منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس

دانلود پایان نامه ارشد

خشک) که تفاوت معنیداری با مقدار کلر ریشه در زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (160 میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری بیشتر از کلر ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین کلر ریشه مربوط به دانهال زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی بود (45 میلیگرم در گرم وزن خشک) که با میزان یون کلر ریشه در تیمارهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی و بادام تلخ و زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب 80/68، 25/93، 90 و 75 میلیگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.

2-8-1-4 یون کلر برگ
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر کلر برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 26-4- ب) نشان داد بیشترین مقدار یون کلر برگ در دانهال زردآلو بهبهان وجود داشت (345 میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از میزان کلر برگ در دانهالهای سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلر برگ نیز در بادام تلخ وجود داشت (63/96 میلیگرم در گرم وزن خشک) که تفاوت معنیداری با کلر برگ در زردآلو هلندر نداشت (120 میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون کلر برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر کلر برگ (جدول 16-4) نشان داد بیشترین کلر برگ مربوط به تیمار زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی بود (475 میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از کلر برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین کلر برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر بدون همزیستی میکوریزایی بود (90 میلیگرم در گرم وزن خشک) که با میزان یون کلر ریشه در تیمارهای بادام تلخ و زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی و بادام تلخ و زردآلو هلندر دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب 25/93، 105، 100 و 150 میلیگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.

3-8-1-4 نسبت یون کلر ریشه به برگ
نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر نسبت یون کلر ریشه به برگ (نمودار 27-4) در دانهالهای بادام و زردآلو نشان داد بیشترین نسبت کلر ریشه به برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر بود (17/1 برابر) که تفاوت معنیداری با این نسبت در زردآلو تلخ نداشت (16/1 برابر) ولی به طور معنیداری بیشتر از این نسبت در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نسبت کلر ریشه به برگ نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (52/0 برابر) که تفاوت معنیداری با نسبت کلر ریشه به برگ در بادام شیرین نداشت (65/0 برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از این نسبت در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر یون کلر ریشه به برگ (جدول 16-4) نشان داد بیشترین نسبت کلر ریشه به برگ در تیمار زردآلو تلخ بدون همزیستی میکوریزایی وجود داشت (1/2 برابر) که به طور معنیداری بیشتر از این نسبت در سایر تیمارها بود. کمترین نسبت کلر ریشه به برگ در تیمار زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی وجود داشت (1/0 برابر) که تفاوت معنیداری با این نسبت در زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (27/0 برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از نسبت کلر ریشه به برگ در سایر تیمارها بود.

نمودار 26-4 اثر ژنوتیپ بر یون کلر در ریشه (الف) و برگ (ب) دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال 5./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.

نمودار 27-4 اثر ژنوتیپ بر نسبت کلر ریشه به برگ دانهال های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال 5./. آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
جدول 16-4 برهمکنش اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر یون کلر در دانهال های بادام و زردآلو (میلی گرم در گرم وزن خشک)
کلر ریشه به برگ
کلر برگ
کلر ریشه
ژنوتیپ
قارچ میکوریزا
76/0 bc
25/93 e
80/67 de
بادام تلخ
شاهد (بدون میکوریزا)
43/0 c
3/213 bc
25/93 cde
بادام شیرین

1/2 a
00/105 de
3/213 a
زردآلو تلخ

10/0 d
00/475 a
00/45 e
زردآلو بهبهان

35/1 b
00/90 e
00/105 bcd
زردآلو هلندر

95/0 b
00/100 de
00/90 de
بادام تلخ
همزیستی میکوریزا
88/0 b
00/195 bcd
50/152 bc
بادام شیرین

27/0 cd
00/285 b
00/75 de
زردآلو تلخ

94/0 b
00/215 bc
00/160 ab
زردآلو بهبهان

99/0 b
00/150 cde
00/125 bcd
زردآلو هلندر

* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح 5% آزمون دانکن تفاوت معنیداری ندارند.
9-1-4 یون پتاسیم
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر یون پتاسیم در دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 17-4) نشان داد اثر میکوریزا بر میزان یون پتاسیم ریشه و نسبت پتاسیم ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد و بر میزان پتاسیم برگ در سطح پنج درصد معنیدار بود. اثر ژنوتیپ بر یون پتاسیم ریشه، پتاسیم برگ و نسبت پتاسیم ریشه به برگ در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. همچنین اثر برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر مقدار یون پتاسیم ریشه در سطح یک درصد و بر نسبت پتاسیم ریشه به برگ در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود ولی بر پتاسیم برگ اثر معنیداری نداشت.

جدول 17-4 تجزیه واریانس اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر یون پتاسیم در دانهال بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات

پتاسیم ریشه
پتاسیم برگ
پتاسیم ریشه به برگ
میکوریزا
1
** 17/100
* 08/82
** 10/0
ژنوتیپ
4
** 98/2110
** 97/6204
** 71/0
میکوریزا × ژنوتیپ
4
** 69/189
ns 15/25
* 02/0
خطای آزمایش
30
93/167
10/26
01/0
ضریب تغییرات (درصد)
_
84/15
82/11
23/18
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال 1% و * معنی‌دار در سطج احتمال 5%
1-9-1-4 یون پتاسیم ریشه
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر میزان یون پتاسیم ریشه در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 28-4- الف) نشان داد بیشترین پتاسیم ریشه (52/16 میلیگرم در گرم وزن خشک) در تیمارهای بدون همزیستی میکوریزایی وجود داشت که به طور معنیداری بیشتر از پتاسیم ریشه در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (36/13 میلیگرم در گرم وزن خشک).
نتایج اثر ژنوتیپ بر پتاسیم ریشه در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 28-4- ب) نشان داد بیشترین مقدار یون پتاسیم ریشه مربوط به دانهال بادام شیرین بود (59/25 میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از میزان پتاسیم ریشه در سایر ژنوتیپها بود. کمترین پتاسیم ریشه نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (1/6 میلیگرم در گرم وزن خشک) که با پتاسیم ریشه در زردآلو تلخ (64/7 میلیگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون پتاسیم ریشه در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر پتاسیم ریشه (جدول 18-4) نشان داد بیشترین پتاسیم ریشه مربوط به تیمار بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی بود (3/26 میلیگرم در گرم وزن خشک) که تفاوت معنیداری با مقدار پتاسیم ریشه در بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی نداشت (88/24 میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری بیشتر از پتاسیم ریشه در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین پتاسیم ریشه مربوط به دانهال زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (8/4 میلیگرم در گرم وزن خشک) که با میزان یون پتاسیم ریشه در تیمارهای زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزایی و زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب 80/5، 80/4 و 38/6 میلیگرم در گرم وزن خشک) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.
2-9-1-4 یون پتاسیم برگ
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر میزان یون پتاسیم برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 29-4- الف) نشان داد بیشترین پتاسیم برگ در تیمارهای همزیست با میکوریزا وجود داشت (52/45 میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از پتاسیم برگ در تیمارهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (38/42 میلیگرم در گرم وزن خشک).
اثر ژنوتیپ بر پتاسیم برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 29-4- ب) نشان داد بیشترین مقدار یون پتاسیم برگ مربوط به دانهال بادام تلخ بود (59/77 میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری بیشتر از میزان پتاسیم برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین پتاسیم برگ نیز در زردآلو هلندر وجود داشت (45/20 میلیگرم در گرم وزن خشک) که با پتاسیم برگ در زردآلو بهبهان تفاوت معنیداری نداشت (64/24 میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون پتاسیم برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر پتاسیم برگ (جدول 18-4) نشان داد بیشترین پتاسیم برگ مربوط به تیمار بادام تلخ بدون همزیستی میکوریزایی بود (90/77 میلیگرم در گرم وزن خشک) که تفاوت معنیداری با مقدار پتاسیم برگ در بادام تلخ و بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (به ترتیب 28/77 و 72/73 میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی به طور معنیداری بیشتر از پتاسیم برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین پتاسیم برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر دارای همزیستی میکوریزایی بود (95/19 میلیگرم در گرم وزن خشک) که به طور معنیداری کمتر از میزان یون پتاسیم برگ در دانهالهای بادام تلخ و بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی و همچنین بادام تلخ و بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی بود (به ترتیب 90/77، 15/68، 28/77 و 72/73 میلیگرم در گرم وزن خشک) ولی با میزان این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.

3-9-1-4 نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ
بررسی مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 30-4- الف) نشان داد بیشترین میزان این نسبت مربوط به تیمارهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (46/0 برابر) که به طور معنیداری بیشتر از نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (36/0 برابر).

نتایج حاصل از مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 30-4- ب) نشان داد بیشترین مقدار نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ مربوط به دانهال زردآلو هلندر بود (93/0 برابر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین نسبت پتاسیم ریشه به برگ نیز در بادام تلخ وجود داشت (21/0 برابر) که تفاوت معنیداری با نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در زردآلو هلندر نداشت (25/0 برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از مقدار یون نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در سایر تیمارها بود.

بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ (جدول 18-4) نشان داد بیشترین نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ مربوط به تیمارهای زردآلو هلندر بدون میکوریزا بود (96/0 برابر) که تفاوت معنیداری با مقدار نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در زردآلو هلندر دارای همزیستی میکوریزایی نداشت (91/0 برابر) ولی به طور معنیداری بیشتر از نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین نسبت یون پتاسیم ریشه به برگ مربوط به دانهال بادام تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (14/0 برابر) که با این نسبت در زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی تفاوت معنیداری نداشت (به ترتیب 17/0 و 23/0 برابر) ولی به طور معنیداری کمتر از این نسبت در سایر تیمارها بود.

نمودار 28-4

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس