منابع و ماخذ مقاله سرویس گرا، معماری سرویس گرا، منابع سازمان

دانلود پایان نامه ارشد

ق در یک سازمان بسیار مشکل است، به گونه ای که بر اساس مطالعاتی که صورت گرفته، تاکنون در 50% موارد، پیاده سازی این سیستم با شکست مواجه شده است و در 90 % سیستم‌های پیاده شده موفق، فراتر از زمان و بودجه مصوب اولیه عمل شده است. بنابراین با وجود مزایا بسیاری که پیاده سازی آن دارد، تا زمانی که توجیه لازم برای انجام آن وجود ندارد، نباید هیچ سازمانی خود را با آن درگیر کند. تصمیم به خرید و پیاده سازی ERP در یک سازمان به منزله قماری است که کل سازمان در آن شرط بندی می‌شود. در صورت عدم موفقیت پروژه پیاده سازی، ادامه حیات سازمان با مشکل مواجه خواهد شد. از دلایل و توجیهاتی که برای پیاده سازی ERP در سازمان‌ها می‌توان بیان کرد شامل:

شكل 2-1- دلایل تکنولوژیکی پیاده سازی ERP [8]

شكل 2-2- دلایل تجاری پیاده سازی ERP [8]

2-2-1مفهوم:
سيستم برنامه ريزي سازمان، يك بسته نرم افرازي قابل تنظيم و بر اساس استانداردهاي جهاني است كه هدف آن يكپارچگي اطلاعات و جريان اطلاعات بين تمامي بخش‌های سازمان از جمله مالي، حسابداري، منابع انساني، زنجيره عرضه و مديريت مشتريان با رويكرد مشتري گرايي و پاسخ به بازار می‌باشد.
در ERP كليه برنامه هاي كاربردي سازمان به صورت يك برنامه نرم افزاري يكپارچه بر روي يك پايگاه داده به گونه اي عمل می‌کنند كه كليه بخش‌ها بتوانند به سادگي اطلاعات خود را به اشتراك گذارده و با يكديگر ارتباط برقرار كنند. اين يكپارچه سازي، در صورت تحقق، بازگشت سرمايه عظيمي را براي سازمان به ارمغان خواهد آورد.
سیستم‌های ERP كه در دهه 90 توليد و توسعه یافته‌اند به صورت يكپارچه و يك جا ارايه می‌شدند و سازمان‌ها می‌بایستی كليه ماژول‌ها را راه اندازي می‌کردند. رويكرد فعلي در ERP به گونه اي است كه سازمان‌ها می‌توانند بخشي از ماژول‌های ERP از قبيل مالي و يا منابع انساني را خريداري، نصب و راه اندازي نمايند و توسعه ساير ماژول‌ها را به زمان ديگري موكول نمايند.
2-2-2 تعاریف :
سيستم برنامه ريزي منابع سازمان، ابزار نويني است كه رفع ناهماهنگی‌ها را با تاكيد بر بهبود فرايندهاي سازمان و تصميم گيري صحیح‌تر و آسان‌تر مديران، هدف قرار داده است. به بيان ديگر:
ERP یک بسته نرم افزاری تجاری است که هدف آن یکپارچگی اطلاعات و جریان اطلاعات بین تمامی بخش‌های سازمان ازجمله مالی، حسابداری، منابع انسانی، زنجیره عرضه و مدیریت مشتریان است. [9]
سیستم‌های ERP سیستم‌های اطلاعاتی قابل تغییر و تنظیمی هستند که اطلاعات و فرایند های مبتنی بر اطلاعات در سازمان را در درون واحد های سازمانی و بین آن‌ها یکپارچه می‌نمایند.[10]
ERP يك راه حل سيستمي مبتني بر فناوري اطلاعات است كه به منظور ارتقاي مديريت فرايند و عمليات سازماني منابع سازمان را به وسيله يك سيستم به هم پيوسته، با سرعت، دقت و كيفيت بالا در كنترل مديران سطوح مختلف سازمان قرار می‌دهد.[10]
ERP شامل سیستم‌های مبتني بر كامپيوتر می‌باشد كه براي فرايندهاي يك سازمان طراحي شده و برنامه ريزي، توليد و پاسخگويي به مشتريان را يكپارچه می‌سازد.[10]
روشی برای برنامه ریزی و کنترل موثر تمامی منابع مورد نیاز برای دریافت، تولید، ارسال و پاسخگویی به نیاز های مشتریان در شرکت‌های تولیدی، توزیعی و خدماتی است.[10]
ERP دو مزيت عمده ارايه می‌کند كه در سیستم‌های سازماني غیر یکپارچه وجود ندارند:
يك نگرش يكپارچه سازماني از كسب و كار كه در برگيرنده تمام فعالیت‌ها (وظايف سازماني) و بخش‌ها است.
يك پايگاه داده اي براي سازمان است كه تمام فعالیت‌های كسب و كار در آن: وارد، ضبط، پردازش، نظارت و گزارش می‌شوند.
اين نگرش يكپارچه مستلزم گسترش همكاري و هماهنگي بين بخش‌های مختلف بوده و سازمان را در رسيدن به اهداف خود و ارتقاي قابليت پاسخگويي، توانا می‌سازد.

شكل 2-3- لایه‌ها در تحولات از MRP تا ERP توسعه یافته [10]

در ERP، كليه سیستم‌ها را به سه سطح می‌توان تفكيك نمود كه عبارتند از:
سطح 1: سیستم‌های عملياتي
سطح 2: سیستم‌های تاکتيکي
سطح 3: سیستم‌های استراتژيکي
سطح عملياتي شامل مجموعه اي از داده هاي حقيقي می‌باشد. سطح تاکتيکي توسط مديريت مياني براي تحليل و ارزيابي داده‌ها به کار برده می‌شود. سطح استراتژيک، اطلاعات تجميعي را براي مديريت ارشد جهت پشتيباني از تصميمات فراهم می‌نماید.
شکل زیر فعل و انفعالات امکان پذير عملكرد محيطي اجزاي ERP را نشان می‌دهد. عملكرد محيطي، هر سه سطح را در ERP به نمايش می‌گذارد.

شكل 2-4- يکپارچگي اطلاعات محيطي در سيستم ERP [10]

با توجه به ادعاهاي بسياري از شرکت‌ها در خصوص امكان ارايه ERP، اين نكته كه به چه سیستم‌هایی در واقع ERP اطلاق می‌گردد و يا به عبارت ساده چه سیستم‌های نرم افزاري می‌توانند در رده هاي ERP دسته بندي گردند، موضوعي بسيار پر اهميت می‌باشد كه در جدول زير اين ویژگی‌ها همراه با ضرايب وزني آن‌ها ذكر شده است.

جدول 2-2- عنوان دهی به ERP و وزن آن‌ها از نظر شرکت‌ها [10]
توصيف
وزن
عنوان

همه ماژول‌ها از پايگاه داده به صورت يكپارچه استفاده مي نمايند.
3
 يكپارچگي پايگاه داده
1
نه تنها هر يك از ماژول ها با پايگاه اطلاعاتي مشتركي ارتباط دارند، بلكه با ساير ماژول ها نيز مستقيم مرتبط هستند.
2
 يكپارچگي نرم افزار
2
اين كه اين نرم افزار براي فرايندها و گردش اطلاعات در يك صنعت خاص پيكر بندي و بهينه شده باشد و در آن صنعت، تجارب گردش اطلاعات، آزموده شده و باعث ارتقاء كيفي سازمان شده باشد.
4
 تجارب معتبر و موفق
3
استاندارد WFMS و امكان تعريف، كنترل و پايش و مديريت فرآيندها در سطح كليه ماژول ها.
2
 فرآيند گرايي
4
مهمترين نقطه افتراق سيستم هاي متداول با ERP ها، در امكان برنامه ريزي و پيش بيني جامع منابع است.
5
 جامعيت و امكان برنامه ريزي كليه منابع سازمان
5

آنچه در همه تعاریف و مشخصه‌ها ارائه شده، توجه و تمرکز بر روی عبارت enterprise در اختصار ERP است، تا توجه به عبارات دیگر اختصار. چرا که این سیستم فراتر از برنامه ریزی عمل کرده و با وجود تمرکز بر روی منابع سازمانی، عناصری فراتر از آن‌را نیز پوشش می‌دهند.
و از طرفی، آنچه که در تعاریف بیشتر نمود دارد، یکپارچگی و استاندارد بودن سیستم ERP است؛ و همین دو جنبه مهم آن‌را از سایر سیستم‌های اطلاعاتی یکپارچه متمایز می‌سازد. همچنین باید اشاره شود که ERP دارای دو هسته مرکزی 9 و بخش تحلیل بازار 10 است که سطوح مختلف سیستمی سازمانی را پوشش می‌دهد، به این صورت که هسته مرکزی پوشش دهنده TPS و MIS می‌باشد و ابزارهای تحلیل و تجزیه تجاری پوشش دهنده سطوح DSS و EIS در سازمان هستند. البته لازم به ذکر است که این تقسیم بندی چندان شفاف نبوده و مرز مشخصی بین این سطوح و دو بخش اصلی ERP قابل ترسیم نیست و همپوشانی‌هایی در این بین وجود دارد. [10]
در تعريف ارائه شده براي ERP، منظور از ساختار ماژولار بيشتر استقلال بخش‌هاي مختلف برنامه از يكديگر است به اين معنا كه وجود برنامه‌ها يا نرم‌افزارها يا ماژول‌هاي مختلفي از جمله مالي و حسابداري، منابع انساني، برنامه‌ريزي و كنترل توليد و عمليات و … در دل يك بسته ERP مانع از توسعه بخش‌هايي از ERP در سازمان نمي‌شود.سيستم‌هاي ERP بر اساس بهترين فرآيندهاي موجود يا Best Practiceها در بخش‌هاي مختلف صنعت طراحي شده‌اند. به اين معنا كه فرآيندهايي كه در بسته‌هاي نرم‌افزاري ERP براي پشتيباني از روال‌هاي كليدي سازمان قرار گرفته است، بر اساس رويه‌هاي استانداري طراحي شده كه به تجربه ثابت شده بهترين راه براي انجام آن فرآيند خاص است رویکرد های مختلفی برای این سیستم‌ها ارائه شده است که در ادامه بیان خواهد شد. برای ارائه این رویکردها از معماری سرویس گرا استفاده می‌شود.
آن چه که امروزه علاوه بر بحث یکپارچه سازی منابع سازمان لازم است، ایجاد یک محیط است که در آن قسمت‌های مجزای یک شرکت یا شرکت‌های مجزا، خودشان بتوانند فعالیت‌هایشان را مدیریت کنند و با سایر قسمت‌های کسب و کار و شرکایشان و همچنین مشتریان و تا مین کنندگان، بتوانند تعامل داشته باشند. پس هدف ایجاد محیطی است که کاربران، فرایند های کسب و کارشان را در زیرساخت‌های کسب‌وکار صرف نظر از آنکه در داخل یا بیرون شرکت باشند، مدیریت کنند. این امکان بر آورده نمی‌شود مگر با فراهم کردن بستر سرویس‌ها. در ادامه بیان خواهد شد.

2-3 سرویس گرایی:
آنچه که در چارچوب‌های سازمان‌های امروزی مطرح است، حاکمیت معماری سرویس گرا است. حاکمیت معماری سرویس گرا ترکیبی از دو لغت حاکمیت و معماری سرویس گرا است. معماری سرویس گرا در بر گیرنده تکنولوژی محاسبات سرویس گرا است. در واقع تکنولوژی محاسبات سرویس گرا، زیر بنای شکل گیری و ایجاد معماری سرویس گرا است. محاسبات سرویس گرا شامل مفاهیم، پروتکل‌ها و تکنولوژی‌های متعددی است که به مدل سازی و مهندسی سرویس، آنالیز و ترکیب سرویس، طراحی و توسعه تکنیک‌ها و متدولوژی های طراحی سرویس مطابق با مشخصات فرایند کسب و کار می‌پردازد. سرویس‌ها مکانیزمی را برای یکپارچگی برنامه‌ها فراهم می‌کنند. مبنای اجرای این یکپارچگی، معماری سرویس گر است، که زیر ساختی قابل انعطاف و مطمئن را برای استفاده از سرویس‌ها ایجاد می‌کند.
اضافه کردن قابلیت‌های حاکمیت به معماری سرویس گرا، نیازمند آماده سازی سازمان برای پذیرش و موافقت و حرکت به سمت سرویس گرایی است. بنابراین سرویس گرایی سازمان پیش نیاز استقرار حاکمیت معماری سرویس گرا است. سازمان سرویس گرا به فرهنگ سازی، مدیریت فرایند کسب و کار، تشخیص و تعیین ساختارها و فرایند های تصمیم گیری و مدیریت سرویس می‌پردازد. حاکمیت معماری سرویس گرا در پهنه وسیع‌تر و با تمرکز بر چرخه حیات سرویس، به سیاست گذاری و تعیین عملیات‌ها، فرایند های تصمیم و انتخاب رفتارها و در مجموع، مدیریت سرویس می‌پردازد. سازمان در این مسیر نیازمند چارچوب مناسب است تا این مدیریت را به شکل مناسب انجام دهد. در شکل (2-5) این چارچوب نمایش داده می‌شود.

شکل 2-5- گام‌های دست یابی به حاکمیت معماری سرویس گرا

2-3-1 محاسبات سرویس گرا :
محاسبات سرویس گرا، یک روش جدید پدید آمده در محاسبات توزیع شده و پردازش‌های الکترونیک کسب و کار است، که زاییده سرویس گرایی و محاسبات مؤلفه ای است و امکان ساخت شبکه ای چابک از برنامه‌های کسب و کار توزیع شده را به وجود می‌آورد.[73]
استفاده از محاسبات سرویس منجر به کاهش پیچیدگی در برنامه نویسی و هزینه های مربوطه، کاهش هزینه های نگهداری، افزایش در آمد و بهبود کارایی می‌شود.[73]

روش محاسبات سرویس گرا می‌تواند برنامه‌ها را با استفاده از سرویس‌های موجود ایجاد نماید، تا فرایند های کسب و کار را اجرا نماید. سرویس‌ها مکانیزمی را برای یکپارچگی برنامه‌ها فراهم می‌کنند. [11]
اساس اجرای این یکپارچگی، معماری سرویس گرا است. یک معماری سرویس گرای خوش تعریف و مبتنی بر استاندارد، می‌تواند با ایجاد زیر ساخت قابل انعطاف، توابعی را برای استفاده از سرویس‌ها فراهم کند. در این روش از سرویس‌ها به منظور توسعه سریع، کم هزینه و تعامل پذیر استفاده می‌شود. سرویس‌ها عناصر محاسباتی غیر وابسته به چارچوب هستند که قابل تعریف و انتشار بوده و می‌توانند درخواست شوند و از کار های ساده تا فرایند های کسب و کار را انجام دهند.
سرویس‌ها یک رویکرد سرویس گرا را برای برنامه نویسی توزیع شده فراهم می‌آورند که قابل استفاده در شبکه می‌باشد. [11]
چارچوب‌های متعددی برای ایجاد برنامه های توزیع شده و ساخت سرویس‌ها به وجود آمده است. از عمومی‌ترین این چارچوب‌ها می‌توان به COM, DCOM,COM+ (مخصوص ماکروسافت) , EJB (که مبتنی بر جاوا است) و CORBA (مستقل از زبان و چارچوب) اشاره کرد. [12]
تکنولوژی‌های قدیمی، علی رغم

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ مقاله سرویس گرا، منابع سازمان، معماری سرویس گرا Next Entries منابع و ماخذ مقاله سرویس گرا، معماری سرویس گرا، فناوری اطلاعات