منابع و ماخذ مقاله پولشویی، بانک مرکزی، مدیریت ریسک

دانلود پایان نامه ارشد

حساب ها و نقل و انتقالات مکورا رعایت نکرده بود. در یک دوره زمانی ب توجه به بررسی های انجام شده 47 مورد از مشتریانی که توسط این شعبه نقل و انتقال داشتند در زمینه قاچاق مواد مخدر فعالیت داشته اند.
27 میلیون دلار
سپتامبر 2007
بانک یونیون کالیفرنیا
این بانک به دلیل عدم کفایت برنامه های موثر در جهت پیشگیری از پولشویی بخصوص در زمینه شناسایی مشتریان جریمه گردید
21.6 میلیون دلار
آگوست 2007
بانک شارلوت آمریکا 23
این بانک قوانین مو مقرارت مربوط به پولشویی را به طور کامل رعایت نکرده بود بخصوص در مورد مشتریان با ریسک بالا این بانک نتوانسته بود اطلاعات هویتی مربوط به مشتریان پرریسک خود را جمع آوری نماید.
3 میلیون دلار
آگوست 2006
سروسی مالی وسترن یونیون24
نقض قوانین و مقررات در زمینه پولشویی و مهاجرت
3 میلیون دلار
می 2006
لیبرتی بانک نیویورک25
سیستم کنترلی این بانک در خصوص شناسایی مشتریان بسیار غیر رسمی و بدون مدارک کافی دارای نقص بوده است.
600000 دلار
آوریل 2006
بانک آتلانتیک فلوریدا26
بانک آتلانتیک به دلیل عدم شناسایی و گزارش انتقالات وجوه مشکوک جریمه گردید. این بانک همچنین به دلیل نداشته برنامه AML موثر جریمه شد
10 میلیون دلار
نوامبر 2003
بانک خصوصی هارتس فیلد27
نقص در برنامه ریزی در خصوص AML تا آگوست 2002 یعنی دقیقا ًسه ماه بعد از مهلت نهایی که برای ایجاد برنامه در نظر گرفته شده بود و نقص در کسب گواهی تأیید به بانک های خارجی در خصوص مبارزه با پولشویی
10 میلیون دلار
ژوئن 2003
بانک کره28
این بانک به دلیل واریز به یک حساب که هرکدام از آن ها به مبلغ تقریبی 10000 دلار می باشد و این مبالغ به صورت یکجا از این حساب خارج می شوند و همچنین 65 گردش و نقل و انتقال الکترونیکی به یک حساب با مبالغ 3000 دلار جریمه گردید
6.1 میلیون دلار
(کنت برایانت 2009)
2-19-اقدامات موسسات مالی برای مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریسم
هریک از مرحله های پولشویی ( جایگذاری، لایه گذاری و یکپارچه سازی) متشکل از انواع فعالیت های انفرادی است که در بین موسسات و کشورها تفاوت دارد بعلاوه تعداد کانال های که از طریق آن ها معاملات پولی امکان شستشو دارند متنوع هستند این ترکیب دو گانه تا حد زیادی رشو کشف پولشویی را پیچیده می کند. شیوه های سنتی کشف فعالیت های پولشویی از شیوه دستی پیروی می کند. شیوه های بازرسی سنتی را می توان به شناسایی عوامل پولشویی، پیشگیری از کشف و حفظ فعالیت های پولشویی طبقه بندی کرد. این شیوه ها تا حد زیادی به فعالیت های زمینه ای همچون درخواست های احتیاطی، نظارت، مصاحبه ها، مجوزهای جستجو، مصاحبه های موضوعی و از این قبیل متکی هستند . شیوه بازرسی مذکور زمان و منابع قابل توجهیرا مصرف می کند. مأموران اجرای قوانین سال های پیش ازاینکه بتوانندشواهد کافی برای پیگرد قانونی کی جرم جمع آوری کنند روی کی پرونده خاص تمرکز می کنند. با توجه به اینکه حجم اطلاعات و معاملات به روش های مختلف افزایش یافته است، لازم است چنین تکنیک هایی تحت پشتیبانی تلاش های خودک ار برای کشف الگوی پولشویی قرار گیرند.(مرکز بین المللی ضدپولشویی 2009)
2-19-1- شناسایی مشتری (KYC)1:
شناسایی مشتری براساس ” دستور العمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی موسسات اعتباری ” عبارت است از شناخت و تایید هویت مشتری با استفاده از منابع اطلاعاتی، مستندات و داده های مستقل، معتبر و قابل اتکا. شناسایی مشتری به دو گروه از اقدامات شامل ” شناسایی اولیه” و ” شناسایی کامل” تقسیم می شود.
منظور از شناسایی اولیه، تطبیق و ثبت مشخاصت اطهار شده توسط مشتری با مدارک شناسایی و در صورت اقدام توسط نماینده یا وکیل، علاوه بر ثبت مشخصات وکیل یا نماینده، ثبت مشخصات اصیل می باشد. شناسایی کامل نیز به شناسایی دقیق مشتری شامل موارد شناسای اولیه به علاوه شناخت وضعیت شغلی، رشته فعالیت و مدیران اشتخاص حقوقی، درآمد، تحصیلات، آدرس دقیق محل سکونت و کار و برآوردی از سطح مراودات مالی مشتری و… به هنگام ارایه خدمات پایه اطلاق می شود. (دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی بانک مرکزی ج.ا.ا 1390)
بانک ها و سازمان هاي مالي براي شناسايي و پذيرش مشتريان خود ، بايد داراي ساز وکارهاي لازم بوده و مشتريان پرريسک را تشخيص داده و مشخص نمايند . اين شناسايي شامل شنا خت زمينه و سوابق کاري مشتري، مليت و حساب هاي مرتبط مشتري است. در اين راستا و به عنوان يک قاعده کلي ، سختي پذيرش يک مشتري با يد متناسب با تصوير مورد انتظار از ریسک بالقوه اي باشد که از نا حيه وي، متوجه موسسه مالي است . همچنين اكيدًا توصيه شده است تا تنها شخص تصمي مگير در مورد مشترياني که از نظر خطر پول شويي پرريسک تشخيص داده شده اند، مديران ارشد موسسه مالي يا بانک باشد. در اين راستا، لازم است تا موسسات مالي بدون بروز زيان اجتماعي ي ك خط مشي و برنامه پذيرش مشتري را براي خود طراحي کنند . اين بويژه درمورد کشورهايي مهم است که بطرف استفاده وسيعتري از ابزارهاي مالي شامل : چک ها، کار ت هاي بدهي، کارت هاي اعتباري و ساز وکارهاي پرداخت الکترونيک حرکت مي کنند و از اقتصاد مبتني ب ر پول نقد دور مي شوند .
بر اين اساس براي گشايش حساب ، ارائه مدارک هويت معتبر از طرف مشتري )شناسنامه، کارت ملي، گواهينامه رانندگي و سند هويت مالياتي)الزامي است و هي چ مشتري نبايد اجازه داشته باشد که با نام مستعار و مجعول ، اقدام به گشايش يا نگهداري حساب کند. این ممنوعيت در مورد حسابهاي شماره اي29 نيز بايد به کار گرفته شود و گشايش حساب بايد با ارائه مدارک شناسايي و نگهداري سوابق مشتري و تاييد رسمي مدارک صورت گيرد . زماني که يک نفر به نمايندگي از طرف يک شرکت يا فرد ي که ذي نفع حساب محسو ب مي شود، تقاضاي گشايش حساب دار د؛ موسسات ما لي با يد مدارک تعيين هويت معتبر مربوط به ذي نفعان حساب را درخواست نموده و باي د قانوني بودن فعاليت آن ها را با درخواست اطلاعات زير مشخص نمايند:
نام و تشکل قانوني سازمان يا شرکت و نشاني آن؛
نام مديران عامل شرکت يا سازمان؛
مالکان اصلي يا ذ ينفعان حساب؛
قوانين و مقررات تنظيم شده در اساسنامه شرکت در خصوص انحلال و بستن شرکت؛
وکلا و عواملي که به نفع شرکت فعاليت مي کنند و شماره حساب آنها.
