منابع و ماخذ پایان نامه آبياري، دماي، تکميلي

دانلود پایان نامه ارشد

گياه در بازه زماني 9/1/1391 تا 8/6/1391 بعد از اولين اندازه‌گيري رطوبت خاک در تيمار 195 ميلي‌متري آبياري تکميلي خرداد

شکل 51-4- مقدار تبخير-تعرق تجمعي گياه در بازه زماني 9/1/1391 تا 8/6/1391 بعد از اولين اندازه‌گيري رطوبت خاک در تيمار 65 ميلي‌متري آبياري تکميلي تير
شکل 52-4- مقدار تبخير-تعرق تجمعي گياه در بازه زماني 9/1/1391 تا 8/6/1391 بعد از اولين اندازه‌گيري رطوبت خاک در تيمار 130 ميلي‌متري آبياري تکميلي تير

شکل 53-4- مقدار تبخير-تعرق تجمعي گياه در بازه زماني 9/1/1391 تا 8/6/1391 بعد از اولين اندازه‌گيري رطوبت خاک در تيمار 195 ميلي‌متري آبياري تکميلي تير

تعيين تبخير از سطح خاک

براي تعيين مقادير تبخير از سطح خاک، ميکرولايسيمتر‌ها در خاک نزديک به تاک انگور نصب شده و وزن آن‌ها در فاصله بين دو واقعه آبياري يا بعد از بارندگي توسط ترازوي ديجيتالي قرائت گرديد. تفاوت وزن يک ميکرولايسيمتر در بازه زماني قرائت شده، ميزان تبخير از سطح خاک در آن بازه زماني را نشان مي‌دهد. براي تعيين ارتفاع آب تبخير يافته از سطح ميکرولايسيمتر، تفاوت وزن آن در بازه زماني اندازهگيري شده را بر سطح مقطع ميکرولايسيمتر تقسيم نموده و از تقسيم اين عدد بر فاصله زماني بين دو قرائت، ميزان تبخير روزانه براي تيمارهاي مختلف زمان و ميزان آب آبياري محاسبه گرديد.
ميزان تبخير از سطح خاک در طي فصل رشد گياه با نوسانات نسبتاً شديدي همراه بود که ميتوان علت را در وقايع بارندگي يا آبياري دانست؛ بدين معني که در روزهاي بعد از بارندگي يا آبياري شدت تبخير زياد شده و در اواخر دوره خشک شدن سطح خاک، شدت تبخير مقدار کمي را به خود اختصاص داده است. همچنين تيمارهاي آبياري شده ميزان تبخير بيشتري را نشان دادند. مقادير تبخير در دورههاي زماني مختلف در بازه زماني 9/1/1392 تا 16/4/1392 در جدول 48-4 آمدهاست. بيشترين و کمترین ميزان تبخير تجمعي را تيمار دو بار آبياري تکميلي در فروردين و ارديبهشت و با مقدار آب آبياري 195 ميليمتر و تيمار شاهد به ترتيب با مقادير 5/188 و 25/72 ميليمتر به خود اختصاص دادند. جدول 49-4 شدت تبخير در بازه زماني 9/1/1392 تا 16/4/1392 را نشان ميدهد.
براي مقايسه اثر مقدار آبياري در ميزان تبخير از سطح خاک، شکلهاي 54-4 تا 58-4 رسم گرديد. همانگونه که قبلاً نيز ذکر شد، انجام آبياري ميزان تبخير از سطح خاک را بالا برده و هرچقدر مقدار آب دادهشده به گياه بيشتر باشد، مقدار تبخير از سطح خاک نيز افزايش مييابد. البته ميزان تبخير از سطح خاک، علاوه بر ميزان آب در دسترس به اندازه و تراکم پوشش گياهي نيز بستگي دارد. عدم مشاهده روند در بعضي از تاک‌ها از جمله تيمار آبياري تکميلي در خرداد، به دليل تفاوت اندازه و تراکم تاک‌ها بود. بررسي اثر زمان انجام آبياري تکميلي در ميزان تبخير از سطح خاک نشان داد که ميزان تبخير از سطح خاک در همان بازه زماني انجام آبياري تکميلي افزايش مييابد.
جدول 48-4- مقدار تبخير از سطح خاک در فواصل زماني مختلف بعد از اولين اندازهگيري ميکرولايسيمتر در سال 92

Time interval
Treatment
9/1- 15/1
21/1 – 27/1
16/2 – 22/2
19/3 – 27/3
8/4 – 16/4
Time
Irrigation mm)
E (mm)
Far
0
32.00
16.50
14.75
13.00
9.25

65
38.50
33.00
32.50
20.08
9.75

130
39.75
37.75
31.00
18.75
11.25

195
41.50
38.75
33.00
22.00
13.00
Ord
0
14.67
14.25
13.42
13.25
8.00

65
31.50
25.75
45.25
22.50
13.00

130
33.25
27.25
45.50
23.50
19.25

195
34.75
28.75
46.25
25.00
23.25
Far.Ord
0
31.13
16.75
15.75
13.75
11.25

65
47.00
34.75
35.50
25.75
14.75

130
51.00
37.00
42.25
25.00
22.50

195
51.75
40.00
47.25
25.25
24.25
Kho
0
30.50
17.50
17.25
16.75
16.25

65
36.00
25.25
20.25
30.00
26.50

130
38.25
24.25
14.75
33.75
27.00

195
38.00
23.25
15.50
34.00
29.25
Tir
0
24.00
17.75
15.50
13.00
8.00

65
31.75
22.88
18.00
13.00
44.75

130
32.50
23.00
19.25
14.50
54.00

195
34.00
23.25
23.75
15.50
59.50

جدول 49-4- شدت تبخير از سطح خاک در فواصل زماني مختلف بعد از اولين اندازهگيري ميکرولايسيمتر در سال 92

Time interval
Treatment
9/1- 15/1
21/1 – 27/1
16/2 – 22/2
19/3 – 27/3
8/4 – 16/4
Time
Irrigation (mm)
E (mm/day)
Far
0
4.57
2.36
2.11
1.63
1.16

65
5.50
4.71
4.64
2.51
1.22

130
5.68
5.39
4.43
2.34
1.41

195
5.93
5.54
4.71
2.75
1.63
Ord
0
2.10
2.04
1.92
1.66
1.00

65
4.50
3.68
6.46
2.81
1.63

130
4.75
3.89
6.50
2.94
2.41

195
4.96
4.11
6.61
3.13
2.91
Far.Ord
0
4.45
2.39
2.25
1.72
1.41

65
6.71
4.96
5.07
3.22
1.84

130
7.29
5.29
6.04
3.13
2.81

195
7.39
5.71
6.75
3.16
3.03
Kho
0
4.36
2.50
2.46
2.09
2.03

65
5.14
3.61
2.89
3.75
3.31

130
5.46
3.46
2.11
4.22
3.38

195
5.43
3.32
2.21
4.25
3.66
Tir
0
3.43
2.54
2.21
1.63
1.00

65
4.54
3.27
2.57
1.63
5.59

130
4.64
3.29
2.75
1.81
6.75

195
4.86
3.32
3.39
1.94
7.44

شکل 54-4-شدت تبخير از سطح خاک در تيمار آبياري تکميلي در فروردين با مقادير مختلف آبياري تکميلي در سال زراعي 92

شکل 55-4-شدت تبخير از سطح خاک در تيمار آبياري تکميلي در ارديبهشت با مقادير مختلف آبياري تکميلي در سال زراعي 92-1391

شکل 56-4-شدت تبخير از سطح خاک در تيمار دو بار آبياري تکميلي در فروردين و ارديبهشت با مقادير مختلف آبياري تکميلي در سال زراعي 92-1391

شکل 57-4-شدت تبخير از سطح خاک در تيمار آبياري تکميلي در خرداد با مقادير مختلف آبياري تکميلي در سال زراعي 92-1391

شکل 58-4-شدت تبخير از سطح خاک در تيمار آبياري تکميلي در تير با مقادير مختلف آبياري تکميلي در سال زراعي 92-1391

دماي پوشش سبز (Canopy Temperature)

دماي پوشش سبز معياري براي تعيين وضعيت آب در گياه مي‌باشد و پژوهشگران در سال‌هاي اخير از آن جهت برنامه‌ريزي آبياري گياهان استفاده مي‌کنند. دماي پوشش سبز انگور توسط دماسنج مادون قرمز بعد از انجام آبياري‌ تکميلي انجام گرفت. از آنجا که عمل تعرق باعث کاهش دماي گياه مي‌شود و نيز انجام آبياري و در دسترس بودن آب خاک، ميزان تعرق گياه را افزايش مي‌دهد، انتظار مي‌رود با انجام آبياري و هم چنين افزايش آب مورد استفاده براي گياه، دماي آن به مقدار بيشتري کاهش يابد. کمبود آب و وارد شدن تنش آبي به گياه، مکش را در آوندهاي گياهي بالا برده و باعث بسته شدن روزنه‌ها و در نتيجه کاهش مقدار تعرق مي‌گردد. با کم شدن تعرق، دماي گياه افزايش مي‌يابد. شکلهاي 59-4 تا 68-4 نحوه تغييرات دماي پوشش سبز تحت مقادير مختلف آبياري در زمان‌هاي مختلف در سال‌هاي 91 و 92 را نشان مي‌دهد. همان‌گونه که مشاهده مي‌شود، انجام آبياري دماي پوشش گياهي را به خصوص در اندازه‌گيري بعد از آبياري تيمار آبياري خرداد کاهش داده است. مي‌توان گفت چون اندازه‌گيري دما در روز بعد از انجام آبياري انجام شده است، اين آب در اين فاصله کوتاه در اختيار گياه قرار گرفته و دماي پوشش سبز را کاهش داده ‌است، البته دماي هوا نيز در روز اندازه‌گيري خرداد کمتر از دماي هوا در اندازه‌گیری قبلی (در ارديبهشت ماه)، گزارش شده ‌بود. اين در حالي است که آبياري تيمار ارديبهشت‌ماه، ميزان دماي پوشش گياهي را کمتر از ساير تيمارها در زمان آبياري کاهش داده‌ است؛ به اين دليل که اندازه‌گيري دماي اين تيمار با فاصله 4 روز بعد از انجام آبياري تکميلي صورت گرفته و آب در اين بازه زماني از سطح خاک تبخير شده و باعث بالا رفتن دماي پوشش گياهي شده‌ است. ساير تيمارهايي که تا زمان اندازهگيري دما، آبياري نشدهاند داراي دماي مشابهي بودند و در تيمارهايي که تا زمان اندازهگيري دما، آبي دريافت نکرده بودند، اين دما به دماي تيمار شاهد بدون آبياري نسبتاً نزديک بود. مقايسه دماي پوشش گياهي در دو زمان سيزدهم و بيست و هفتم خرداد سال 92، که دماي هوا در هر دو روز 35 درجه ‌سانتيگراد بود، به روشني نشان مي‌دهد که انجام آبياري تکميلي، دماي تيمار آبياري شده در خردادماه را کاهش داده و طبق انتظار انجام آبياري باعث کاهش دماي پوشش سبز گشته است.
در بعضي از تيمارها، دماي پوشش گياهي از دماي هوا بيشتر شده است و بنابر پژوهش‌های ايدسو و همکاران (1977)، افزايش دماي پوشش گياهي نسبت به دماي هوا، به اين معني است که به گياه تنش آبي وارد شده است. آن‌چه که از اندازه‌گيري تمامي تيمارها بعد از انجام آبياري حاصل شد، نشان مي‌دهد که در تمامي تيمارها و تکرارهاي آبياري شده، دماي پوشش سبز کمتر از دماي هوا بوده و اين تفاوت نشان مي‌دهد که در تيمارهاي آبياري شده گياه با تنش آبي کمتري مواجه شده است. اما در تيمارهاي شاهد به‌خصوص در اندازه‌گيري بعد از آبياري ساير تيمارها در تير ماه مشاهده شد که دماي پوشش گياهي برابر و حتي بيشتر از دماي هواست و اين نشان مي‌دهد که گياه در اين زمان با تنش آبي مواجه بوده و به دليل بسته شدن روزنه در نتيجه کمبود آب، تعرق کمتری انجام شده و دماي پوشش سبز افزايش يافته است. اين نتايج مشابه با نتايج گلستاني (1390) گزارش شد.
اندازه‌گيري دماي پوشش گياهي در تيمارهايي که در ماه‌هاي قبل آبياري شده بودند نشان داد که در هر دو سال بررسي، گرچه دماي آنها با بالا رفتن دماي هوا افزايش يافته بود، اما انجام آبياري باعث شده بود که دماي آن‌ها کمتر از دماي تيمار شاهد بوده و تنش کمتري به گياه وارد شود، به عبارتي گياه روزنه ها را باز نگه داشته و عمل تعرق را آسان‌تر انجام مي‌دهد. هم‌چنين نتايج نشان مي‌دهند که تيمار دو بار آبياري شده در فروردين و ارديبهشت، کمترين مقدار دما در اندازه‌گيريهاي ارديبهشت و خرداد ماه را به خود اختصاص داده و اين مشاهده، اهميت آبياري تکميلي و ميزان آن را در کاهش دماي پوشش گياهي و سهولت تعرق گياه نشان مي‌دهد. نتايج تحليل آماري مربوط به تأثير زمان و مقدار آب آبياري در دماي پوشش سبز در سالهاي 91 و 92 در جداول 50-4 و 51-4 آمده است. مقايسه ميانگينها در آزمون دانکن در سطح 5% در هر دوسال انجام پژوهش نشان داد که انجام آبياري تکميلي تأثير معنيداري بر روي دماي پوشش سبز داشته اما در سال اول انجام آبیاری تکمیلی در تيمار آبياري تکميلي تيرماه تفاوت معنيداري را در دماي پوشش گياهي نشان نداد.

شکل 59-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در فروردين سال 91

شکل 60-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در ارديبهشت سال 91

شکل 61-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در فروردين و ارديبهشت سال 91

شکل 62-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در خرداد سال 91

شکل 63-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در تير سال 91

شکل 64-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در فروردين سال 92

شکل 65-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در ارديبهشت سال 92

شکل 66-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در فروردين و ارديبهشت سال 92

شکل67-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در تيمار آبياري تکميلي در خرداد سال 92

شکل 68-4- روند تغييرات دماي پوشش سبز براي سطوح مختلف آبياري تکميلي در

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ پایان نامه آبياري، تکميلي، (mm) Next Entries منابع و ماخذ پایان نامه تحلیل اقتصادی، آب آبیاری