منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس

دانلود پایان نامه ارشد

درصد) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 49-4- ب) نشان داد بیشترین شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه مربوط به کلرید سدیم 75 میلیمولار بود (98/207 درصد) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در تیمار شاهد (بدون کلرید سدیم) بود ولی با شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در تیمار کلرید سدیم 150 میلیمولار تفاوت معنیداری نداشت (27/149 درصد).
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثرهای ژنوتیپ و کلرید سدیم بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 31-4) نشان داد بیشترین شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در دانهالهای زردآلو بهبهان و کلرید سدیم 75 میلیمولار بود (94/694 درصد) که به طور معنیداری بیشتر از شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در سایر تیمارها بود. کمترین شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در تیمار بادام شیرین با کلرید سدیم 150 میلیمولار وجود داشت (88/82 درصد) که به طور معنیداری کمتر از شاخص تحمل به تنش وزن خشک گیاه در دانهالهای زردآلو بهبهان و کلرید سدیم 75 و 150 میلیمولار (به ترتیب 94/694 و 71/237 درصد) و دانهالهای زردآلو تلخ و کلرید سدیم 150 میلیمولار بود (56/180 درصد) ولی با شاخص تحمل به تنش گیاه در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.

نمودار 47-4- اثر ژنوتیپ (الف) و کلرید سدیم (ب) بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک ریشه دانهال‌های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال 5% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.

نمودار 48-4- اثر میکوریزا (الف) و کلرید سدیم (ب) بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک برگ دانهال‌های بادام و زردآلو
* در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال 5% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.

نمودار 49-4- اثر میکوریزا (الف) و کلرید سدیم (ب) بر شاخص تحمل به تنش وزن خشک برگ دانهال‌های بادام و زردآلو
*در هر شاخصی، میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک در سطح احتمال 5% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.

جدول 31-4 برهمکنش اثر ژنوتیپ و کلرید سدیم بر شاخصهای تحمل به تنش در دانهالهای بادام و زردآلو
شاخص تحمل به تنش گیاه (درصد)

شاخص تحمل به تنش برگ
(درصد)
شاخص تحمل به تنش ریشه (درصد)
کلرید سدیم (میلی مولار)
ژنوتیپ
00/100cd
00/100bc
00/100bc
0
بادام تلخ
49/95 d
03/101 bc
91/87c
75

94/95 d
62/97 bc
62/94 bc
150

00/100 cd
00/100 bc
00/100bc
0
بادام شیرین
29/102 cd
04/91 bc
62/136 bc
75

88/82 d
62/74 c
73/110 bc
150

00/100 cd
00/100bc
00/100 bc
0
زردآلو تلخ
18/139 cd
91/159 ab
77/128 bc
75

56/180 bc
51/211a
25/154 bc
150

00/100 cd
00/100 bc
00/100bc
0
زردآلو بهبهان
94/694 a
81/229 a
19/344 a
75

71/237 b
28/182 a
27/160 b
150

*در هر شاخصی میانگین های دارای حداقل یک حرف مشترک، از نظر آماری در سطح 5% آزمون دانکن تفاوت معنی داری ندارند.
4-2-4 محتوی کلروفیل و کل کارتنوئیدهای برگ
نتایج تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا، ژنوتیپهای بادام و زردآلو و کلرید سدیم بر محتوی کلروفیل و کارتنوئید در برگ دانهالها (جدول 36-4) نشان داد اثر میکوریزا بر کلروفیل a و کلروفیل کل در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود ولی بر میزان سبزینگی، کلروفیل b و کل کارتنوئیدها در برگ معنیدار نبود. اثر ژنوتیپ بر سبزینگی، کلروفیل a و b، کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. اثر کلرید سدیم بر کلروفیل a، کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود ولی بر میزان سبزینگی و کلروفیل b معنیدار نبود. اثر متقابل میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان سبزینگی و کلروفیل b معنیدار بود و بر کلروفیل a کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها معنیدار نبود. اثر متقابل میکوریزا و کلرید سدیم تنها بر میزان سبزینگی در سطح احتمال پنج درصد معنیدار بود و در سایر شاخصها تفاوت معنیدار نداشت. اثر متقابل ژنوتیپ و کلرید سدیم و همچنین برهمکنش اثر قارچ میکوریزا، ژنوتیپ و کلرید سدیم بر میزان سبزینگی، کلروفیل a و b، کلروفیل کل و کل کارتنوئیدها در برگ دانهالها معنیدار نبود.

