منابع و ماخذ مقاله سرمایه در گردش، عملکرد مالی، ورشکستگی، عملکرد شرکت

دانلود پایان نامه ارشد

ت اجرايي روش تحقيق اختصاص‌یافته است. در اين فصل به ترتيب روش كلي تحقيق، جامعه آماري، نمونه آماري، ابزار و روش‌های گردآوري و تحليل داده‌ها موردبحث قرارگرفته است.
فصل چهارم: در این فصل به توصيف نمونه آماري، توصيف یافته‌ها، تحلیل پیش‌فرض‌ها و نهایتاً تجزیه‌وتحلیل روابط بين متغيرها در راستاي فراهم آوردن یافته‌های موردنیاز در استنتاج نسبت به فرضيات تحقيق تشريح شده‌ است.
فصل پنجم: در اين فصل به ترتيب مبتني بر یافته‌های تحقيق، خلاصه یافته‌ها، نتیجه‌گیری، پيشنهادها و نهایتاً محدودیت‌های تحقيق تشريح گردیده‌اند.
علاوه بر فصول اصلي تحقيق مبتني بر ساختار فوق‌الذکر، در انتهاي اين گزارش، پیوست‌ها، منابع و مأخذ مورداستفاده در اين تحقيق جهت تدوين ادبيات تحقيق آورده شده است.

فصل دوم:
ادبیات و پیشینه تحقیق

مقدمه
تصمیم‌گیری مالی، از مهم‌ترین موضوع‌ها و مسائل و کارکردهای مدیریت مالی است. هدف از تهیه و ارائه اطلاعات مالی و حسابداری فراهم ساختن مبنای تصمیم‌گیری مالی و اقتصادی است. هر نوع تصمیم‌گیری نیازمند اطلاعات است. تصمیم‌گیری مالی فرآیندی است که به انتخاب راه‌کار کارآمد و اثربخش منتج خواهد شد.
انتخاب راه‌کار مطلوب، مستلزم کسب اطلاعات، پردازش و تجزیه‌وتحلیل اطلاعات و استنتاج منطقی و مناسب از اطلاعات است؛ که در ادبیات مالی تحت عنوان تحلیل‌گری مالی شناخته‌شده است. طبیعتاً هرچقدر اطلاعات و دانسته‌های ما نسبت به مسئله بیشتر باشد، تحلیل و نتیجه به‌دست‌آمده دقیق‌تر خواهد بود. ورشکستگی به‌عنوان مقوله‌ای بااهمیت در مدیریت مالی تلقی می‌شود. بررسی علل پدیدآورنده ورشکستگی و ارزیابی آن از منظر مبانی مالی و حسابداری، تجزیه‌وتحلیل نسبت‌های مالی و همچنین بررسی مدل‌های رایج ورشکستگی بسیار حائز اهمیت است.)رهنمای روپشتی، 1385)
این فصل، به دو بخش تقسیم‌شده است. در بخش اول به ادبیات نظری تحقیق که شامل عوامل مهم تحقیق مانند عملکرد مالی و تجزیه‌وتحلیل نسبت‌های مالی پرداخته‌شده است. در بخش دوم این فصل، به پیشینه تحقیق و مروری بر تحقیقات انجام‌شده در داخل و خارج از کشور پرداخته‌شده است.

