. سوريه که همواره به عنوان متحد استراتژيک ايران، براي ايران از اهميت فراواني برخوردار بوده است، براي ترکيه تبديل به لقمهاي گلوگير شده و اقدامات جنگ افروزانه ترکيه در سوريه، يکي از عوامل اصلي تنش ميان ايران و ترکيه شده است. تنشهاي في مابين به جز در زمينه اقتصادي و افزايش مبادلات اقتصادي و تجاري، تمامي ديگر مباحث ميان دو کشور مانند صادرات و ترانزيت گاز ايران به ترکيه، استقرار سپر موشکي ناتو و امريکا در ترکيه، دخالت ترکيه در جنگ داخلي سوريه بر عليه دولت بشار اسد، دخالت در امور عراق بر عليه دولت شيعي نوريالمالکي و …، را در بر گرفته و تنش را در سال 2012 به حد اعلاي خود رساند، به نحوي که موجب لغو سفر از پيش تعيين شده محمود احمدي‌نژاد به ترکيه گرديد.
با کاهش تدريجي ارتباطات حسنه ميان مسئولين دو کشور، تنشهاي زير خاکستر ميان دو کشور، تبديل به آتش شده و بر روابط دو کشور تأثيرگذار شدند. آنچنان که حتي برخي کارشناسان، احتمال جنگ نظامي ميان دو کشور را محتمل دانستهاند!
طي دو سال 2011 و 2012 به خوبي ميتوان مشاهده کرد که سياست تنش صفر با همسايگان ترکيه به کنار زده شده و استراتژي عمق راهبردي129 احمد داوداوغلو به صورت فعال در سياستهاي ترکيه به کار گرفته ميشود. بر اساس استراتژي عمق راهبردي است که دولت ترکيه و به خصوص اردوغان و اوغلو، به فکر گسترش نفوذ و تسلط خود بر کشورهاي اطرف ترکيه يا همان حوزه‌هاي امپراتوري عثماني، ميافتند و عملاً اين استراتژي عثمانيگرايي130 خود را در کشورهاي عراق، سوريه و تقابل با ايران، نشان ميدهند.

فصل چهارم

هويت متضاد، علت تنش در روابط ايران و ترکيه

4-1- مقدمه
آنچه در فصلهاي گذشته به آنها اشاره گرديد، پيش زمينه‌هايي بودند براي بررسي دليل تنش در روابط دو کشور ايران و ترکيه طي سالهاي 2008 الي 2012 ميلادي.
بررسي اينکه روابط خوب و مناسب دو کشور طي چند سال اول حاکميت حزب عدالت و توسعه در ترکيه، بعد از سال 2010 به تدريج رو به تنش و مناقشه نهاده و از تعامل و همگرايي منطقهاي دور و به نزاع و احتمال جنگ، نزديک شده است .
در اين فصل سعي ميشود بر اساس نظريات سازهانگاري و واقعيات پشت پرده کارگزاران حزب عدالت و توسعه، به بيان دليل بروز تنش در روابط دو کشور پرداخته شود .
براي بهتر نشان دادن هويت غرب مرکزگراي ترکيه، در اين فصل به بررسي هويت ترکيه ، هويت اسلامي ، هويت ايراني ، هويت غربگرا، همگرايي ترکيه با غرب و … پرداخته و از سوي ديگر به بررسي هويت و فرهنگ تمدني ايران نيز اشاراتي شده و برخي نقاط تقابل، تفاوت و تنشزاي اين دو کشور در زمينههايي چون هويت، اهداف و منافع، مورد توجه قرار ميگيرد.

4-2- بخش اول: هويت غرب مرکزگراي ترکيه

4-2-1- تنوع هويتي در ترکيه
ترکيه در درون خود داراي مردم و کارگزاراني است که داراي انواعي از هويتهاي ظاهري و پنهاني هستند. هويت‌هاي رنگانگي مانند هويت ترکي، هويت عثماني، هويت غربي اروپايي، هويت اسلامي و …، که هر کدام از اين هويتها در برههاي از تاريخ ترکيه بر اين کشور حاکم شده و به هدايت سياست و حکومت پرداختهاند. آنچه در اين ميان مهم نشان ميدهد، وجود يک خط سير مستمر و کمتر منقطع ميباشد که سعي داشته است تا هويت و فرهنگ غربي را در اين کشور نهادينه سازد. خط سيري که تنها در يک مقطع کوتاه در دوره حزب رفاه مورد تهديد و اعتراض نجمالدين اربکان نخست وزير وقت قرار گرفته بود.
همانگونه که در فصل اول نيز ذکر شد، جمهوري ترکيه يا ترکيه نوين بر اثر فعاليتها و در واقع انقلاب ترکهاي جوان به رهبري مصطفي کمال پاشا (آتاتورک) که از سال 1921 شروع شده بود، در سال 1923، رسماً و با الغاي حکومت عثماني، تأسيس و متولد شده است. وجود ترکهاي جوان نظامي و بعضاً تندرو در هدايت انقلاب، موجب گرديد تا بسياري از اين عاملان انقلاب و حتي روشنفکران سکولار به انتقاد شديد از ماهيت و هويت اسلامي حکومت عثماني پرداخته و اصول اسلامي امپراتوري عثماني مانند خلافت، الفباي اسلامي عربي، پوشش اسلامي، نظام آموزشي ديني و اسلامي، تقويم و تعطيلات اسلامي و … که عامل عقب ماندگي و ضعف ترکيه ميدانستند را از چرخه سياست و اجتماع کشور خارج کنند. براي دستيابي به يک تعريف يا يک نماي کلي از هويت و منافع غربگراي ترکيه، لازم است تا برخي مؤلفه‌هاي سپهر سياسي اين کشور مانند کماليسم131، سکولاريسم و لائيسيزم، منافع و هويت کماليستي، هويتهاي اسلامگرايي، همگرايي با غرب، عضويت ترکيه در سازمانها و نهادهاي غربي، نمايندگي يا ژاندارمي ترکيه براي غرب و … را با عنايت به حضور ترکيه در آنها، مختصراً بررسي نماييم.

4-2-2- اصول بنيادي کماليسم در ترکيه
همزمان با کاهش قدرت و ابهت امپراتوري عثماني در منطقه و نمايان شدن نشانههاي زوال و فروپاشي اين حکومت، در داخل ترکيه نيز گروههايي يه فکر تغيير حکومت و حفظ يک کشور قدرتمند و مستقل ترک در جهان بودند. يکي از مهمترين و تأثيرگذارترين گروههاي مخالف خلافت عثماني در آغاز قرن نوزدهم را ميتوان جنبش ترکان جوان دانست.
جنبش ترکان جوان ترکيه که يک حرکت قومگرايانه ترکي و لائيک داشت، بر پايه آگاهي طبقه متوسط به خصوص در بُعد فرهنگي تشکيل شده بود و داراي انديشههاي ليبرالي متأثر از غرب بودند. اين جنبش که توانسته بود مناصب حکومتي و اداري را در حکومت عثماني نيز تصاحب نمايد، با فروپاشي عثماني، خود به قدرت مطلق در ترکيه نوين تبديل گرديد (اعتضادالسلطنه 1391، 59).
يکي از مهمترين و تأثيرگذارترين شخصيت‌هاي جنبش ترکان جوان را ميتوان مصطفي کمالپاشا دانست که رهبري اين جنبش را نيز برعهده داشت.
با فروپاشي خلافت در سال 1922 و تشکيل جمهوري ترکيه در 1923، مصطفي کمالپاشا که نقش مهمي در جنگهاي ضد استعماري چند سال گذشته ترکيه داشته و به عنوان يکي از ترکان جوان انقلابي نيز نقش مهمي در فروپاشي خلافت عثماني ايفا نموده بود، به عنوان رهبر ترکيه نوين انتخاب گرديد. در مورد حکومت کمال آتاتورک و نقش آن در هويت کنوني ترکيه، نظرات بسياري وجود دارد که اغلب اين نظريات بر تبيين هويت غربگرا توسط آتاتورک دلالت دارند . هويت نويني که توسط کمالآتاتورک هدايت ميشد و تحت عنوان انديشههاي کماليستي بر مردم ترکيه حاکم شده بود.
هاکان ياووز نويسنده برجسته ترکيهاي در مورد اين هويت ترکيه نوين يا همان انديشه کماليستي ميگويد، دولت کماليست در واقع دولتي رسالت گرا132است که هدف خلق ملت ترک و نيل آن به سطح تمدن اروپايي را دنبال ميکند (ياووز 1389، 55).
حاکميت و رياست جمهوري کمالآتاتورک با لقب خود به معناي پدر ترکها، طي سالهاي 1923 الي 1938 بر ترکيه موجب گرديد تا سياستها و انديشههاي آتاتورک تحت نام سياستهاي کماليستي بتوانند در فضاي سياسي و اجتماعي ترکيه مطرح شده، جان گرفته و تثبيت گردند. اين سياستهاي کماليستي که در بالا نيز گفته شد، انديشههايي نويني بودند که سعي داشتند تا جمهوري ترکيه را از فضاي ذهني و سياسي گذشته و خلافت عثماني جدا کرده و به دنيا و فضاي نويني تحت تسلط افکار و انديشههاي غربي و اروپايي، وارد سازند.
اقدامات آتاتورک در چارچوب تغيير هويت ترکيه را ميتوان مخالفت با مداخله مذهب در سياست

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه وزارت خارجه Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه اعتضادالسلطنه، حزب عدالت و توسعه، خارج از خانه