جدول 32-4 تجزیه واریانس اثر قارچ میکوریزا، ژنوتیپهای بادام و زردآلو و کلرید سدیم بر کلروفیل و کل کارتنوئیدهای برگ
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات

سبزینگی
کلروفیل a
کلروفیل b
کلروفیل کل
کارتنوئید
میکوریزا
1
ns 93/7
* 69/0
ns 59/0
* 94/14
ns 09/0
ژنوتیپ
3
** 03/144
** 23/1
** 98/1
** 45/30
** 47/0
کلرید سدیم
2
ns 85/5
* 51/0
ns 20/0
*09/10
* 24/0
میکوریزا × ژنوتیپ
3
* 76/15
ns 05/0
* 73/0
ns 95/2
ns 027/0
میکوریزا × کلرید سدیم
2
* 22/18
ns 01/0
ns 19/0
ns 71/0
ns 002/0
ژنوتیپ × کلرید سدیم
6
ns 54/10
n.s 09/0
ns 33/0
ns 82/2
ns 031/0
میکوریزا × ژنوتیپ × کلرید سدیم
6
ns 39/3
n.s 26/0
ns 43/0
ns 93/5
ns 09/0
خطای آزمایش
48
59/5
19/0
26/0
95/3
08/0
ضریب تغییرات (درصد)

22/25
08/17
26/24
49/27
25/23
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال 1% و * معنی‌دار در سطج احتمال 5%

1-4-2-4 سبزینگی
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر سبزینگی برگ دانهال های بادام و زردآلو (نمودار 53-4) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (32/12 واحد SPAD) که به طور معنیداری بیشتر از سبزینگی برگ در بادام تلخ، زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بود (به ترتیب 35/10، 26/9 و 58/5 واحد SPAD). کمترین سبزینگی برگ دانهال نیز در زردآلو بهبهان وجود داشت (58/5 واحدSPAD ) که به طور معنیداری کمتر از میزان سبزینگی در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار میکوریزا و ژنوتیپ بر سبزینگی برگ دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 37-4) نشان داد بیشترین سبزینگی برگ مربوط به تیمار بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی بود (35/13 واحد SPAD) که با سبزینگی در بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی (30/11 واحد SPAD) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از سبزینگی برگ دانهال در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین سبزینگی برگ مربوط به دانهال زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزایی بود (55/4 واحد SPAD) که به طور معنیداری کمتر از میزان سبزینگی برگ در سایر تیمارها بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار قارچ میکوریزا و کلرید سدیم بر میزان سبزینگی دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 38-4) نشان بود بیشترین سبزینگی در تیمار کلرید سدیم 75 میلیمولار بدون همزیستی میکوریزایی بود (55/ واحد 10 SPAD) که با سبزینگی برگ در تیمارهای دارای همزیستی میکوریزایی بدون کلرید سدیم و یا کلرید سدیم 150 میلی مولار بدون همزیستی میکوریزایی و دارای همزیستی میکوریزایی (به ترتیب 45/9، 23/10 و 55/9 واحد SPAD) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از میزان سبزینگی برگ در سایر تیمارها بود. کمترین میزان سبزینگی در تیمار کلرید سدیم 75 میلیمولار دارای همزیستی میکوریزایی وجود داشت (16/8 واحد SPAD) که با این میزان در تیمار شاهد تفاوت معنیداری نداشت (36/8 واحد SPAD) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این شاخص در سایر تیمارها بود.

