منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس، مقایسه میانگین‌ها، رگرسیون

دانلود پایان نامه ارشد

اضافه کردن محلول EDTA به آهستگی و در قطرات کم صورت گرفت. در نهایت میزان کلسیم بر حسب میلی‌گرم در گرم وزن خشک محاسبه گردید.
24-3 اندازه‌گیری یون فسفر
مقدار فسفر در نمونههای برگ و یا ریشه توسط دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه‌گیری شد. مقدار 1/0 گرم از بافت آسیاب شده در کروزه‌های چینی قرار داده شد و 5 میلی لیتر نیترات منیزیم نیم نرمال به آن اضافه شده و به مدت 2 ساعت در بن‌ماری در دمای 100 درجه قرارداده شد تا نیترات منیزیم آن به‌طور کامل تبخیر شد. سپس نمونه در کوره در دمای 550 درجه سانتیگراد خاکستر شد. به هر یک از نمونه‌ها 5 میلی‌لیتر اسیدکلریدریک 2 نرمال اضافه شده و در بن‌ماری در دمای 56 درجه سانتیگراد به مدت 5-10 دقیقه حرارت داده شد. بعد از عبور دادن از کاغذ صافی به بالن ژوژه‌ها‌ی 50 میلی‌لیتری انتقال داده شد و با آب مقطر ولرم به حجم 50 سی‌سی رسانده شد. سپس 10میلی‌لیتر عصاره‌ با 10 میلی‌لیتر نیترات آمونیوم 1 نرمال و 10 میلی‌لیتر بی‌کربنات سدیم نیم نرمال و 2 میلی‌‌لیتر کلرور قلع 2 نرمال مخلوط شده و در نهایت با آب مقطر به حجم 50 میلی لیتر رسانده سپس با اسپکترو‌فتومتر در طول موج 660 نانومتر قرائت گردیدند. برای تعیین مقدار نهایی فسفر منحنی استاندارد با استفاده از نرم‌ افزار اکسل و به دست آوردن همبستگی و رگرسیون معادله ‌یک خطی که دارای عرض از مبدا و شیب بود بدست آمد. با استفاده از این معادله‌یک خط مقدار نهایی فسفر بافت بر حسب قسمت در میلیون بدست آمد. استاندارها به مقدارصفر، 2/0 ، 4/0 ، 8/0 و 1 قسمت در میلیون تهیه شد. برای این منظور به‌ ترتیب صفر، 2، 4، 8 و 10 میلی‌لیتر از محلول پایه (پتاسیم دی هیدروژن فسفات)، 10 میلی‌لیتر بی‌کربنات سدیم، 10 میلی‌لیتر مولیبدات آمونیم و 2 میلی‌لیتر کلرور قلع اضافه شده و با آب مقطر به حجم 50 میلی‌لیتر رسانده شد (اولسن و سامرز171، 1982).
25-3 اندازه‌گیری یون کلر
برای اندازه‌گیری کلر در بافت برگ و ریشه از روش خاکسترگیری خشک استفاده شد. در این روش یک گرم از نمونه خشک ریشه و یا برگ را در کروزه چینی قرار داده شد. نمونه‌ها را در کوره الکتریکی (مدلEX 1100-12A، ساخت شرکت اکسایتون ایران) در دمای 550 درجه سانتی‌گراد به مدت 2 ساعت تبدیل به خاکستر گردید. به هر یک از نمونه‌ها 5 میلی لیتر اسید نیتریک 2 نرمال اضافه شد. سپس به مدت 5 دقیقه روی هات پلیت قرار داده شد و سپس از کاغذ صافی عبور داده شد و محلول به یک بالن ژوژه 100 میلی لیتری انتقال داده شد و حجم محلول با آب مقطر به حجم 100 میلی لیتر رسانده شد. از عصاره تهیه شده، 5 میلی‌لیتر با پیپت برداشته شده و به ظرف ارلن 125 میلی لیتری منتقل گردید، سپس 25 میلی‌لیتر آب مقطر اضافه شده و پ هاش محلول با استفاده از اسیدسولفوریک 1/0 نرمال یا کربنات سدیم 1/0 نرمال و معرف فنل فتالئین (محلول در اتانول 65 درصد) به 2/8 رسانده شد. در این پ هاش رنگ معرف بی‌رنگ شد. به محلول فوق، یک میلی‌لیتر معرف کرومات پتاسیم 5 درصد (5 گرم پودر کرومات پتاسیم در 80 میلی‌لیتر آب مقطر حل گردید و صاف شد و با آب مقطر به حجم 100 میلی‌لیتر رسانده شد ) اضافه گردید سپس محلول نیترات نقره 05/0 نرمال، با استفاده از بورت 25 میلی‌لیتری قطره
قطره اضافه شد تا اینکه رسوب قرمز رنگ ثابت تشکیل گردید. یک نمونه شاهد با 50 میلی‌لیتر آب مقطر با کلیه مواد فوق نیز انجام شد. بر اساس فرمول زیر مقدار یون کلر در نمونه بر حسب میلی‌اکی والانت در لیتر محاسبه گردید (چاپمن و پارت، 1961).
(حجم نمونه مصرفی/1000 ) × نرمالیته نیترات نقره × (شاهد- حجم نیترات نقره) = مقدار یون کلر در نمونه (میلی اکی والانت در میلی لیتر)
میزان کلر بر حسب میلی گرم در گرم وزن خشک محاسبه گردید.
26-3 تجزیه آماری و نرم افزارهای مورد استفاده
نرمال سازی دادهها با استفاده ازSPSS انجام شد. داده‌های هر آزمایش با نرم افزار SAS 9.2 آنالیز آماری شده و مقایسه میانگین‌ها با استفاده از آزمون چند دامنه‌ای دانکن در سطح احتمال 5 درصد انجام شد. همچنین برای رسم منحنی‌ها از نرم افزار اکسل172 استفاده گردید.

نتایج
1-4 آزمایش اول: پاسخ ژنوتیپهای بادام و زردآلو به آلودگی میکوریزایی
1-1-4 صفات رویشی
نتایج حاصل از جدول تجزیه واریانس اثر تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپهای بادام و زردآلو بر شاخص‌های رشد دانهالهای بادام و زردآلو (جدول1-4) نشان داد اثر میکوریزا بر ارتفاع شاخساره در سطح احتمال پنج درصد و بر قطر بالای ساقه در سطح یک درصد معنی‌دار بود ولی بر طول ریشه، ارتفاع کل دانهال و قطر پایین ساقه معنیدار نبود. اثر ژنوتیپ بادام بر ارتفاع شاخساره، طول ریشه، ارتفاع دانهال، قطر بالای ساقه و قطر پایین ساقه در سطح احتمال یک درصد معنی‌‌دار بود. همچنین اثر متقابل تیمارهای قارچ میکوریزا و ژنوتیپهای بادام بر ارتفاع شاخساره، طول ریشه ارتفاع دانهال در سطح احتمال یک درصد و بر قطر بالا و پایین ساقه در سطح پنج درصد معنی‌دار بود.
جدول 1-4 تجزیه واریانس اثر تیمارهای میکوریزا و ژنوتیپ بر صفات رویشی دانهال بادام و زردآلو
منابع تغییرات
درجه آزادی
میانگین مربعات

ارتفاع شاخساره
طول ریشه
ارتفاع دانهال
قطر بالای ساقه
قطر پایین ساقه
میکوریزا
1
* 06/37
n.s 10/8
ns 056/10
** 20/0
ns 15/0
ژنوتیپ
4
** 22/2021
** 57/140
** 9/3085
** 48/1
** 08/3
میکوریزا × ژنوتیپ
4
** 12/72
** 83/50
** 38/131
* 02/0
* 1/0
خطای آزمایش
30
21/12
55/4
29/16
02/0
05/0
ضریب تغییرات (درصد)
_
96/10
34/15
82/8
60/12
22/10
ns عدم وجود تفاوت معنی‌دار، ** معنی‌دار در سطج احتمال 1% و * معنی‌دار در سطج احتمال 5%
1-1-1-4 ارتفاع شاخساره
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر قارچ میکوریزا بر ارتفاع شاخساره دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 1-4- الف) نشان داد بیشترین ارتفاع شاخساره در تیمارهای دارای همزیستی با میکوریزا وجود داشت (9/58 سانتیمتر) که به طور معنیداری بیشتر از ارتفاع شاخساره در دانهالهای بدون همزیستی میکوریزا بود (9/32 سانتی متر).
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر ارتفاع شاخساره دانهال ژنوتیپهای بادام و زردآلو (نمودار 4-1- ب) نشان داد بیشترین ارتفاع شاخساره در دانهال های بادام و زردآلو تلخ وجود داشت (50/49 سانتی متر) که با ارتفاع شاخساره دانهال های بادام شیرین (49 سانتی متر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از ارتفاع شاخساره در دانهالهای زردآلو تلخ، زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر (به ترتیب 63/23، 81/21، 50/18 سانتی متر) بود. ارتفاع شاخساره در دانهالهای زردآلوی هلندر، زردآلو بهبهان و زردآلوی تلخ تفاوت معنی داری نداشت ولی به طور معنی داری کمتر از ارتفاع شاخساره در دانهالهای بادام شیرین و بادام تلخ بود.
نتایج برهمکنش قارچ میکوریزا و ژنوتیپهای بادام و زردآلو بر ارتفاع شاخساره (جدول 2-4) نشان داد بیشترین ارتفاع شاخساره مربوط به دانهالهای بادام تلخ بدون همزیستی میکوریزا بود (50/54 سانتی متر) که تفاوت معنیداری با این شاخص در دانهالهای بادام شیرین بدون همزیستی میکوریزا (50/51 سانتی متر) نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از ارتفاع شاخساره در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین ارتفاع شاخساره (18 سانتی متر) مربوط به ژنوتیپ زردآلو هلندر بدون همزیستی میکوریزا بود که با ارتفاع شاخساره زردآلو تلخ و زردآلو بهبهان بدون میکوریزا (به ترتیب 88/18 و 18 سانتی متر) و زردآلو هلندر با میکوریزا (19 سانتی متر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از ارتفاع شاخساره در سایر تیمارها بود.
2-1-1-4 طول ریشه
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر طول ریشه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 2-4) نشان داد بیشترین طول ریشه مربوط به دانهال بادام شیرین بود (13/19 سانتی متر) که به طور معنیداری بیشتر از طول ریشه در سایر ژنوتیپها بود. کمترین طول ریشه نیز در ژنوتیپ زردآلو هلندر وجود داشت (13/9 سانتیمتر) که تفاوت معنیداری با طول ریشه دانهال زردآلو بهبهان نداشت (31/10 سانتی متر) ولی به طور معنیداری کمتر از طول ریشه در سایر ژنوتیپها بود.
بررسی نتایج اثر برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر طول ریشه دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 2-4) نشان داد بیشترین طول ریشه در دانهال بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا وجود داشت (5/21 سانتی متر) که به طور معنیداری بیشتر از طول ریشه در سایر تیمارها بود. کمترین طول ریشه نیز مربوط به دانهال زردآلو هلندر بدون همزیستی میکوریزا میکوریزا بود (25/7 سانتی متر) که با میزان این شاخص در تیمار زردآلو بهبهان بدون همزیستی میکوریزا (75/8 سانتی متر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از ارتفاع شاخساره در سایر تیمارها بود.
3-1-1-4 ارتفاع کل دانهال
مقایسه ارتفاع کل دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 3-4) نشان داد بیشترین ارتفاع در دانهال های بادام و زردآلو شیرین وجود داشت (13/68 سانتی متر) که با ارتفاع دانهالهای بادام و زردآلو تلخ تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از ارتفاع دانهالهای زردآلو تلخ، زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر (به ترتیب 35، 13/32، 63/27 سانتی متر) بود. کمترین ارتفاع دانهال نیز در ژنوتیپ زرد آلو هلندر (63/27 سانتی متر) وجود داشت که به طور معنیداری کمتر از ارتفاع کل دانهال در سایر تیمارها بود.
نتایج برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر ارتفاع کل دانهال (جدول 2-4) نشان داد بیشترین ارتفاع مربوط به تیمار بادام تلخ بدون میکوریزا بود (63/70 سانتیمتر) که با این شاخص در دانهال بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا و یا بدون میکوریزا (به ترتیب 25/68 و 68 سانتی متر) ن تفاوت معنیداری داشت ولی به طور معنیداری بیشتر از ارتفاع دانهال در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین ارتفاع دانهال (25/25 سانتیمتر) مربوط به دانهال زردآلو هلندر بدون میکوریزا بود که با ارتفاع دانهال در تیمارهای زردآلو بهبهان بدون میکوریزا و زردآلو تلخ، زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر با میکوریزا (به ترتیب 75/27، 38/30، 50/36 و 30 سانتی متر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری کمتر از ارتفاع دانهال در سایر تیمارها بود.
4-1-1-4 قطر بالای ساقه
در مقایسه میانگین اثر میکوریزا بر قطر بالای ساقه دانهالهای بادام و زردآلو (نمودار 4-4- الف) نشان داد بیشترین قطر مربوط دانهالهای همزیست با قارچ میکوریزا وجود داشت (03/1 میلی متر) که به طور معنیداری بیشتر از قطر بالای ساقه در تیمارهای بدون میکوریزا بود (88/0 میلی متر).
بررسی نتایج مقایسه میانگین اثر ژنوتیپ بر قطر بالای ساقه دانهال های بادام و زردآلو (نمودار 4-4- ب) نشان داد بیشترین قطر بالای ساقه در دانهالهای بادام و زردآلو شیرین وجود داشت (44/1 میلی متر) که با قطر بالای ساقه دانهالهای بادام و زردآلو تلخ (40/1 سانتیمتر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از قطر بالای ساقه دانهالهای زردآلو تلخ، زردآلو بهبهان و زردآلو هلندر بود (به ترتیب 77/0، 54/0، 64/0 سانتیمتر). کمترین قطر بالای ساقه مربوط به زردآلو بهبهان بدون میکوریزا بود (49/. میلی متر) بود که با زردآلو تلخ و زردآلو هلندر بدون میکوریزا و زردآلو بهبهان دارای همزیستی میکوریزا (به ترتیب 62/. ، 57/. و 58/. میلی متر) تفاوت معنی دار نداشت.
نتایج برهمکنش میکوریزا و ژنوتیپ بر قطر بالای ساقه دانهالهای بادام و زردآلو (جدول 2-4) نشان داد بیشترین قطر بالای ساقه مربوط به تیمار بادام شیرین دارای همزیستی با میکوریزا بود (53/1 میلی متر) که با این مقدار در بادام تلخ و یا بادام شیرین بدون میکوریزا (به ترتیب 39/1 و 36/1 میلی متر) تفاوت معنیداری نداشت ولی به طور معنیداری بیشتر از قطر بالای ساقه دانهال در سایر تیمارها بود. همچنین کمترین قطر بالای ساقه دانهال (49/0 میلی متر)

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه نمونه برداری، تغییر رنگ Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه تجزیه واریانس