منابع و ماخذ مقاله تربیت بدنی، گروه کنترل، پیش آزمون، زمان واکنش

دانلود پایان نامه ارشد

دادند. در شروع تحقیق از کلیه آزمودنی‌ها پیش آزمون شامل: آزمون پرش عمودی، رکورد 20 متر کرال سینه و 20 متر پای کرال سینه کرال سینه گرفته شد و پس از 8 هفته برنامه تمرینی، مجدداً از هر دو گروه پس آزمون شامل موارد یاد شده به عمل آمد.
برای بررسی اختلافات میانگین بین گروه‌ها وتعیین اثر برنامه منتخب تمرینی روی متغیرهای وابسته تحقیق از آزمون t استفاده شد. نتایج تحقیق بیانگر این نکته بود که 8 هفته برنامه مختلط تمرینات شنا و تمرینات پلایومتریک نه تنها باعث بهبود توان پای شناگران شود. بلکه روی رکورد شنای کرال سینه آنها تاثیر معنی‌داری دارد.
هاشمی (1383) تحقیق حاضر درصدد است چگونگی تاثیر این دو روش تمرینی را برتوان انفجاری پا دانشجویان پسر دانشگاه گیلان بررسی نماید. بدین لحاظ از بین 10 کلاس تربیت بدنی 1، تعداد 36 دانشجو غیرورزشکار به صورت تصادفی انتخاب و سپس به دو گروه تجربی پلایومتریک (18 نفر) و قدرتی با وزنه (18نفر) تقسیم شدند. از بین دانشجویان غیر تربیت بدنی و غیر ورزشکار که واحد تربیت بدنی عمومی انتخاب نکرده بودند و فعالیت ورزشی منظمی نیز در هفته نداشتند، تعداد 18 نفر به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. گروه‌های تجربی به مدت 7 هفته و هفته‌ای دوجلسه و هر جلسه یک ساعت تمرینات پلایومتریک و یا قدرتی با وزنه انجام دادند. برنامه تمرینی گروه پلایومتریک که با توالی دو جلسه در هفته انجام شد شامل تمرینات پرش جفتی به طرفین، تمرین پرش عمقی، تمرین پرش سرعتی با یک پا و تمرین پرش از روی مانع بود. برنامه تمرینی گروه با وزنه که با توالی دو جلسه در هفته و به روش هرمی انجام شد این تمرینات شامل حرکات اسکوات پا، پرس پا، بلند شدن روی پنجه پا در حالت ایستاده و حرکت پشت ران بود و گروه کنترل در طول این دوره تمرینی فعالیت ورزشی منظمی نداشتند و همچنین در تمرینات شرکت نکردند.
در ابتدا برای اندازه گیری توان انفجاری پا و نیروی گشتاوری عضلات باز کننده و تا کننده زانو پیش آزمونی به عمل آمد و پس از اجرای پروتکل تمرینی 7 هفته ای، مجدداً از هر سه گروه پس آزمون گرفته شد. پس از جمع آوری اطلاعات برای توصیف یافته‌ها از آمار توصیفی و برای مقایسه اختلاف میانگین گروه‌ها از آزمون تحلیل واریانس60 استفاده شد در صورت مشاهده اختلاف بین میانگین گروه‌ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. همچنین برای تعیین تاثیر تمرینات روی متغیرهای تحقیق از آزمون t همبسته استفاده شد. نتایج نشان داد که تمرینات قدرتی با وزنه و پلایومتریک روی متغیرهای توان انفجاری پا و نیروی گشتاوری عضلات تا کننده و باز کننده زانو تاثیر معنی‌داری داشتند ولی میان تاثیر این دو روش بر روی فاکتورهای فوق اختلاف معنی‌داری مشاهد نشد. بررسی یافته‌ها تحقیق نشان دادند عواملی چون هماهنگی عصبی – عضلانی، بهبود فعالیت الکتریکی رفلکسی، افزایش سرعت انقباض و بکارگیری واحدهای حرکتی بیش تر، احتمالا ً در افزایش فاکتورهای فوق تاثیر داشته‌اند.
در تحقیقی تاثیر تمرینات پلایومتریک وبا وزنه روی زمان واکنش، زمان حرکت، زمان اجرا وچابکی دانشجویان پسر توسط رفیعی ده بیدی (1384) بررسی شد.60 دانشجو پسر غیر تربیت بدنی به صورت تصادفی به 3 گروه پلایومتریک، با وزنه و کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تجربی شامل دو گروه پلایومتریک و با وزنه بودند که به مدت 7هفته و هفته ای 2جلسه و هر جلسه 1ساعت، مطابق برنامه تمرینی تعیین شده تمرین کردند. برنامه تمرینی پلایومتریک شامل حرکات پرش عمقی، پرش سرعتی با یک پا، شنای روی زمین، پرتاب توپ مدیسین و60 ثانیه تمرین روی جعبه بود. برنامه تمرینی با وزنه که به روش هرمی انجام شد شامل حرکات اسکوات، پرس پا، پرس سینه، جلو بازو وبلند شدن روی پنجه پا بود.
گروه کنترل نیز شامل دانشجویان غیر تربیت بدنی بودند که هیچ فعالیت تمرینی منظمی در هفته نداشتند و در تمرینات شرکت نکردند. در پیش آزمون مقدار نیروی گشتاور عضلات تاکننده و باز کننده زانو، تاکننده آرنج وتا کننده انگشتان دست و همچنین زمان واکنش، زمان حرکت، زمان اجرا وچابکی آزمودنی‌ها اندازه گیری شد. در پایان دوره تمرینی (پس از 7 هفته)، پس آزمون اجرا شد. پس از جمع آوری اطلاعات برای توصیف یافته‌ها از آمار توصیفی و برای مقایسه اختلاف میانگین گروه‌ها از آزمون تحلیل واریانس استفاده شد. جهت تعیین تاثیر تمرینات روی متغیرهای مختلف تحقیق از آزمون t همبسته استفاده شد.نتایج این تحقیق نشان داد که 7 هفته تمرینات قدرتی با وزنه و پلایومتریک موجب بهبود زمان واکنش، زمان حرکت، زمان اجرا وچابکی دانشجویان در مقایسه با گروه کنترل شده است (p<.05)هیچگونه تفاوت معنی‌داری بین اثر تمرینات قدرتی با وزنه و پلایومتریک در بهبود زمان واکنش، زمان حرکت، زمان اجرا وچابکی مشاهده نشد. همچنین تمرینات قدرتی و پلایومتریک به مدت 7 هفته باعث افزایش معنی‌دار نیروی گشتاور عضلات تاکننده و باز کننده زانو، تاکننده آرنج وتا کننده انگشتان دست شد (p<.05) اگر چه اختلاف معنی‌داری بین دو نوع تمرین قدرتی و پلایومتریک در این مورد مشاهده نشد. نتایج این تحقیق مشخص سازد که هر دو نوع تمرین قدرتی و پلایومتریک روی متغیرهای این تحقیق تقریبا به طور یکسان موثر بوده‌ان

پایان نامه
Previous Entries منابع و ماخذ مقاله گروه کنترل، تمرینات مقاومتی، قدرت عضلانی، ورزشکاران Next Entries پایان نامه ارشد رایگان درمورد گروههای اجتماعی، رضایت مشتری