براي گشايش حساب، نزديکي محل اقامت يا محل کار مشتري بايد مورد نظر قرار گيرد و با سوال از نهادهاي خدمات شهري شرکت مخابرات، آب يا برق ، محل اقامت يا کار مشتري مورد تاييد قرار گيرد. منبع وجوه براي گشايش حساب مورد بررسي قرارگيرد و براي مبالغ بالا, بانک هاي مرجع قبلي بايد کنترل شود. همچنين مسوولين بانک بايد بتوانند منابع وجوهات واريزي و مالکان ذي نفع تمام حساب ها را مشخص کنند.
در مواردي که مشتريان تقاضاي انتقال وجه دارند؛ سازمان هاي مالي بايد در مسير زنجيره پرداخت وجوه؛ اطلاعات مهم و دقيقي را در مورد انتقال دهنده وجه شامل نام، نشاني و شماره حساب او نيز بدست آورند.
زماني که يک مشتري گذري، تقاضاي انتقال وجوهي بيش از حد مجاز تعيين شده را دارد، هويت اين مشتري بايد طي فرآيندهاي خاصي، مورد تاييد قرار گيرد. همچنين هر زماني که شک و ترديدي نسبت به هويت مشتري وجود دارد؛ بايد هويت آن مورد بررسي و تاييد قرارگيرد. (کشتکار 5،6:1390)
2-19-1-1-عناصر اصلی در استانداردهای شناسایی مشتری:
کلیه بانک ها می بایست دارای سیاست ها، روش ها و رویه های کافی و مناسبی باشند که استانداردهای عالی اخلاقی و حرفه ای را در آن ها ارتقا بخشیده ؛ مانع سوء استفاه ی عمدی یا غیرعمدی عوامل جنایتکار از بانک شونددر تدوین برنامه های شناسایی مشتری، بانک ها می بایست عوامل کلیدی خاصی را مدنظر داشته باشند. (گروه مطالعات بانکی “شناسایی مشتریان بانکها 1384)
این عوامل ضروری می بایست از مدیریت ریسک بانک ها و رویه های کنترل شروع شده و موارد زیر را در برگیرند:خط مشی پذیرش مشتری ،شناسایی هویت مشتری ،نظارت مستمر برروی حسابهای پرریسک ،مدیریت ریسک ،بانک ها نه تنها باید هویت مشتریان خود را احراز نمایند بلکه لازم است بر فعالیت حساب آنها نیز نظارت کنند تا بدین وسیله به تعیین آن دسته از مبادلاتی بپردازند که با وضع معمول یا مورد انتظار آن مشتریان یا نوع حساب آن ها همخوانی ندارند. باید شناسایی مشتری ویژگی اصلی رویه های کنترلی و مدیریت ریسک بانک ها باشد و لازم است این مهم، به وسیله حسابرسی داخلی وا نجام بررسی های تطبیقی منظم تکمیل گردد. میزان استفاده از برنامه های شناسایی مشتری افزون بر عوامل ضروری فوی می بایست متناسب با درجه ریسک هر بانک طراحی و تدوین شود. (دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی بانک مرکزی ج.ا.ا 1390)
توجه به این نکته ضروری است که سیاست پذیرش مشتری نباید به قدری سختگیرانه باشد که امکان دسترسی عموم مردم به خدمات بانکی را از آنان سلب نماید.. رعایت این امر هب خصوص در مورد افرادی که فاقد جایگاه اجتماعی یا مالی خاصی هستند، اهمیت می یابد از سوی دیگر، شناخت بسیار عمیق از فردی که خالص موجودی حساب وی زیاد بوده، ولی منشاء وجوه او نامشخص است،امری ضروری خواهد بود. تصمیم گیری راجع به برقراری روابط تجاری با مشتریان پرریسک، باید منحصرا ًدرسطح مدیریت ارشد بانک اتخاذ شود.
از مشتریان پرریسک می توان به موارد زیر اشاره کرد:
موسسات مالی غیربانکی
آژانس های مسافرتی/ واسطه های فروش املاک
موسسات ارایه دهنده و خدمات مشاوره ای
وارد کنندگان و صادر کنندگان کالاو خدمات
مشاغلی که با پول نقد کار می کنند مثل فروشگاه های خرده فروشی، رستوران ها، خرید و فروش ماشین دست دوم و غیره
شرکت ها بانک های Off-shore
سازمان های غیرانتفاعی مثل موسسه های خیریه(لایل 2007:486،489)
2-19-1-2-شناسایی هویت مشتری:
در استانداردهای شناسایی مشتری، تعیین هویت مشتریان عاملی ضروری به حساب می آید . منظور از مشتری براساس ” دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی موسسات اعتباری” شخص حقیقی یا حقوقی است که در موسسه اعتباری دارای حساب بوده و یا به نفع او یا به نمایندگی ازسوی او، حساب بانکی به نام وی افتتاح شود؛ و یا هر شخص حقیقی یا حقوقی که طرف مقابل موسسه اعتباری ( و یا ذینفع یا ذینفعان) در رابطه با دیگر خدمات بانکی و اعتباری است و از ناحیه وی ممکن است ریسک های مختلف به ویژیه ریسک های شهرت و عملیاتی متوجه موسسه اعتباری شود. (دستورالعمل چگونگی شناسایی مشتریان ایرانی بانک مرکزی ج.ا.ا 1390)
به کارگيری مقررات شناسايی مشتری، سبب ارتقاء استانداردهای حرفه ای و اخلاقی در بخش مالی شده و مانع سوءاستفاده از بانک ها در فعاليت های غيرقانونی در سطوح ملی و بين المللی می شود. در اين راستا استانداردهای بين المللی برای شناسايی مشتری وشناسايي کامل و دقيق مشتری به منظور اطمينان يافتن از اينکه بانک هامشتري هاي خود را شناخته و سوابق آنها را کنترل کرده اند به کار گرفته می شود و بدين وسيله احتمال فعاليت های غيرقانونی و سوء استفاده از بانک ها در اين زمينه کاهش مي يابد. علاوه بر اين، به کارگيری توصيه دهم گروه ويژه اقدام مالی FATF که بانک ها را موظف كنند ريز سوابق مشتريان خود را حداقل برای پنج سال حفظ كنند، حائز اهميت است، چرا که با اين اقدام، هنگام بروز دعوای قضايی بين مش تری و بانک، سوابق بانک قابل اتکاست و مورد استفاده قرارخواهدگرفت.(پیتر و دیگران به نقل از کشتکار 21:1392)
به طور طبیعی فرآیند شناسایی مشتری از ابتدای برقراری رابطه با آنها شروع می شود. برای اطمینان از این که سوابق به روز شده و مرتبط هستند لازم است بانک ها خود را متعهد بدانند که سوابق موجود را به طور منظم مورد بازبینی قرار دهند. زمان مناسب برای انجام این گونه بازبینی ها مواقعی است که نقل وا نتقال مهمی انجام شده یا استانداردهای موجود در زمینه مستند سازی سوابق مشتریان، تغییرقابل ملاحظه ای نموده و یا هنگامی که تغییر مهمی در نحوه عملکرد یک

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ مقاله پولشویی، ریسک اعتباری، سپرده گذاران Next Entries منابع و ماخذ مقاله پولشویی، بانک مرکزی، پیام کوتاه