منابع مقاله درمورد تاریخ فلسفه، فلسفه اخلاق، قانون طبیعی، حقوق بشر

دانلود پایان نامه ارشد

Nature, Being an Attempt to introduce the experimental Method of Reasoning into Moral Subjects, Floating Press, 2009, p 67.
140 . هولمز، مبانی فلسفه اخلاق، ترجمه مسعود علیا، ص 226.
141 . essense .
142 . ایمانوئل کانت، سنجش خرد ناب، ترجمه دکتر میرشمس الدین ادیب سلطانی، ص 75، ص 231- 232؛ ص 259.
143 . Nancy Sherman, Making a Nessesity of virtue: Aristotle and Kant on Virtue, pp 13- 20.
144 . فرانکنا، فلسفه اخلاق، ص 92.
145 . هنری ریاض، دیاس، فلسفۀ القانون المذاهب الاقتصادیۀ و الواقعیۀ و القانون الطبیعی، ص 203.
146 . برای مطالعه بیشتر در رابطه با تقریرهای مختلف از نظریه امر الهی رجوع کنید به: [دهقان، نظریه اخلاقیِ امر الهی در تاریخ فلسفه و متون مقدس ادیان ابراهیمی، صص 64- 80.]
147 . برای مطالعه بیشتر در این رابطه رجوع کنید به : [محمد علی موحد، در هوای حق و عدالت (از حقوق طبیعی تا حقوق بشر)، تهران: نشر کارنامه، 1381.]
148 . برای مطالعه سیر تاریخی نظریه قانون طبیعی رک:
M. B Crowe, The Changing Profile of the Natural Law, The Hague: Nijhoff, 1977.
149 . physis.
150 . nomos.
151 . ملحم قربان، قضایا الفکر السیاسی: القانون الطبیعی، ص 24.
152 . Thales.
153 . Anaximander.
154 . Anaximanes.
155 . سوفوكلس [Sophocles] ( 495- 406 ق م) شاعر تراژدي نويس و سياستمدار يوناني و درام نويس است كه صاحب‌نظران او را پس از ويليام شكسپير بزرگترين شاعر نمايشنامه‌نويس عالم مي‌شناسند. او در تراژدي خود بنام آنتيگون این داستان را بیان نموده است.
156 . Sophocles, Antigone, edited by Peter Burian and Alan Shapiro, p. 53.
157 . Protagoras.
158 . Christopher Wolfe, Natural Law Liberalism, p 153.
159 . Ibid, p 154.
160 . کاپلستون، تاریخ فلسفه (یونان و روم)، ج1، ترجمه سید جلال الدین مجتبوی، ص 203.
161 . Aristotle, the Basic Works of Aristotle, edited and with an introduction by Richard McKeon, p. 236.
162 . Philippa Foot, Natural Goodness, Oxford, Oxford University Press, 2001.
163 . R. Hursthouse, On Virtue Ethics, Oxford, Oxford University Press, 1999.
164 . Thomas Hurka, Perfectionism, New York, Oxford University Press, 1993.
165 . تأثيرگذارترين مكتب فكري در دوره انتشار فرهنگ يوناني مآبی، مكتب فلسفي رواقيان بود. مؤسّس اين مكتب زنون نام داشت كه در حدود سال‌هاي 336 تا 246 پيش از ميلاد مسيح مي‌زيست. مورّخان فلسفه، عمر تقريبي اين نحله فكري را پنج قرن و تاريخ ظهور آن را سال 300 قبل از ميلاد تعيين كرده‌اند.
David Sedley, “Stoicism”, in E. Craig ed., Routledge Encyclopedia of Philosophy, Vol. 9 (London, Routledge, 1998, pp. 142-143؛ Knud Haakonssen, “Natural Law”, in L. Becker & C. Becker eds. Encyclopedia of Ethics, Vol. 2 , p. 1206.
166 . هولمز، مباني فلسفه اخلاق، ص190-199
167 . کاپلستون، تاریخ فلسفه (یونان و روم)، ج1، ترجمه سید جلال الدین مجتبوی، ص 454.
168 . هولمز، مبانی فلسفه اخلاق، ص 208.
169 . Marcus Tullius Cicero.
170 . Dennis Patterson (ed), A Companion to philosophy of law and legal theory, p 212.
171 . کاپلستون، تاریخ فلسفه، ج1، یونان و روم، ترجمه سید جلال الدین مجتبوی، ص 481.
172 . همان، ص 482.
173 . Dennis Patterson (ed), A Companion to philosophy of law and legal theory, p 212.
174 . Ulpian.
175 . Quintus.
176 . Atticus.
177 . Marcus.
178 . برای مطالعه بیشتر در رابطه با قانون طبیعی در روم باستان رجوع کنید به:
Jed W. Atkins, Cicero on Politics and the Limits of Reason, The Republic and Laws, Cambridge University press, 2013, pp 155- 220.
179 . ایوب، 31: 13- 15.
180 . J. Barton.
181 . تثنیه، 24: 17- 18.
182 . J. Barton , Natural Law and Poetic Justice in the Old Testament, p 2.
183 . پیدایش، 9: 6.
184 . J. Barton, Natural Law and Poetic Justice in the Ole Testament, p 3.
185 . به عنوان نمونه، در رابطه با عاموس، 1: 3-6، پیدایش، 1-20: 1- 18؛ پیدایش، 18: 25؛ و پیدایش، 26: 6- 11، میتوان همین تحلیل را ارائه داد و اخلاق را بر طبیعت وجودیِ انسان استوار ساخت.
186 . مرقس، 7: 15- 23.
187 . متی، 7: 12؛ لوقا، 6: 31.
188 . از جمله؛ مرقس، 3: 4؛ همچنین رک: رومیان، 2: 6- 11.
189 . نظیر حکایت کارگران تاکستان در (متی، 20: 13- 15)، و مثَل سامریِ نیکو در (لوقا، 10: 25- 37).
190 . John T. McNeill, natural law in the teaching of the Reformers, The Journal of Religion, Vol. 26, Jul. 1946, No. 3, p 168.
191 . رومیان، 2: 15.
192 . غلاطیان، 6: 7- 8.
193 . برای مشاهده این موارد رک: فیلیپیان، 4: 8؛ تساکونیکیان، 4: 12؛ اول پطرس، 2: 12؛ اول پطرس، 3: 16.
194 . Augustine.
195 . Augustine, On the Free Choice of the Will, On Grace and Free Choice, and Other Writings, pp 14- 15.
196 . “St. Augustine: The Writings Against the Manichaeans and Against the Donatists”, in: Schaff P. Ed and Stothert R. trans, A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church, Vol. 4, p 283.
197 . On Free Choice of the Will.
198 . Augustine, On the Free Choice of the Will, On Grace and Free Choice, and Other Writings, p 27.
199 . T. E. Page and others (eds). St.Augustine, Select Letters, translated in English by James Houston, p 263.
200. Ibid, p 201.
201 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, q 90- q 108.
202 . Ibid, I–II, Q. 90, art 1.
203 . Ibid, I–II, Q. 71, art 2; q. 94 art 3 .
204 . Ibid, I–II, Q. 90, art 2.
205 . Ibid, I–II, Q. 91, art. 1.
206 . Ibid, I–II, Q. 90 , art. 1.
207 . Ibid, I–II, Q. 93, art 2.
208 . Ibid, I–II, Q. 93, art 3.
209 . Ibid, I–II, Q. 94, art 2.
210 . Ibid, I–II, Q. 94, art 1.
211 . Ibid, I–II, Q. 91, art. 4.
212 . ابوسعيدي، مهدي، حقوق بشر و سير تكاملي آن در غرب، ص 435.
213 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, Q. 91, art. 3.
214 . Ibid, I–II, Q. 91.
215 . Eternal law.
216 . Natural law.
217 . Divine law.
218 . Ibid, I–II Q.94, art 2.
219 . Ibid. II–II, Q. 64 art 5; Q. 64 art 6.
220 . Ibid, I–II, Q. 90 , art. 4.
221 . Ibid, I–II, Q. 90 , art. 2.
222 . Ibid.
223 . Ibid, I–II, Q. 91, art. 2.
224 . برسفورد، خداوندان اندیشه سیاسی، جواد شیخ الاسلامی، ج1، ص 488.
225 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 2.
226 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 3.
227 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 4.
228 . Ibid, I–II, Q. 91, art. 2.
229 . Finnis, Aquinas, Moral, Political, and Legal Theory , p 125.
230 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 4.
231 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, Q. 94, art 6.
232. Ibid, I–II, Q 61, art 1.
233 . کاپلستون، تاریخ فلسفه، ج2، ص 522.
234 . Universality.
235 .Immutability.
236 . Indelibility.
237 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, Q. 94, art. 2.
238 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 5.
239 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 6.
240 . Ibid, I–II, Q. 94, art. 2.
241 . Ibid, I–II, Q. 109, art. 8.
242 . Ibid.
243 . Ibid, I–II, Q. 109, art. 7.
244 . Ibid.
245 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, Q 94, 2.
246 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, Q. 94, art. 2.
247 . Ibid, I–II, Q 94, art 2; 94, art 3.
248 . good.
249 . right.
250 . Ibid, I–II, Q 1, a2 ; Q 71, a2.
251 . Ibid.
252 . Ibid, I–II, Q 1, a2.
253 . fact.
254 . Aquinas, Summa Theologiae, I–II, Q. 94 a.2.
255 . Finnis, Reason in Action, (Collected Essays: Volume I), p 146.
256 . ontological.
257 . Finnis, Reason in Action, (Collected Essays: Volume I), p 147.
258 . Ibid, p 148.
259 .Finnis, natural law and natural right, p 36.
260 . تاريخ شروع اين دوره، به نيمه قرن پانزدهم ميلادى در كشور ايتاليا برمىگردد.
261 . معمولاً از گروسیوس (Hugo Grotus) به عنوان پدر حقوق بین الملل یاد می شود. او در 17 آوریل 1583 در شهر دلف هلند متولد شد و در 1645 وفات نمود. مدفن او اکنون در شهر دلف هلند است.
262 . John T. McNeill, natural law in the teaching of the Reformers, The Journal of Religion, and Published by: The University of Chicago Press, (Jul. 1946), Vol. 26, No. 3, p 179.
263 . Donald K. Mckim, Calvin and the Bible, p 46.
264 . Bruce Gordon, Calvin, New Haven And London, Yale University press, 2009, p27; p 118.
265 . Hobbes, Thomas, Leviathan, Edwin Curley (ed.), Indianapolis: Hackett, 1993, xv, 41.
266 . Ibid, xv, 35- 36.
267 . هابز، لویاتان، ترجمه حسین بشیریه، ویرایش و مقدمه سی. بی. مکفرسون، ص 161.
268 . voluntarist version of natural law.
269 . برای مطالعه بیشتر در رابطه با تقریر ارادهگرایانه هابز از قانون طبیعی رک:
Ana Marta Gonzalez, Ed, Contemporary Perspectives on Natural Law; Natural Law as a Limiting Concept, University of Navarra, Spain, 2008, pp 67- 87.
270 . هابز، لویاتان، ترجمه حسین بشیریه، ص 181.
271 . همان، ص 182.
272 . همان، ص 161.
273 . همان، ص 160.
274. همان، ص 180.
275 . همان، ص 181.
276 . همانجا.
277 . کاپلستون، تاریخ فلسفه، ج 4، ترجمه غلامرضا اعوانی، ص 302.
278 . همان، ج 4، ص 308 و 313.
279 . کاپلستون، تاریخ فلسفه، ج4، ترجمه غلامرضا اعوانی، ص 370.
280 . همان، ص 359- 362.
281. John E. Hare, God and Morality: A Philosophical History, p 130- 131.
282 . John E. Hare.
283 . Ibid, p 131.
284 . برای مطالعه تفصیلی در رابطه با نگرش لاک به قانون طبیعی، رجوع کنید به: فرهاد شریعت، وضع بشر و قانون عقل جهانداری در لیبرالیسم لاک، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امام صادق (ع)، شماره 18 و 19، تابستان و پاییز 1382.
285 . John Locke, two Treatises of Government, Ed, with An introduction and Notes by Petter Laslett, p 305.
286 . Ibid, P 307.
287 . Ibid, PP 306-307.
288 . Ibid, P 282.
289. Autonomy.
290. Heteronomy.
291 . برای مطالعه بیشتر در این رابطه رجوع کنید به:
Gene Outka and John P. Reeder, JR. (eds), Prospects for a Common Morality, P R Inceton U niversity press, Princeton, New Jersey, 1993, P56- 62.
292 . John E. Hare, God and Morality: A Philosophical History, p 155- 156.
293 . دیاس هنری ریاض، فلسفۀ القانون المذاهب الاقتصادیۀ و الواقعیۀ و القانون الطبیعی، ص 203.
294 . طرفداران این ایده ممکن است برای تایید ادعای خود این بیان را مطرح سازند که در نظر کانت، قانون اخلاقي بايد از عينيت (Objectivity)، کليت (Universality) و ضرورت (Necessity)، برخوردار باشد و قوانین حاکم بر طبیعت نیز، این شرایط را دارند.
295 . برخی الهیاتدانان مسیحی در این دوره به شدّت مخالف تفکّر برخاسته از آکوئیناس بودند از جمله اصلاحگرای سوئیسی کارل بارت (1886-1968). سنگ بنای پروژه الهیاتی بارت، در مقابله با لیبرالیسم قرن نوزدهم، این استدلال بود که انسان ناتوان از شناخت خدا از طریق هر فعالیت طبیعی، عقلانی، عاطفی، اخلاقی است. او در پاسخ به برونر که مدعی شده بود وجدان ما، ما را از گناه آگاه میسازد، پاسخ خشن و خشمگینی داد و نوشت بدون وجود انجیل، مفهومی واقعی از گناه نمیتواند وجود داشته باشد. رک: [تونی لین، تفکّر مسیحی در جهان معاصر، ص 432.]
296 . Etienne Gilson, Jacques Maritain, and Yves Simon.
297 . Ronald

پایان نامه
Previous Entries منابع مقاله درمورد مصطفی ملکیان، بررسی تطبیقی، معرفت شناسی، نظریه اخلاقی Next Entries منابع مقاله درمورد علامه طباطبائى، حرکت جوهری، اخلاق اسلامی، روابط اجتماعی