عملکرد مالی
عملکرد شرکت، حاصل فعالیت‌ها و بازده سرمایه گذاری‌های آن در یک دوره معین است. در ادبیات مالی از معیارهای متفاوتی برای اندازه گیری عملکرد استفاده می‌شود، مانند بازده دارایی‌ها، شاخص توبین، بازده سرمایه گذاری‌ها، بازده حقوق صاحبان سهام، ارزش افزوده اقتصادی و سود هر سهم که هر کدام از این معیارها دارای مزایا و محدودیت‌هایی هستند. عملکرد مالی مبنای بسیاری از تصمیم گیری‌هاست. از عوامل مهمی که اغلب اعتباردهندگان، سرمایه گذاران، مدیران و سایر فعالان اقتصادی می‌توانند به ان توجه کنند، عملکرد است. زمانی که معیار های عملکرد به جای اعداد خام به شکل درصد یا نسبت اندازه گیری می‌شوند، این امکان به وجود می‌اید تا عملکرد شرکت‌ها را اعم از کوچک و بزرگ و در صنایع مختلف در طی یک دوره زمانی، آسان‌تر بسنجیم و مقایسه کنیم. (مدرس و عبدالله زاده،1378)
2-2-1 معیارهای ارزيابي عملكرد مالي
در مرحله ارزيابي، وضع گذشته و حال شركت بررسي و بر اساس تفكر و استنباط تحليل گر و احیاناًَ با توجه به واحدهاي تجاري مشابه و برنامه ريزي آينده نسبت به ميزان موقعيت آن اظهار نظر می‌شود. در هر ارزيابي نيز از يك يا چند شاخص استفاده می‌شود. شاخص از نظر لغوي به معني وسيله اي جهت تشخيص و يا تميز بين دو پديده از يكديگر می‌باشد. اما از نظر آماري، شاخص كميتي است كه به صورت نسبت براي مقايسه بزرگي اندازه هاي مختلف يك يا چند متغير بكار می‌رود. اعداد شاخص عبارتند از وسايل اندازه گيري، مقايسه و سنجش پدیده‌هایی كه داراي ماهيت مشخص و لااقل يك خاصيت مشخص كننده هستند. اين اعداد معمولاًَ تغييرات زماني را اندازه گيري می‌نمایند و آن‌ها را به صورت درصد بيان می‌کند. به طور كلي اگر بخواهيم پديده هاي مختلف اقتصادي و اجتماعي را با هم مقايسه نماييم و تغييرات ايجاد شده را بررسي كنيم از شاخص‌ها بهره می‌گیریم. از جمله فوايد شاخص‌ها عبارتند از :
از اعداد شاخص، تغييرات احتمالي در آينده را می‌توان بررسي كرد.
شاخص‌ها وسيله اي هستند براي مقايسه كردن تغييرات يك پديده در دو زمان متفاوت.
اعداد شاخص بيانگر اطلاعات عمومي و كلي در باره تركيب يك سازمان است.
با شاخص‌ها می‌توان تغييرات گروهي چند پديده را با هم مقايسه نمود.
به وسیله شاخص‌ها می‌توان فعالیت‌های اقتصادي را به طور محرمانه از نظر رقبا دور داشت.
معيارهاي اصلي عملكرد در حوزه هاي زير قابل بررسي هستند:
1) مالی 2) بازار 3) محیط 4) مردم 5) عملیات 6) عرضه کنندگان
در اين مورد دو بعد زير را نيز می‌توان معرفي کرد:
1) قابليت سازگاري 2) كيفيت محصول يا خدمات
در اين بخش با توجه به موضوع پژوهش تنها شاخص‌های حوزه مالي ارائه می‌شود. در حوزه مالي از دیدگاه‌های مختلف شاخص‌های زير را می‌توان بيان نمود .
امروزه نسبت‌های مالی به پنج دسته تقسیم می‌شوند: (مدرس و عبدالله زاده،1378)
1- نسبت‌های نقدینگی
2- نسبت‌های فعالیت
3- نسبت‌های اهرمی
4- نسبت‌های سودآوری
5- نسبت‌های ارزش بازار
1- نسبت‌های نقدینگی
نسبت‌های نقدینگی توانایی موسسه را نسبت به پرداخت تعهدات کوتاه‌مدت نشان می‌دهد. وجود نقدینگی برای اداره فعالیت‌های موسسه ضرورت دارد، خصوصاً در شرایط نامساعد نظیر بحران‌های اقتصادی که قیمت مواد اولیه یا قطعات شدیداً افزایش می‌یابد و یا شرکت دچار زیان‌های عملیاتی می‌شود. در این‌گونه شرایط عدم‌کفایت نقدینگی می‌تواند مشکلات جدی به وجود آورد. ضعف نقدینگی شرکت همچون وجود تب در انسان است که می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات اساسی موسسه باشد. تحلیل نقدینگی به‌ویژه برای اعتباردهندگان اهمیت خاصی دارد، زیرا اگر وضعیت نقدینگی ضعیف باشد، ممکن است شرکت نتواند به‌موقع اصل و بهره بدهی‌های خود را پرداخت کند. نسبت‌های نقدینگی با ارقام تاریخ ترازنامه محاسبه می‌شوند؛ بنابراین مدیریت باید جریان‌های نقدی مورد انتظار آتی را نیز موردتوجه قرار دهد، زیرا درصورتی‌که جریان‌های نقدی خروجی مورد انتظار در آینده بیشتر از جریان‌های نقدی ورودی باشد، وضعیت نقدینگی شرکت بدتر خواهد شد. برخی از مهم‌ترین معیارهای نقدینگی به شرح زیر است:
سرمایه در گردش خالص:
سرمایه در گردش خالص به معنای مابه‌التفاوت دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری است. دارایی‌های جاری، وجه نقد و دارایی‌هایی هستند که انتظار می‌رود ظرف یک سال به وجه نقد تبدیل‌شده، به فروش رفته یا مصرف شوند. بدهی‌های جاری نیز بدهی‌هایی هستند که باید ظرف یک سال از محل دارایی‌های جاری یا ایجاد بدهی جاری دیگر بازپرداخت شوند. سرمایه در گردش خالص، حاشیه ایمنی اعتباردهندگان است. شرکتی که در کوتاه‌مدت با مشکلات استقراض مواجه است، نیازمند مانده سرمایه در گردش بالایی خواهد بود. (مدرس و عبدالله زاده،1378)
سرمایه در گردش خالص= دارایی‌های جاری – بدهی‌های جاری
نسبت جاری:
حاصل تقسیم دارایی‌های جاری بر بدهی‌های جاری است. دارایی‌های جاری معمولاً شامل وجه نقد، اوراق بهادار، حساب بدهکاران و موجودی کالا می‌باشد؛ و بدهی‌های جاری نیز از حساب بستانکاران، اسناد پرداختنی کوتاه‌مدت، سررسیدهای جاری بدهی‌های بلندمدت، مالیات معوقه و بالاخره سایر هزینه‌های معوقه تشکیل می‌گردد. نسبت جاری متداول‌ترین وسیله برای اندازه‌گیری قدرت پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت است. (وستون و بریگام،1362)

نسبت سریع ( آنی ) :
نسبت آني، تقریباً اهدافي مشابه اهداف نسبت جاري را دنبال می‌کند، ولي در محاسبه آن دارایی‌های جاري غير سريع حذف می‌شود. به‌عبارت‌دیگر، در محاسبه آن اقلامي از دارایی‌های جاري براي پوشش بدهی‌های جاري در نظر گرفته می‌شوند كه نسبت به سايرين، قابليت بيشتري براي نقد شدن دارند و يا دست‌کم براي نقد شدن نيازمند صرف زمان كمتري هستند. لازم به توضيح است كه دارایی‌های جاري غير سريع، دارایی‌هایي هستند كه نقد شدن آن‌ها نيازمند زمان است كه موجودي كالا، سفارش‌ها و پیش‌پرداخت‌ها از اين جمله‌اند. اين نسبت، در تعيين وضعيت نقدينگي شركت در مقايسه با نسبت جاري، داراي ديد دقیق‌تر و محافظه‌کارانه‌تری است، زيرا فرض می‌شود كه در یک‌لحظه از زمان، شركت مجبور باشد به تعهدات کوتاه‌مدت خود عمل كند. برخي از تحليل گران بر اين باورند كه نسبت آني بايد برابر يك باشد؛ اما ميزان مطلوب اين نسبت نيز همچون نسبت جاري بستگي به وضعيت اقتصادي و استانداردهاي صنعت خواهد داشت. بااین‌حال، چنين به نظر می‌رسد كه اگر شركت بخواهد از قدرت نقدينگي براي بازپرداخت بدهی‌های جاري خود برخوردار باشد، بايد دارایی‌های سريع حداقل به ميزان بدهی‌های جاري باشد. (اکبری،1378)
2- نسبت‌های فعالیت (استفاده از دارایی‌ها)
دارایی‌ها برای تحقق فروش (درآمد) بکار گرفته می‌شوند؛ بنابراین هر حسابی از دارایی برای ایجاد درآمد فروش، نقشی اساسی دارد. برای مثال وجود موجودی کالا موجب انجام فروش و نبودن آن موجب ناتوانی فروش می‌شود. نسبت‌های فعالیت، میزان مشارکت حساب‌ها در تحقق فروش را نشان می‌دهد. این نسبت‌ها غیر از عملکرد حساب‌ها، توان نقدینگی شرکت را نیز نشان می‌دهند. حساب‌های دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری شامل اقلام مختلفی است که نسبت‌های نقدینگی عموماً به مجموع این اقلام و نه تک‌تک آن‌ها توجه دارد و بنابراین تصویر کاملی از نقدینگی واقعی شرکت را نشان نمی‌دهد. درحالی‌که در بسیاری از موارد ضروری است که برای دستیابی به وضعیتی روشن‌تر، فعالیت یا نقدینگی برخی از حساب‌های خاص نیز بررسی شود. نسبت‌های مختلفی برای سنجش عملکرد و فعالیت وجود دارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
نسبت دوره وصول مطالبات
معیار اندازه‌گیری مدت‌زمان لازم برای جمع‌آوری وجه نقد حاصل از فروش مشتریان است. ابتدا فروش خالص سالانه را بر 365 روز سال تقسیم کرده و متوسط فروش روزانه را به دست می‌آوریم. سپس جمع مطالبات را اعم از حساب‌ها و اسناد دریافتنی ( ولو این‌که تنزیل شده باشند) بر متوسط فروش روزانه تقسیم نموده و حاصل را حاکی از چگونگی وصول مطالبات می‌دانیم. عده بسیاری معتقدند که دوره وصول مطالبات نباید ده تا پانزده روز بیشتر از مهلتی باشد که معمولاً در فروش کالا به نسیه اعطا می‌شود. در مقایسه دوره وصول مطالبات شرکت‌ها مسلماً می‌باید اختلاف شرایط فروش آنان را ازلحاظ مهلت‌هایی که در فروش قائل می‌شوند، در نظر گرفت. البته قبل از آن نیز می‌توان از نسبت گردش مطالبات به شرح زیر استفاده کرد. (مدرس و عبدالله زاده،1378)
نسبت‌های موجودی کالا:
تعریف کالا : کالا را مترادف موجودی جنسی به کار می‌بریم و شامل مواد اولیه، کالای در جریان ساخت و کالای ساخته‌شده می‌شود و ملزومات تولید را هم در برمی‌گیرد. (ریموند پی نوو،1991 )
شرکتی که بیش‌ازحد موجودی کالا نگهداری می‌کند، درواقع وجوهی را که می‌توانسته به‌صورت دیگری سرمایه‌گذاری کند، در موجودی کالا بلوکه کرده است. بعلاوه وجود موجودی کالا بیش‌ازحد نیاز، مستلزم تحمل هزینه‌های نگهداری و انبارداری بوده، ریسک ناباب شدن موجودی را نیز به همراه دارد. از طرف دیگر اگر شرکتی موجودی کالای بسیار کمی نگهداری کند، ممکن است به دلیل فقدان موجودی کافی، مشتریان خود را از دست بدهد؛ بنابراین نگهداری سطح متعادلی از موجودی کالا با توجه به شرایط، ضرورت خواهد داشت. (مدرس و عبدالله زاده،1378)
برای محاسبه دفعات گردش کالا، اطلاعات لازم از صورت‌حساب سود و زیان (عملکرد سود و زیان) استخراج می‌شود. موجودی کالای اول دوره و موجودی کالای پایان دوره و بهای تمام‌شده کالای فروش رفته اطلاعاتی هستند که لازم می‌باشند. ابتدا از تقسیم مجموع موجودی کالای اول و آخر دوره بر عدد دو، میانگین کالا را مشخص می‌کنند و سپس بهای تمام‌شده کالای فروش رفته را بر متوسط موجودی کالا تقسیم می‌کنند تا دفعات گردش کالا

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ مقاله عملکرد مالی، بورس اوراق بهادار، بورس اوراق بهادار تهران، ورشکستگی Next Entries منابع و ماخذ مقاله صاحبان سهام، سود سهام، سودآوری، ارزش دفتری