2-4-2-4 کلروفیل a
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 54-4-الف) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به دانهالهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (7/13 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان این شاخص در دانهالهای دارای همزیستی میکوریزایی بود (43/11 میلیگرم در گرم وزن تر).
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 55-4- الف) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به دانهال بادام شیرین بود (99/16 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل a برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل a برگ در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت (47/10 میلیگرم در گرم وزن تر) که با میزان این شاخص در دانهالهای بادام تلخ و دانهالهای زردآلو تلخ تفاوت معنیداری نداشت (به ترتیب 9/11 و 02/11 میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام شیرین بود.
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر کلروفیل a برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 54-4-ب) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ مربوط به کلرید سدیم 150 میلیمولار بود (1/14 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در تیمار شاهد (بدون کلرید سدیم) بود (58/10 میلیگرم در گرم وزن تر) ولی با میزان کلروفیل a در تیمار کلرید سدیم 75 میلیمولار (1/13 میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت.
بررسی نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر تیمار قارچ میکوریزا و ژنوتیپ بر میزان کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 37-4) نشان داد بیشترین کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی وجود داشت (74/18 میلیگرم در گرم وزن تر) که با کلروفیل a در برگ دانهالهای بادام شیرین دارای همزیستی میکوریزایی (25/15 میلیگرم در گرم وزن تر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل a در برگ سایر تیمارها بود. همچنین کمترین میزان کلروفیل a برگ در دانهالهای زردآلو تلخ دارای همزیستی میکوریزایی بود (43/9 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری کمتر از کلروفیل a برگ در دانهالهای بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزایی و دارای همزیستی میکوریزایی بود ولی با میزان این شاخص در سایر تیمارها تفاوت معنیداری نداشت.

3-4-2-4 کلروفیل b
بررسی مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر میزان کلروفیل b برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 55-4- ب) نشان داد بیشترین کلروفیل b برگ مربوط به دانهالهای بادام شیرین بود (9/6 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از کلروفیل b برگ در سایر ژنوتیپها بود. کمترین کلروفیل b برگ نیز در دانهالهای زردآلو بهبهان وجود داشت (7/3 میلیگرم در گرم وزن تر) که با کلروفیل b برگ در دانهالهای زردآلو تلخ و دانهالهای بادام تلخ تفاوت معنیداری نداشت (به ترتیب 87/3 و 75/4 میلیگرم در گرم وزن تر) ولی به طور معنیداری کمتر از میزان این کلروفیل در بادام شیرین بود.

4-4-2-4 کلروفیل کل
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر کلروفیل کل برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 56-4-الف) نشان داد بیشترین کلروفیل کل برگ در دانهالهای بدون همزیستی میکوریزایی بود (99/18 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از میزان این شاخص در دانهالهای همزیست با میکوریزا بود (82/15 میلیگرم در گرم وزن تر).
نتایج مقایسه میانگین اثر کلرید سدیم بر کلروفیل کل برگ دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 56-4-ب) نشان داد بیشترین کلروفیل کل برگ مربوط به کلرید سدیم 150 میلیمولار بود (66/19 میلیگرم در گرم وزن تر) که به طور معنیداری بیشتر از مقدار این شاخص در تیمار شاهد بود (87/14 میلیگرم در گرم وزن تر) ولی با میزان کلروفیل کل در تیمار کلرید سدیم 75 میلیمولار تفاوت معنیداری نداشت (69/17 میلیگرم در گرم وزن تر). کمترین میزان کلروفیل کل نیز در تیمار شاهد وجود داشت که با این میزان در تیمار کلرید سدیم 75 میلیمولار تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از کلروفیل کل در تیمار کلرید سدیم 150 میلیمولار بود.
بررسی نتایج مقایسه

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس